Кіріспе
Рим-католик шіркеуіндегі діни қызметкерлерді тағайындау Католик шіркеуіндегі қасиетті тәртіптің құрметіне үш тәртіп кіреді: епископтар, діни қызметкерлер және дьякондар, реті төмендеп, жалпы діни қызметкерлерді құрайды. "Киелі ордер" деген сөздің мағынасы " қасиетті мақсат үшін бөлектелген" дегенді білдіреді. "Тәртіп" сөзі иерархиясы бар азаматтық органды немесе корпорацияны білдіреді, ал ординация дегеніміз - заңды түрде тәртіпке кірігу. Демек, бұл жерде шіркеудегі қызмет үшін бөлінген иерархиялық құрылымды білдіреді. Деякондар, уақытша немесе тұрақты болсын, уағыздау, шомылдыру рәсімін өткізу және некеге куәлік ету (миссада діни қызметкерге көмектесу немесе миса қатыспайтын үйлену тойында қызмет ету) қабілетін алады. Олар діни рәсімдермен, соның ішінде зияратпен (көкте) немесе жерлеу кезінде қабірде қызмет көрсетумен айналыспайтын жерлеу рәсімінде қызмет етуі мүмкін. Семинарияда білім алудың соңғы жылындағы ер адамдар әдетте "өткінші диакондыққа" тағайындалады. Бұл діни қызметкерлікке тағайындалғандарды "тұрақты диакондыққа" кіргендерінен және діни қызметкер болып тағайындалуға ниеттенбегендерден ерекшелейді. Алты ай немесе одан да көп уақыт ауыспалы диякон болғаннан кейін, ер адам діни қызметкерлікке тағайындалады. Діни қызметкерлер уағыздай алады, шомылдыру рәсімін орындайды, некеге тұруға куәлік етеді, күнәларын мойындап, күнәларын кешіреді, науқастарды майлайды, әрі Евхаристия немесе Діндарлық рәсімдерді өткізеді. Кейбір діни қызметкерлер кейіннен епископ болып сайланады, олар Қарымталану мен Киелі Ордендердің қарапайым қызметшісі болып табылады; епископтар діни қызметкерлерді, дьякондарды және басқа да епископтарды тағайындауы мүмкін.
The sacrament of holy orders in the Catholic Church includes three orders: bishops, priests, and deacons, in decreasing order of rank, collectively comprising the clergy. In the phrase "holy orders", the word "holy" means "set apart for a sacred purpose". The word "order" designates an established civil body or corporation with a hierarchy, and ordination means legal incorporation into an order. In context, therefore, a group with a hierarchical structure that is set apart for ministry in the Church. Deacons, whether transitional or permanent, receive faculties to preach, to perform baptisms, and to witness marriages (either assisting the priest at the Mass, or officiating at a wedding not involving a Mass). They may assist at services where Holy Communion is given, such as the Mass, and they are considered the ordinary dispenser of the Precious Blood (the wine) when Communion is given in both types and a deacon is present, but they may not celebrate the Mass. They may officiate at a funeral service not involving a Mass, including a visitation (wake) or the graveside service at burial. Men in the last year of seminary training are typically ordained to the "transitional diaconate". This distinguishes men bound for priesthood from those who have entered the "permanent diaconate" and do not intend to seek ordination as a priest. After six months or more as a transitional deacon, a man will be ordained to the priesthood. Priests are able to preach, perform baptisms, witness marriages, hear confessions and give absolutions, anoint the sick, and celebrate the Eucharist or the Mass. Some priests are later chosen to be bishops who are the ordinary ministers of Confirmation and Holy Orders; bishops may ordain priests, deacons, and other bishops.
Епископтар
Епископтар католик шіркеуіндегі діни қызметкерлердің арасынан таңдалады. Шығыс католик шіркеулері некелі діни қызметкерлерге рұқсат береді, ал епископтар жесір немесе үйленбеген болуы керек. Католик епископтары көбінесе епархиялар деп аталатын аумақтық бірліктердің (басшыларының) ординарлары болып табылады. Тек епископтар ғана діни әулиелікке қабылдау құрметіне ие бола алады. Латын шіркеуінде, әдетте, тек епископтар ғана растау тағамдарын заңға сай қолдана алады, бірақ егер қарапайым діни қызметкер бұл тағамды заңсыз түрде, кешірімсіз (Vatican II-ге дейін Киелі орынға және жергілікті ординарға арналған) қолдана алса, ол әлі де жарамды деп саналады. Шығыс католик шіркеулерінде құттықтау рәсімін шіркеу діни қызметкерлері құттықтау рәсімі арқылы жүргізеді және әдетте нәрестелерге де, ересектерге де шомылдыру рәсімінен кейін бірден беріледі.
Діни қызметкерлер
Бұл сөз грекше πρεσβύτερος / presbuteros "ақсақал" немесе латынша praepositus "бастығы" дегенді білдіреді. Католик шіркеуі діни қызметкерлікті ғибадатханадағы ежелгі яһуди діни қызметкерлігінің және Исаның діни қызметкер ретінде атқаратын жұмысының бейнесі ретінде қарастырады. Діни рәсімдер ескі Келісімдегі діни қызметкерлікті және Мәсіхтің діни қызметкерлігін еске салады. Томас Аквинскийдің сөздері бойынша, "Мәсіх - барлық діни қызметкерліктің қайнар көзі: ескі заңдағы діни қызметкер Мәсіхтің бейнесі болды, ал жаңа заңдағы діни қызметкер Мәсіхтің тұлғасында әрекет етеді" Summa Theologiae III, 22, 4c. Католик діни қызметкерлерінің табиғаты туралы ІІ Ватикан Кеңесінің жарлығын қараңыз.
Диакондар
Диакондық - Католик шіркеуіндегі үш негізгі ордендердің бірі. Алғашқы діякондарды Елшілердің істері кітабының 6-тарауында елшілер тағайындаған. Рим-католик шіркеуіндегі дьяконның қызметі үш салада қызмет ету деп сипатталады: Сөз, Литургия және Қайырымдылық. Диаконның Ізгі хабарды уағыздау және үйрету қызметіне құлшылық кезінде Ізгі хабарды жариялау жатады. Қайырымдылық қызметі кедейлер мен шетке қайтқандарға қызмет етуді және қауым мүшелерімен бірге жұмыс істеуді, оларға осындай қызметке көбірек қатысуға көмектесуді қамтиды. Диакондар діни қызметкерлер ретінде күн сайын Сағат Литургиясын айтуы керек; Диакондар, епископтар мен діни қызметкерлер сияқты, Шомылдыру рәсімінің құрметті қызметшісі болып табылады және киелі неке құрметіне шіркеудің куәгері ретінде қызмет ете алады. Диакондар сондай-ақ, Ежелгі діни рәсімнен тыс жерлеу рәсімдерін де жүргізе алады. Олар Қасиетті Тағаланың батасы сияқты әр түрлі қызметтерге басшылық ете алады және олар белгілі бір баталарды бере алады.
Кішігірім тапсырыстар
Біздің заманымыздың 3-ші ғасырынан бастап Екінші Ватикандық собордан (1962-1965 жж.) жеті жылға дейін Католик шіркеуінде төрт кішігірім орден (портёр, лектор, экзорцист және аколит) болды. Кішігірім ордендер мен субдиакондықтар сакраменттер деп саналмайды және қарапайымдық үшін папа Пауль VI 1972 жылы оларды жойды. Латын шіркеуінің көп бөлігінде бұрын құдайлық институттың негізгі ордендері деп саналған ордендер (диакон, діни қызметкер, епископ) сақталды.
Қасиетті ордерлер
Қасиеттілік - католиктердің үш діни сакраментінің бірі, олар католиктердің сенімі бойынша, қабылдаушының жан дүниесінде қасиеттілік сипаты деп аталатын өшпес белгі қалдырады (басқа екеуі - шомылдыру рәсімінен өту және растау). Бұл құрметті тек шомылдыру рәсімінен өткен ер адамдарға ғана беруге болады. Егер әйел діни ордені алуға тырысса, онда ол және оны тағайындауға тырысқан адамдар лате сентенциямен эксклюзивтен өтеді. Кардинал, монсеньор, архиепископ және т.б. атаулар діни ордені емес. Бұл жай ғана лауазымдар, бұл атақтардың біреуін алу - бұл қасиетті ордерлер құрметіне ие болудың бір түрі емес.
Нормалар
Католик шіркеуі Шығыс православиелік, Польша ұлттық, Шығыс православиелік және Шығыс ассириялық шіркеулері өткізетін қасиетті ордені мойындайды, өйткені бұл шіркеулер епископтардың елшілік мұрасын сақтады, яғни олардың епископтары католик епископтары сияқты, елшілерге дейінгі мұрагерлік желісінде екендерін айтады. Сондықтан, егер сол шығыс шіркеулерінің бірінің діни қызметкері католицизмге айналса, оның тағайындалуы қазірдің өзінде жарамды; дегенмен, алған ордені жүзеге асыру үшін, ол католик шіркеуінде тағайындалған діни қызметкерге инкардинат болуы керек, дегенмен бұл туралы православие шіркеуінде көп пікірталас бар; бұл шіркеу экономикасы деп аталатын саясаттың бір бөлігі. Католик шіркеуіндегі агломалық қасиетті ордерлердің жарамдылығы туралы дауды 1896 жылы папа Леон XIII шешті, ол Apostolicae curae-де агломалық ордерлердің жарамдылығы жоқ деп жазды, өйткені діни қызметкерлерді тағайындаған рәсім 1547 жылдан 1553 жылға дейін және 1558 жылдан 19 ғасырға дейін дұрыс орындалмаған, осылайша апостолдық мұрагерлікте үздіксіздіктің бұзылуына және шіркеудің сакраменталдық ниетімен үзіліске әкелді. Лео XIII англикандық ординалдарды айыптап, англикандық ордендерді "қатесіз және мүлдем жарамсыз" деп есептеді. Кейбір жеке теологтардың пікірінше, король Эдуард VI-ден бастап Англикан ординалындағы кейбір өзгерістер және Реформацияға дейінгі ординалды толық бағалау, Англикан ордендерін босатудың дұрыстығына күмән келтіруге болады; алайда Apostolicae curae Католик шіркеуінің түпкілікті ілімі болып қала береді және кейіннен Папа Бенедикт XVI болған кардинал Джозеф Ратцингер оны нығайтты. 1896 жылдан бастап көптеген англикан епископтары ескі католик шіркеуінің епископтарымен құрметті болды. Алайда католикалық шіркеуге кіргісі келетін барлық англикан дін қызметкерлері оны жай адам ретінде жасайды және діни қызметкер ретінде қызмет ету үшін католикалық шіркеуде тағайындалуы керек. Католиктер, Ad Tuendam Fidem және кардинал Ратцингердің айтуынша, англикандық бұйрықтар жарамсыз деген ұстанымға келу керек. Католиктер елшілердің атын алмастырмайтын протестанттық шіркеулерде діни қызметкерлерді тағайындауға келіспейді. Швеция мен Финляндияның лютеран шіркеулері кейбір тұрғыдан алғанда, елшілердің дұрыс алмасуына ие болуы мүмкін. Бұл Норвегия, Дания және Исландияның лютеран шіркеулерінде орын алған жағдай емес, онда бірінен соң бірі үзілістер болды. Англикандықтар негізгі деноминациялардың көпшілігінің тағайындалуын қабылдайды; алайда, тек қана кейбір лютерандық деноминациялар сияқты Англикандық Қауымдастықпен толық қарым-қатынаста болған деноминациялар діни қызметкерді қажет ететін қызметтерге төрағалық ете алады.
Неке және діни ордерлер
Үйленген ер адамдар тұрақты диакондар ретінде диакондыққа тағайындалуы мүмкін, бірақ латын шіркеуінде діни қызметкерлікке тағайындалмайды. (Осылай-ақ, кейде католик емес, некеде тұрған дін қызметкерлері де діни қызметкер болып тағайындалады.) Шығыс католик шіркеулерінде және Шығыс православие шіркеуінде үйленген дьякондар діни қызметкер бола алады, бірақ епископ бола алмайды. Шығыс католик және шығыс православие шіркеулерінің епископтары әрқашан монахтар қатарынан, яғни салтбасты болуға ант бергендерден, таңдалады. Олар жесір болса да, ешқашан үйленбеген болулары керек.
Дін қызметкерлерінің некеге тұрмауы
Киелі кітапта пәктіктен бөлек, некеге тұрмау да айтылған. Салтбастылық - бұл некеде тұрмау, сондықтан ол некеге тұрмау, қайта, өмірін Құдайға қызмет етуге арнау, басқаша айтқанда, "Құдайға үйленген" деген сөз. Барлық мәсіхшілерден күтілетін қасиет - пәктілік, яғни жыныстық тазалық. Некеде тұрған адам жыныстық қатынасты тек некеде ғана жүзеге асыруы керек.