Stewart Smith (politician)

Кіріспе

Канадалық саясаткер Стюарт Смит (1907 ж. 27 қазан 1993 ж.) ұзақ уақыт бойы Канада Коммунистік партиясының жетекші мүшесі болды. Ол сондай-ақ Торонто қалалық кеңесінде 1930 және 1940 жылдары қызмет етті.

Өмір және мансап

Смит коммунистік партияның жетекші тұлғасы болған әлеуметтік евангелист А. Э. Смиттің ұлы болды. Стюарт Смит 1929 жылы партия басшылығын қабылдаған Тим Бак бастаған фракцияның басты тұлғаларының бірі болды. Смит партияның Орталық комитетіне сайланды және ондаған жылдар бойы қызмет етті (және партияның саяси бюросы). Ол троцкистік және оң оппозициялық топтарды партиядан шығаруды қолдады. 1934 жылы Смит "Социализм және К.К.Ф". деген кітапшасын жазып, коммунистік партияның жаңа құрылған демократиялық социалистік кооперативтік одақтастық федерациясы социализмге кедергі болып табылады, ол жұмысшы және капиталистік сыныптар арасында буфер ретінде қызмет етеді. 1935 жылы Смит Канада делегациясын жетектеп, Коммунистік Интернационалдың Мәскеуде өткен дүниежүзілік конгрессіне барды. Ол қайтып келгенде, партияның бұрынғы Үшінші кезең сектантшылдығын жоққа шығарып, сыныптық бірлікті және ақыр соңында оның орнына Халықтық фронтизмді жақтап, партияның қызыл одағының, Жұмысшылар бірлігі лигасының Америка еңбек федерациясы мен өндірістік ұйымдар конгресінің таралуына әкеліп соқты. Смит 1937 жылы Торонто қалалық кеңесінің депутаты болып сайланды, 1945 жылғы муниципалдық сайлауда Торонтоның күшті бақылау кеңесіне сайланды және 1946 жылы қайта сайланды, 1947 жылы коммунистерге қарсы күрес нәтижесінде жеңілді. Смит, Стэнли Райерсон және Лесли Моррис 1940 жылы партияның басшылығына көтерілді, коммунистік партияға тыйым салынды және Тим Бак, Сэм Карр және Чарльз Симмс тұтқындалудан қашып, Нью-Йоркке қашты. Смит, Райерсон және Моррис партияның "операциялық орталығының" басшылары болды және Бак, Карр және Симмс қуғын-сүргіннен оралғанға дейін партияны тиімді басқарып, Кеңес Одағына неміс шапқыншылығы КСРО-ны екінші дүниежүзілік соғысқа одақтас держава ретінде әкелді. Смит халықаралық коммунистік қозғалысты 1956 жылы зардап шеккен дағдарысқа дейін Лейбористік прогрессивті партияның (коммунистер белгілі болған) және Онтарионың Лейбористік прогрессивті партиясының жетекшісі болды. Никита Хрущевтің КСРО Коммунистік партиясының жиырмасыншы съезінде сөйлеген құпия сөзі мен Мажарстанға советтердің басып кіруі Смитті партиядан кетуге итермеледі. Б. Салсберг, Гарри Биндер және Сэм Липшиц, LPP-ді кішкентай асқазанға дейін қысқартты. Кейіннен ол партия тарихынан шығарылды. Партиядан кеткеннен кейін Смит фармацевтика саласында кәсіпкер ретінде табысқа жетті. Ол арзан бағада дәріханалар желісін құрып, 1978 жылы өз бизнесін Shoppers Drug Mart-қа сатып жіберді. 1990 жылдары "Комсомолькалар мен жолдастар, Канаданың коммунистік партиясындағы жылдарым" атты автобиографиясын жазды.

Smith was the son of Reverend A. E. Smith, a social gospel minister who became a leading figure in the Communist Party. Stewart Smith was one of the main figures in the faction, led by Tim Buck, that took over the party leadership in 1929. Smith was elected to the party's Central Committee and continued to serve on it (and the party's Political Bureau) for decades. He supported the expulsion of Trotskyist and Right Opposition factions from the party. In 1934, Smith wrote the pamphlet Socialism and the C. C. F. which promoted the Communist Party's view that the newly formed democratic socialist Co operative Commonwealth Federation was an obstacle to socialism which served as a buffer between the working class and the capitalist class that needed to be defeated. In 1935, Smith led the Canadian delegation to the world congress of the Communist International held in Moscow. When he returned, he echoed the Comintern's new line rejecting the previous Third Period sectarianism of the party and advocating class unity and ultimately Popular Frontism in its stead resulting in the dissolution of the party's red union, the Workers' Unity League into the American Federation of Labour and Congress of Industrial Organizations. Smith was elected to Toronto City Council as an alderman beginning in 1937 and, in the 1945 municipal election, was elected to the powerful Toronto Board of Control and was elected again in 1946 before being defeated in 1947 as the result of a strong anti Communist campaign. Smith, Stanley Ryerson and Leslie Morris were propelled into the leadership of the party in 1940 when the Communist Party was banned and Tim Buck, Sam Carr and Charles Simms fled to New York City to escape arrest. Smith, Ryerson and Morris were made leaders of the party's "operations centre" and effectively led the party until Buck, Carr and Simms returned from exile when the German invasion of the Soviet Union brought the USSR into World War II as an Allied Power. Smith remained a prominent member of the Labor Progressive Party (as the Communists were known), and leader of the Labor Progressive Party of Ontario, until the crisis that hit the international Communist movement in 1956. The combined shock of Nikita Khrushchev's Secret Speech at the Twentieth Party Congress of the Communist Party of the Soviet Union and the Soviet invasion of Hungary led Smith to join the exodus from the party, led by the resignations of Smith, J. B. Salsberg, Harry Binder and Sam Lipshitz, that reduced the LPP to a small rump. He was subsequently written out of the party's history. After leaving the party, Smith found success as an entrepreneur in the pharmaceutical industry. He built a chain of discount drugstores, selling his business to Shoppers Drug Mart in 1978. In the 1990s, he authored his autobiography Comrades and Komsomolkas, My Years in the Communist Party of Canada .