Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Набичандра Сен (1847 жылы 10 ақпан - 1909 жылы 23 қаңтар) - бенгал ақыны және жазушысы, Рабиндранат Тагордың келуі алдындағы ең ұлы ақындардың бірі болып саналады. Ол Плэсси шайқасын және Үндістанға ағылшын билігінің келуін "Мәңгілік түнек түні" деп атап өтті.
Nabinchandra Sen (; 10 February 1847 – 23 January 1909) was a Bengali poet and writer, often considered one of the greatest poets prior to the arrival of Rabindranath Tagore. He commented on the battle of Plassey and the arrival of British Rule in India as "A night of Eternal Gloom".
Өмір
Набичандра 1847 жылы 10 ақпанда Читтагонгтың Раузан Упазиладағы Ноапарада байдия отбасында дүниеге келген. Ол Читтагонг колледжінде оқыды, 1863 жылы мектептің түлектер емтиханын тапсырды. 1865 жылы Калькуттадағы Президент колледжінен FA емтиханын тапсырды. 1868 жылы ол Бас Ассамблея институтында (қазіргі Шотландия шіркеу колледжі) бакалавр дәрежесін алды. Кейін қысқа уақыт бойы Харр мектебінде сабақ бергеннен кейін ол колониялық әкімшілік қызметке магистрдің орынбасары болып кірді. 1904 жылы зейнеткерлікке шыққан, 1909 жылы 23 қаңтарда қайтыс болды. Ол Бенгалияның ең ұлы жазушылары мен ақындарының бірі болып саналады.
Nabinchandra was born in Noapara, Raozan Upazila in Chittagong on 10 February 1847 in a Baidya family. He studied at the Chittagong Collegiate School, clearing the school leaving Entrance examination in 1863, In 1865, he passed the FA exam from Presidency College, Calcutta. In 1868, he earned his BA from General Assembly's Institution (now Scottish Church College), and after teaching for a brief period at Hare School, he joined the colonial administrative services as a Deputy Magistrate. Sen retired in 1904, and died on 23 January 1909. He has been considered one of Bengal's greatest writers and poets.
Шығармалары
Сеннің алғашқы өлеңдері Пери Чаран Саркер редакциялаған "Білім газеті" журналында жарияланды, ал оның алғашқы өлеңдер жинағы "Абакаш Ранжани" 1871 жылы жарық көрді. Абакаш Ранжанидің екінші томы 1877 жылы жарық көрді. Палашир Джуддха (1875), Сирадж уд Дауланың ізбасарлары сатқындыққа ұшырағаны және Пласси шайқасында жеңілгені туралы жырланған ұзын эпикалық өлең, әдебиетте бенгал ұлтшылдығының көрнекті көрінісі болды және оның беделін қуатты бенгал ақыны ретінде қалыптастырды. Майкл Мадхусудан Даттпен замандас болған Набичандра Маһабхаратаның үш томдық эпопеясы: Раиватқ (1887), Куруксетра (1893) және Прабхас (1896) арқылы бенгал тіліндегі эпикалық баяндаманы танымал еткендігімен танымал. Ол Иса, Будда және Клеопатраның өмірбаянын бенгал тілінде жазды, сондай-ақ "Бхагавад-гита" мен "Маркандейя-пурана" жырларын аударды. Набиндрачандраның "Бханумати" (поэмалық роман) және "Прабасер патра" (саяхат туралы мемуар) да атақ-даңққа ие болды. Оның бес томдық "Амар Жибан" ("Менің өмірім") атты автобиографиясы - он тоғызыншы ғасырдың аяғындағы бенгал әдебиетшілерінің саясаты мен әлеуметтік ұмтылыстарын баяндаған маңызды құжат.
Sen's earliest poems were published in the Education Gazette edited by Peary Charan Sarker, and his first volume of poetry, Abakash Ranjani, was published in 1871. A second volume of Abakash Ranjani was published in 1877. Palashir Juddha (1875), a long epic poem lamenting the betrayal of Siraj ud Daulah by his followers and his defeat at the Battle of Plassey, was an evocative expression of Bengali nationalism in literature, and it established his reputation as a powerful Bengali poet. A contemporary to Michael Madhusudan Dutt, Nabichandra is also known for popularizing the epic narrative in the Bengali language through his reinterpretations of the Mahabharata in a three volume epic:Raivatak (1887), Kuruksetra (1893) and Prabhas (1896), where Krishna serves as the protagonist and adventurer during the fall of kingdoms. He wrote biographies of Jesus, Buddha, and Cleopatra in the Bengali language, and made verse translations of the Bhagavad Gita and the Markandeya Purana. Nabindrachandra's Bhanumati (a novel in verse) and "Prabaser Patra" ( a memoir of his travels) also brought him fame. His five volume autobiography, Amar Jiban (My Life), is an important document chronicling the politics and social aspirations of the Bengali literati in the late nineteenth century.