Кіріспе
Битум көмірін өндірушілердің ереуілі - 1894 жылы 21 сәуірде басталған, АҚШ-та битум көмірін өндірушілердің жеті апталық ұлттық ереуілі. 1893 жылғы үрейлі жағдай көмір өндіруші өнеркәсіпке қатты әсер етті. Тез арада өндірісте жалақыны қысқарту басталды, ал 1894 жылдың басында жалақы тағы да қысқартылды. 1894 жылдың көктемінің аяғында Қазынада 2600 доллар ғана бар және 13000 ақылы мүшелері бар Біріккен шахта жұмысшылары битум көмірін өндіру саласында жалпы ереуіл жариялады. Бұл талап жалақының 1893 жылдың 1 мамырындағы деңгейіне қайтаруды талап етті. Бастапқыда бұл шабуыл үлкен табысқа жетті. Колорадо, Иллинойс, Огайо, Пенсильвания және Батыс Вирджинияда 180 000-нан астам кеншілер жұмыс істемеді. Иллинойс штатында 25 207 шахташы ереуілге шықты, ал 610-ы ғана ереуілге дейін жұмыс істеді, Иллинойс шахташыларының орташа саны 72 күнге жұмыссыз қалды. Алайда, шахта иелері жалақыны қайтаруға дайын емес және/немесе қабілетті емес еді. Кейбір иелер жалақыны сәл көбейтті, бірақ көпшілігі өзгермеді. Елдің кейбір аймақтарында ереуілшілер мен шахта жұмысшыларының арасында немесе ереуілге шыққан және ереуілге шықпаған шахташылар арасында зорлық-зомбылық болды. 23 мамырда Пенсильвания штатының Юнионтаун қаласының маңында карабине мен пулеметпен қаруланған 15 күзетші 1500 ереуілшіге қасақана шабуыл жасап, 5 адамды өлтіріп, 8 адамды жарақаттады. 24 және 25 мамырда Иллинойс штатының ЛаСалле қаласында шабуылшылар мен 40 шерифтің орынбасарлары арасында атыс болды. Ақырында олардың оқ-дәрілері түсіп, қашуға мәжбүр болды, олардың көпшілігі жараланды. Ла-Салледегі жағдай шілде айының басында, 2000 шахташыдан тұратын күшті қарсы алу үшін 60 қарулы адамнан тұратын отряд жиналғанда, шиеленісті болды. 13 маусымда Огайо штатының Маклейнсвилл қаласында (Беллэрден батысқа қарай) тас пен ұңғымамен қаруланған шабуылшылар Ұлттық гвардия әскерлерімен қақтығысты. Айовада ұлттық гвардия жұмыссыз қалған Givens және Muchakinock шахталарын қорғау үшін жұмылдырылды. Депрессияның тереңдеуіне байланысты кеншілер жұмыс істей алмады. Маусымның соңында шахтадағылардың барлығы дерлік жұмысқа оралды. Бұл ереуіл Біріккен шахта жұмысшыларын шатастырды. Шабуылдан бір жыл өткен соң кәсіподақтың хатшы қазынашысы Америка еңбек федерациясына (АЕФ) "The National" ұжымы бұзылды деп мәлімдейді. Ол өзінің жаңалықтарын жариялауды тоқтатты және AFL-ге жан басына шаққандағы жарналарды төлеуді тоқтатты. Джон Л. Льюис кеншілер одағын қайтадан табысты кәсіподаққа айналдырғанға дейін ширек ғасыр өтті.
on strike, while only 610 continued to work through the strike, with the average Illinois miner out of work for 72 days because of the strike. But the mine owners were unwilling and/or unable to restore wages. Some owners adjusted wages slightly upward, but most refused to budge. In some areas of the country, violence erupted between strikers and mine operators or between striking and non striking miners. On May 23 near Uniontown, Pennsylvania, 15 guards armed with carbines and machine guns maliciously attacked a group of 1500 strikers, killing 5 and wounding 8. On May 24 and 25 in LaSalle, Illinois, a firefight erupted between strikers and 40 sheriff's deputies. The deputies eventually ran out of ammunition and were forced to flee, most of them wounded. The situation in LaSalle remained tense into early July, when a posse of 60 well armed men was raised to fend off a force of 2000 miners. On June 13 in McLainesville, Ohio (west of Bellaire), strikers armed with stones and clubs clashed with National Guard troops. In Iowa, the National Guard was mobilized to protect miners in Givens and Muchakinock who had not joined the strike. As the depression deepened, the miners were unable to hold out. By late June, almost all the miners had returned to work. The strike shattered the United Mine Workers. A year after the strike, the union's secretary treasurer wrote to the American Federation of Labor (AFL), declaring, 'The National is busted ' The union almost ceased to exist. It suspended publication of its newsletter and ceased paying per capita dues to the AFL. It would be a quarter of a century before John L. Lewis would turn the Mine Workers into a successful union again.