Кіріспе
Орегон миссионерлері – 1830 жылдары Солтүстік Американың Орегон аймағына қоныс аударып, жергілікті американдықтарға христиан дінін таратуға арналған пионерлар тобы. Осыған дейін миссионерлік әрекеттер болған, мысалы, 1819 жылдан бастап Англия шіркеуінің миссионерлерін қолдаған Солтүстік-Батыс компаниясы. 1820 жылға қарай Шетелдік миссионерлік қозғалысы 15 жылдан бері жүріп келе жатқанмен, Орегонға баруға ниет білдіретін миссионерлерді табу қиын болды, себебі көптеген адамдар Шығысқа, Үндістанға немесе Қытайға баруды қалаған. Осындай миссионерлер аймақтың алғашқы қоныстануына зор әсер етіп, Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы Америка Құрама Штаттарының қоныстануының негізін қалаған институттарды құрды.
The Oregon missionaries were pioneers who settled in the Oregon Country of North America starting in the 1830s dedicated to bringing Christianity to local Native Americans. There had been missionary efforts prior to this, such as those sponsored by the Northwest Company with missionaries from the Church of England starting in 1819. The Foreign Mission movement was already 15 years underway by 1820, but it was difficult to find missionaries willing to go to Oregon, as many wanted to go to the east, to India or China. Such missionaries had an influential impact on the early settlement of the region, establishing institutions that became the foundation of United States settlement of the Pacific Northwest.
Уайт-Ли партиясы
1834 жылы Нью-Йорк мефодистік пасторы Джейсон Ли Орегон өлкесіне алғашқы миссионер ретінде келді, американдық алғашқы поселені құру және жергілікті халықты дінге көшіру мақсатымен. Ли қазіргі Орегон штатындағы Салем қаласы орналасқан Уиламет аңғарында үндістер үшін миссионерлік мектеп салды. Уитмендер 1838 жылғы 26 қазанда Уолла-Валла бекітіміне жетіп, Уолла-Валла аңғарындағы Уолло-Валло бекітімінен шамамен 25 миль шығысқа қарай орналасқан Вайлалапуда миссия құрды, бұл жер сол кезде Каюс индейлерінің территориясы болған, қазіргі Вашингтон штаты. Спэлдингтер Лапвайда, қазіргі Айдахо штатындағы Күн күркіреу тауының етегінде Нез-Персе индейлері арасында миссия құрды.
Католик миссионерлері
Орегон аймағына католик миссионерлері екі жолмен келді: 1837 жылы Квебекіден келген Франсис Норберт Бланше және Модест Демерс сияқты миссионерлер, сондай-ақ 1841 жылы Шығыс Америкадан келген протестант миссионерлеріне ұқсас жолмен келген миссионерлер тобы. Орегон аймағындағы католик миссионерлік қызметі ресми түрде 1838 жылдың сәуір айында Квебек архиепископы Жозеф Синьейдің Франсис Норберт Бланшетті Орегон аймағының генералдық викарийі етіп тағайындауымен басталды. Әке Бланше мен әке Модест Демерс 1838 жылдың 24 қарашасында Форт-Ванкуверге келді. Бастапқыда миссионерлер өздерінің дінге шақыру әрекеттерінде аймақтың әртүрлі жергілікті топтары арасында сауда үшін қолданылатын чинук жаргонына аударған әндер мен кітаптарды пайдаланды. Католицизмнің идеялары мен түсініктерін өз тыңдаушыларына жеткізе алмайтынын түсінгеннен кейін, әке Бланше 1839 жылдың сәуір айында Каулиц елді мекеніне сапар барысында дінге шақыру жұмысында оюлы тақтатас таяқшаларды қолдана бастады. "Католик баспалдағы" деп аталған тақтатас таяқшаға христиан тарихының суреттері бейнеленген. Бұл тақтатас таяқшалар 1839 жылдың қазан айынан бастап католицизмді үйрету үшін жергілікті басшыларға таратылды. Біраз уақыттан кейін "Католик баспалдағы" қағаз түрінде шығарыла бастады, ал кейіннен Тынық мұхитының солтүстік-батыс аймағында тарату үшін көптеп өндірілді. Квебек шіркеуінің басшылары 2000 данасын басып, аймаққа жіберуге қолдау көрсетті. Бланше 1843 жылы епископ болды, сонымен қатар аймақ Солтүстік Арктикадан, шығыстағы Роки тауларынан және оңтүстіктегі АҚШ-Мексика шекарасына дейін жететін апостолдық викариатқа айналды. Кейін, 1846 жылы аймақ Орегон шіркеулік провинциясына айналды, ал Бланше Орегон қаласының архиепископтық епархиясының архиепископы болды. Бұл Орегонды АҚШ-та құрылған екінші шіркеулік провинция етті. Жергілікті американдықтарды христиан дініне айналдырудағы табыс әртүрлі болды. Кейбір жағдайларда индейлер миссионерлерге күдікпен қарады, ал бұл күдік миссионерлер мен ақ қоныс аударушылар әкелген ауруларға көптеген индейлер шалдыққан кезде күшейді. 1850 жылдары жергілікті тайпалар мен ақ миссионерлер арасындағы шиеленіс күшейді, нәтижесінде қоныс аударушылар мен жергілікті тұрғындар арасында Рог-Ривер соғысы сияқты ұсақ соғыстар болды. Осыған байланысты Орегондағы миссионерлік жұмыс негізінен АҚШ-тың шығыс бөлігінен келген ақ иммигранттарға бағытталды, ал емес жергілікті халыққа.