Кіріспе

Манипур, Үндістан Качинг Кхуну - Манипур штатының Качинг ауданындағы ауылшаруашылық қала. Имфалдан 56 км қашықтықта орналасқан бұл ауылды дөңестер мен ауыл шаруашылығы жерлері қоршап алған. Таранг-Тюрел - шығыстағы төбелерден ағып түсетін өзен, қаланың ортасымен өтеді. Ол Имфал-Сугну мемлекеттік тас жолы арқылы штаттың басқа бөліктерімен байланысты.

Демография

2011 жылғы халық санағы бойынша Качинг Хунуның тұрғындарының саны 11 379 адам. Ерлер - халықтың 52%, ал әйелдер 48% құрайды. Орташа сауаттылық деңгейі 66,74% (ерлер сауаттылығы: 75,43%, әйелдер сауаттылығы: 57,27%), бұл ұлттық орташа көрсеткіштен 74,04% төмен. Качинг Хунуда халықтың 12% -ы 6 жасқа толмаған.

Тарих

Атауынан анық көрініп тұрғандай, Качинг-Хунуда тұратын адамдар бір кездері Качингтен көшіп кеткен немесе бөлініп кеткен. Бұл адамдар Хамлангбаның басшылығымен батыстан (Маньпурдан) келіп, Имфалдың Урипокта қоныстанған деген сенім бар. Темір кенін іздеген бұл еңбекқор адамдар Урипоктан оңтүстікке қарай көшіп, қазіргі Тхубалдың Кшетри Лейкай маңындағы Шарайлонгбаның (Маньпурдың 49-шы патшасы 1697 - 1709 жж.) тұсында біршама уақыт қоныстанды. Көп ұзамай олар Паллельдің маңындағы Каччинг Хуманға көшіп барды. Ғариб Нивастың (50-шы Манипур патшасы 1709-1748 жж.) тұсында Качингті Будхирадж биледі. 1790 жылы Бхеигьячандраның тұсында олар қазіргі Каччинг жеріне көшіп келді, ал кейбір бөлімдер оңтүстікке қарай көшіп, Каччинг Хуноу қаласында қоныстанды. 1726 жылы Чуражит билік құрған кезде (Сака) Леймапокпам Чандра Каччинг Хуноудағы Лой ретінде тасымалданады, бұл ауылдың бар екендігі анық. Бұл адамдардың тарихи деректерін көптеген аутентикалық кітаптар мен жазбалардан оңай табуға болады. Осыған байланысты капитан Р. Бойло Пембертонның "Британдық Үндістанның шығыс шекарасы туралы баяндама, 1835" деген еңбегінде 30-бетінде "Кокшин Лунгсаи, Кокшин Хунао, Кокшин Хуолен және Лангатель темір өндірісі жүргізілетін негізгі ауылдар, олар Будхирадж Раджа деп аталатын адамның басшылығымен, ол өз ата-бабаларына аңғарда темір кенінің бар екенін алғаш рет тауып, оны адам пайдалануына пайдаланғаны үшін" деп жазылған. Бұл кәсіпқойлар да Хадсонның "Мейтейлер" кітабында (72-бет) анық жазылғандай, бір Хулаклакпаның басшылығымен басқарылатын. Манипур газетінде Кап. Э. В. Дун Каччинг Хуну ауылының қонысын анық атап көрсетті. Сонымен қатар, Манипурдағы барлық Каччин ауылдары темірдің символы болып табылатын Хамлангба мен Секмай Нингтоуды өздерінің Уманглай (орман құдайлары) ретінде табынады.

Дін

Качингтердің Урипокка келгенге дейінгі тарихи дінін анықтау мүмкін емес, бірақ олар индуизмге айналғанға дейін метей дінін қабылдаған деп есептеуге болады. Качинг Лоис туралы сипаттау, капитан. Э. В. Дун өзінің "Маніпур газетінде" (129-бет) сэр Джеймс Джонстонның өз дініне қатысты жазған сөздерін келтірді: "Олар Лоис болған, бірақ қазір өздерін индус деп атайды, 1867 жылдан бері Раджа индус қауымына қабылдады, және олар өздерін индус ретінде көрсетеді!" Каччинг Хуну халқы темірдің символы болған "Ибуду Хамлангба" және "Ибуду Секмай Нингту" құдайларына да табынады. Халықтың басым көпшілігі индуизмді ұстанады. Кейбіреулері метейлердің санмахизм дінін ұстанады, ал халықтың шағын бөлігі христиан дінін қабылдады.

Качинг Хуноудағы колледждер

Қақшың Хуну колледжі (Толық мемлекеттік білім беру колледжі) Колледж)

Денсаулық сақтау

Қачшың-Хунуда негізгі медициналық орталық бар.

Жалпы ақпарат

Ең жақын пошта және полиция бекеті Качинг пен Вайконгте орналасқан. Бұл жерде филиалдық пошта кеңсесі (B. P. О.) Қаччинг-Хуноу қаласында. Шекаралас ауылдар: Вайхонг, Вангу, Ванжинг Хуну, Ленганчинг (Ламканг Нага ауылы), Жаңа Чаянг (Ламканг Нага ауылы), Айханг (Куки ауылы) және Токпачинг.