Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық консервативті жазушы және белсенді (1939 жылы туған)
American conservative writer and activist (born 1939)
Дэвид Джоэл Хоровиц (1939 жылдың 10 қаңтарында туған)
David Joel Horowitz (born January 10, 1939
1956 жылдан 1975 жылға дейін Хоровиц Жаңа солшыл қозғалысының белсенді жақтаушысы болды. Кейін ол прогрессивті идеяларды қабылдамай, неоконсервативтіктің жақтаушысына айналды. Хоровиц өзінің идеологиялық жолын бірнеше естелік кітаптарында баяндады, олардың шемішінде 1996 жылы жарық көрген "Радикалды ұл: Ұрпақтың саяхаты" атты мемуары тұрды.
From 1956 to 1975, Horowitz was an outspoken adherent of the New Left. He later rejected progressive ideas and became a defender of neoconservatism. Horowitz recounted his ideological journey in a series of retrospective books, culminating with his 1996 memoir Radical Son: A Generational Odyssey.
Ерте өмір және білім
Нью-Йорк қаласының Куинс ауданындағы Форст Хиллс шағын ауданында туған Хоровиц, еврей орта мектеп мұғалімдері Фил мен Бланш Хоровицтің ұлы. Оның әкесі ағылшын тілін, ал анасы стенографияны оқытқан. Анасының отбасы 19 ғасырдың ортасында Ресей империясынан эмиграция жасаған, ал әкесі 1905 жылы еврейлерге қарсы погромдар кезінде Ресейді тастап кеткен. Хоровицтің әкесінің әкесі АҚШ-қа кетер алдында қазіргі Беларусьтің Мозир қаласында тұрған. 1940 жылы отбасы Куинстің Лонг-Айленд-Сити аймағына көшіп өтті. Еңбек ұйымдастыру жылдары мен Ұлы депрессия кезінде Фил мен Бланш Хоровиц Америка Коммунистік партиясының белсенді мүшелері және Иосиф Сталиннің жақтастары болды. Олар 1956 жылы Хрущевтің Сталин жасаған қылмыстар мен совет халқына қарсы терроризм туралы баяндамасын жариялағаннан кейін партиядан шықты. Хоровиц 1959 жылы Колумбия университетін ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр, ал Берклидегі Калифорния университетін ағылшын әдебиеті бойынша магистр дәрежесімен аяқтады.
Born in the Forest Hills neighborhood of Queens, a borough of New York City, Horowitz is the son of Jewish high school teachers Phil and Blanche Horowitz. His father taught English and his mother taught stenography. His mother's family emigrated from Imperial Russia in the mid 19th century, and his father's family left Russia in 1905 during a time of anti Jewish pogroms. Horowitz's paternal grandfather lived in Mozir, a city in modern Belarus, prior to leaving for the U. S. In 1940, the family moved to the Long Island City section of Queens. During years of labor organizing and the Great Depression, Phil and Blanche Horowitz were long standing members of the American Communist Party and strong supporters of Joseph Stalin. They left the party after Khrushchev published his report in 1956 about the crimes Stalin committed and terrorism against the Soviet population. Horowitz received a Bachelor of Arts from Columbia University in 1959, majoring in English, and a master's degree in English literature at University of California, Berkeley.
Жаңа солшыл
Жоғары білімін аяқтағаннан кейін, Хоровиц 1960-шы жылдардың ортасында Лондонда тұрып, Бертран Рассел Бейбітшілік қорында жұмыс істеді. Ол марксистік интеллектуал ретінде танылды. 1966 жылы Ральф Шонман Бертран Расселді АҚШ-тың Вьетнам соғысына қатысуын бағалау үшін соғыс қылмыстары жөніндегі трибуналды шақыруға көндірді. Хоровиц үш он жылдықтан кейін трибуналға қатысты саяси тартынғандарын және қатыспағанын жазды. Ол трибунал төрешілерін беделді, әлемге танымал және радикалды деп сипаттады. Олардың арасында Исаак Дойчер, Жан-Поль Сартр, Стокли Кармайкл, Симон де Бовуар, Владимир Дедиджер және Джеймс Болдуин болды. 1966 жылдың қаңтарында Хоровиц, Троцкишіл Халықаралық Марксистік Топ мүшелерімен бірге Вьетнам ынтымақтастығы науқанын құрды. Вьетнам ынтымақтастығы науқаны Лондонда Вьетнам соғысына британдық қолдауға қарсы наразылықтар сериясын ұйымдастырды. Лондонда жүргенде Хоровиц Дойчердің жақын досы болды және оның өмірбаянын жазды. Хоровиц "Еркін әлемнің алыптары: Суық соғыстағы американдық сыртқы саясатқа сын" атты еңбегін жазды. 1968 жылдың қаңтарында Хоровиц Америка Құрама Штаттарына оралды, онда ол Солтүстік Калифорнияда қоныстанып, "Жаңа солшыл" журналының редакторларының бірі болды. 1976 жылы Хоровиц Джеймс Вайнштейннің "In These Times" журналының "негіздеуші демеушісі" атанды.
After completing his graduate degree, Horowitz lived in London during the mid 1960s and worked for the Bertrand Russell Peace Foundation. He identified as a Marxist intellectual. In 1966, Ralph Schoenman persuaded Bertrand Russell to convene his war crimes tribunal to judge United States involvement in the Vietnam War. Horowitz would write three decades later that he had political reservations about the tribunal and did not take part. He described the tribunal's judges as formidable, world famous and radical. They included Isaac Deutscher, Jean Paul Sartre, Stokely Carmichael, Simone de Beauvoir, Vladimir Dedijer and James Baldwin. In January 1966, Horowitz, along with members of the Trotskyist International Marxist Group, formed the Vietnam Solidarity Campaign. The Vietnam Solidarity Campaign organized a series of protests in London against British support for the Vietnam War. While in London, Horowitz became a close friend of Deutscher, and wrote a biography of him. Horowitz wrote The Free World Colossus: A Critique of American Foreign Policy in the Cold War. In January 1968, Horowitz returned to the United States, where he became co editor of the New Left magazine Ramparts, settling in northern California. In 1976, Horowitz was a "founding sponsor" of James Weinstein's magazine In These Times.
Оңға қарай эволюция
Осы кезеңнен кейін Хоровиц Маркс пен социализмді қабылдамады, бірақ өзінің өзгеретін саясаты туралы он жылға жуық үнсіз қалды. 1985 жылдың басында Хоровиц пен Коллиер, сондай-ақ саяси консерваторға айналған, «Вашингтон пост» журналына «Рейган үшін солшылдар» деген мақала жазды, кейіннен «Бәріне сау бол» деп қайта аталды. Мақалада олардың көзқарастарының өзгеруі және республикалық президент Рональд Рейганға екінші мерзімге дауыс беру туралы соңғы шешімі түсіндірілді. 1986 жылы Хоровиц «The Village Voice» газетінде «Неліктен мен енді солшыл емеспін» деген мақаласын жариялады. 1987 жылы Хоровиц Вашингтонда «Екінші ойлар конференциясын» ұйымдастырды, оны Сидни Блюментал «Вашингтон пост» газетінде консерватор ретінде «өз бетінше әшкерелеуі» деп сипаттады. 1989 жылдың мамырында Хоровиц, Рональд Радош және Коллиер коммунизмді тоқтатуға шақырған Краковтағы конференцияға қатысты. Польшалық диссиденттермен бірге үкіметке қарсы наразылыққа қатысқаннан кейін, Хоровиц өзінің өзгеретін ойлары мен социализм олардың болашағын құра алмайды деп сену себептерін айтты. Ол Польша халқының бостандыққа ие болуын армандады. 1992 жылы Хоровиц пен Коллиер «Heterodoxy» атты ай сайынғы журналды құрды, ол АҚШ колледждері мен университеттеріндегі шамадан тыс саяси дұрыстықты әшкерелеуге бағытталған. Ол «ПК [саяси дұрыс] университетінің абақтысындағы самздат сияқты сезінуі керек еді». Бұл таблоид университет студенттеріне арналған, Хоровиц оларды бекінген солшылдардың идеологиясымен уланған деп есептеді. «Радикалды ұл» кітабында ол университеттер енді саяси аргументтердің екі жағын да тиімді түрде ұсына алмайтынын жазды. Ол солшыл профессорлар университеттерде саяси «террор» атмосферасын құрғанын мәлімдеді. 2001 жылы «Salon» журналындағы Уолш бағанында бұл дау Хоровицке көптеген тегін жарнама әкелгені айтылды. 2005 жылы Хоровиц «Discover the Networks» жобасын іске қосты. Хоровиц «Оккупай демаскад» – 2012 жылы түсірілген деректі фильмде «Уолл-стритті басып алу» қозғалысын американдық үкіметті күштеп жою мақсатымен құрылған қастандық ұйым ретінде бейнеледі. 2018 жылы Хоровиц «Бейбітшілік және әділдік үшін» теңдік ұйымының жаңа Ұлттық бейбітшілік және әділдік мемориалын сынап, көптеген сын пікірлеріне ие болды, оны «нағыз нәсілшіл жоба» деп атады, ол «ақ нәсілге қарсы» көзқарасты көрсетеді. «Линчпен өлтірілгендердің үштен бірі ақ адамдар еді. Осы мемориалда олардың қаншасы бейнеленген деп ойлайсыз?»
Following this period, Horowitz rejected Marx and socialism, but kept quiet about his changing politics for nearly a decade. In early 1985, Horowitz and Collier, who also became a political conservative, wrote an article for The Washington Post Magazine entitled "Lefties for Reagan", later retitled as "Goodbye to All That". The article explained their change of views and recent decision to vote for a second term for Republican President Ronald Reagan. In 1986, Horowitz published "Why I Am No Longer a Leftist" in The Village Voice. In 1987, Horowitz co hosted a "Second Thoughts Conference" in Washington, D. C., described by Sidney Blumenthal in The Washington Post as his "coming out" as a conservative. In May 1989, Horowitz, Ronald Radosh, and Collier attended a conference in Kraków calling for the end of Communism. After marching with Polish dissidents in an anti regime protest, Horowitz spoke about his changing thoughts and why he believed that socialism could not create their future. He said his dream was for the people of Poland to be free. In 1992, Horowitz and Collier founded Heterodoxy, a monthly magazine focused on exposing what it described as excessive political correctness on United States college and university campuses. It was "meant to have the feel of a samizdat publication inside the gulag of the PC [politically correct] university". The tabloid was directed at university students, whom Horowitz viewed as indoctrinated by the entrenched Left. In Radical Son, he wrote that universities were no longer effective in presenting both sides of political arguments. He stated that left wing professors had created an atmosphere of political "terror" on campuses. In a 2001 column in Salon Walsh said the furor had given Horowitz an overwhelming amount of free publicity. In 2005, Horowitz launched Discover the Networks. Horowitz appeared in Occupy Unmasked, a 2012 documentary portraying the Occupy Wall Street movement as a sinister organization formed to violently destroy the American government. In 2018, Horowitz attracted many critical comments by attacking the Equal Justice Initiative's new National Memorial for Peace and Justice, calling it "a real racist project" showing "anti white racism". "A third of the victims of lynchings were white. How many of them do you think this memorial features ."
Академиялық құқық туралы жарғы
ХХІ ғасырдың басында Хоровиц консервативті көзқарастарды қорғауға тырысып, академиялық еркіндік мәселелеріне назар аударды. Ол, Илай Лерер және Эндрю Джонс «32 элиталық колледждер мен университеттердің әкімшіліктері мен факультеттеріндегі саяси қиылық» (2004) атты памфлет жариялады, онда олар 32 оқу орнындағы демократтар мен республикашылардың арақатынасы 10:1-ден асып түсетінін анықтады. Хоровицтің «Профессорлар: Америкадағы ең қауіпті 101 академик» (2006) кітабында жеке профессорларды, оның пікірінше, білімді мүддесіз іздеудің орнына, идеологиялық бағыт берумен айналысқаны үшін сынады. Хоровиц Академиялық құқық туралы билль (АҚБ) жариялады, ол университеттердегі жұмысқа алу және бағалау кезіндегі саяси қиылықты жоюды ұсынады. Оның сөзіне göre, консерваторлар, әсіресе Республика партиясының мүшелері, жүйелі түрде факультеттерден шеттетіледі, факультеттердің партиялық тиесілігіне қатысты статистикалық зерттеулерге сілтеме жасайды. 2004 жылы Грузияның Бас Ассамблеясы мемлекеттік білім беру мекемелері үшін АҚБ-нің нұсқасын қабылдау үшін 41–5 дауыспен қаулы қабылдады. Пенсильванияда Өкілдер палатасы академиялық еркіндік мәселелерін зерттеу үшін арнайы заңнамалық комитет құрды, соның ішінде танымал емес көзқарастарды ұстанатын студенттерге қосымша қорғау қажет пе екенін қарастырды.
In the early 21st century, Horowitz concentrated on issues of academic freedom, attempting to protect conservative viewpoints. He, Eli Lehrer and Andrew Jones published a pamphlet, "Political Bias in the Administrations and Faculties of 32 Elite Colleges and Universities" (2004), in which they find the ratio of Democrats to Republicans at 32 schools to be more than 10 to 1. Horowitz's book, The Professors: The 101 Most Dangerous Academics in America (2006), criticized individual professors for, as he alleges, engaging in indoctrination rather than a disinterested pursuit of knowledge. Horowitz published an Academic Bill of Rights (ABR), which he proposes to eliminate political bias in university hiring and grading. He says conservatives, and particularly Republican Party members, are systematically excluded from faculties, citing statistical studies on faculty party affiliation. In 2004 the Georgia General Assembly passed a resolution on a 41–5 vote to adopt a version of the ABR for state educational institutions. In Pennsylvania, the House of Representatives created a special legislative committee to investigate issues of academic freedom, including whether students who hold unpopular views need more protection.
Дэвид Хоровиц еркіндік орталығы
1998 жылы Хоровиц пен Питер Коллиер Дэвид Хоровиц азаттық орталығын құрды. Politico басылымы Хоровицтің қызметі мен DHFC-нің бір бөлігін Обри мен Джойс Черник және Брэдли қоры қаржыландыратынын хабарлады. Politico 2008-2010 жылдары «Джихад Ватч-қа соңғы үш жылда берілген 920 000 доллардың басым бөлігі [Джойс] Черниктен түскенін» мәлімдеді. 2000 жылдың шілдесінен 2006 жылдың ақпанына дейін азаттық орталығы республикалық сенаторлар мен өкілдердің 25 сапарына барлығы 43 000 доллар қаржы бөлді, олардың ішінде Майк Пенс, Митч Макконнелл, Боб Барр, Фред Томпсон және басқалар болды. 2015 жылы Хоровиц ұйымнан 583 000 доллар (~ $ in) табыс тапты. Хоровиц – Орталықтың FrontPage Magazine веб-сайтының редакторы. Ғалымдар мен жазушылар оны оңшыл, өте оңшыл, исламофобиялық және исламға қарсы деп сипаттаған.
In 1998 Horowitz and Peter Collier founded the David Horowitz Freedom Center. Politico states that Horowitz's activities and DHFC are funded in part by Aubrey and Joyce Chernick and The Bradley Foundation. Politico stated that during 2008–2010, "the lion's share of the $920,000 it [DHFC] provided over the past three years to Jihad Watch came from [Joyce] Chernick". Between July 2000 and February 2006 the freedom center provided a total of $43,000 in funding for 25 trips taken by republican senators and representatives including Mike Pence, Mitch McConnell, Bob Barr, Fred Thompson and others. In 2015, Horowitz made $583,000 (~$ in ) from the organization. Horowitz is the editor of the Center's website FrontPage Magazine. It has been described by scholars and writers as right wing, far right, Islamophobic, and anti Islam.
Саяси ұстанымдар
Хоровиц бұрын марксист болған, бірақ қазір консерватор деп сипатталады. Жаңа солшыл қозғалыста болған кезінде Хоровиц азаматтық құқықтар қозғалысын қолдаған. 1970 жылдары ол өзінің досы Бетти Ван Паттердің өліміне «Қара пантералардың» қатысы бар деп сенді, бұл Хоровиц пен «Қара пантералар» арасындағы қарым-қатынасты уландырды. Хоровиц АҚШ-тың Косово соғысына араласуына қарсы болды, оны АҚШ мүдделеріне қажетсіз және зиянды деп есептеді, бірақ Буш доктринасымен байланысты интервенциялық сыртқы саясатты, соның ішінде 2003 жылы Иракқа басып кіруді қолдады. Ол либертариандық соғысқа қарсы көзқарастарды сынап жазған. Хоровиц Барак Обамаға, заңсыз көші-қонға, қару-жарақ бақылауына және исламға қарсы. Ол палестиналықтарды сынап, олардың мақсаты Таяу Шығыстағы еврейлерді құрту екенін айтты. Ол президенттер Рональд Рейган, Джордж Буш және Дональд Трампты қолдады. 2020 жылғы президенттік сайлау нәтижелерін өзгерту әрекеттерін қолдады. Хоровиц өзін "гейлер мен баламалы өмір салтын қорғаушы, аборт мәселесінде орташа көзқарас ұстанатын және азаматтық құқықтар белсендісі" деп сипаттады.
Horowitz is a former Marxist but is now described as being conservative. During his time in the New Left, Horowitz supported the civil rights movement. In the 1970s, he came to believe that the Black Panthers were involved in the death of his friend Betty Van Patter, souring the relationship between Horowitz and the Black Panthers. Horowitz wrote against US intervention in the Kosovo War, arguing that it was unnecessary and harmful to US interests, but supported the interventionist foreign policy associated with the Bush Doctrine, including the 2003 invasion of Iraq. He has written critically of libertarian anti war views. Horowitz opposes Barack Obama, illegal immigration, gun control, and Islam. He has criticized Palestinians, claiming that their goal is to wipe out Jews from the Middle East. He has endorsed Presidents Ronald Reagan, George W. Bush, and Donald Trump. He supported attempts to overturn the 2020 presidential election. Horowitz has described himself as "a defender of gays and alternative lifestyles, a moderate on abortion, and a civil rights activist".
Академия
АҚШ колледждері мен университеттері либералды идеологияны сіңдіру орталықтары ретінде Хоровицтің кейбір мәлімдемелері күмәндіге ұшырады. Мысалы, Хоровиц Солтүстік Колорадо университетінің студенті Джордж Буш соғыс қылмыскері деген мазмұнда эссе жазудан бас тартқандықтан қорытынды емтиханынан нашар баға алғанын айтты. Университет өкілі емтихан сұрағы Хоровиц сипаттағандай болмағанын және бағаның нашар болуына саяси емес себептер болғанын, ол F емес екенін мәлімдеді. Хоровиц профессордың есімін атады. Хоровицтің кітаптары, әсіресе «Профессорлар: Америкадағы ең қауіпті 101 академик» кітабы, Тодд Гитлин сияқты ғалымдар тарапынан сынға алынды. Free Exchange on Campus тобы 2006 жылдың мамыр айында 50 беттік есеп жариялады, онда кітаптардағы көптеген мәлімдемелерге қарсылық білдіріліп, нақты фактілік қателер, негіссіз тұжырымдар және қате немесе контекстен тыс алынған цитаталар анықталды. Антрополог Дэвид Столл оның өмірбаянындағы қарама-қайшылықтарды толыққанды баяндағаннан кейін, Хоровиц Гватемалалық белсенді Ригоберта Менчудың өмірбаянын сынады: «Ригоберта Менчудың құрастырылған тарихы – еуропалықтар мен батыстықтарға және олар құрған қоғамдарға қарсы жек көруді қоздыруға арналған коммунистік үгіт-насихаттың бір бөлігі, сондай-ақ Батыстың демократияларымен соғысқан коммунистік және террористік ұйымдарға қолдау көрсету мақсатында жасалған».
Some Horowitz accounts of U. S. colleges and universities as bastions of liberal indoctrination have been disputed. For example, Horowitz alleged that a University of Northern Colorado student received a failing grade on a final exam for refusing to write an essay arguing that George W. Bush is a war criminal. A spokeswoman for the university said that the test question was not as described by Horowitz and that there were nonpolitical reasons for the grade, which was not an F. Horowitz identified the professor Pressed by Inside Higher Ed, Horowitz said that the claim was hearsay from a "legislative staffer" and that he had no proof it happened. Horowitz's books, particularly The Professors: The 101 Most Dangerous Academics in America, were criticized by scholars such as Todd Gitlin. The group Free Exchange on Campus issued a 50 page report in May 2006 in which they take issue with many of the books' assertions: they identify specific factual errors, unsubstantiated assertions and quotations that appear to be either in error or taken out of context. After discrepancies in her autobiography were detailed by anthropologist David Stoll, Horowitz criticized the autobiography of activist Rigoberta Menchú, an indigenous woman from Guatemala: "The fictional story of Rigoberta Menchú is a piece of Communist propaganda designed to incite hatred of Europeans and Westerners and the societies they have built, and to build support for Communist and terrorist organizations at war with the democracies of the West."
Расизмге қатысты айыптар
Чип Берлет, Оңтүстік кедейлік заң орталығы (SPLC) үшін жазған мақаласында, Хоровицтің Халықтық мәдениетті зерттеу орталығын 17 "оңшыл қор мен сараптамалық орталықтың бірі, тақымдық және жарамсыз идеяларды қадірлі етуге бағытталған күш-жігерді қолдайды" деп айыптады. 2008 жылы Калифорния университетінде (Санта-Барбара, UCSB) сөйлеген сөзінде Хоровиц араб мәдениетін сынап, оның антисемитизмге толы екенін айтты.
Chip Berlet, writing for the Southern Poverty Law Center (SPLC), accused Horowitz's Center for the Study of Popular Culture of being one of 17 "right wing foundations and think tanks support[ing] efforts to make bigoted and discredited ideas respectable." In 2008, while speaking at University of California, Santa Barbara (UCSB), Horowitz criticized Arab culture, saying that it was rife with antisemitism.
Ислам ұйымдарын сынға алу
Хоровиц университет студенттерінің басылымдарын және университеттердегі дәрістерді даулы жарнамаларды жариялау немесе ислам студенттік ұйымдары және басқа да ұйымдарға қатысты мәселелер бойынша лекция оқу үшін пайдаланды. 2008 жылдың сәуірінде DHFC Калифорния университеті Санта-Барбараның Daily Nexus газетінде Мұсылман студенттік қауымдастығының (MSA) Мұсылман бауырластығы, Әл-Қаида және Хамаспен байланысы бар екенін жариялады. Келесі айда Хоровиц UCSB-де сөйлеген сөзінде MSA "яһудилерге қарсы екінші Холокостты" қолдайды деді. 2007 жылы Колумбия университетінің студенттік газетінде жарияланған Хоровицтің мақаласында, қоғамдық сауалнамаларға сәйкес, "750 миллион мұсылманның 150 миллионы христиандарға, яһудилерге және басқа мұсылмандарға қарсы қасиетті соғысты қолдайды" делінген. 2010 жылдың ақпан айында Массачусетс Амхерст университетінде сөйлеген сөзінде Хоровиц исламшыларды нацистермен салыстырып: "Исламшылар нацистерден де жаман, себебі тіпті нацистер де яһудилерді жоқ қылуды қалайтындарын әлемге айтқан жоқ" деді. Хоровиц көпмәдениеттілік туралы хабардар ету шараларын пародизациялау мақсатында "Исламофашизм туралы хабардар ету апталығы" деп аталатын науқанды ұйымдастырды. Ол 2007 жылдың қазан айында радикалды исламды сынаған жетекші мамандардың жүзден астам колледж кампустарында лекция оқуын ұйымдастырды. Лекциялары жиі қарсылыққа ұшырады. 2011 жылы АҚШ-тағы исламға қарсы белсенділерге жасалған шолуда Оңтүстік кедейлік заң орталығы Хоровицті АҚШ-тың "Мусульманға қарсы ішкі шеңберінің" он адамының бірі деп атады. Ол халықаралық қарсы джихад қозғалысының маңызды тұлғаларының бірі және оны қаржылай қолдайтын адам ретінде танылды.
Horowitz has used university student publications and lectures at universities as venues for publishing controversial advertisements or lecturing on issues related to Islamic student and other organizations. In April 2008, DHFC advertised in the Daily Nexus, the University of California Santa Barbara school newspaper, saying that the Muslim Students' Association (MSA) had links with the Muslim Brotherhood, Al Qaeda, and Hamas. The next month, Horowitz, speaking at UCSB, said that MSA supports "a second Holocaust of the Jews". Horowitz published a 2007 piece in the Columbia University student newspaper, saying that, according to public opinion polls, "150 million out of 750 million Muslims support a holy war against Christians, Jews, and other Muslims." Speaking at the University of Massachusetts Amherst in February 2010, Horowitz compared Islamists to Nazis, saying: "Islamists are worse than the Nazis, because even the Nazis did not tell the world that they want to exterminate the Jews." Horowitz created a campaign for what he called "Islamo Fascism Awareness Week" in parody of multicultural awareness activities. He helped arrange for leading critics of radical Islam to speak at more than a hundred college campuses in October 2007. As a speaker, he was repeatedly met with intense hostility. In a 2011 review of anti Islamic activists in the US, the Southern Poverty Law Center identified Horowitz as one of 10 people in the United States' "Anti Muslim Inner Circle". He has been described as one of the most important personalities and public funders of the international counter jihad movement.
Жеке өмір
Хоровиц төрт рет үйленген. 1959 жылғы 14 маусымда Нью-Йорк штатының Йонкерс қаласындағы синагогада Элисса Краутамерге үйленді. Олардың төрт баласы болды: Джонатан Дэниел, Бен, Сара Роуз (қайтыс болған) және Энн. Сара 2008 жылғы наурыз айында 44 жасында Тернер синдромына байланысты жүрек ауруларынан қайтыс болды. Ол мұғалім, жазушы және адам құқықтарын қорғаушы белсенді болған. Ол Хоровицтің 2009 жылғы «Жүректің жарылуы» кітабының негізгі тақырыбы. Хоровицтің екінші некесі Сэм Мурманмен ажырасып бітті. 1990 жылғы 24 маусымда Хоровиц Шей Марлоуға дәстүрлі еврейлік рәсіммен үйленді. Олар ажырасып кетті. Хоровицтің төртінші және қазіргі әйелі – Эйприл Мулвейн.
Horowitz has been married four times. He married Elissa Krauthamer, in a Yonkers, New York, synagogue on June 14, 1959. They had four children together: Jonathan Daniel, Ben, Sarah Rose (deceased) and Anne. Sarah died in March 2008 at age 44 from Turner syndrome related heart complications. She had been a teacher, writer and human rights activist. She is the subject of Horowitz's 2009 book, A Cracking of the Heart. Horowitz's second marriage, to Sam Moorman, ended in divorce. On June 24, 1990, Horowitz married Shay Marlowe in an Orthodox Jewish ceremony. They divorced. Horowitz's fourth and present marriage is to April Mullvain.
Мақалалар
Оглсби, Карл және Дэвид Хоровиц. "Паранояны қорғау: Карл Оглсби мен Дэвид Хоровицтің арасындағы әңгіме". "Рампартс" журналы (1975 ж. наурыз), 15–20 беттер.
Oglesby, Carl, and David Horowitz. "In Defense of Paranoia: An Exchange Between Carl Oglesby and David Horowitz." Ramparts Magazine (March 1975), pp. 15–20.