Кіріспе

Изобарикалық динамик конфигурациясын алғаш рет Гарри Ф. Олсон 1950 жылдардың басында енгізді. Бұл екі немесе одан да көп бірдей вофферлер (бас драйверлері) бір мезгілде жұмыс істейтін жүйелерді білдіреді. Практикалық қолданбаларда олар көбінесе шкафтың көлемін ұлғайтпай, төменгі аяқ жиіліктерін жақсарту үшін қолданылады, бірақ шығын мен салмақ есебінен. Бұл атау грекше "изобар" сөзінен шыққан, яғни "бірдей салмақты" дегенді білдіреді. Сөзінде көрсетілгендей, ауаның әр диафрагмадан келетін қысымы бірдей, бірақ бұл күштер қарама-қарсы емес, параллель, сондықтан ауа қозғалуға мәжбүр.

Құрылыс қағидалары

Екі бірдей динамик бір-бірімен бірігіп жұмыс істейді: олар бір-бірінің артына бір-бірімен бірге орнатылған, олардың арасында ауа камерасы бар. Бұл "изобарикалық" камераның көлемі әдетте ыңғайлылық үшін және жүргізушілерді жақсырақ жұптастыру үшін кіші болып таңдалады. Орта диапазонды шығару қажет емес субвуферде оңтайлы орналасу алдыңғы жаққа, яғни сыртқы конус басқа сыртқы конусқа қарайды және драйверлер фазадан тыс. Изобарикалық конструкцияларда екі драйвер "конус-магнитке" орналастырылады және бір-бірімен фазада немесе "конус-конус" немесе "магнит-магнитке" және бір-бірімен фазадан тыс желіде орналасады, сондықтан олардың конустары аудио сигналымен қозғалған кезде бірге қозғалады. "Изобарикалық" термині дыбыс берушілер арасындағы жабық камерадағы ауа қысымы тұрақты ("изобарикалық" жағдай) деген қате түсінікке сілтеме жасайды, бірақ шын мәнінде драйверлердің техникалық параметрлері мен әрқайсысы қысыммен қысыммен болатын ауаның айырмашылығынан кішкентай өзгерістер болады. Бір жүргізуші тыңдау бөлмесіндегі ауаға қысым жасайды, ал екіншісі динамик шкафтағы ауаның кішігірім көлемін қысым жасайды. Екі жүргізуші қос кабинеттегі бір динамик сияқты әрекет етеді. Кабинет артқы жүргізушінің артындағы орын ретінде анықталады. Дауыс берушілердің арасындағы ауа көлемі шкаф кеңістігіне ешқандай акустикалық әсер етпейді, сондықтан сақталған орын 50% -дан кем. Резонанстық жиілік пен ең жоғары SPL сияқты басқа да аспектілер өзгермейді. Жаңа драйвердің резонанстық жиілігі, Qts, экскурсиясы және т.б. бірдей болады. бірдей сигналмен бір жүргізуші ретінде. Фазадан тыс оптималдық жобаларда аспаның және басқа да жүргізушілердің сызықтықсыздықтарының жойылуына байланысты бұрмалану сәл төмендейді. Импеданс жартылай азайғандықтан, изобарикалық динамиктің өнімділігі екі есе қуатпен қол жеткізіледі. Осылайша жаңа тиімділік бір дыбыс берушіге қарағанда 3 дБ төмен. Резонанстық жиіліктің өзгермеу себебі қарапайым: жаңа біріктірілген дыбыс берушіде қозғалатын массасы бір жүргізушіге қарағанда екі есе көп, бірақ екі есе күшейтілген аспаның арқасында жартысы ғана. Нәтижесінде қосарланған драйвер жұбы (изотоп) қазір қорап көлемінің жартысында бірдей жиілік реакциясын шығара алады, бұл бірдей типтегі бір драйверді қажет етеді. Мысалы, егер динамик 40 литрлік корпуста жұмыс істеуге оңтайландырылса, бір динамиктердің бір ISO тобы 20 литрлік корпуста бірдей төменгі жиілікті кеңейтуді және жалпы жауап сипаттамаларын қол жеткізе алады. Жоғарыда аталған көлемдер изобар камераны қамтымайды. Егер ISO топты бастапқы 40 литрлік құрылғыға қойсаңыз, онда жүктеме дұрыс болмайды (егер 40 литрлік құрылғы дыбыс берушіге дұрыс жүктеме болса). Әрине, егер сіз қозғалатын массаны екі есеге көбейтіп, оның иілуін және кедергісін екі есеге азайтатын болсаңыз, сіз бірдей нәтижеге қол жеткізесіз. Бұл арнайы драйверді жасау қабілетін талап етсе де, тек бір драйвер қажет болғандықтан, бұл орынды үнемдеудің және шығындарды үнемдеудің артықшылығы бар.

Бұрмалау

Динамиктердің кез келген сызықтық емес мінез-құлқы камерадағы дыбыс қысымына әсер етеді және бұрмалау компоненттерін тудыруы мүмкін. Фазалық жобалар үшін ("магниттен магнитке" емес, "магниттен магнитке" немесе "конустан конусқа" жобалар) бұл алдыңғы-арқалық симметриялы емес мінез-құлықтан пайда болады. Бұл сондай-ақ динамик ұзақ уақыт бойы жоғары деңгейге шығарылғанда және екі жүргізушінің дауыс катушкалары әртүрлі деңгейдегі тербелістер мен жылуды әртүрлі ауа айналымынан (бір жүргізуші сыртқы ауаға, ал екіншісі камерада тұйық) таратып жібергенде пайда болуы мүмкін. Бір патенттелген дизайн бұл бұрмалауды драйверлер арасындағы сіңіретін материал арқылы азайтуға тырысады.