Кіріспе

Американдық соул және R&B дуэті Sam & Dave – 1961 жылдан 1981 жылға дейін бірге өнер көрсеткен американдық соул және R&B дуэті. Тенор (жоғары) дауысты Сэм Мур (1935 жылы туған), ал баритон/тенор (төмен) дауысты Дейв Пратер (1937–1988) болды. "Қос динамит", "Тер шегетін султантар" және "Динамикалық дуэт" деп аталған, олардың күшті, госпелмен сіңген өнерлері үшін Sam & Dave 1960-шы жылдардың ең ұлы жанрлық орындаушыларының бірі саналады. Брюс Спрингстин, Эл Грин, Том Петти, Фил Коллинз, Майкл Джексон, Стив Ван Зандт, Элвис Костелло, The Jam, Тедди Пендерграсс, Билли Джоэл және Стив Уинвуд сияқты көптеген музыканттар оларды өздеріне үлгі еткендері туралы айтты. 1980-ші жылдары соул, R&B және блюз музыкасының танымалдылығын қайта жандандырған The Blues Brothers Sam & Dave-тен әсер алды. Олардың ең танымал хиті "Soul Man" әнінің кавер-нұсқасы болды, ал олардың өнері мен сахналық қойылымы дуэтке құрмет көрсетуге толы болды. Rock & Roll Hall of Fame мәліметінше, Sam & Dave ең табысты соул дуэті болды және қаралардың госпел шіркеуінің дыбыстарын поп музыкасына шақыру-жауап беру әдісі арқылы жеткізді. 1965 жылдан 1968 жылға дейін Теннесси штатының Мемфис қаласындағы Stax Records студиясында жазылған олардың әндеріне "Soul Man", "Hold On, I'm Comin'", "You Don't Know Like I Know", "I Thank You", "When Something is Wrong with My Baby", "Wrap It Up" және басқа да Оңтүстік соул классикалары кірді. Арета Франклиннен басқа, Sam & Dave-тің Stax Records-тағы жылдарында (1965–1968) R&B чарттарында одан да тұрақты жетістікке жеткен ешқандай орындаушы болған жоқ, олар 10 қатарынан 20-лыққа кірген сингл және үш қатарынан 10-дыққа кірген LP шығарды. Олардың чарттардағы сәттілігі (13 рет тізімге кіру және екі рет топ-10-дыққа ілесу) соул музыкасын ақ нәсілді тыңдаушылардың қабылдауына жол ашты, ал "Soul Man" әні "соул" сөзін қолданып поп-чарттарды бағындырған қара нәсілді топтың алғашқы әндерінің бірі болды, бұл жанрды анықтауға көмектесті. "Soul Man" әні 1967 жылдың 11 қарашасында Cashbox чартында бірінші орын алды және Grammy Hall of Fame, Rock & Roll Hall of Fame, Rolling Stone журналы және RIAA Songs of the Century сияқты ұйымдар тарапынан соңғы 50 жылдың ең ықпалды әндерінің бірі ретінде танылды. "Soul Man" әні 1986 жылғы фильмнің саундтрегі және атауы ретінде, сондай-ақ 1997–1998 жылдардағы телесериал ретінде пайда болды, ал Soul Men 2008 жылғы көркем фильм болды. Sam & Dave Rock and Roll Hall of Fame, Vocal Group Hall of Fame, Memphis Music Hall of Fame және Rhythm & Blues Music Hall of Fame-ге енді. Олар "Soul Man" әні үшін Grammy сыйлығын жеңіп алды және 2019 жылы Grammy Lifetime Achievement Award сыйлығын алды. Rolling Stone журналы Sam & Dave-ті "Барлық уақыттағы ең ұлы 20 дуэт" тізімінде 14-орынға қойды.

Алғашқы жылдар

Сэм Мур мен Дейв Пратердің музыкалық жолының бастауында үйде және шіркеуде евангелистік музыканы тыңдау мен орындау, ал Дейв үшін шіркеу хорында евангелистік ән айту болды. Кейін Дейв өзінің үлкен інісі Джей Ти Пратермен бірге "The Sensational Hummingbirds" евангелистік тобында ән шырқады, олар 1950 жылдары "Lord Teach Me" әнін жазды. Сэм 1954 жылы The Majestics doo wop тобымен "Nitey Nite"/"Caveman Rock" әнін жазды, содан кейін The Gales және The Mellonaires евангелистік топтарында ән айтты. Мур мен Пратер өз стильдеріне Джеки Уилсон мен Сэм Куктің ықпалы бар екенін айтты, ал Мурға 1960 жылдардың басында Дейвпен бірге жиі алдын ашқан Литтл Вилли Джон да әсер етті. Дейвтің айтуынша, Сэм мен Дейв евангелистік музыкамен айналысып, кейіннен 1961 жылы Майамидегі шағын клубтарда әуесқой кештерде кездесті. Олар бір түнде "King of Hearts" клубында бірге өнер көрсетті және одан кейін бірден жұмыстаса бастады, евангелистік шақыру-жауап стиліндегі концерттік бағдарламаны жасады. Соул әншісі және продюсер Стив Алаимо оларды Майамидегі "King of Hearts" түнгі клубында бірге өнер көрсеткен кезде байқап, оларды Marlin Records компаниясымен келісімшартқа отырғызды. 1962 жылдың басында Майамидегі Генри Стоунға тиесілі жергілікті Марлин лейблінде екі сингл шыққаннан кейін, Стоун оларды Нью-Йорктегі Roulette Records компаниясымен келісімшартқа отыруға көмектесті. Олар 1962-1964 жылдары алты 45-тік пластинка шығарды (екісі Марлиннің жазбаларының қайта шығарылуы), ал тағы бір синглді Стоун мен Алаимоның Alston лейблінде жарыққа шығарды. Бірнеше сингл аймақтық радиода ойнатылды, бірақ ұлттық хит-парадқа енбеді. Кейбір әндерді Стив Алаимо, ал кейбірлерін Генри Гловер продюсерлік етті, олар Сэм Кук, Джеки Уилсон және Литтл Вилли Джонның R&B жазбаларына ұқсас болды. Пратер осы синглдердің көпшілігінде жетекші вокалды орындады, ал Мур үйлесімді ән айтты және баламалы жолдарды орындады. 1964 жылдың жазында Стоун дуэтті Atlantic Records компаниясының Джери Векслермен таныстырды, ол оларды Atlantic-ке келісімшартқа отырғызды. Векслер Мемфис, Теннесси штатында орналасқан Stax Records компаниясынан, оны Atlantic ұлттық деңгейде таратты, Sam & Dave-пен жұмыс істеуді сұрады. Векслер олардың концерттік өнерлерінің оңтүстік тамырларын және евангелистік стилін сақтағысы келді, сондықтан екеуі Atlantic Records әртістері болып қала берсе де, Stax-қа жаздыру үшін жіберілді. Векслердің "Rhythms & Blues" автобиографиясында айтылғандай, "олардың концерттік өнері жанға қуат сыйлайтын, үйлесімді және жақсы тілекке толы болды. Мен Сэмді Сэм Кук немесе Соломон Берк дәстүріндегі әнші ретінде қарадым, ал Дейвтің дауысы "Төрт жоғарғы" тобының Леви Стаббс дауысына ұқсас, ол уағыздаушыдай тозақтың отын уәделейтіндей еді."