Кіріспе

Жиро Осараги (大佛 次郎) - Шова дәуіріндегі Жапониядағы танымал жапон жазушысының псевдонимі. Ол негізінен газеттер мен журналдарда сериалдар болып шыққан тарихи көркем романдарымен танымал. Оның шын аты Киёхико Ноджири (野尻 清彦) болды.

Ерте өмір

Осараги Жиро Йокогама қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Кии провинциясынан шыққан ғибадатхана ұстасы болды, ол бірқатар белгілі будда ғибадатханаларының негізгі залдарын және негізгі қақпаларын қайта салды. Оның ағасы Хоэй Нодзири ағылшын әдебиетінің және астрономияның белгілі ғалымы болды. Ол Широгане Джиндзо бастауыш мектебін үздік бітірді, ал кейіннен ол өзінің естеліктеріне жазғандай, ол бірінші рет алтыншы сыныпта жазушы болуға қызығушылық танытты, онда Косуги Тенгайдың қызы сыныптасы болды. Кейін Фурицу Дайичи орта мектебінде оқыды. Ол мектепте оқып жүрген кезінде өзінің алғашқы шығармасы "Ичико романсы" атты шығармасын шығарды. Ол сондай-ақ театрға қызығушылық танытты. Осараги Токио императорлық университетінің саяси ғылымдар кафедрасына оқуға түседі, онда ол авторитаризмге қарсы тұрудың күшті сезімін дамытады. Мектепті бітіргеннен кейін Камакура жоғары қыздар мектебінде (қазіргі Камакура Жогакуин орта мектебі) мұғалім болып орналасты. Тіл біліміне байланысты ол 1922 жылы Сыртқы істер министрлігіне жұмысқа қабылданды және Шарттар бюросында бір жылдай жұмыс істеді. Алайда 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінен кейін ол өзін толық уақытты жазуға арнауға шешім қабылдады.

Әдеби мансап

1924 жылы Осараги Жиро өзінің алғашқы танымал тарихи романын, "Хаябуса но Гендзи" журналында, "Pocket" журналында жариялады. Бұл кезде ол Камакурада атақты Котокуның артында (Камакураның Ұлы Буддасы) өмір сүрді. Дайбуцуның канджисі Осараги деп оқылуы мүмкін, ол оның псевдонимі Осараги Жироның көзі болды. Алайда, оның Осараги псевдонимін таңдауы жай ғана қиял емес: Ходжо кланының Осараги тармағы Ходжо Токифусадан тараған, Камакура кезеңінің Тайхейки хроникасында аталған көрнекті жауынгерлер. Олардың егістіктері Ұлы Будданың жанында орналасқан. Осарагидің Курама Тенгу (19241959), Теру Хи Кумору Хи ("Күндізгі күндері бұлтты күндер", 19261927) және Ако Роши ("Аконың адал қызметшілер", 19271928) сияқты тарихи оқиғаларға негізделген танымал көркем романдары газеттер мен журналдарда серияландырылып, оған үлкен қолдау тапты. Кейіннен олардың көбісі фильмдер мен телесериалдарға айналдырылды, мысалы, Канжуро Араши Курама Тенгу рөлін ойнаған. Алайда, Осараги сонымен қатар Широй Ане ("Ақ қарындас") және Кирибуэ ("Қараңғы флейта") сияқты қазіргі заманғы көркем шығармалар жазды. Кикё ("Үйге оралу", 1948) автордың Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін пайда болған қарапайым көзқарастарға ашуын сипаттады және 1950 жылы Жапон өнер академиясының сыйлығын алды. Осараги 1952 жылы Асахи сыйлығын да жеңіп алды. 1964 жылы Жапония үкіметі оған Мәдениет орденін берді. Осараги француз әдебиеті мен мәдениетіне қатты әсер етті және Еуропадағы даулы оқиғаларды терең түсінгендігін көрсететін көптеген көркем шығармалар жазды: Dorefyus jiken ("Дрейфус ісі"), Buranje Shogun no Higeki ("Генерал Боланже трагедиясы") және Pari Moyu ("Париж жанып жатыр"; Париж коммунасының тарихы). 1973 жылы 75 жасында қайтыс болғанда, ол әлі де жапон халқының рухани тарихына негізделген тарихи хрониканы - Тенно но Сеики ("Императорлар ғасыры") жазып жатқан еді.

Жеке өмір

Осараги 1921 жылдан 1973 жылы қайтыс болғанға дейін Канагава префектурасының Камакура қаласында өмір сүрген. Осараги Камакураның әдеби өміріндегі басты тұлға болды, сонымен қатар Камакураның табиғатты сұлулығын қорғау үшін ынталы түрде науқан жүргізді. Тұрғын үйлерді салушылар Камакураның әйгілі Цуругаока Хачиман гуі артындағы тау беткейіне қауіп төндірген кезде, ол Камакурада тұратын бірқатар атақты жазушылар мен суретшілермен (оның ішінде Хидео Кобаяши, Нагай Тацуо, Ясунари Кавабата, Риичи Йокомицу, Ито Шинсуи, Киоката Кабураги) бірлесіп, дамуға қарсылық білдірді. Бұл Ұлыбританиядағы Ұлттық қордан үлгі алған Жапония Ұлттық қордың құрылуына әкелді, ол Камакураның және Жапонияның басқа қалаларының тарихи ортасын сақтауда табысты болды. Осараги Жиро мысықтарды жақсы көретін. Достары мен көршілері оның Камакурадағы үйінде кем дегенде 500 жартылай жабайы мысықты тамақтандырғандығын айтады. Осараги екі ай бойы премьер-министр принц Хигасикуни Нарухиконың кабинетіне кеңесші болып қызмет етті. Осараги 1973 жылы 75 жасында бауыр қатерінен қайтыс болды. Оның қабірі Камакурадағы Джукуки ғибадатханасында орналасқан. Осарагидің Камакурамен ұзақ уақыт байланысы болғанына қарамастан, мұралық салықтар туралы дау-дамайға байланысты, оның қолжазбалары мен артефактілерін оның мұрагерлері Йокогама қаласына сыйға тартты, қазір олар Осараги Жиро мемориалдық мұражайының коллекциясын құрайды. Оның Камакурадағы бұрынғы үйі жеке қолында қалып, жұртшылыққа ашық (кезе-кезе). Оның өлімінен кейін "Асахи Шимбун" әлеуметтік ғылымдар саласындағы Жапонияда жарық көрген ең үздік кітапқа берілетін "Осараги Джиро" сыйлығын құрды.

Оқу

Мияджи, Сачиро. Осараги Жиро Шишо: Сей то ши о мицумет. Нихон Бунгеиша (1996). (Жапонша) Осараги, Джиро. (ағылш. Иван Моррис). Сапар. Татл баспасы (2000). Осараги, Джиро. (ағылш. Брюстер Хорвиц). Үйге оралу. Татл баспасы (1955). ASIN: B000GUA9S2