Кіріспе

Арапалар туысы Автоматты taxobox. Таксон = Маратус. Сурет = АталықPeacockSpider. JPG. Image caption = Male Maratus volans. Image upright = 1.15. Authority = Karsch, 1878 Осылайша арқалық үлгісінің көрінісін баса көрсетеді. Барлық түрлердің адам көзіне жарқын көрінетін түстері жоқ; Maratus vespertilio салыстырмалы түрде құпия түстес, көпшілігі жақтық жақтауларда көкжиекті. Барлық түрлерде дерлік аталықтардың үшінші аяқтары салыстырмалы түрде ұзын, көбінесе жарқын үлгілі, олар сонымен қатар сүйіспеншілік көрсетуде қолданылады. Кейбір мараттар, соның ішінде Maratus calcitrans, Maratus digitatus және Maratus jactatus, құрсақтары көтерілген кезде айтарлықтай ұлғайтылған және безендірілген спинеретпен көрінеді. Марат түрлерінің ыстық нүктесі болып табылатын Батыс Австралиядағы Кейп Риштегі бір түр өзінің ішін мүлдем пайдаланбайды, оның орнына безендірілген үшінші аяқтары мен жарқын көк бетін және түбі ақ педипальптерін пайдаланады. Ерлердегі пальпальды шамдар қарапайым көрінеді, дөңгелек эмболасы бар және әртүрлі түрлерде өте ұқсас. Пальпаның әдеттегі қарапайым ретролатеральді бүйір ұшы бар бүйірлік афофизі бар. Бір механизмнің көмегімен қызыл, ақ түстер мен жарық шашырауы үшін тікенді қабыршақтарда крем түстерін шығарады. Блюз түсі пайда болу үшін жәндіктер белгілі бір толқын ұзындығы бар жарықты шағылыстыратын наноқұрылымдар массивтерін қолданады. Грониген университетінің докторы Доэкеле Ставенганың айтуынша, наноқұрылыстар жалпақ, бүгілген, қапшық тәрізді тарақандарға еніп, шағылған жарықты күшейтеді. Бұл - осындай бейнеленетін жалғыз жануар. Ставенга Маратустың түстерін көпшілік пейіш қанатының үлгісімен, гүлдердің түстерімен және паротия құсының қауырсындарымен салыстырды. Маратустағы наноқұрылымдар шығарған көк түс, әдеттегі пигменттеу әдісінен айырмашылығы, уақыт өте келе жоғалмайды. Басқа көк жануарлар, мысалы, кеміргіштер сирек кездеседі, бірақ олар да наноқұрылысты пайдаланады. Питтсбург университетінің профессоры Натан Морхаус Маратус воланның төрт түрлі фоторецепторлары бар екенін анықтады.

Таксономия

Маратус тұқымдасын алғаш рет Фердинанд Карш 1878 жылы сипаттады. Ол Юрген Оттоны Маратус оттой, Майкл Дункан мен Майкл Доуды Маратус михаэлорум, Джулианна Уолдокты Маратус юлианнеае деп атады. Маратус спленденс және Маратус рейнбови екеуі де осы жерде тізімделген бір түрге жатады. Otto & Hill, әйелді алғаш рет сипаттағанда, Маратус Rainbowi деген есімді емес, Rainbow's Maratus splendens деген атауды пайдалануды таңдады. Маратус Rainbowi әлі де бірқатар онлайн каталогтарда кездесетін болса да, осы уақытқа дейін осы жәндіктің барлық жарияланған сипаттамалары мен зерттеулері бастапқы атауды қолданды Маратус splendens, орнын толтырған атау ешқашан валютаға ие болған жоқ және енді алаңдаушылық тудырмайды. 2017 жылы Юрген Отто мен Дэвид Хилл Peckhamia-да Австралиялық паука жәндіктерінің каталогын (Araneae: Salticidae: Euophryini: Maratus, Saratus) жариялады, сонымен қатар жақында Маратусқа қарағанда едәуір өзгеше жыныстық мүшелері бар паука жәндіктерінің жаңа тұқымын тұрғызды, ол Saratus Otto & Hill, 2017. Каталогта Саратустың бір түрі ғана тізімделген, ересек аталар суреттерде көрсетілген, аймақ карталары бұдан бұрынғы басылымдарда немесе жарияланбаған байқаулар мен авторлар сенімді деп санайтын суреттерде анықталған аумақтарды көрсетеді.