Кіріспе
Британдық адмирал және зерттеуші (1811-1883) адмирал сэр Ричард Коллинсон (7 қараша 1811 - 13 қыркүйек 1883) - ағылшын әскери-теңіз офицері және Солтүстік-Батыс өткелінің зерттеушісі.
Admiral Sir Richard Collinson (7 November 1811 – 13 September 1883) was an English naval officer and explorer of the Northwest Passage.
Ерте өмір
Ол Англияның Тайн-энд-Уэр, Гейтсхед қаласында дүниеге келген, ол кезде Дарем графтығының бөлігі болған. Ол 1823 жылы он екі жасында Корольдік флотқа қосылды және 1835 жылы лейтенант, 1841 жылы командир, 1842 жылы капитан болды.
Қытай
Коллинсон "Леди Бентинк" кемесіне басшылық етіп, 1800 тонна жүк және 520 ат күші бар кемемен бірге шығыс Қытайдағы Чапоо жағасында "Флегетон" кемесімен бірге пайда болып, "сенсация" туғызды. 1842 жылдың 1 сәуірінде британдық сауда өкілі Генри Поттингер Коллинсонның Чусандағы Немезистің қолбасшысы ретінде сол жылдың ақпан айында Нинбо маңындағы Тайсам аралында қытай әскерлерімен сәтті шайқасқа қатысқанын хабарлады. 1842-1846 жылдары Қытай жағалауын зерттеп, барлық карталарды жасады.
Беринг бұғазы
1848 жылы Сэр Джон Франклин мен Франклиннің Солтүстік-Батыс өткелін іздеудегі жоғалған экспедициясын табу үшін жіберілген үш экспедицияның бәрі сәтсіз болды. 1850 жылы Коллинсонға оны іздеу үшін Канад Арктикасына баруды тапсырды. Ол Беринг бұғазы мен Аляскадан шығысқа қарай жүзіп, Горацио Остин және басқалар Пари каналы арқылы батысқа қарай әдеттегі бағытты қолданады. Коллинсонға HMS Enterprise берілді және оны HMS Investigator командалық командасы командир Роберт МакКлюрмен бірге жүру керек болды. Олар 1850 жылдың қаңтарында Плимуттан кетіп қалды. Чили жағалауында екі кеме бір-бірінен бөлініп, тәуелсіз болды. (МакКлюр Беринг бұғазына бірінші жетті және Банкс аралында тоңазытқан. Ол құтқарылып, Англияға әкетілгенде Солтүстік-Батыс өткелінен өткен алғашқы адам болды). Коллинсон Беринг бұғазына жеткенде және МакКлюрдің өзінен бұрын келе жатқанын білгенде, ол кері бұрылып, қысты Гонконгте өткізді. Ол 1851 жылдың шілде айының ортасында Беринг бұғазына оралып, жағалау бойымен шығысқа қарай жүзіп кетті. 29 тамызда ол Банкс аралының жағалауында болды және солтүстік-шығысқа қарай ашық тұйық көрді. Бұл Уэльс принсі бұғазы болды. Ол солтүстік-батыс өткелін таптым деп ойлап, теңізге кірді, бірақ біраз уақыттан кейін төбеде бір байрақты көрді. Байрақ бағанасының астында МакКлюрдың өткен жылы мұнда қыстағаны туралы хабарлама бар еді. Коллинсон МакКлюрдің максимумынан сәл асып, мұздың кедергісіне ұшырады. Оңтүстікке қайтып келе жатып, ол МакКлюрдің сол нүктеден 18 күн бұрын өткенін, бірақ МакКлюрдің аралды айналып өту жоспарын атамағанын айтқан басқа хабарламаны тапты. Ол оңтүстік-шығысқа қарай сәл әрі қарай жүріп, Минто шығанағында қыстауға орналасты. Мұнда ол МакКлюрдің саналы топтарының бірі қалдырған тағы бір хабарламаны тапты. 1852 жылдың көктемінде ол солтүстікке Мельвилл аралына шлейх-партиясын жіберді, онда олар белгісіз саяхатшының іздерін тапты (бұл МакКлюрдің батысқа мұздатылған адамдары болды). 5 тамызда ол мұздан босатылып, Виктория аралының оңтүстік жағалауымен Беринг бұғазынан кеме жеткен ең шығыс нүктесі Коронация шығанағына қарай жүрді. Ол қыста Виктория аралының оңтүстік-шығыс жағалауындағы Кембридж шығанағында болды. 1853 жылдың көктемінде ол саналы топты аралдың ең шығыс нүктесіне (Пейлл нүктесіне) алып барды. Кейіннен кейбір инуиттер оларға солтүстікке қарай орналасқан жердің картасын суреттеп берді. Картада кеме болды. Егер Коллинсон бұған назар аудармаса немесе тиісті аудармашы болса, ол шығысқа шлейфті топ жіберіп, егер олар әлі де тірі болса, Франклиннің кейбір адамдарын таба алатын еді. Ол Беринг бұғазы арқылы және Ізгі Үміт түбегінен өтіп, қайтып келді. Кейпте (1855 жылдың қаңтары) ол Джон Рейдің Франклин қайтып оралған жердің шығысында жоғалып кеткенін білді. Коллинсонның беделі, мүмкін, болуы керекінен төмен. Мәселелер мынада: МакКлюр әрқашан бірінші болып келген, Коллинсонның өз офицерлерімен үнемі айтысып, жаман сәтке ұшыраған. Роалд Амундсен оны үлкен кемемен Амундсеннің кішкентай кемесі Гёа үшін қиын суларды айдап өткені үшін мақтады. Коллинсонның саяхат туралы баяндамасын оның қайтыс болғаннан кейін алты жыл өткен соң ағасы Томас Бернард Коллинсон жариялады.
Кейінгі өмірі
1858 жылы Корольдік географиялық қоғамның құрылтайшы медалімен марапатталды, 1875 жылы рыцарь атағы берілді және сол жылы зейнетке шыққандардың тізімінде адмирал болды. 1862 жылы ол Троица үйінің "ағасы" болды, ал 1875 жылы - вице-мастер.