Кіріспе
Тхарад (тарихи атауы - Тхырпур) - Үндістанның Гуджарат штатының Банасканта ауданындағы Тхарад талукасындағы қала. Ол Тхарад талукасының әкімшілік орталығы болып табылады. Тхарад Гуджарат шекарасына жақын, Пакистан шекарасынан 40 км және Үндістанның Раджастан штатынан 15 км қашықтықта орналасқан. Оның негізгі салалары - ауыл шаруашылығы және алмаз жылтырату. Бұл 15-ші ұлттық тас жолдың бойында орналасқан Гуджараттың алғашқы ірі қалаларының бірі.
Тарих
Тхарадтың құрылуы туралы аятта 115 жылы (С. 171) Тарпар Пармар Шрипурдан немесе Марвадтағы Бхинмалдан шығып, батысқа қарай барып, Тхарад қаласын құрды деп айтылады. Қала Пармарлардың қолында Х ғасырға дейін жалғасты, содан кейін оны Чаулукья патшасы Мулараджа басып алды. Традиция бойынша, Пармар раджпуттарына тиесілі болған, ал Сувар мен Калма тайпаларының көптеген Пармарлары британдықтар кезінде Тради ауылдарында қарамағындағы лауазымдарда болған. Джайнизмге сәйкес Пармар сызығының соңғысы джайнизмге айналды және 1275 жылы (Самват 1331) өзінің ақсақалдық билігін өзінің әпкесі Надолдың Чуахан Сарегогжи Ратансингжиге, Вавтың Ранасының ата-бабасына тапсырды. Кейбіреулері шаухан өзінің аналық ағасын өлтіріп, әміршілікті өз қолына алды дейді. Рана атағын алған шаухандар Тарадта алты буын бойы билік жүргізді, Рана Пунджаджидің тұсында мұсылмандар оларға шабуыл жасап, астанасын шабуылдап, басшыларын өлтірді. Тағы бір деректе шаухандық раджпуттарды Жодпурдың ратодтары қуып шықты, оларды он бесінші ғасырда мұсылмандар алмастырды. Бұдан кейін Тхарад мұсылман билеушілерінің қолында болды және бірнеше ұрпақ бойы Мултани атаулы отбасы иелері, Джагирддар және командирлер, Тхандарлар ретінде билік жүргізді. Олар оқшауланған патшалық иеліктің азаматтық әкімшілері ретінде британдық кезең ішінде жалғасқан Диван атағын иеленді. Бұл мұсылмандық жаулап алу Мұхаммед Шахабуддин Гори (1174 1206) немесе Кутбуддин Айбак (1206 1210) тұсында болған. Кейінгі монархтың тұсында, астананың Лахордан Делиге ауысуы және оның көптеген соғыстары Мултани отбасының жағдайын өте қиын етті. Олар өздерін ұстап тұруға Ислам дінін қабылдаған найиктер отбасының көмегімен қол жеткізді. Наик отбасы өздерінің қызметі үшін ағылшын дәуіріне дейін бірнеше ауылды иеленді. Бұл кезде кішігірім иеліктер негізінен Гохил және Пармар руларының қол астындағылар қолында болды. Құбхара мен Ледан шаухандарға, Дува, Роха және Титгам - Билдигадтың Бхильдия Вагелаларына, Эта ауылы мен басқа ауылдар - Канаудждың Ратодтарынан шыққан Чибхадия брахмандарының ұрпақтарына, ал қалғандары - олардың иелеріне тиесілі. Мұсылмандықтар Таррадты жаулап алғаннан кейін кастасы бойынша содхи болған Рана Пунджаджидің әйелі сәби ұлымен бірге Паркардағы әкесінің үйіне қашып кетті. Бала өскен соң, оның ұлы Ваджоджи 1244 жылы Тхарадқа оралып, мұнда баспа құдық салады. Мұльтанилердің шабуылдарын жеңіп, Рана атағын алады. Оның ұрпақтары сол жерде ағылшын дәуіріне дейін билік құрды. Мултани отбасымен салыстырғанда, Вав Рананың ісі танымал болды. Олар Патан губернаторының әскерін өзіне тартудан қорыққандықтан, Тхарадты қайтарып алуға тырыспағанмен, олар кішігірім иеліктердегі билікті баяу кеңейтіп, өте күшті әміршілікті құрды. Олардың кадеттері біртіндеп Тарадтың көптеген иеліктерін қайтарып алды, олар Гохил Сувар мен Калма Раджпуттарын шығарып салды, бірақ Тарадтан өздерінің иеліктерін ұстап тұруды жалғастырды, олардың билеушілерін олар сыйлықтармен, нәзарандармен қамтамасыз етті. Осылайша, шағын Тхарад феондарының көпшілігі Вав үйінің немесе Тхарадтың ескі Раналарының кадеттері Надола Чуахандардың қолына түсті. Гуджарат сұлтандығының пайда болуымен (1403 ж.) Мултани отбасы олардың вассалдары болды. Кейінгі уақытта Гуджараттың басты ақсүйектерінің бірі Фатех хан Балуч Тервада мен Раданпурды иеленді, бұл Мултани отбасын құлатты, олар көлеңкеге түсті және британдық кезеңнің соңында Котигамның Тхарад ауылын ғана иеленді. 1700 жылы Жалорилер отбасы Жалордтан айдалып, Паланпурға қоныс аударған кезде, Фироз хан Жалори Таррадтың бас билігін иеленді. Бұл қысқа уақытқа ғана созылады. 1730 жылы Таррад Раданпур штатының Жаван Мард Хан Бабиге берілді. Көп ұзамай, Жодпурдың Абхазин (1730-1737) вице-король болған кезде Бабиді алып тастады, ал оның орнына Тхарадта орынбасар тағайындалды. Тарадтың келесі билеушісі - Вав әулетінің кадеті Чуахан Джетмалжи, ол 1736 жылы сол жерде тұрақтады. Келесі жылы Вав әулетінің басшысы Рана Ваджраджи, Джетмалжи қауіпті қарсыласы болатынына қауіптеніп, Паланпурдың Бахадур ханды оны құлатуға шақырды. Бахадур хан келісіп, Жетмалжиді қуып жіберіп, басшылығын өз қолында ұстады. Бірнеше жыл ішінде (1740 жылы) аудан не жер ретінде, не жагирдари, не айып ретінде, фаудждари, Наваб Камалуддин Ханға берілді, 1759 жылы ол оны Баби отбасының қолдаушыларының бірі Морваданың басшысы Вагела Канжиге тапсырды. Бұл канжи Вагела тайпасының Сардара тармағына жататын, олар ...
Tharad is said to have originally belonged to Parmar Rajputs, and many Parmars of the Suvar and Kalma clans were found in subordinate positions in the Tharad villages during British period. According to a Jain account, the last of the Parmar line became a convert to the Jainism, and resigned his chiefdom to his sister's son, the Chauhan Saregogji Ratansingji of Nadol, an ancestor of the Rana of Vav, in 1275 (Samvat 1331). Others say that the Chauhan killed his maternal uncle and usurped the chiefdom. The Chauhans, with the title of Rana, ruled at Tharad for about six generations, till, in the reign of Rana Punjaji, they were attacked by the Muslims, their capital stormed, and their chief slain. Another account says that the Chauhan Rajputs were driven out by the Rathods of Jodhpur, who were succeeded by the Muslims in fifteenth century. Henceforward Tharad was held by Muslim rulers and for several generations a family with the patronymic Multani ruled as proprietors, Jagirdars, and commandants, Thandars. As civil administrators of an isolated crown holding, they were invested with the title of Diwan which was continued during British period. This Muslim conquest probably took place in the reign, either of Muhammad Shahab ud din Ghori (1174 1206) or of Kutbud din Aibak (1206 1210). In the later monarch's reign, the change of capital from Lahore to Delhi, and his numerous wars, made the Multani family's position very difficult. That they were able to hold their own was due to the aid of a family of Naiks, had become converts to Islam. In return for their services, the Naik family received the grant of several villages which they held till British period. At this time the smaller estates were chiefly in the hands of vassals of the Gohil and Parmar clans. Kubhara and Ledan were held by Chauhans; Duva, Roha, and Tithgam by the Bhildia Vaghelas of Bhildigad ; Eta Village and other villages by the descendants of Chibhadiya Brahmins who held them from the Rathods of Kanauj, and the rest by owners of whom scarce a trace remains. After the Muslim conquest of Tharad, the wife of Rana Punjaji, a Sodhi by caste, fled with her infant son to her father's house at Parkar. On growing up, her son Vajoji, returning to Tharad in 1244 built a stepwell, vav, and, successfully beating off the attacks of the Multanis, took the title of Rana, and, after his well, called his town Vav. His descendants rule there till British period. Compared with that of the Multani family, the cause of the Vav Rana was popular, and though for fear of drawing on themselves the army of the Patan governor, they dared not attempt to win back Tharad, they slowly spread their rule over many of the smaller holdings, and built up a fairly powerful chiefdom. Their cadets gradually won back many of the Tharad holdings, turning out the Gohil Suvar and Kalma Rajputs, but continuing to hold their estates from Tharad whose ruler they probably propitiated with gifts, nazaranas. In this way most of the smaller Tharad fiefs fell into the hands of Nadola Chauhans, cadets of the Vav house or of the old Ranas of Tharad by whom they are still held. On the rise of the Gujarat Sultanate (1403), the Multani family became their vassals. Later on Fateh Khan Baloch, one of the chief Gujarat nobles, held Tervada and Radhanpur, ousting the Multani family who sank into obscurity, and hold only the Tharad village of Kothigam by the end of British period. When, about 1700, the Jhalori family were driven from Jhalor and settled at Palanpur, Firoz Khan Jhalori obtained the chief power at Tharad. This lasted only a short time. About 1730, Tharad was given to Jawan Mard Khan Babi of Radhanpur State. Very soon after, when Abhaysinh of Jodhpur (1730 1737) was Viceroy, the Babi was turned out, and in his place a deputy was stationed at Tharad. The next ruler of Tharad was Chauhan Jetmalji, a cadet of the Vav house, who established himself there in 1736. In the following year, Rana Vajrajji, the head of the Vav house, fearing that Jetmalji might prove a dangerous rival, invited Bahadur Khan of Palanpur to oust him. Bahadur Khan agreed, and, driving out Jetmalji, kept the chiefship in his own hands. Within a few years (about 1740), the district was given either as an estate, jaghirdari, or as a charge, faujdari, to Nawab Kamal ud din Khan, till, in 1759, he handed it over to Vaghela Kanji, chief of Morvada, one of the supporters of the Babi family. This Kanji belonged to the Sardhara branch of the Vaghela tribe who took their name from the conquest of Sardhargadh in Saurashtra. This fortress, conquered by Vaghela Muluji from Churasam Bhim, was held by the Vaghelas for three generations. Then Vaghela Lunaji was expelled by Vibhojt, the head of the Jadeja house of Rajkot. Lunaji conquered Radhanpur, Varihi, Khorda, Santalpur, and Gidi in Kutch. In 1479 (Samvat 1535) one of his descendants, Rana Visal Dev, conquered Morvada, slaying its Chavad chief Magaji, and since then Kanji's forefathers have held Morvada. Kanji, before his death (1786), succeeded in making himself independent of his former patron. He was succeeded by his brother Harbhamji. About this time (1819), Tharad being much harassed and almost unpeopled by the raids of Khosas and other desert plunderers, the chief Harbhamji approached the British. In 1820, after the Khosas bad been driven out, the chief entered into an agreement with the British and Gaekwad on 14 February 1821 and became protectorate. In 1823 Harbhamji died and was succeeded by Karansing. In 1859 Karansing died and was succeeded by Khengarsing. Khengarsig died in 1892 and was succeeded by Abhaising who died in 1910. His successor Daulatsinh ruled from 1910 to 1921 when he died. Bimsinhji succeeded him and ruled until independence of India in 1947. Tharad was under Palanpur Agency of Bombay Presidency, which in 1925 became the Banas Kantha Agency and ruled by Vaghela chieftains. After Independence of India in 1947, Bombay Presidency was reorganized in Bombay State. When Gujarat state was formed in 1960 from Bombay State, it fell under Banaskantha district of Gujarat.
Нандеви ғибадатханасы
Қала сыртында тасқа ойып жазылған оқылмайтын жазуы бар көне индуистік ғибадатхана бар. Жергілікті ертегілерге сүйенсек, шамамен 700 жыл бұрын, Шохан Ратансинг Надолдан айдалғанға дейін, оның отбасы құдайы Ашапура оған Надолдан кетуге және батысқа қарай, арбасының арқандары үзілетін жерге қоныстануға бұйрық берді. Бастапқыда арқан Тхарадтың маңында сынған. Осы жерде ол тоқтады, және, уақыт өте келе, елге бағындырып, ғибадатхана салды, оны құдайдың құрметіне Нан Деви деп атады. Бастапқы ғибадатхананы 12 ғасырда Ратансинг салған болуы мүмкін.
Джайнистік орталықтар
Тхарад - ежелгі джайнизм ғибадатханасы, онда бірнеше джайнистік ғибадатханалар орналасқан, атап айтқанда Шри Жамкар Деви Матаджи ғибадатханасы, Шри Мота Махавир / Адинат Шв. Джайнистік ғибадатхана, Канку Чиман Вихар Дхам, Сакал тирт дерсары, Джаянсен сури гуру мандирі және басқалары.
Денсаулық сақтау және білім беру
Тхарадта жеті мемлекеттік бастауыш мектеп және үш жоғары мектеп бар, атап айтқанда, Раджешвар Адарша Видялая, Жанта жоғары мектебі және Гаятри Видялая, Тхарад. Сонымен қатар, Шри Аджна Патель Келвани Трастының басқаруымен өнері, коммерциясы және ғылым колледждері бар. 2009 жылы үкімет мемлекеттік өнер және коммерция колледжі құрды. Қалада көптеген мемлекеттік және жекеменшік ауруханалар бар, мысалы, Дж. Дж. ауруханасы, Дхарати ауруханасы, соның ішінде үлкен жолдама ауруханасы және қоғамдық денсаулық сақтау орталығы. Сонымен қатар М. С. Видхьямандир, Дхрнидар оқу кітапханасы және тағы басқа көптеген жеке меншік мектептер.
Көлік
Таррад сонымен қатар көлік орталығы болып табылады, 300-ден астам автобус қала мен Гуджарат пен Раджастханның әртүрлі бөліктерін байланыстырады. Сіздер Гуджараттың барлық ірі орталықтарынан тікелей автобус байланысын ала аласыздар.
Экономика
Экономика негізінен ауыл шаруашылығы мен саудаға байланысты. Орталық ауыл шаруашылығы базар ауласы - ауыл шаруашылығы өнімдерін сауда-саттыққа шығаратын қаланың экономикалық орталығы. Мұнда сүт кооперативтері көп, ал жақын маңда суық қойма орналасқан. Тардада сондай-ақ зергерлік бұйымдар сатылған ірі сауда орталығы бар.