Кіріспе
Американдық судья Питер Джозеф Гамильтон (19 наурыз 1859 жылы туған, 13 шілде 1927 жылы туған) - Алабама штатының заңгері, саясаткері, профессор және тарихшысы, Мобайл қалалық кеңесінде және Мобайл қалалық прокуроры, сондай-ақ 1913 жылдан 1921 жылға дейін Пуэрто-Рико округінің АҚШ округтік сотының судьясы болды.
Peter Joseph Hamilton (March 19, 1859 – July 13, 1927) was an Alabama lawyer, politician, professor and historian who served on the Mobile City Council and as Mobile City Attorney, as well as a judge of the United States District Court for the District of Puerto Rico from 1913 to 1921.
Ерте және отбасылық өмірі
Гамильтон Мобилде, Алабама штатында заңгер мен оның әйеліне туған. Екі жасында анасы қайтыс болды. Ханикроб Мобилдегі Тоул институтына, кейін Пенсильваниядағы мектеп-интернатына оқуға түсті. Принстон университетіне оқуға түсіп, 1879 жылы бакалавр дәрежесін, ал 1882 жылы магистр дәрежесін алып бітірді. Осы аралықта ол стипендия алып, Лейпциг университетінде оқыды, содан кейін туған қаласына оралып, 1882 жылы Алабама университетінің заң мектебінде бірінші орынды иеленді. 1891 жылы Рейчел Бургеттке үйленді, екеуі Еуропаға саяхат жасады. Олардың бір ұлы (бала кезінде қайтыс болды) және екі қызы болды. Мобильді қоғамда белсенді болған Гамильтон Мифтер орденінің, сондай-ақ Страйкерлердің тәуелсіз қоғамының және Мобильді мылтық компаниясының бұрғылау тобының мүшесі болды.
Мансап
Алабама адвокатурасына қабылданғаннан кейін Гамильтон әкесі мен ағасының беделді фирмасында заңгер болып жұмыс істеді. 1885 жылы әкесі инсульт алған кезде Гамильтон Алабама Жоғарғы Сотының Бас судьясы Роберт К. Брикельге Алабама заңдарының жинағын дайындауға көмектесті. Оның ағасы Томас Гамильтон 1894 жылы фирмадан зейнеткерлікке шықты, бұл Гамильтонның өміріндегі маңызды жыл болды, өйткені оның жас ұлының өлімі мен өзінің мансаптық ауысуы. Кейіннен Гамильтон 1897 жылы Мобайлдың қалалық жарлықтарын заңдастыруға көмектесті. Гамильтонның алғашқы кітабы "Тарихи жерлердегі саяхаттар" деп аталады. Кейіннен ол Айбервилл тарихи қоғамын құруға көмектесті, сондай-ақ Алабама тарихи комиссиясында қызмет етті. 1891 жылы Гамильтон өзінің алғашқы сайлау кеңсесін Мобиль қалалық кеңесінде алды. Үш жыл қызмет еткеннен кейін ол қалалық прокурор болды, сондай-ақ өзінің алғашқы тарихын жариялады, Мобильді және көршілес көркем шығармалар (1894). Оның азаматтық міндеттері оған тарихи зерттеулер жүргізуіне мүмкіндік берді, сондықтан ол Колониалдық мобильді: тарихи зерттеу (1897) (туған қаласының өткенінің алғашқы егжей-тегжейлі қатынасы, оның қайта қаралған басылымы кейін жарияланды), Ерте Оңтүстік институттары (1898), Оңтүстік колонизациясы (1904), Қайта құру кезеңі (1910) және Бес тудың мобильді (1913) (орта мектеп оқулығы). Демократ Гамильтон 1913 жылы Принстон университетінде сыныптасы болған президент Вудро Вильсонның Пуэрто-Рикодағы федералды судьясы болып тағайындалды. (Хэмилтонды алғаш рет шығып бара жатқан президент Уильям Говард Тафт ұсынған, бірақ бұл Уилсонның атынан сыпайылықпен ұсынылған сияқты.) Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Гамильтонның әйелі мен қызы Нью-Джерси жағалауында неміс подводнигімен батып кеткен кеменің ішінде болды, бірақ екі күннен кейін олардың құтқару қайығынан құтқарылды. Гамильтон Пуэрто-Рикода екі төрт жылдық мерзімде округ судьясы болды, 1917 жылы президент Уилсоннан қайта тағайындалды, бірақ президент Уоррен Г. Хардинг қайта тағайындауға ұсынған 5000 тұрғындар өтінішін ұсынғанына қарамастан, қайта тағайындауға мүмкіндік бермеді. Гамильтон өзінің биліктегі барлық кезеңінде Пуэрто-Риконы АҚШ-тың ықпалына тартуды қатты қолдады және Пуэрто-Рикода ағылшын тілінің қолданылуын күшейтуді қолдады. Бір кезде Гамильтонның жеке қаржысына қатысты сұрақтар көтерілді және олардың оның сот қызметіне әсер етуі мүмкін. АҚШ Әділет министрлігінің тергеуі бұл айыптауларды растай алмады. Гамильтон өзінің сотының қоғамдық беделін арттыруға және оның әкімшілігін жақсартуға тырысты, ол өзінің алдыңғыларына қарағанда күн тәртібінде көбірек болды. Ол Пуэрто-Риконың саяси мәртебесіне және азаматтығына қатысты мәселелерге қатысты көптеген коммерциялық және қылмыстық істерді қарады. Кейде Гамильтонның Пуэрто-Риконың губернаторы Артур Ягермен қарым-қатынасы шиеленісіп кететін, бірақ президент Уилсон екеуін де тағайындаған. Кейбір жергілікті адвокаттар Пуэрто-Рикодағы федералды сотты ренжітті, бұл АҚШ Конгресін сотты жоюға итермелеудің бірнеше сәтсіз әрекеттеріне әкелді. Екінші жағынан, Гамильтонның Пуэрто-Рикодағы федералды соттың судьяларына өмір бойы қызмет ету үшін жасаған күш-жігері, III баптағы федералды соттар үшін талап етілетіндей, сәтсіз болды (бұл қадам 1966 жылға дейін қабылданбады). 1921 жылы республикашыл президент Хардинг Гамильтонды үшінші мерзімге қайта тағайындаудан бас тартты. Оның орнын Артур Одлин алды. Судьялық қызметтен кеткеннен кейін Гамильтон Пуэрто-Рикода бірнеше жыл болды. Заңгерлікпен айналысудан және Еуропа мен Таяу Шығыста саяхаттауды жалғастырудан басқа, Гамильтон Пуэрто-Рико университетінде заңгерлік сабақ берді. 1922 жылы ол "Ағылшын мен Америкадағы жалпы құқықтың пайда болуы мен дамуы" атты еңбегін жариялады. Сонымен қатар, ол Гарвард заңына қатысты жалпы құқық пен азаматтық құқық жүйелерін салыстыратын мақалалар сериясын жазды, сондай-ақ Пуэрто-Рико фольклоры туралы мақала жазды. Ауырып қалған Гамильтон мен оның әйелі құрлықта тұратын жерлеріне қайта оралды. Гамильтон қысқа уақыт заңгерлік сабақ берді және Техас штатының Далас қаласында Оңтүстік Методистік университетінің заң мектебінің деканы болды.
In 1891, Hamilton secured his first elective office, on the Mobile City Council. After serving for three years, he became the city attorney, as well as published his first history book, Art Work of Mobile and Vicinity (1894). His civic duties allowed him to work on his historical studies as well, so he published Colonial Mobile: An Historical Study (1897) (the first detailed relation of his native city's past, a revised edition of which was also later published), Early Southern Institutions (1898), The Colonization of the South (1904), The Reconstruction Period (1910), and Mobile of the Five Flags (1913) (a high school textbook). Hamilton, a Democrat, was appointed as the federal judge for Puerto Rico in 1913 by President Woodrow Wilson, who was his classmate at Princeton University. (Hamilton actually was first nominated by outgoing President William Howard Taft, but it appears that this was a courtesy nomination on Wilson's behalf.) During World War I, Hamilton's wife and daughter were on a ship sunk by a German U Boat off the New Jersey Coast, but were rescued from their lifeboat after two days. Hamilton served two four year terms as District Judge in Puerto Rico, obtaining reappointment from President Wilson in 1917, but not reappointment by President Warren G. Harding despite presenting a 5,000 resident petition urging his re nomination. Throughout his tenure, Hamilton was a strong proponent of bringing Puerto Rico under greater influence by the United States, and supported increased use of the English language in Puerto Rico. At one point, questions were raised concerning Hamilton's personal finances and any effect they might be having on his judicial service. An investigation by the U. S. Justice Department failed to sustain the allegations. Hamilton tried to enhance his court's public reputation and improved its administration, keeping more current with the docket than had his predecessors. During his tenure he addressed the political status of Puerto Rico and issues relating to citizenship, and handled numerous commercial and criminal cases. At times, Hamilton's relations with Puerto Rico's governor Arthur Yager proved tense, although President Wilson had nominated both. Some local lawyers resented the federal court in Puerto Rico, which led to several unsuccessful attempts to induce the United States Congress to abolish the court. On the other hand, efforts by Hamilton to obtain life tenure for judges of the federal court in Puerto Rico, as is required for Article III federal courts, were also unsuccessful (that step was not ultimately taken until 1966). In 1921, President Harding, a Republican, declined to reappoint Hamilton to a third term. He was succeeded by Arthur Odlin. After leaving the bench, Hamilton remained in Puerto Rico for several years. In addition to practicing law and continuing his travels in Europe and the Middle East, Hamilton taught law at the University of Puerto Rico. In 1922 he published Origin and Growth of the Common Law in England and America. He also wrote a series of articles for the Harvard Law Review comparing the common law and civil law systems, as well as an article on Puerto Rican folklore. As Hamilton and his wife developed health issues, they moved back to the mainland. Hamilton briefly taught law and was dean of the Southern Methodist University School of Law in Dallas, Texas.
Өлім және мұра
Гамильтон соңғы жылдары қызы мен оның отбасымен бірге Анистон қаласында, Алабама штатында өмір сүрді. 1927 жылы 13 шілдеде қайтыс болды. Ол өмірінде өзінің мақалаларының бірнеше данасын жылжымалы қоғамдық кітапханаға сыйға тартқан. Бұл кітапхана мен Алабама мұрағат және тарих бөлімі оның жазбалары мен зерттеу файлдарын алуы тиіс еді, бірақ оларды жеткізуден бұрын өрт сөндірді. Осылайша, тек Гамильтонның басылып шыққан кітаптары мен мақалалары мен кейбір хат-хабарлары ғана сол мұрағаттардан, сондай-ақ Пуэрто-Рикодан табылған. Гамильтонның толық өмірбаяны болмаса да, оның қызы Рейчел Дьюк Гамильтон және Пуэрто-Рико тарихшысы Кармело Дельгадо Синтрон екеуі де ол туралы жазған. Чикасодағы (Мобиль округі) Питер Джо Хамильтон бастауыш мектебі Хамильтонның есімімен аталған.