Кіріспе
Орман өрттеріне қарсы өзара көмек көрсетудің көп агенттік моделі Ұлттық орман өрттерін үйлестіру тобы (NWCG) 1970 жылы ірі орман өрттері маусымының салдарынан, соның ішінде Лагуна өртінен кейін АҚШ-та құрылды. 1970 жылғы өртке қарсы маусым әртүрлі агенттіктер арасында стандартталатын ұлттық оқыту және жабдық стандарттарының қажеттілігін атап көрсетті. NWCG құрамына АҚШ Орман қызметі, Жерді басқару бюросы, Ұлттық парк қызметі, Үндістан істері бюросы, АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі және Мемлекеттік орманшылар ұлттық қауымдастығының өкілдері кірді. 1970-ші жылдардың басында бірқатар кездесулерден кейін, NWCG-ді 1976 жылы Ішкі істер және Ауыл шаруашылығы хатшылары ресми түрде бекітті. NWCG-нің елеулі нәтижелері арасында өрт сөндірушілер арасында "қызыл карта" біліктілік жүйесі ретінде кеңінен танымал болған Өрт сөндірушілердің арасындағы Өрт сөндіру біліктіліктерін бағалау жүйесін қабылдау; Қызыл карта жүйесімен байланысты оқу сыныптарының сериясын құру (мысалы, негізгі жабайы жерлердегі өрт курсы, S 130 / S 190); Маранада, Аризонада Өрт сөндірушілердің арасындағы оқу орталығын құру; Өрт желісі нұсқаулығы сияқты оқу нұсқаулықтарын жариялау; Ресурстарды реттеудің мәртебелік жүйесі. NWCG 1970 жылдары агенттіктер аралық үйлестіру қажеттілігінен құрылған тағы екі бағдарламадан тәуелсіз құрылды: Бойзе агенттіктер аралық өрт сөндіру орталығы (қазіргі Ұлттық агенттіктер аралық өрт сөндіру орталығы) және Оңтүстік Калифорниядағы FIRESCOPE бағдарламасы.
The National Wildfire Coordinating Group (NWCG) was formed in the United States as a result of the aftermath of a major wildfire season in 1970, including the Laguna Fire. The 1970 fire season underscored the need for a national set of training and equipment standards which would be standardized across the different agencies. NWCG included representatives from the United States Forest Service, the Bureau of Land Management, the National Park Service, the Bureau of Indian Affairs, the U. S. Fish and Wildlife Service, and the National Association of State Foresters. After a series of meetings in the early 1970s, the NWCG was officially chartered by the Secretaries of the Interior and Agriculture in 1976. Among the notable results of the NWCG has been the adoption of the Interagency Fire Qualifications Rating system, more commonly known among firefighters as the "red card" qualification system; the establishment of the series of training classes associated with the red card system (such as the basic wildland fire course, S 130/S 190); the establishment of an interagency fire training center at Marana, Arizona; the publication of training manuals such as the Fireline Handbook; and the Resource Ordering Status System. NWCG was formed independently of two other programs which also formed in the 1970s out of the need for greater interagency coordination: the Boise Interagency Fire Center (now the National Interagency Fire Center), and the FIRESCOPE program in southern California.
СОК
NWCG түтінге қарсы комитетке (SmoC) басшылық етеді, бұл кеңесші топ бүкіл ел бойынша өрт пен отын бағдарламалары бойынша түтінге қарсы стратегия мен нұсқаулықтарды қарастырады. Комитеттің веб-сайтында өзін әуе ресурстарын және орман өрттерін басқару бағдарламалары мен мүше агенттіктер жоспарланған және жоспарланбаған өрттерден өрт сөндірушілерге және қоғамдық қауіпсіздік пен денсаулыққа өрт шығарындылары мен ауа сапасының әсеріне қатысты ортақ мүдделі техникалық, нормативтік және саяси мәселелерді талқылайтын және шешуге тырысатын форум ретінде сипатталады.
Ұлттық оқиғаларды басқару ұйымы
2003 жылы агенттіктер аралық топ оқиғаларды басқаруды жақсарту стратегиясын анықтады. 2005 жылы зерттеу қорытындыларын қабылдап, Ұлттық оқиғаларды басқару ұйымы (NIMO) құрылды. NIMO - бұл жеті адамнан тұратын кәсіби оқиға менеджерлері тобы, олардың негізгі бағыты күрделі оқиғаларды басқару. НИМО-да оқиғаларды басқарумен қатар, оқыту, басшылықты дамыту және басқа да қолдау іс-шаралары жүргізіледі.