Todmorden Mills

Кіріспе

Тодмордэн Миллс - Онтарионың Торонто қаласында Дон өзенінің аңғарында орналасқан шағын елді мекен. Ол 1790 жылдары ағаш өңдеу зауыты ретінде басталды. Бастапқыда "Дон Миллс" деп аталатын бұл ауыл 20-ғасырда Шығыс Йорк қаласының бөлігіне айналғанға дейін шағын өнеркәсіптік кешен мен ауылға айналды. Қазіргі уақытта аңғардағы жерді Тодморден Миллс мұралық мұражайы мен өнер орталығы алып жатыр, оған мұражай, өнер галереясы, театр және орман қоры кіреді.

Тарих

1795 жылы Жоғарғы Канададағы Йорк елді мекені Онтарио көлінің жағалауында орналасқан шағын, бірақ өсіп келе жатқан қауым болды. Құрылыс материалдарын жеткізу үшін вице-губернатор Джон Грейвс Симко Арон мен Исайя Скиннерге ағаш өндіру үшін зауыт салу үшін Дон өзенінің бойындағы жерді берді. Симко досына "Онда диірмен болуы керек" деп жазды. Скиннерлердің үшінші серіктесі - олардың қайын ағасы, Парсал Терри, олардың қарындасы Рода Скиннердің күйеуі. Паршалл Донның алғашқы су басқышы болды және 1808 жылы тасқын кезінде атпен Доннан өтуге тырысқанда қайтыс болды. Ол сондай-ақ Жоғарғы Канаданың алғашқы заң шығарушы құрамының мүшесі болды. Темірхана 1855 жылға дейін Скиннерлермен жұмыс істеді, содан кейін ол Тейлорлар отбасына сатылды. 1820 жылы сүт комбинаты (Хеллиуэлл немесе Дон сыра зауыты) диірменнің жанында салынған және Томас Хеллиуэлл мен Джон Иствуд басқаратын. Хелливелл отбасы 1855 жылға дейін оны басқарып келді, содан кейін ол Тейлор отбасыға сатылды. Todmorden Mills өзінің атын алғашқы сырахана иелерінің бірі Джон Иствудтан алды. Оның отбасы Тодморденнен көшіп келген, ол кезде Англияның Ланкашир және Йоркшир графтықтарында орналасқан. Тейлорлар көршілес аймақта бірқатар өнеркәсіптік диірмендерге ие болды, соның ішінде Дон доласы кірпіш фабрикасы. Олардың иелігінде болған кезде зауыт қаптама қағаз өндіруге айналдырылды. Өрмекші 1920-жылдарға дейін жұмыс істеді, содан кейін ғимарат ат қорасына айналдырылды. 1940-жылдардың басында бұл жерде неміс тұтқындары лагерінің орналасқан жері болды. Лагерьде соғыс басталғанда одақтас мемлекеттердің порттарында тұтқындалған неміс сауда теңізшілері тұрды. Тұтқындар көбінесе жақын маңдағы Дон аңғарындағы кірпіш комбинатында жұмыс істеді. 1945 жылы тұтқындар елге қайтарылып, лагерь жабылды. Көп ұзамай лагерьдегі ғимараттар өртеніп, өрт сөндірушілер шығарған болуы мүмкін. 1930-1967 жылдар аралығында мұнда ат үстінде жүретін мектептер мен жеңіл өнеркәсіптер орналасқан. 1930 жылдары бұл жерді Виндермир ат үстінде жүзу академиясы пайдаланған. 1940 жылдардың соңында Don Vale Textiles бұл үйді иеленді. 1950 және 1963 жылдары Бекең ат үстіндегі мектеп конюшняда орналасқан. Дон аңғарының саябағын салу кезінде бұл жер кеңінен өзгертілді. Бұрын бұл жерді аралап өтетін өзенді туралау жұмыстары жүргізіліп, ол толығымен жер бетінен бөлініп қалды. Бұрынғы өзен сағасы көлге айналды, өзеннен өтетін көпір қазір тек көлік қою орнына жету үшін ғана қолданылады. 1965 жылы Шығыс Йорк қаласының мэрі Тру Дэвидсон бұл зауытты жүз жылдық жоба ретінде ұсынды. 1967 жылы 22 мамырда ол Тодморден Миллс тарихи орны ретінде ашылды және қоғамдық мұражай ретінде жұмыс істей бастады. Дэвидсон 1978 жылы қайтыс болғанға дейін құрметті куратор болып қалды. Қазіргі уақытта мұражайда бастапқы қоныстанған төрт ғимарат бар, оның ішінде 1825 жылдан бастап жұмыс істеп тұрған ескі қағаз фабрикасы, сыра зауыты және екі үй бар. Дон темір жол станциясы 1969 жылы Тодморденге көшірілді және 2009 жылға дейін Тодморденде қалды, содан кейін ол Roundhouse Park-қа көшірілді. Жақын болашақта музей Хеллиуэлл үйін 1890 жылдардағы көрінісіне ұқсатады деп үміттеніп отыр. 1991 жылы екі жергілікті табиғатшы Чарльз Сауриоль мен Дейв Мони мұражайға жақын орналасқан орманды шағын аумақты табиғи қорыққа айналдыруды ұсынды. Бір комитет құрылып, Тодмордэн Миллс жабайы гүлдер қорығы құрылды. Содан бері комитет орманды қалпына келтіру жұмыстарын жүргізіп, жергілікті емес инвазивті түрлерді алып тастады және Торонто аймағына тән гүлдер мен ағаштарды қалпына келтірді.

In 1795, the settlement of York in Upper Canada was a small but growing community on the shores of Lake Ontario. To supply construction material, Lieutenant Governor John Graves Simcoe granted land on the Don River to Aaron and Isaiah Skinner for the purpose of building a mill to supply lumber. Simcoe wrote to a friend "A mill should be thereon". A third partner to the Skinner's was their Brother in Law, Parsall Terry husband to their Sister, Rhoda Skinner. Parshall was the first Watermaster on the Don and died in 1808 while trying to cross the Don via horseback during floodstage. He had also been a member of the first Legislature of Upper Canada. The mill was operated by the Skinners until about 1855, when it was sold to the Taylor family. In 1820, a brewery (Helliwell or Don Brewery) was built next to the mill and operated by Thomas Helliwell and John Eastwood. The Helliwell family operated it until 1855, when it too was sold to the Taylor family. Todmorden Mills acquired its name from John Eastwood, one of the original brewery owners. His family had emigrated from Todmorden, a town then straddling the two counties of Lancashire and Yorkshire in England. The Taylors owned a number of industrial mills in the neighbourhood including the Don Valley Brick Works. Under their ownership the mill was converted to produce felt paper. The mill continued to operate until the 1920s when the building was converted into a riding stable. In the early 1940s, the site became the location of a small German prisoner of war camp. The camp housed men from the German merchant marine who were interned in Allied ports at the start of the war. The prisoners often worked as labourers at the nearby Don Valley Brick Works. In 1945, the prisoners were repatriated and the camp was shut down. Soon afterwards, the camp buildings were destroyed by fire, likely set by vandals. Between 1930 and 1967, the property housed a collection of horse riding schools and light industry. In the 1930s, the Windermere Riding Academy used the property. Don Vale Textiles occupied the property in the late 1940s. From 1950 and 1963, the Whitewood Riding School was housed at the stables. During the building of the Don Valley Parkway, the site was extensively modified. The river which used to pass through the site in a wide meander was straightened so that it was entirely cut off from the site. The former riverbed was turned into a pond and the bridge that used to cross the river is now only used to reach a parking lot. In 1965, the mill site was proposed as a centennial project by East York's mayor, True Davidson. On May 22, 1967, it was opened as the Todmorden Mills Historic Site and started to function as a community museum. Davidson remained as an honorary curator until her death in 1978. Currently the museum maintains four buildings from the original settlement including the old paper mill which dates from 1825, a brewery and two homes. The Don railway station was moved to Todmorden in 1969, and remained at Todmorden until 2009 when it was moved to Roundhouse Park. In the near future, the museum is hoping to re restore Helliwell House to resemble its appearance in the 1890s. In 1991, two local naturalists, Charles Sauriol and Dave Money proposed that a small forested area adjacent to the museum site be turned into a nature preserve. A committee was formed and the Todmorden Mills Wildflower Preserve was created. Since then the committee has performed restoration in the forest to remove non native invasive species and restore flowers and trees native to the Toronto area.