Кіріспе

Американдық заңгер және бизнесмен (1852-1910) Сэмюэл Деннис Уоррен II (25 қаңтар 1852 - 18 ақпан 1910) - Массачусетс штатының Бостон қаласынан шыққан американдық заңгер және бизнесмен.

Балалық шағы мен білімі

Уоррен 1852 жылы 25 қаңтарда Бостонда туған, Сьюзан Корнелияның (туған есімі Кларк; 18251901) және Сэмюэл Деннис Уорреннің (18171888) ұлы. Оның әкесі мен есімін алған адам Мэн штатында Камберленд қағаз фабрикасын құрды. Оның төрт аға-інісі бар: санскрит және пали тілдерін білген Генри Кларк Уоррен (1854-1899), меценат Корнелия Лайман Уоррен (1857-1921), өнер жинаушы Эдвард Перри Уоррен (1860-1928) және саяси радикал және утопист Фредрик Фиске Уоррен (1862-1938). Уоррен Бостонның латын мектебін бітірген соң, Гарвард колледжіне оқуға түсіп, 1875 жылы бакалавриат дәрежесін алды. Ол 1877 жылы Гарвард заң мектебінде өз класында екінші орынға ие болды. Бірінші орынға оның досы, кейін АҚШ Жоғарғы Сотының судьясы болған Луис Брандейс ие болды. Уоррен "Гарвард Кримсон" газетінің редакторы болды.

Неке

Уоррен 1883 жылы 25 қаңтарда Вашингтондағы Аспен шіркеуінде Делавэр штатынан АҚШ сенаторы Томас Ф. Байардтың үлкен қызы Мейбел Байардқа үйленді. Олардың алты баласы болды. Бұл "Америка заңдарының тарихындағы ең ықпалды эсселердің бірі" және ол АҚШ-тағы жеке өмірге құқық қорғауды жақтаған алғашқы басылым ретінде кеңінен танымал, бұл құқық негізінен "жалғыз қалдыру құқығы" ретінде түсіндіріледі, ол Франция баспасөзінің 1868 жылғы заңның 11-тармағына сілтеме жасады. 1899 жылы ол заңгерлікті тастап, отбасының қағаз өндіру ісін басқарады. Ол 1889 жылы мамыр айында Брандейстің заңгерлік көмегімен құрылған отбасылық сенімгерлікті әкесі жесірінің және 5 баласының игілігі үшін басқарады. 1906 жылы Уорреннің ағалары Эдвард пен Фиске Брандейс Сэмюэлге пайдасы үшін бауырларының есебінен сенімгерлік құрылым құрғанын айыптады. Уоррен 1902 жылдан 1906 жылға дейін Бостонның Көркемсурет мұражайының қамқоршылар кеңесінің президенті болды. "Нью-Йорк таймс" газетінде оның 20 ақпанда инсульттан қайтыс болғаны жазылған. Уоррен Траст ісі 1916 жылғы Сенаттың Брандейсті Жоғарғы Сотқа бекіту туралы тыңдаулары кезінде дау тудыратын мәселе болды және ол заңдық этика мен кәсіби жауапкершілікті түсіндіру үшін маңызды болып қала береді.