Кіріспе
Континенттік армия офицері Джетро Эксум Самнер (1733 ж. 18 наурыз 1785 ж.) - Америка революциялық соғысы кезінде Континенттік армияның аға офицері. Вирджинияда туған Самнердің әскери қызметі француз және үнді соғысында штаттың провинциялық күштерінің мүшесі ретінде басталды. Соғыстың аяқталуынан кейін ол Солтүстік Каролина штатының Бьют округіне көшіп барды, онда ол едәуір жерді сатып алып, мейрамхана жүргізді. Ол Бьют округінің шерифі болып қызмет етті, бірақ Америка революциясының келуімен ол қатаң патриот болып, Солтүстік Каролинаның провинциялық конгрессіне сайланды. Самнер 1776 жылы Континенттік армияның құрамасы Солтүстік Каролина желісінің 3-ші Солтүстік Каролина полкінің командалық офицері болып тағайындалды және Оңтүстік театр мен Филадельфия науқанында қызмет етті. Ол 1779 және 1783 жылдар аралығында Континентальдық армиядағы Солтүстік Каролинадан шыққан бес бригадир-генералдың бірі болды. Ол Стоно-Ферри мен Юта-Спрингс шайқастарында ерекшелікпен қызмет етті, бірақ денсаулығының нашарлауы жиі оны әкімшілік рөл атқаруға немесе Солтүстік Каролинада сауығуға мәжбүр етті. Солтүстік Каролинада Континенттік армияда қызмет ететін Солтүстік Каролина азаматтарының саны күрт қысқарғаннан кейін, Самнер штаттық милициядағы генерал болды, бірақ Солтүстік Каролина Соғыс Кеңесінің милицияның жалпы командалығын Мэрилендтен келген Континенттік армияның генералы Уильям Смолвудқа бергеніне наразылық білдіріп, отставкаға кетті. Соғыс аяқталғаннан кейін 1783 жылы Самнер Цинциннати қоғамының Солтүстік Каролина бөлімін құруға көмектесті және оның бірінші президенті болды. Ол 1785 жылы үлкен жер иелігі мен 35 құлмен қайтыс болды.
Jethro Exum Sumner (c. 1733 – c. March 18, 1785) was a senior officer of the Continental Army during the American Revolutionary War. Born in Virginia, Sumner's military service began in the French and Indian War as a member of the state's Provincial forces. After the conclusion of that conflict, he moved to Bute County, North Carolina, where he acquired a substantial area of land and operated a tavern. He served as Sheriff of Bute County, but with the coming of the American Revolution, he became a strident patriot, and was elected to North Carolina's Provincial Congress. Sumner was named the commanding officer of the 3rd North Carolina Regiment of the North Carolina Line, a formation of the Continental Army, in 1776, and served in both the Southern theater and Philadelphia campaign. He was one of five brigadier generals from North Carolina in the Continental Army, in which capacity he served between 1779 and 1783. He served with distinction in the battles of Stono Ferry and Eutaw Springs, but recurring bouts of poor health often forced him to play an administrative role, or to convalesce in North Carolina. Following a drastic reduction in the number of North Carolinians serving with the Continental Army, Sumner became a general in the state's militia but resigned in protest after the North Carolina Board of War awarded overall command of the militia to William Smallwood, a Continental Army general from Maryland. At the end of the war in 1783, Sumner helped to establish the North Carolina Chapter of the Society of the Cincinnati, and became its first president. He died in 1785 with extensive landholdings and 35 slaves.
Ерте өмір
Самнер 1733 жылы Вирджиния штатының Нансемонд округіне туған. Оның отбасы 1691 жылы Нансемонд округіне қоныстанған. 1758 және 1761 жылдар аралығында француз және үнді соғысы кезінде ол Виргиния провинциялық күштерінің Пенсильваниядағы лейтенанты болды. 1758 жылы 25 қарашада Самнер Форт-Дюкенді басып алуға қатысты. 1760 жылы Пенсильваниядағы Бедфорд фортының командирі болды. 1761 жылы полк таратылғаннан кейін ол Нансемонд округіне оралды. 1761 және 1764 жылдар аралығында ол Солтүстік Каролинадағы Бьют округіне көшіп барып, Гранвилл округіне жататын Мэри Хёрстке үйленді, оның үш баласы болды. кейіннен АҚШ-тың Өкілдер палатасында бірнеше мерзім қызмет еткен Томас Блоунтқа тұрмысқа шықты. Самнер Бут округіне әйелі отбасы арқылы мұрагерлік алған едәуір мүлік иелігінде болды, онда ол жылына 36 фунт стерлингке жалға алған жерінде мейрамхана иеленді және жұмыс істеді. Колониялық дәуірде шекарадан Солтүстік Каролинаға көшіп барған көптеген бұрынғы Вирджиниялықтар сияқты, Самнер туған провинциясымен тығыз іскерлік байланыстарды сақтаған болар. 1772 және 1776 жылдар аралығында ол Бьют округі шерифінің қызметін атқарды, ол Америка революциялық соғысы кезінде офицер болған кезде отставкаға кетті. Самнер Ұлыбританиядан бөлінудің болмай қалмайтынына сенгендіктен, революцияға дейінгі наразылық пен саясатта белсенді болды.
Америка революциялық соғысы
1775 жылы Солтүстік Каролинаның провинциялық конгрессі бүкіл штатта милиция күштерін көтеру туралы заң қабылдады және осы мақсатта ол алты милиция округін ұйымдастырды, оның ішінде бірі Самнердің үйі орналасқан Галифакс қаласында болды. Сол себепті олар алты ай бойы әскери қызметке шақырылатын. Самнер Галифакс округінің ополчениесының майоры болып таңдалды және оған өз адамдарын күтілетін қақтығысқа дайын болу үшін бұрғылауды тапсырды. 1775 жылдың тамыз мен қыркүйек айларында ол Үшінші Солтүстік провинциялық конгрессте Бьют округінің өкілі болды. 1775 жылдың қарашасында Самнер өз әскерін белсенді қызметке шақырды және солтүстікке қарай Роберт Хоумен бірге Вирджиния штатының Норфолк қаласын басып алуға (содан кейін өртеп жіберуге) аттанды.
Оңтүстік театр, 1776 жыл
1776 жылы 4 сәуірде, АҚШ-тың Тәуелсіздік соғысы Массачусетсте бір жылға жуық уақытқа созылғаннан кейін, Галифакстегі провинциялық конгресс Самнерді 3-ші Солтүстік Каролина полкінің полковнигі және осылайша командалық офицері етіп таңдады. Ол, бәлкім, 1776 жылы британдықтардың басып кіруіне қарсы Чарльстонды қорғауға қатысқан, содан кейін ол генерал-майор Чарльз Лидің Британдық Флоридаға басып кірудің жоспарларына қатысқан. Флоридаға шабуылды жоспарлау кезеңінде Самнер 8-ші Вирджиния полкі Питер Мюлленбергпен келіспеді, бұл екеуінің қайсысына Лидің Вирджиния және Солтүстік Каролина әскерлері бойынша командалық берілуі керек еді, ал командир генерал өз адамдарының алдында жүрді. Бұл дау тек әскери тергеу соты Самнердің өз ісіне қатыспағаннан кейін Мюлленбергке уақытша командалық берген кезде шешілді. 1776 жылдың 18 тамызында Самнердің 3-полкі Саваннаға (Джорджия) жетіп, сол айдың басында келген Лиге қосылды. Флоридаға жоспарланған шабуыл жүзеге аспады, сондықтан Самнер 1776 жылдың қыркүйегінде Саваннадағы полкін Солтүстік Каролинадан көбірек сарбаздарды жалдауға қалдырды.
Филадельфия науқаны мен Вэлли Фордж
1777 жылдың басында Самнер Солтүстік Каролинадағы 3-ші полк командасын қайтадан қолға алды және бірлікті солтүстікке қарай Джордж Вашингтонның Филадельфия науқанында қызмет етуге аттанды. 1777 жылдың басында және ортасында ол Континенттік армияның негізгі бөлігімен бірге Нью-Джерси штатының Мористоун қаласында тұрақтады. Ол және оның адамдары үнемі бұрғылап, олардың жабдықтары мен қаруларын тексеріп, жөндеуден өткізді, бірақ Солтүстік Каролинаның көптеген азаматтарының мылтықтары нашар болғандықтан, олардың көпшілігі тасталды. Самнер мен оның полкі Брэндивайн мен Германтаун шайқастарында соғысты және 1777 - 1778 жылдардағы қысты Вашингтон армиясымен бірге Вэлли Форджде өткізді. Генерал Фрэнсис Нэштің Германтаун қаласында қазасынан кейін оның Солтүстік Каролина бригадасының полктары қолбасшысыз қалды. Нью-Йорк генералдары Александр Макдугалл мен Джорджия генерал Лаклан Макинтош қысқы лагерьде болған кезде Солтүстік Каролинаның уақытша командалығына тағайындалды. Солтүстік Каролинаның көптеген офицерлері штаттың Континенттік армияға берген сарбаздар санына байланысты екі қосымша бригадир генералды тағайындауы керек деп сенді. Валли-Форджде Солтүстік Каролина бригадасының жалпы саны 1051 адам болды, бірақ 353 адам ауырып, 164 адам қызметке жарамды киімге ие болмады. Самнердің өзі 1778 жылдың басында ауырып, сауығып қалу үшін үйіне оралуға мәжбүр болды; ол сауығып жатқанда Солтүстік Каролинада сарбаздарды жалдауын жалғастырды. Оның рекруттық күш-жігеріне қарамастан, 1778 жылдың ақпан айында Солтүстік Каролинаның полктары қол жетімді сарбаздардың жетіспеушілігіне байланысты біріктірілді және Самнердің 3-полкі 5-ші Солтүстік Каролина полкін сіңірді.
Каролинадағы жарнама және науқан
Солтүстік Каролина қосымша жалпы офицерлік лауазымдарға ие деп сенсе де, Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясының мүшелері арасындағы қайшылықтар сол лауазымдарға кімді қарастыру керектігін тоқтатты. Солтүстік Каролинаның Континенттік конгресс делегаттарының бірі Томас Берк ұсынылған кандидаттардың ешқайсысына қызығушылық танытпаған көрінеді. Істі одан әрі қиындату үшін, генералдық қызметке жетекші үміткер болған Александр Мартин өзіне қарсы қорқыныш туралы айыптар қойылғаннан кейін отставкаға кетті және енді оны орынды үміткер ретінде көрмеді. Бас Ассамблея 1777 жылы 7 қарашада жиналғаннан кейін, мүмкін болатын алмастырушы генералдарды талқылауды бір айдан астам уақытқа кейінге қалдырды. 15 желтоқсанда Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясы Екінші Континенталды Конгресстегі өкілдеріне Самнерді генералға көтеру үшін ұсынуды тапсырды. Тек 1779 жылдың 9 қаңтарында Континенттік конгресс Самнерді бригадир генерал (солтүстік каролиналық Джеймс Хогунмен бірге) етіп тағайындады және оған Оңтүстік Каролинадағы генерал Бенджамин Линкольнге қосылуға бұйрық берді. Самнер ең көп дауыс жинады, Хогунның тоғызына он үш, Томас Кларктың төртеуі. 1779 жылы 20 маусымда Самнер Континентальдық армия бригадасын Стоно-Ферри шайқасында басқарды, британдықтардың оң жақ флангіне шабуыл жасап, Гессен фон Трумбах полкін жолға салды. Континентальдықтар мен патриоттар әскерлері ұрыс кезінде оқ-дәрілері біте бастады, Линкольн жалпы шегінуге бұйрық беруге мәжбүр болды. Кем дегенде жеті континентальдық офицер жараланды, ал АҚШ президенті Эндрю Джексонның ағасы Хью он Солтүстік Каролинаның қаза тапқандарының бірі болды. Стоно Ферридегі ұрыстан кейін Самнердің денсаулығы нашарлады. Ол Солтүстік Каролинаға сауығып, сауығып жатқан кезінде әскерлерді жалдауға жалғасты. Ол қалпына келу кезінде қаржылық жағынан зардап шекті, өйткені сол кездегі ақшалай дағдарыс оның лауазымында көптеген офицерлерді үйде өздерін асырауға мүмкіндік бермеді. Сонымен қатар, Линкольн оны Солтүстік Каролинада дезертирлерді тауып, оларды қайтадан қызметке тартуға міндеттеді. Самнер 1779 жылдың қыркүйек пен қазан айларында Саванна қоршауындағы патриоттық жеңіліс кезінде демалыста болған.
Әскери құраманың қолбасшылығы
1780 жылдың мамыр айында Чарльстонды қоршау және сол жылдың тамызында Камден шайқасы арасында Солтүстік Каролина желісі (Солтүстік Каролинаның барлық континенттік армия бөлімдерін қамтитын бос ұйымдық құрылым) іс жүзінде жойылып, едәуір зардап шекті және көптеген адамдар тұтқынға түсті. Осы уақыт аралығында Самнер Солтүстік Каролинада рекрут миссиясында болды. Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясы Линияны қайта құрудың орнына, мемлекеттің қорғанысы үшін отаршылдарға арқа сүйеуді шешті. 1780 жылдың қыркүйегінде Самнер Ричард Касвеллдің штаттық басшылығымен Хиллсборо округтік бригадасының командалығына уақытша ауысты. Солтүстік Каролина ополчениесының бригадасының командирі ретінде Самнерге британдық генерал Чарльз Корнуоллистің алға жылжуынан мемлекетті қорғау міндеті жүктелді, бірақ ополченттердің жабдықтары нашар және жақсы оқытылмаған. 1780 жылдың соңында Солтүстік Каролина соғыс кеңесі Касвеллді Солтүстік Каролинаның отаршылдық жасағының қолбасшылығынан алып тастады, ал Бас Ассамблея өздерінің штатының әскери қолбасшыларына Ассамблеяның сенімсіздік танытуын келтіре отырып, Мэриленд штатының континенталды армиясының бригадир генерал-майтамы Уильям Смолвудқа отаршылдық жасақтың қолбасшылығын берді. Самнер солтүстік театрда Солтүстік Каролина континенталдарының саны азайып бара жатқанда командалық Смолвудқа берілсе, одан әрі ренжіді. Александр Мартин мен басқалардың үнемі шақыруларына қарамастан, Самнер 1780 жылдың қазан айында отаршылдық командасынан кетіп, Континенттік қызметке оралды. Сэмнердің отставкасынан кейін көп ұзамай Бас Ассамблеяның Соғыс кеңесін жоюына әкеп соққан Касвелл мен Мартин сияқты көрнекті отаршыл командирлер мен олардың жақтастары саяси қарсылық білдірді, ал Касвелл "Кеңес ерекше" деп аталатын Басқарманың орнын толтыру органында билікке оралды.
Континенттік армияға оралу
Содан кейін Самнер 1780 жылы желтоқсанда оңтүстік театрға келген генерал Натанаэль Гриннің қол астында қызмет етті және Самнерге Солтүстік Каролинадан қосымша континенталды сарбаздарды жалдауға нұсқау берді. 1781 жылы 2 маусымда Грин Самнерге Оңтүстік Каролинаға қосылуға бұйырды, ол 1 тамызда 350 жаңа жауынгермен бірге жасады. Солтүстік Каролинада заң жобасы қабылданғанына қарамастан, оның қол астындағы ер адамдардың саны күн сайын өзгеріп отырады, себебі уақытша және тұрақты дезертирлік. Бұл қашулар ақырында Гриннен жеке кешірім сұрауға мәжбүр болды, өйткені Самнер лагерьдегі сарбаздардың ағымын бақылай алмады. 8 қыркүйекте оның полктары Континенттік армияның оң жақ флангіне Еута Спрингс шайқасында орналасты, онда оның бөлімшелері бірнеше британдық шабуылдарды тоқтатуда маңызды рөл атқарды. Грин Солтүстік Каролинаның Еута Спрингс қаласында жасаған әрекеттеріне қатысты пікір білдіріп, олар "ең жақсы ардагерлерге құрмет көрсететін қасарысқандықпен шайқасты" деп мәлімдеді. Еута Спрингсдегі табысынан кейін Самнерді 1781 жылы Грин Солтүстік Каролинадағы Континентальдық армияның қолбасшысы етті. 2012 жылдың наурыз айында жүргізуші жолдан шығып, еленді соққылаудан аулақ болғаннан кейін Самнер ескерткішін соққылады. Ескерткіш 2012 жылдың мамырында қалпына келтірілді, ал Самнер қоғамдық рәсімде қайта жерленді. Теннесси штатының Самнер округі, бастапқыда Солтүстік Каролинаның батыс бөлігінде, оның есімімен аталған, бірақ Самнер ешқашан округке бармаған.