Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гийом Лебрехт Петзольд (2 шілде 1794 жылы) - XIX ғасырдың басында Парижде фортепиано жасаушы. Петцольд Саксониядағы Лихтенхайн ауылында дүниеге келген. Протестант дін қызметкері болған әкесі оның өнерге үйренуін қалағандықтан, 1798 жылы сәуірде оны Дрезденге алып келді. Бес жылдан кейін Петзольд Венцкийдің Уолтерге ұсыным хатпен Венаға сапар шегеді, ол 1805 жылдың желтоқсанында Парижге кеткенге дейін жұмыс істеді. 1806 жылы сәуірде Петцольд Ж. Пфайффермен серіктестік құрды, олардың алғашқы өнімдері - Пэтцольд harmomelo деп атаған тік шкаф және жақсы қабылданған үшбұрышты фортепиано, одан кейін жетілдірілген квадрат. 1814 жылы серіктестер өз цехтарын құрды, ал Petzold-тың кейінірек жасалған аспаптарының дыбысы, реттеуі және құрылысы оған ерекше бедел берді. 1806 жылы француз ұлттық көрмесінде Петцольд ұсынған шаршы фортепианоның кеңейтілген дыбыс тақтасы аз назарға алынды. Оның мақсаты дыбыс көлемін арттыру еді, бірақ аранжировка жіптердің биіктігін арттырды және ағылшындық квадраттық әрекеттен гөрі үлкен әсер етуді қажет етті. Пецзольд ағылшындық "Grand Action" нұсқасын кранк эскапельмен және жеке балға флангалармен алмастырды, бірақ оның рұқсат еткен ауыр соққылары ауыр жіптерді қажет етті, бұл өз кезегінде күштірек кадрларды қажет етті. Бұл өзгерістер оның квадраттарына бұрын-соңды болмаған толықтықты және көрініс беру қабілетін берді және құрылыс өнерінде, сондай-ақ пианинода жазу мен орындауда болатын кейінгі өзгерістердің бағытын көрсетті.
Guillaume Lebrecht Petzold (2 July 1794 – ) was a piano maker in Paris in the early 19th century. Petzold was born in Lichtenhain, a village in Saxony. His father, a Protestant minister, wanted him to learn an artistic trade and in April 1798 brought him to Dresden where he apprenticed with Charles Rodolphe August Wenzky, maker of organs and pianos to the court. After five years, Petzold travelled to Vienna with a letter of recommendation from Wenzky to Walther for whom he worked until departing for Paris in December 1805. Petzold formed a partnership with J. Pfeiffer in April 1806, and their first products were a cabinet upright which Petzold called the harmomelo, and a well received triangular piano, followed by an improved square. The partners established their own workshops in 1814, and the sound, regulation and construction of Petzold's subsequent instruments earned him a distinguished reputation. The enlarged soundboard Petzold introduced in square pianos at the 1806 French National Exposition received little notice. Its purpose was to increase the amount of sound, but the arrangement increased the height of the strings and required greater action leverage than the English square action could provide. Petzold substituted a variation of an English grand action with a crank escapement and individual hammer flanges, but the heavier blows it allowed required heavier stringing, which in turn required stronger frames. These changes gave his squares an unprecedented fullness and capacity for expression, and indicated the direction of subsequent changes that would take place in the art of constructing, as well as writing for and performing on pianos.