Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Археологиялық алаң Археологиялық алаң Легио - Рим провинциясы Ғалилеядағы Тель-Мегиддоның оңтүстігіндегі римдік әскери лагерь.
Archaeological site
the archaeological site
Legio was a Roman military camp south of Tel Megiddo in the Roman province of Galilee.
Тарих
Бар-Кохба көтерілісінен кейін (132 - 136 жж.) Лагерьдің шамамен орналасқан жері VI Феррата легионы лагерегінің аты лажжжун түрінде сақталуынан белгілі болды. Бұл қала ежелгі Риммон қаласына жақын, мүмкін Захария 12:11 (ESV) Хадад-риммон, оны 3-ші ғасырда Диоклетиан өзінің императоры Максимианның құрметіне Максимианополис деп атады. Екі жер де жалпы алғанда Максимианополь деп аталатын бір епископтық орынның ішінде болды, бірақ мұндай орындардың бір тізімінде Легионум (лат. Легио Палестинаның Виа Марис бойында орналасқан, бұл ежелгі сауда жолы Египетті Сирия, Анатолия және Месопотамияның солтүстік империяларымен байланыстыратын ерте қола дәуірінде.
Following the Bar Kokhba revolt (132 136 CE), Legio VI Ferrata was stationed at Legio near Caparcotna. The approximate location of the camp of the Legio VI Ferrata was known from the persistence of its name in the form Lajjun by which a Palestinian village was known. It was close to the ancient town of Rimmon, perhaps the Hadad rimmon of Zechariah 12:11 (ESV), which in the 3rd century was renamed Maximianopolis by Diocletian in honor of his co emperor Maximian. Both places were within a single episcopal see, generally called Maximianopolis, but in one list of such sees the name Legionum (genitive plural of the Latin word Legio) is used, where the Greek original has "Maximianopolis". Legio lies along Palestine's Via Maris, an ancient trade route linking Egypt with the northern empires of Syria, Anatolia and Mesopotamia in the early Bronze Age.
Археологиялық әдістер мен нәтижелер
2002-2003 жылдары Ютам Теппер магистрлік диссертациясының бір бөлігі ретінде Легио аймағында археологиялық зерттеу жүргізді. Зерттеу барысында легионерлердің лагері Эль-Манах төбесінің солтүстік беткейінде, Чепаркотани ауылы көрші төбеде және Максимианополис қаласы қазіргі Кибуц Мегиддоның орнында орналасқан. 2013 жылы Теппер мен Изреел алқабының аймақтық жобасы лагерьдің бар екеніне айқын дәлел болатын шамамен 90 метрге 5 метр өлшемі бар сынақ траншеяларын қазып көрді. Аэрофотосуреттер, спутниктік суреттер және жоғары дақылдағы лидарлық деректер el Manach деп аталатын төбеде адам жасаған жасанды заттар мен құрылыстардың іздері бар екенін көрсетті. Осыдан кейін жердің кішкене ойықтары әскери лагердің шекарасын көрсетті. Таудың солтүстік, оңтүстік және батыс жағында 90 градус бұрышта кездесетін ұзын, сызықты саңылаулар табылған. Келесі дәлелдер Легиодағы ашылған заттарды одан әрі ашу үшін археологиялық әдістерді қолдануға әкелді.
In 2002–2003, an archaeological survey was conducted in the Legio region by Yotam Tepper as part of his master's thesis. The survey located the legionary camp on the northern slope of El Manach hill, the village of Ceparcotani on the adjacent hill, and the city of Maximianopolis on the site of the contemporary Kibbutz Megiddo. In 2013 Tepper and the Jezreel Valley Regional Project dug test trenches measuring approximately 295 feet (90 m) by 16.5 feet (5 m) feet that revealed clear evidence of the camp. Aerial photography, satellite images, and high resolution lidar data hinted that the hill known as el Manach contained traces of artificial, human produced objects and structures. After this, slight depressions in the earth revealed the borders of the military camp itself. Long, linear indents that met at 90 degree angles were found on the north, south, and west side of the hill. The following evidence led to the use of archaeological techniques to further discover the uncovered items at Legio.
Жерге енетін радар
Жерге енетін радар - Легиодағы табылғандарды ашу үшін қолданылатын негізгі әдіс. Бұл әдіс антенна жиіліктері мен деректерді алу параметрлерін әртүрлі топырақ түрлерінің бетінде не жатқанын талдау үшін пайдалануды қамтиды. Бұл әдіс пайдаланушыға салыстырмалы түрде тиімді уақыт ішінде жердің кең ауқымын талдауды қамтамасыз етеді. Анастасия Шапироның "Легиодан" жасалған Петрографиялық сынақ бойынша жасалған зерттеу. B аймағында керамикалық плиткалар, тегулялық төбе плиткалары және шаршы еден плиткалары, сондай-ақ кірпіштер табылды. Сол кезде Рим легионының мөрі салынған сегіз плитка мен екі кірпіш табылды. Осы фрагменттерді одан әрі талдағаннан кейін, петрографиялық зерттеулер барлық үлгіленген заттар біртекті петрографиялық топтың бөлігі екенін көрсетеді. Бұл матрицада темір оксидінің кішкентай, мөлдірсіз дақтары бар және базальтты құрайтын аз мөлшерде балшық бар қазылмалы топырақтан тұрады. Кейбір микротамырларда темір немесе кремнийлі толығулар бар. Басқалары толығымен шыныға айналған. Пластикадан басқа материалдар тегулалардың көлеміне қатысты шамамен 218% құрайды. Бұған базальттың үлкен және кіші формалары, кварц, крейда, фоссилді қабықшалар және терра-роза жатады.
Ground penetrating radar was the primary technique used to uncover the findings at Legio. The technique involves using antenna frequencies and data acquisition parameters to analyze what lay beneath the surface of a variety of different types of soil. This technique allows the user to analyze a wide range of land in a relatively efficient amount of time. A study by Anastasia Shapiro was done on the Petrographic Examination of Tiles, Bricks and Mortar from Legio. In Area B, ceramic tiles, tegulae roof tiles and square floor tiles, as well as bricks were uncovered. Eight tiles and two bricks were discovered bearing Roman legion stamps. Upon further analysis of these fragments, petrographic examinations indicate that all the sampled items are part of a homogeneous petrographic group. This matrix consists of calcareous fossiliferous clay containing some tiny, opaque stains of iron oxide and a small amount of silt, which comprises basalt derived minerals. Some of the micro fossils have ferric or silica filling. Others being completely vitrified. Non plastic material also makes up for about 2 18% of the volume of tegulae. This includes larger and smaller forms of basalt, quartz, chalk, fossil shells, and terra rosa.
Амфитеатр
2023 жылы USC Dornsife зерттеушілері Готлиб Шумахер қалдырған ілмектерге сүйене отырып, Легио амфитеатрын тапқандарын жариялады. Оқушылар тобы оны "Исраил, Иордания және Палестинаны қамтитын Оңтүстік Левантта табылған алғашқы римдік әскери амфитеатр" деп сипаттады. Олардың арасында император Диоклетианның сирек кездесетін алтын ақшасы да болды.
In 2023, researchers from USC Dornsife announced the discovery of Legio's amphitheater following clues left behind by Gottlieb Schumacher. The team described it as "It’s the first Roman military amphitheater ever uncovered in the Southern Levant, which encompasses Israel, Jordan and Palestine." Among the findings was a rare gold coin of Emperor Diocletian.
Су құбыры
Су құбыры төбе басының оңтүстік-шығыс жағында табылған, ал су көздері Айн Кубихтен алынған. Содан кейін су құбыры екіге бөлініп, Квени өзеніндегі Дахер мен Дар және ұн диірмендеріне қарай бағытталады. Су құбырынан алынған су Легиодағы сарбаздар мен легионерлерді тұрақты түрде сумен қамтамасыз етті. Құрылыстың арқасында суды теңіз деңгейінен 124 метр биіктіктен лагерьлер мен қалаларға жеткізуге мүмкіндік болды. Су құбыры болмаса, су қажетті жерге тез әрі тиімді жеткізілмес еді. Су құбырының кейбір бөліктері ашық қалды, ал көп бөлігі саз қабаттарымен және басқа да жер бөліктерімен жабылды.
The aqueduct was found on the southeast side of the hill, and drew its water from springs at Ain Kubbih. The aqueduct would then split in two directions heading towards Daher ed Dar and flour mills in the Queni stream. The water provided by the aqueduct supplied the soldiers and legionnaires at Legio with a lasting supply of water. The structure allowed water from 124 meters above sea level to be sent to camps and cities. Without the aqueduct, the water would not be funneled to its desired locations in such an efficient time and process. Parts of the aqueduct remained exposed while a majority was covered in a layer of mud and other dumped pieces of earth.
Қиыршық
Езрел аңғарында б. з.
A number of fibulae were discovered in the Jezreel Valley, dating back to the second century AD.