Оргрив шайқасы: көміршілер мен полиция арасындағы қақтығыс

Кіріспе

1984 жылы Роттерхамда полиция мен ереуілдегі шахтерлер арасындағы қақтығыс, Оңтүстік Йоркшир, Англия.

Оргрейв шайқасы – 1984 жылдың 18 маусымында Оңтүстік Йоркшир полициясы (SYP) және басқа полиция күштері, соның ішінде Метрополитен полициясының пикеттері мен офицерлері арасындағы қатал қақтығыс. Бұл оқиға 1984–1985 жылдардағы Ұлыбритания шахтерлер ереуілінің шешуші кезеңі болды және британдық өнеркәсіп тарихындағы ең зорлықты шайқастардың біріне айналды. Журналист Аластер Стюарт оны "өндірістік қатынастардың сипатын және осы елдің экономика мен демократия ретіндегі жұмыс істеу жолын мәңгілікке өзгерткен" "белгілі бір және қайғылы сәт" деп сипаттады. Сол кездегі көптеген БАҚ оны "шабуылға ұшыраған полицияның өзін-өзі қорғау әрекеті" ретінде көрсетті. 2015 жылы Тәуелсіз полиция шағымдары жөніндегі комиссия (IPCC) "полиция офицерлерінің шамадан тыс зорлық-зомбылық көрсеткені, полицияның шахтерлердің зорлық-зомбылық әрекеттерін әдейі ұлғайтқан жалған мәлімдемелері, ұсталғандарды соттау үшін куәлік берген офицерлердің жалған куәліктері және жоғары лауазымды офицерлердің осы жалған куәліктерді жасыруға тырысқаны" туралы хабарлады. Тарихшы Тристрам Хант бұл қақтығысты "кейбір кезеңдерде ортағасырлық сипатта болды – қоршау, шайқас, қуғын-сүргін, жеңіліс және, соңында, заңмен рұхсат етілген мемлекеттік зорлық-зомбылықтың қатыгез мысалы" деп сипаттады. 71 пикетшіге бүлік жасады деген айып тағылып, 24-іне зорлық-зомбылық көрсетті деген айып тағылды. Сол кезде бүлік жасауға өмір бойы бас бостандығынан айыру жазасы қарастырылған. Полиция берген куәліктердің "сенімсіз" екені анықталғаннан кейін сот процесі тоқтатылды. Кейбір пикеттердің адвокаты болған Гарет Пирс, бүлік жасау туралы айыптаудың "адамдарды жазалау үшін, ереуілді бұзуға көмектесу құралы ретінде" пайдаланылғанын айтты, ал Майкл Мэнсфилд оны "осы ғасырдағы ең ірі жаппай жасалған құлық" деп атады. 1991 жылдың маусым айында SYP 39 шахтерге шабуыл жасағаны, заңсыз тұтқындағаны, заңсыз қамауға алғаны және қастандықпен қудалағаны үшін 425,000 фунт стерлинг өтемақы төледі. 2016 жылы Хиллсборо трагедиясы бойынша жаңадан ашылған құжаттар, екі оқиғада да жоғары лауазымды SYP офицерлерінің әрекеттерінің арасындағы байланысты көрсетті. Бұл Оргрейвтегі полицияның әрекеттеріне қатысты қоғамдық тергеу жүргізуді талап етуге әкелді. 2016 жылдың қазан айында Үйлер палатасындағы сұраққа жауап бергенде, Үйлер палатасы мен Лордтарға жазбаша мәлімдеме жасағанда және Оргрейв Шындық және Әділет науқанына (OTJC) жолдаған хатында Ішкі істер министрі Эмбер Радд заңдық тергеу немесе тәуелсіз тексеру жүргізілмейтінін мәлімдеді. 2016 жылы Оңтүстік Йоркшир полиция және қылмыс комиссары Алан Биллингс SYP-ның "мемлекеттік құрал ретінде пайдалануға тым жақын болғанын" мойындады. Полицияның куәліктері сотта сенімсіз деп танылғанына қарамастан, Оргрейвтегі полиция "мыңдаған ереуілшілердің қысымына қарамастан заңды сақтады" деген мәлімдеме жасалды.

The Battle of Orgreave was a violent confrontation on 18 June 1984 between pickets and officers of the South Yorkshire Police (SYP) and other police forces, including the Metropolitan Police, at a British Steel Corporation (BSC) coking plant at Orgreave, in Rotherham, South Yorkshire, England. It was a pivotal event in the 1984–1985 UK miners' strike, and one of the most violent clashes in British industrial history. Journalist Alastair Stewart has characterised it as "a defining and ghastly moment" that "changed, forever, the conduct of industrial relations and how this country functions as an economy and as a democracy". Most media reports at the time depicted it as "an act of self defence by police who had come under attack". In 2015, the Independent Police Complaints Commission (IPCC) reported that there was "evidence of excessive violence by police officers, a false narrative from police exaggerating violence by miners, perjury by officers giving evidence to prosecute the arrested men, and an apparent cover up of that perjury by senior officers". Historian Tristram Hunt has described the confrontation as "almost medieval in its choreography at various stages a siege, a battle, a chase, a rout and, finally, a brutal example of legalised state violence". 71 picketers were charged with riot and 24 with violent disorder. At the time, riot was punishable by life imprisonment. The trials collapsed when the evidence given by the police was deemed "unreliable". Gareth Peirce, who acted as solicitor for some of the pickets, said that the charge of riot had been used "to make a public example of people, as a device to assist in breaking the strike", while Michael Mansfield called it "the worst example of a mass frame up in this country this century". In June 1991, the SYP paid £425,000 in compensation to 39 miners for assault, wrongful arrest, unlawful detention and malicious prosecution. Following the 2016 inquest verdict into the 1989 Hillsborough disaster, previously censored documents suggesting links between the actions of senior SYP officers at both incidents were published. This led to renewed calls for a public inquiry to be held into the actions of the police at Orgreave. In October 2016, in an Oral Answer to a Question in the House of Commons, a written ministerial statement to the House of Commons and Lords, and in a letter to the Orgreave Truth and Justice Campaign (OTJC), Home Secretary Amber Rudd announced there would be no statutory inquiry or independent review. In 2016, Alan Billings, the South Yorkshire Police and Crime Commissioner, admitted that the SYP had been "dangerously close to being used as an instrument of state". Despite the police evidence subsequently being deemed unreliable in court, it has been claimed that the police at Orgreave "were upholding the law in the face of intimidation from thousands of strikers".

Көмір мен коксты тасымалдау

Ұлттық кеншілер одағының (NUM) жетекшісі Артур Скаргилл Оргрейв кокс зауытын, онда көмір болат өндірісі үшін коксқа айналдырылатын, маңызды деп есептеді. Ереуілдің басында «Британдық болат» зауыттары «рұқсаттамалар» алды, пикеттер пештеріне зиян келтірмеу үшін көмір тасымалына рұқсат берді. Бірақ, рұқсат етілген көлемнен артық көмір жеткізілгені анықталды, сондықтан шаралар қабылданды. 1984–85 жылдардағы ереуілдің алғашқы күндерінде NUM интеграцияланған болат кешендерін пикетке алу туралы шешім қабылдады. Скаргилл көмір, болат және теміржол кәсіподақтары бір-бірін қолдауға міндетті болған ескі Үштік одақ туралы ұғымды еске түсірді және болат жұмысшыларын көмір жеткізуге қатыспауға шақырды. Темір және болат сауда конфедерациясының (ISTC) Билл Сирс интеграцияланған кешендердегі болат жұмысшыларының өндірістік әрекеті домендік пештер мен шлак балқыту пештерін тоқтата алатынын және жұмыс орындарының жоғалуына әкелуі мүмкін деген негізде бұл шақыруларды қабылдамады. Скаргиллге қарсылық білдіріп, оның мүшелері кез келген отынды жұмыс істеуді жалғастыратынын мәлімдеді. Сонымен қатар, болат өнеркәсібіндегі жабылулар көмірге сұранысты азайтып, көмір өнеркәсібінде жұмыс орындарының жоғалуына әкелуі мүмкін болғандықтан, NUM-де болат зауыттарын пикеттеуге қарсылық болды. NUM жетекшісінің орынбасары Мик МакГей Шотландиядағы Равенскрейг болат зауытын пикеттеуге алаңдады, ол оны ашық ұстау үшін күш салған және зауытқа көмір жеткізуді сақтау туралы келісімдер жасаған. Пикеттеу Ravenscraig, Llanwern және Port Talbot зауыттарында тиімді болмады, олардың барлығы терең су порттарына жақын орналасқан және көмір жеткізудің әртүрлі тәсілдеріне ие болды. Сканторп зауыты ішкі аймақта болғандықтан, пикеттеуге көбірек бейім болды. Оргрейвтегі кокс зауыты Сканторпқа көмір мен кокс жеткізуді тоқтату мақсатымен NUM пикеттерінің нысаны болды. NUM және ISTC арасындағы Сканторпқа аптасына 15 700 тонна көмір жеткізу туралы келісім 1984 жылдың 21 мамырында зауыттағы Queen Mary домендік пешінде болған жарылыстан кейін бұзылды. Өртті сөндіруге екі сағат, ал сұйық темірдің кірпіш қабырға арқылы шығуына жол бермеуге тағы сегіз сағат кетті. Бұл көмірдің нашар сапасының салдары деп есептелді. ISTC NUM-ді көбірек көмір жеткізуге көндіруге тырысқандары дереу нәтиже бермеді, дивизиялық лауазымды тұлға Рой Бишоп Queen Mary домендік пешінің жұмысшылар үшін физикалық қауіптері және пешке қайта ортуға келмейтін зақым келтіру мүмкіндігі туралы жазды. NUM дереу жауап бермегендіктен, British Steel басқа жеткізушілерді табу үшін жылдам әрекет етуге шешім қабылдады. Компания Польшадан Фликсбороға (Линкольншир) жеткізілетін көмірдің үлкен партиясын тапсырды және көмірді тасымалдау үшін кәсіподаққа мүше емес тасымалдаушыларды ұйымдастыру үшін бұрын пайдаланған барлық жүк тасымалдау компанияларымен келіссөздер жүргізді. Сонымен қатар, Оргрейвтен Сканторпқа 5000 тонна жоғары сапалы кокс жеткізуге тапсырыс берілді. Бір ойлы болат жұмысшысы 22 мамырда Барнсли NUM-ге жоспар туралы хабарлады. Ереуіл басталғаннан бері Оргрейвте пикеттер болғанымен, 23 мамыр NUM пикеттері мен полиция арасындағы зауыттан кокс жеткізуді тоқтату үшін күрес басталған күні деп есептеледі. 18 маусым, көбінесе Оргрейв шайқасы деп аталады, осы кезеңнің соңы деп саналады.

The Orgreave Coking Works, where coal was turned into coke for use in steel production, was regarded by National Union of Mineworkers (NUM) leader Arthur Scargill as crucial. Early in the strike, British Steel plants had been receiving "dispensations", picket permitted movements of coal to prevent damage to their furnaces. However, it was found that more than the permitted amount of coal had been delivered, so action was taken. In the early days of the 1984–85 strike, the NUM made a decision to picket the integrated steel complexes. Scargill invoked the notion of the old Triple Alliance whereby the unions in coal, steel and rail were bound to support one another, and asked steelworkers not to handle deliveries of coal. Bill Sirs of the Iron and Steel Trades Confederation (ISTC) rejected such calls on the grounds that industrial action by steelworkers at the integrated complexes could incapacitate the rolling mills and billet forges, and cause job losses. Sirs stated, in defiance of Scargill, that his members would continue to handle any fuel that presented itself. There was also some opposition within the NUM to the picketing of the steel plants, as closures in the steel industry could reduce demand for coal and lead to job losses in the coal industry. Mick McGahey, the deputy leader of the NUM, was particularly concerned about the picketing of the Ravenscraig steelworks in Scotland, which he had campaigned to keep open, and negotiated agreements to maintain supplies of coal to the plant. Picketing was largely unsuccessful at the plants of Ravenscraig, Llanwern and Port Talbot, which were all close to deep water ports and had a range of methods of receiving coal supplies. The plant at Scunthorpe was inland and thus more vulnerable to picketing. The cokeworks at Orgreave became a target of the NUM pickets in an attempt to deny supplies of coal and coke to Scunthorpe. An agreement between the NUM and ISTC over deliveries of 15,700 tonnes of coal per week to Scunthorpe broke down after an explosion in the Queen Mary blast furnace at the plant on 21 May 1984. It took two hours to douse the flames and a further eight hours to stop the liquid iron bursting through the brickwork. This was considered a result of the poor quality of coal supplies. Attempts by the ISTC to persuade the NUM to deliver more coal did not bring immediate results, with the divisional official Roy Bishop writing on both the physical dangers to the workers by the Queen Mary and the possibility of irreversible damage to the furnace. As the NUM did not respond immediately, British Steel decided to act quickly to find alternative supplies. The company ordered a large consignment of coal from Poland to be delivered to Flixborough, Lincolnshire, and spoke to every haulage company it had ever used to arrange for non unionised hauliers to transport the coal. In addition, an order was made for 5,000 tonnes of top quality coke to be delivered from Orgreave to Scunthorpe. A sympathetic steelworker informed the Barnsley NUM of the plans on 22 May. Although there had been some picketing at Orgreave since the start of the strike, 23 May is generally considered the beginning of the major struggle between NUM pickets and the police to stop deliveries of coke from the plant. 18 June, which is often known as the Battle of Orgreave, is generally considered the end of this period.

Полиция тактикасының өзгеруі

1972 жылы кеншілер ереуілі кезінде Салтлидегі Салтли қақпасы шайқасында жаппай пикетке шығу табысты болды. Солтли кокс зауытында Скаргилл басшылығымен 30 000 пикетші мен қолдаушы 800 полиция қызметкерімен кездесті, ал 1972 жылдың 10 ақпанында Бирмингем қалалық полициясының бас комиссары сэр Деррик Каппер «қоғамдық қауіпсіздікті қамтамасыз ету мақсатымен» кокс зауытының қақпаларын жабуға бұйрық берді. Солтли зауытының жабылуы NUM үшін жеңіс әкелді және тоғыз күннен кейін Эдвард Хиттің консервативтік үкіметі одақтың талаптарын орындауға келісті. Солтли оқиғасының тікелей нәтижесі ретінде Бас полиция офицерлері қауымдастығы (ACPO) «өнеркәсіптік немесе саяси дағдарыс кезінде полицияға қойылатын талаптарға үйлестірілген ұлттық жауап беру үшін» жұмыс істейтін Ұлттық ақпарат орталығын (NRC) құрды. Оңтүстік Йоркшир полициясы (SYP) 1972 жылғы Салтли қақпасы шайқасының қайталануын қаламай, онда 30 000 пикетші 800 полиция қызметкерін басып тастаған еді, сондықтан Оргрейвке 6000-ға жуық офицерді, оның ішінде он сегіз әртүрлі күштен шақырылған, төңкерілгенге қарсы жабдықтармен, полиция иттерімен және 42 атты полиция офицерімен орналастырды. Роберт Ист және авторлар тобы 1985 жылы «Құқық және қоғам» журналында жариялаған мақаласында тәртіп сақтау мен заңды сақтаудың орнына «полиция Оргрейвті «шайқасқа» айналдыруды көздеген, олардың дайындығы мен ұйымдастыруының нәтижесінде пикетшілерді «жеңіске жететін» орынға айналдыруды көздеген» деді. Азаматтық бостандықтарды қорғау тобы «Либерти» былай деді: «Дүрбелең болды. Бірақ бұл полиция жасаған дүрбелең еді». Пикетшілерді кокс зауытына қарап тұрған далаға жинағаннан кейін, SYP даланың төменгі жағына ұзын тәртіпсіздік қалқандарымен жабдықталған офицерлерді орналастырды және екі жағына атты полиция мен иттерді орналастырды. Даланың бір жағындағы жол атты полицияға жылдам әрекет етуге мүмкіндік берді, ал даланың жоғарғы жағындағы теміржол тілімі пикетшілердің кері шегінуін қиындатты және қауіпті етті. Бірнеше сағатқа созылған үнсіздік орнады, сол уақытта көптеген пикетшілер оқиға орнын тастап кетті. Кокс зауыты күні бойы жабылды және қосымша жүк көліктері күтілмеді. Далада қалған пикетшілер күнге жатып, футбол ойнады және полицияға немесе зауытқа ешқандай қауіп төндірмеді. Осы уақытқа дейін «пикетшілер саны полициядан әлдеқайда көп болғандықтан», полиция тағы да алға жылжыды және тағы бір атты шабуылды бастады. Офицерлер пикетшілерді даладан Оргрейв ауылына қуды, онда Клемент «атты полицияның жылдам жүрісіне» бұйрық берді, ал Хант бұл шараны «бақытсыз полиция күштері [пикетшілерді де, жай көрермендерді де] британдық көшелерде шабуылдаған» деп сипаттады.

Mass picketing had proved successful at the Battle of Saltley Gate in Saltley, Birmingham, during the 1972 miners' strike. At Saltley Coke Works, 30,000 pickets and supporters led by Scargill had faced 800 police officers, and on 10 February 1972 Sir Derrick Capper, the chief constable of Birmingham City Police, ordered the coking plant to close its gates "in the interests of public safety". Closure of the Saltley works secured victory for the NUM and nine days later the Conservative government of Edward Heath agreed to meet the union's demands. As a direct result of Saltley, the Association of Chief Police Officers (ACPO) established the National Reporting Centre (NRC) which would be "operationalised in times of industrial or political crisis [to provide] a coordinated national response to demands on policing". The South Yorkshire Police (SYP) were determined not to see a repeat of 1972's Battle of Saltley Gate – where 30,000 pickets had overwhelmed 800 police officers – and deployed around 6,000 officers from eighteen different forces at Orgreave, equipped with riot gear and supported by police dogs and 42 mounted police officers. Robert East et al, writing in the Journal of Law and Society in 1985, suggested that rather than maintaining order and upholding the law, "the police intended that Orgreave would be a 'battle' where, as a result of their preparation and organisation, they would 'defeat' the pickets". Civil liberties pressure group Liberty has said: "There was a riot. But it was a police riot." Having corralled the pickets into a field overlooking the coke works, the SYP positioned officers equipped with long riot shields at the bottom of the field and mounted police and dogs to either side. A road along one side of the field allowed the mounted police to deploy rapidly, and a railway cutting at the top of the field made retreat by the pickets difficult and dangerous. There followed a lull of several hours, during which many pickets left the scene. The coking plant had closed for the day and no more lorries were due to arrive. Those pickets that remained in the field were sunbathing or playing football and posed no threat to the police or the plant. By now "massively outnumbering" the pickets, the police advanced again and launched another mounted charge. Officers pursued the pickets out of the field and into Orgreave village, where Clement ordered a "mounted police canter" which Hunt describes as an "out of control police force [charging] pickets and onlookers alike on terraced, British streets".

Сынақтар

Ресми есептерде қақтығыс барысында 93 адам тұтқындалды, 51 пикетші және 72 полицей қызметкері жарақаттанды. 95 пикетшіге бүлік шығару, заңсыз жиналу және осы сияқты құқық бұзушылықтар тағылды. 1985 жылы осы адамдардың бірнешесі сотқа тартылды, бірақ сот процестері тоқтап, барлық айыптар түсіріліп алынды, ал SYP-ге қарсы шабуыл жасау, заңсыз тұтқындау және жалған айып қою бойынша бірнеше сот талабы білдірілді. Кейіннен SYP 39 пикетшіге соттан тыс келісім арқылы 425,000 фунт стерлинг өтемақы және 100,000 фунт стерлинг сот шығындары төлеуге келісті. 1985 жылы "The Guardian" газетінде жарияланған мақаласында Гарет Пирс Оргрейвтегі оқиғалар "біздің елде жоғары шенді полицейлер ұнатпайтын азаматтардың жиналуына қарсы қолданылатын тұрақты әскер бар екенін көрсетті. Ол ешкімге есепті емес; ол ешкімге хабарланбаған, бірақ оларды тарату үшін бейкүнә адамдарды қасақана мүгедек ету және жарақаттауды қамтитын тактикамен оқытылады, бұл заңның толық бұзылуы болып табылады" деді.

Ресми тергеуді бастау туралы өтініш

Мэнсфилд СҮТ (SYP) берген куәлікті "барған сайын үлкен тұзақ" деп сипаттады. Оның айтуынша, күштердің құрамында дәлелдерді жасау мәдениеті қалыптасқан, және бұл Хиллсборо апаты кезінде түзетілмеген. 2012 жылғы Хиллсборо тәуелсіз комиссиясының баяндамасынан кейін NUM жетекшісі Крис Кичен күштердің тәжірибесін зерттеуді Оргрейв қақтығыстарын қамтуға шақырды. Сондай-ақ 2012 жылы Хиллсборо әділеттігі үшін күрес науқанының сәттілігінен кейін 1984 жылғы 18 маусымдағы оқиғалар бойынша қоғамдық тергеуді талап ету үшін Оргрейв шындығы мен әділеті науқаны (OTJC) құрылды. 2012 жылдың қазан айында BBC One аймақтық жаңалықтар мен ағымдағы оқиғалар бағдарламасы Inside Out Оргрейвтегі оқиғалар туралы 30 минуттық фильмді көрсетті. Бағдарламадан кейін СҮТ (SYP) өзін Тәуелсіз полиция шағымдары комиссиясына (IPCC) жіберді. 2015 жылдың маусым айында IPCC Оргрейвтегі оқиғаларға ресми тергеу жүргізбейтінін мәлімдеді, себебі көп уақыт өткен. Еңбек партиясының депутаты Хелен Джонс жауабында "қатты алаңдаушылық" білдіріп, бұл шешімнің "IPCC мақсатына сай екендігіне күмән тудыратынын" айтты. Оргрейвте қылмыс жасады деген айыппен сотталған бірнеше Уэльс шахтерлерін қорғаған лейборист Мик Антониу шахтерлердің "полиция аттары мен итттерімен толық қоршалып, содан кейін таяқ ұстаған полицейлердің қайталап шабуылдарына ұшырағанын" айтты. Ол сондай-ақ "сол кездегі тергеу туралы көптеген шақыруларға қарамастан, ешқандай тергеу өткізілмегенін" атап өтті. Бұл сәтсіздіктің трагедиясы – қамауға алынған шахтерлер тек қана әділдік пен ақталудан ғана емес, сонымен қатар Оңтүстік Йоркшир полициясының мәдениеті мен жұмысын зерттеудің алғашқы мүмкіндігінен де айырылды. 2016 жылдың қыркүйегінде, Оргрейвте сержант болған және қазір зейнеткерліктегі Ұлы Манчестер полициясының детектив-бақылаушысы Майк Фриман СҮТ (SYP) ұйымдастырған жүйенің бар екенін айтты: тұтқындау жасаған офицерлер полиция ережелеріне қайшы, өз тұтқындарына жауапты болмайды және тұтқындау туралы есеп жазбайды, оның орнына тұтқындарды қабылдау пунктіне тапсырып, пикет желісіне оралып, операция соңында тұтқындауға қатысы жоқ басқа офицерлер дайындаған есептерге қол қояды. Фриман "мұндай жағдайды бұрын да, кейін де кездестірмегенін" және "бұл дұрыс емес екенін білгенін" айтты, сондай-ақ ол сол күні әріптестеріне "мен бұл операцияда тұтқындау жасамаймын" дегенін есіне алды. Тағы бір офицердің айтуынша, оларға және Оргрейвтегі әріптестеріне жоғары лауазымды офицер қалташаларына ештеңе жазбауға нұсқау берген, бұл практика 1989 жылы Хиллсборо трагедиясында СҮТ (SYP) тарапынан қайталанды. Олардың қалташаларына жазбалар жасау "қазіргі жазбалар" саналатын және "өзгерту қиын, сондықтан сотта сенімді дәлел ретінде пайдалануға болады". 2016 жылдың қазан айында Оргрейвте болған Мерсисайд полициясының бұрынғы офицері BBC журналисі Дэн Джонсонға қарсылық күні брифингте СҮТ (SYP) аға офицерлерінің "қайта-қайта проблема күтіп, тіпті оған қуанғанын" айтты. Ол полицияның қолдау бөлімшелеріне "қалағанымызды жасауға рұқсат берілді" және "көбінесе бейбіт митингке" шабуыл жасауға бұйрық берілді деді. Ол содан кейінгі зорлық-зомбылық туралы былай деді: "Мен көргендеріме сенбедім. Полиция қызметкерлері адамдарға шабуыл жасағанын көрдім. Олар жерде жатқан адамдар еді, тіпті ештеңе істемегендеріне қарамастан, полиция қызметкерлері таяқтарымен адамдарды ұрып-соқты". Бірнеше полиция офицерлері сол күні Мартин Дженкинсон түсірген әйгілі суретке сәйкес, формаларынан идентификациялық нөмірлерін алып тастаған. Хиллсборо трагедиясы кезінде СҮТ (SYP) ішіндегі жемқорлық туралы ақпараттардан кейін тергеуді талап ету науқанына көбірек назар аударылды. Уэйкфилд қалалық округтік кеңесі 2016 жылдың маусым айында OTJC туын көтеріп, Ұлыбританиядағы алғашқы кеңес болды, ал Оңтүстік Йоркшир мен Дербиширдегі басқа кеңестер де осындай әрекеттерді қарастырып жатыр. Бұл полицияның аттарды қолдану шешімі тас лақтыруды тоқтату үшін қажет болды деген мәлімдемесіне қайшы келді, және полиция ракеталарға ұшырағаннан кейін ғана бұл шешім қабылданды. Полицияның өз операторлары түсірген видео және режиссер Иветта Вансон түсірген кадрлар бұл туралы керісінше көрсетті, яғни тас лақтыру полицияның алғашқы шабуылына жауап ретінде болды. 1984 жылғы 19 маусымда өткен BBC-дің ішкі кездесуінде BBC News редакторы Питер Вун "жаңалықтар қызметінде Оргрейвтің кешегі жаңалықтарында "біршама тепе-теңдіксіздік" болды деген жалпы пікір қалыптасқанын" айтты, ал BBC бас директорының орынбасары Алан Протероу "BBC-нің Оргрейвтің кешкі жаңалықтары толығымен бейтарап болмағанын" мойындады. 2009 жылы бұрынғы BBC журналисі Николас Джонс: "Мен Тэтчердің шахтерлерді жеңуге тиіс екенін, соның арқасында кәсіби одақтардың күші жойылатындығы туралы әңгімесіне сеніп қалдым" деді. Джонс бұқаралық ақпарат құралдары "ұжымдық шешім қабылдау қатесіне" ұшырағанын айтты, және егер "бұл жағдайға қарсы бір ауыздан айтылмаған болса және үкіметке қарсы күреске көбірек үн қосылған болса, Тэтчер даудың бастапқы кезеңінде келісімге келуге мәжбүр болар еді". Daily Mirror газетінің бұрынғы өнеркәсіп редакторы Джеффри Гудман "басым медиа есебі" "шашырағандарға қарсы болды" және "Ұлыбританияның көптеген басты ақпарат құралдары Даунинг-стритпен бірлесіп шахтерлерді жеңуге көмектесетін пропаганданы жасады".

Mansfield described the evidence given by the SYP as "the biggest frame up ever". He said that the force had a culture of fabricating evidence which was not corrected by the time of the Hillsborough disaster. After the 2012 report of the Hillsborough Independent Panel, NUM leader Chris Kitchen called for the investigation into the force's practices to be widened to cover the Orgreave clashes. Also in 2012, the Orgreave Truth and Justice Campaign (OTJC) was formed to campaign for a public inquiry into the policing of the events of 18 June 1984, following the success of the Hillsborough Justice Campaign. In October 2012, a BBC One regional news and current affairs programme, Inside Out, broadcast a 30 minute film about the events at Orgreave. Following the programme, the SYP referred itself to the Independent Police Complaints Commission (IPCC). In June 2015, the IPCC announced that it would not launch a formal investigation into the events at Orgreave because too much time had passed. A Labour MP, Helen Jones, responded in the House of Commons by expressing her "deep concern", saying that the decision "calls into question whether the IPCC is fit for purpose". Labour MS Mick Antoniw, who represented several Welsh miners charged with offences at Orgreave, said the miners were "surrounded on all sides by police horses and police dogs and then savagely attacked by charge after charge of baton wielding police officers on horseback. Despite public calls at that time for an investigation, no inquiry ever took place. The tragedy of this failure is that not only have those miners who were arrested been denied the justice and vindication that would come from such an inquiry it meant that an early opportunity to investigate the culture and operation of the South Yorkshire Police never took place." In September 2016, Mike Freeman, a retired detective superintendent with Greater Manchester Police who had been a sergeant at Orgreave, told how the SYP pre arranged a system whereby officers who made arrests would not – contrary to established police procedure – be responsible for their prisoners and write out statements detailing the arrest, but instead hand over prisoners at a reception point, return to the picket line, and at the end of the operation simply sign statements which had been pre prepared by other officers not involved in the arrest. Freeman said that he had "never encountered it before or since" and "I knew in my own mind that was wrong, and I can clearly remember saying to colleagues that I was with that day, 'I will not be making an arrest on that operation', and I didn't." Another officer said that he and colleagues at Orgreave had been instructed by a superior officer not to write anything in their pocketbooks, a practice controversially repeated by the SYP at Hillsborough in 1989. It was a disciplinary offence not to write in their pocketbooks, which were considered "contemporaneous notes" and "very difficult to amend without it being obvious, and therefore persuasive, credible evidence in a courtroom". In October 2016, a former Merseyside Police officer who was present at Orgreave told BBC journalist Dan Johnson that at a briefing before the confrontation senior SYP officers were "anticipating trouble and in some ways relishing it and looking forward to it". He said that the police support units had been given "a licence to do what we wanted" and were ordered to charge "a largely peaceful crowd". Of the violence that followed, he said: "I couldn't believe what I was seeing. I was just seeing police officers attack people. These were people on the ground and even if they weren't doing anything – just walking away – police officers had their batons and they were just hitting people." A number of police officers had removed the identification numbers on their uniforms, as illustrated in an iconic photograph taken on the day by Martin Jenkinson. The campaign for an inquiry gained more coverage following revelations about corruption in the SYP during the Hillsborough disaster. Wakefield Metropolitan District Council became the first council in the UK to fly the flag of the OTJC in June 2016, whilst other councils in South Yorkshire and Derbyshire were considering the same action. This corresponded with the narrative given by the police that the decision to use horses was necessary to stop the stone throwing, and was only taken after the police had been subjected to a sustained barrage of missiles. Video taken by the police's own cameramen and footage recorded by filmmaker Yvette Vanson demonstrated that the reverse was true, and that the stone throwing had been a response to the unprovoked first mounted charge. At an internal BBC meeting held on 19 June 1984, Peter Woon, the editor of BBC News, said there was "a general feeling in the newsroom" that the previous day's coverage of Orgreave had displayed "a marginal imbalance", while Alan Protheroe, the assistant director general of the BBC, admitted that "the BBC's early evening coverage of Orgreave might not have been wholly impartial". In 2009, Nicholas Jones, a former BBC journalist, said: "I got ensnared by the seeming inevitability of the Thatcherite storyline that the mineworkers had to be defeated in order to smash trade union militancy." Jones said that the media may have been guilty of "a collective failure of judgment", and if its "near unanimous narrative had not been so hostile to the NUM and had done more to challenge government then Thatcher may have been forced to reach a negotiated settlement during the initial phase of the dispute". Geoffrey Goodman, a former industrial editor for the Daily Mirror, said that "the dominant media account" had been "hostile" to the strikers, "with much of the UK's mainstream media willingly 'marshalled by Downing Street to provide the propaganda that helped defeat the miners.

Талдау

Пол Рутледж, Артур Скаргиллдің журналисі және өмірбаянын жазған автор, Ұлттық көмір кеңесінің (NCB) Оргрейв дауын бір орында пикеттерді шоғырландырып, Ноттингемширдегі жұмыс істеп тұрған шахталарды күзетуге кеткен күшті азайту үшін, алдау тактикасы ретінде пайдаланғанын болжады. Ол NCB-нің өндірістік қатынастар жөніндегі директоры Кевин Ханттың Скаргилден Оргрейвтен көбірек көмір шығуға рұқсат беретінін алдын ала сұрағанын, бұл Скаргиллді Оргрейвті басты нысана деп ойлауға итермелегенін жазады. Оргрейвтен кейін Ноттингемширдегі жұмыс істеп тұрған шахталарға пикет ұйымдастыру қарқыны төмендеді, себебі көптеген пикетшілер қамаудан кейін босатылып, кепілдік берді, ал Ноттингемширдегі ереуілшілердің саны азайды. NCB төрағасы Иан Макгрегор өзінің өмірбаянында: «Оргрейв Скаргилл үшін үлкен мәселеге айналды, оның жеңіске жетуі керек болды. Оның бұл мәселені маңызды санағаны бізге қуаныш сыйлады және оған осылай ойлауын жалғастыруға көмектесу үшін бар күшімізді салдық, бірақ шындығында біз үшін бұл Ноттингемнен тыс жерде болғаннан басқа ештеңеге де әсер етпеді» деп жазды. Оңшыл саяси белсенді Дэвид Харт, Макгрегордың, NCB-нің және премьер-министр Маргарет Тэтчердің кеңесшісі Оргрейвті «біз жасаған тұзақ» деп мәлімдеді. 1993 жылғы сұхбатта ол: «Кокске мүлдем қатысымыз болған жоқ. Бізге ол керек емес еді. Бұл біздің таңдаған жердегі, біздің шарттарымыз бойынша өткен шайқас еді. Скаргиллдің тіпті бүгінге дейін осыған сене қоймайтынын ойлаймын. Шындығында, бұл тұзақ еді және ол керемет жұмыс істеді» деді. Оның бұл сөздерінен кейін NCB-нің жоғары лауазымды басшылары бұл мәлімдемелерді жоққа шығарып, Хартпен қарым-қатынасты тоқтатумен қорқытты. Джон Альдерсон «Принципті полиция: адалдықпен халықты қорғау» (1998) атты еңбегінде, егер Макгрегор мен Харттың мәлімдемелері шын болса, «шахташыларды жаппай пикеттерге тарту және полициямен болжамды зорлық-зомбылыққа ұшыратуға итермелеу» – «құпия келісімге тең» екенін жазды. NUM-да жаппай пикеттеу тактикасының сәтсіздігінен кейін аймақтық кәсіподақ басшыларының бір бөлігі, әсіресе Шотландия мен Оңтүстік Уэльстегі Ұлыбритания Коммунистік партиясының еурокоммунистік қанатының ықпалында болғандары, елде жаппай қозғалысты құруға бағытталған «мәдени саясат» тәсіліне көшті, осы арқылы ереуілдегі шахташыларды қолдау үшін ынтымақтастық пен нақты көмек көрсетуге және үкіметтен саяси жеңіліс алуға тырысты. Бұл Скаргиллдің «жауынгерлік еңбекшілдігінен» бас тарту Ұлыбританиядағы кең еңбек қозғалысындағы дау-дамайдың бір саласы болды және осылай болып қала береді.

Paul Routledge, a journalist and biographer of Arthur Scargill, suggested that the National Coal Board (NCB) had used the Orgreave dispute as a diversionary tactic to concentrate pickets in one location and relieve the pressure of policing working pits in Nottinghamshire. He writes that Kevin Hunt, the NCB director of industrial relations, had asked Scargill in advance if he would allow more tonnage to be allowed out of Orgreave, which led Scargill to believe that Orgreave was a pressure point that he should target. The picketing of working pits in Nottinghamshire lost momentum after Orgreave, partly because many pickets were given bail conditions after being arrested, and the number of strikers in Nottinghamshire decreased. Ian MacGregor, Chairman of the NCB, wrote in his biography, "It [Orgreave] became a cause célèbre for Scargill, a fight he had to win. We were quite encouraged that he thought it so important and did everything we could to help him continue to think so, but the truth was that it hardly mattered a jot to us – beyond the fact that it kept him out of Nottingham." David Hart, a right wing political activist and adviser to MacGregor, the NCB, and Prime Minister Margaret Thatcher, claimed that Orgreave was "a set up by us". He said in a 1993 interview, "The coke was of no interest whatsoever. We didn't need it. It was a battleground of our choosing on grounds of our choosing. I don't think that Scargill believes that even today. The fact is that it was a set up and it worked brilliantly." Following his comments, senior managers from the NCB denied these claims and threatened Hart with disassociation. John Alderson, in Principled Policing: Protecting the Public with Integrity (1998), wrote that if MacGregor and Hart's claims were true, the "conspiracy to draw the miners into mass pickets and predictable violent conflict between the police and themselves" constituted a "deceit tantamount to incitement". Inside the NUM the failure of the mass picketing tactic led some in the regional union leadership, especially those influenced by the Eurocommunist wing of the Communist Party of Great Britain in Scotland and South Wales, to turn towards a "cultural politics" approach of building a mass movement in the country to support, through solidarity and practical help, the striking miners and to force a political concession from the government. The rejection of the "militant labourism" of Scargill this represented was and remains an area of controversy and dispute in the wider Labour Movement in Britain.

Мәдениетте

2001 жылы концептуалды суретші Джереми Деллер британдық Artangel өнер ұйымының тапсырысымен оқиғаны қайта жасау жобасын бастап, іске қосты. Қайта жасау сценарийін және қоюын тарихи қайта құру шараларын ұйымдастыратын EventPlan Limited компаниясы жүзеге асырды. Оқиға 2001 жылдың 17 маусымында болды және кинорежиссер Майк Фиггис оны Channel 4 арнасы үшін түсірді. Қайта жасауға 800 адам қатысты, оның ішінде 280 жергілікті тұрғын, бастапқы қақтығыстан полиция мен пикетке қатысқан бірнеше адам, сондай-ақ "Мұһерленген түйін", "II Аугуста легионы" (Римдіктер), "Викингтер" (қайта құру), "Розалар соғысы" және "Англия азамат соғысы қоғамы" сияқты әртүрлі топтардан 520 қайта құрушы қатысты. Бірақ барлығы 1980 жылдарға тән киімдер мен техникаларды қолданды. Қауіпсіздік мақсатында теміржол өткелі ғана қайта жасаудан алынып тасталды. Dire Straits тобының 1991 жылғы "On Every Street" альбомындағы "Iron Hand" әні оқиғаның хикаясын айтады. Manic Street Preachers тобының "Rewind the Film" альбомындағы "30 жылдық соғыс" әнінде бұл оқиға таптық қақтығыстың бір мысалы ретінде еске алынады. Дизи Раскалдың "Sirens" әнінің видеоклипінде ол ойдан шығарылған "Orgreave Estate" ауданында аңшылардың қуғынынан қашады. Ирвин Уэлштің "Скагбойлар" романы басты кейіпкер Марк Рентонның "Оргрейв шайқасындағы" тәжірибесі туралы жазбамен басталады. Оргрейвтегі қақтығыстар Дэвид Пейстің 2004 жылғы "GB84" романының маңызды бөлігін құрайды. Оргрейв британдық суретші Даррен Коффилдтің наразылық көркем туындыларының тақырыбы болып табылады. Orgreave Truth and Justice Campaign 2014 және 2015 жылдары бірнеше қаржы жинау және естелік шараларын өткізді, оның ішінде тікелей концерттер мен оқиғаға қатысты музыкалық және сөздік туындыларды қамтитын қос дискілік жинақ альбом шығарды.