Америка Тәуелсіздік Соғысындағы әскери бөлімдердің ұйымдастырылуы
Departments of the Continental Army
Америка революциясы: Континенталдық армия аймақтық бөлімдерге бөлінген. Бұл әкімшілік пен басқаруды оңайлатты, тұрақты полктер үшін жоғары бас штаб қажет болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка революциялық соғысында Континенттік армияның бөлімшелері олардың басқаруын және әкімшілігін орталықтандырмау үшін жеті аймақтық немесе аумақтық департаменттердің кез келгеніне бекітілді. Бұл қажет болды, себебі полк Континенттік армиядағы ең ірі тұрақты бөлім еді. Егер бір департаментте бірнеше полк орналасса, полктен жоғары басшылық штаб қажет болды. Бригадалар, дивизиялар және далалық армиялар болғанымен, олар уақытша құрамалар болып табылды және міндетті түрде бір департаментке бекітілген барлық бөлімшелерді қамтымады. Сонымен қатар, далалық армияларға штабтың мекемелері, мысалы, генерал-квартирмейстер департаментінің қоймалары (жабдық сақталатын орындар) немесе госпиталь департаментінің госпитальдары кірмейтін. Департаменттегі халықтық жасақ әдетте департамент командирінің қарамағында болды.
In the American Revolutionary War units of the Continental Army were assigned to any one of seven regional or territorial departments to decentralize their command and administration. This was necessary because the regiment was the largest permanent unit in the Continental Army. A superior headquarters, above regiment, was needed if more than a few regiments were stationed in the same department. Although brigades, divisions, and field armies existed, they were temporary units which did not necessarily include all the units assigned to a department. Nor did field armies include establishments of the staff, such as magazines (supply depots) of the Quartermaster General's Department, or hospitals of the Hospital Department. The militia in a department was usually at the disposal of the department commander.
Департаменттердегі ұйым
Континенттік әскерлер бөлімнің гарнизонын құрады. Гарнизон жеткілікті үлкен болса, бөлімдер дала әскеріне біріктірілуі мүмкін. Мұндай жағдайда аумақтық бөлімнің командирі мен дала әскерінің командирі бір адам болар еді. Осылайша, Солтүстік бөлімінің бас командирі сонымен қатар Солтүстік армиясының бас командирі, ал Оңтүстік бөлімінің бас командирі сонымен қатар Оңтүстік армиясының бас командирі болды. Дегенмен, әскерлер әрқашан географиялық атау алған жоқ. Вашингтонның жеке басқаруындағы дала әскері Континенттік армия бөлімдерінің көп бөлігін қамтығандықтан, ол Басты армия деп аталды. Әр бөлімнің дербестігі шала болған бас офицері, әдетте бас командир, Вашингтонның генерал және бас қолбасшы ретіндегі жалпы басқаруында болды. Континенттік Конгресс бөлім командирлерімен және олар арқылы байланыс жасады.
The Continental troops in a department constituted its garrison. If the garrison was sufficiently large, the units might be assembled into a field army. In this case the commander of the territorial department and the commander of the field army would be one and the same officer. Thus, the commanding general of the Northern Department was also commanding general of the Northern Army, and the commanding general of the Southern Department was also commanding general of the Southern Army. Armies did not, however, invariably receive a geographical designation. Because the field army under Washington's personal command contained the majority of Continental Army units it was designated the Main Army. Each department had a semi autonomous commanding officer, usually a commanding general, under the overall command of Washington as General and Commander in Chief. The Continental Congress dealt with and through the department commanders.
Бөлімше басшыларын тағайындау
Соғыс бойында Континенттік конгресс департамент командирлерін тағайындау және қызметтен босату жөніндегі толық құқықты өзінде сақтап келді. Бірақ іс жүзінде, шұғыл қажеттілік туғанда, уақытша командирді Джордж Вашингтон немесе штаттардың бірінің атқару билігі Континенттік конгрестің бекітуі күтілгенше тағайындаушылық ететін. Осы уақытша департамент командирлерінің көпшілігі кейіннен Конгресс бекітіп, ресми түрде тағайындалды. Осы тәжірибе, Континенттік конгрестің соғыс және теңіз комитеттері арқылы Континенттік армия мен теңіз күштерін бақылаумен бірге, әскери істерге азаматтық бақылаудың кейіннен Конфедерацияның Актілерінде және АҚШ Конституциясында бекітілген үлгісін қалыптастырды.
Throughout the war, the Continental Congress retained exclusive authority to appoint or remove department commanders. In practice, when an urgent need arose, a temporary commander was just as frequently appointed by George Washington or the executive power of one of the states, pending the approval of the Continental Congress. Many of these temporary department commanders were then confirmed and formally appointed by the Congress. This practice, along with control of the Continental Army and Navy through the war and marine committees of the Continental Congress, established the precedent for civil control of military affairs later embodied in the Articles of Confederation and the United States Constitution.
Департаменттер мен штаттар арасындағы қарым-қатынастар
Департамент басшылары мен олардың штабтары өз ведомстволарындағы штаттар үкіметтерімен тікелей жұмыс істеді. Алғашқыда бұл 1774 және 1775 жылдары құрылған арнайы уақытша үкіметтер болды, бірақ бұл практика 1776 жылдан кейін де жалғасты, өйткені штаттар провинциялық конгрестерін және конвенцияларын жазбаша конституциялар негізінде жұмыс істейтін тұрақты үкіметтерге алмастырды. Әдетте департаменттерге генерал-майорлар басшылық етті. Вашингтон толық генерал ретінде соғыс бойы Континенттік армиядағы жоғары дәрежелі офицер болып табылды.
The department commanders and their staffs also worked directly with the governments of the states within their department. At first these were the ad hoc provisional governments developed in 1774 and 1775, but the practice continued after 1776 when the states replaced their Provincial Congresses and Conventions with permanent governments operating under written constitutions. Ordinarily departments were commanded by major generals. Washington as a full general was the ranking general officer in the Continental Army throughout the war.
Департаменттер
Жалпы алғанда, жеті аумақтық департамент болды, алайда олардың шекаралары өзгеріп отырды және соғыс жылдарының бәрінде олар бар болған жоқ.
In general there were seven territorial departments, although their boundaries were subject to change and they were not all in existence throughout the war.
Канадалық департамент
Канада департаментінің құрылуы Континенттік Конгресс пен кейбір американдықтардың британдық Квебек провинциясын, сол кезде көбінесе "Канада" деп аталатын, қоса аннексиялауға деген ниеттерін білдірді, бірақ бұл әрекет ақыры сәтсіз аяқталды. Америкалықтар 1775 жылдың қараша айында Монреалды басып алды және штаб-пәтерін Шато Рамезейде орналастырды, алайда аймақ ешқашан толығымен Континенттік армияның бақылауына өткен жоқ. Канада департаменті 1776 жылдың 17 қаңтарында Нью-Йорк департаментінен ресми түрде құрылды.
The establishment of the Canadian Department reflected the aspirations of the Continental Congress and some Americans to annex the British province of Quebec, then often referred to as "Canada", but the effort was ultimately unsuccessful. Although the Americans captured Montreal in November 1775, and established their headquarters at Château Ramezay, the region was never entirely under the control of the Continental Army. The Canadian Department was formally established from the New York Department on January 17, 1776.
Шығыс департамент
Шығыс департаменті Бостонды қоршауға көмек үшін әскер жіберген штаттардың айналасында құрылды, және осы мағынада ол Континенттік армиядан бұрын-ақ болған. Бұл, негізінен, Жаңа Англия департаменті еді, және Нью-Гэмпшир, Массачусетс (қазіргі Мэн штатын қоса алғанда), Род-Айленд және Коннектикут штаттарын қамтыды. Соғыстың алғашқы жылында генерал Вашингтонның басшылығындағы осы департаментке қатысты дала әскері Континенттік армия, Ұлы армия немесе Басты армия деп әртүрлі аталатын. Шығыс департаменті 1776 жылдың 4 сәуірінде, Вашингтонның Басты армиясы Бостоннан Нью-Йорк қаласына көшкен кезде ресми түрде құрылды. Осы департаменттегі маңызды операцияларға 1775–1776 жылдардағы Бостонды қоршау және 1779 жылғы Род-Айленд шайқасы кірді. Департамент 1779 жылдың қараша айында таратылды.
The Eastern Department was formed around those states that had originally sent troops to support the Siege of Boston, and in that sense it even existed before the Continental Army. This was essentially the New England department, and included the states of New Hampshire, Massachusetts (including the present state of Maine), Rhode Island, and Connecticut. For the first year of the war, the field army associated with this department, under the command of General Washington, was variously designated as the Continental Army, Grand Army, or Main Army. The Eastern Department was formally established on April 4, 1776 when the Main Army under Washington moved from Boston to New York City. Important operations in this department included the Siege of Boston in 1775–1776 and the Battle of Rhode Island in 1779. The department was discontinued in November 1779.
Солтүстік департамент
Солтүстік департаментінің алдыңғысы Нью-Йорк департаменті болды, ол 1775 жылдың 25 маусымында құрылды. Бұл департамент кейде "Жеке департамент" деп сипатталды. Департаменттің шекарасы Канадаға басып кірудің бастапқы кезеңінде Канаданы қамтуға дейін кеңейтілді, бірақ Канада 1776 жылдың 17 қаңтарында жеке департамент ретінде құрылды. 1776 жылдың 27 ақпанында Орта департамент құрылғанда, Нью-Йорк департаменті оған біріктірілді. Бастапқыда ұйымдастырылған Орта департаментке Нью-Йорк, Нью-Джерси, Пенсильвания, Делавэр және Мэриленд колонияларының барлығы кірді. Алайда, Нью-Йоркті Орта департаментке қосу екі айдан аспады. 1776 жылдың сәуірінде Бас әскер Бостоннан Нью-Йорк қаласына көшіп келді, ал Вашингтон Орта департаменттің басшылығын өз мойнына алды. Солтүстік департамент 1776 жылдың 14 сәуірінде Орта департаменттен ресми түрде құрылды. Қайта ұйымдастырылған Солтүстік департаментке Нью-Йорк колониясының Гудзон таулы аймағының солтүстігіндегі бөлігі және қазіргі Вермонт штаты кірді. Бұл департаменттегі операциялар Саратогамен аяқталған жоқ. Солтүстік департаментте соғыс аяқталғанға дейін шайқастар жалғасты. Департаменттің соңғы қолбасшысы генерал Александрдың 1783 жылдың 15 қаңтарында Олбаниде қайтыс болуымен таратылды. Британдықтар 1777 жылы Саратога науқаны арқылы бақылауға алуға тырысты және әскери тауарлар мен қызметкерлердің қозғалысына кедергі келтіру үшін департаменттің оңтүстік бөлігіне жиі шабуыл жасады. Бұл департамент тарихындағы ең маңызды оқиғалардың бірі – 1780 жылдың қыркүйегінде Бенедикт Арнольдтың қарсы жаққа өткені болды.
The predecessor of the Northern Department was the New York Department, which was established on June 25, 1775. This department was sometimes described as the Separate Department The original New York Department was coextensive with the Province of New York. The department's boundaries were extended to include Canada in the initial phase of the Invasion of Canada, but Canada was established as a separate department on January 17, 1776. When the Middle Department was created on February 27, 1776 the New York Department was merged into it. The Middle Department, as originally organized, included all of the colonies of New York, New Jersey, Pennsylvania, Delaware, and Maryland. The inclusion of New York in the Middle Department continued for less than two months, however. In April 1776 the Main Army moved from Boston to New York City and Washington assumed command of the Middle Department. The Northern Department was formally established from the Middle Department on April 14, 1776. The reorganized Northern Department included only that portion of the colony of New York north of the Hudson Highlands, and the present state of Vermont. Operations in this department did not end with Saratoga. Fighting continued in the Northern Department until the end of the war. The department was discontinued upon the death of its last commander, General Alexander, at Albany on January 15, 1783. The British sought to gain control with the Saratoga campaign in 1777, and frequently raided into the southern reaches of the department to interfere with the movement of military goods and personnel. One of the most notable incidents in the history of this department was the defection of Benedict Arnold in September 1780.
Орта бөлім
Орталық бөлім 1776 жылдың 27 ақпанында құрылды. Оңтүстік департамент соғыс аяқталғанға дейін болды.
The Middle Department was established on February 27, 1776. The Southern Department existed until the close of the war.
Бөлім басшыларының тізімі
Департамент командирінің тағайындалу күні
Канадалық
Ричард Монтгомери 9 желтоқсан 1775
Дэвид Вустер 31 желтоқсан 1775 (актілік)
Чарльз Ли 17 ақпан 1776 (бас тартты)
Джон Томас 6 наурыз 1776
Джон Салливан 1 маусым 1776
Хорацио Гейтс 17 маусым 1776
Шығыс
Джордж Вашингтон 16 маусым 1775
Артемас Уорд 4 сәуір 1776
Уильям Хит 20 наурыз 1777
Хорацио Гейтс 7 қараша 1778
Солтүстік
Филип Шкайлер 25 маусым 1775
Хорацио Гейтс 19 тамыз 1777
Джон Старк 17 сәуір 1778
Эдвард Хэнд 19 қазан 1778
Джеймс Клинтон 20 қараша 1778
Джон Старк 25 маусым 1781
Лорд Стирлинг 15 қазан 1781
Джон Старк 21 қараша 1781
Лорд Стирлинг 29 тамыз 1782
Гайлендс
Уильям Хит 12 қараша 1776
Александр Макдугал 21 желтоқсан 1776
Израиль Путнам 12 мамыр 1777
Александр Макдугал 16 наурыз 1778
Хорацио Гейтс 20 мамыр 1778
Александр Макдугал 24 қараша 1778
Уильям Хит 27 қараша 1779
Роберт Хоу 21 ақпан 1780 (актілік)
Александр Макдугал 21 маусым 1780
Бенедикт Арнольд 3 тамыз 1780
Джордж Вашингтон 25 қыркүйек 1780 (актілік)
Александр Макдугал 28 қыркүйек 1780
Натанель Грин 5 қазан 1780
Уильям Хит 17 қазан 1780
Джон Патерсон 11 мамыр 1781 (актілік)
Александр Макдугал 24 маусым 1781
Уильям Хит 18 қаңтар 1782
Генри Нокс 24 тамыз 1782
Орталық
Джордж Вашингтон 27 ақпан 1776
Батыс
Эдвард Хэнд 10 сәуір 1777
Лаклан МакИнтош 26 мамыр 1778
Даниэль Бродхед 5 наурыз 1779
Уильям Ирвин 24 қыркүйек 1781
Оңтүстік
Чарльз Ли 1 наурыз 1776
Джеймс Мур 9 қыркүйек 1776
Роберт Хоу 15 сәуір 1777
Бенджамин Линкольн 25 қыркүйек 1778
Хорацио Гейтс 13 маусым 1780
Натанель Грин 31 қазан 1780
Источник: Wright, Robert K. Continental Army, Appendix B, p. 431 (unless otherwise noted)