Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Хамфри МакГайр Бертон (англ. Sir Humphrey McGuire Burton; 1931 жылы 25 наурызда туған) - ағылшын классикалық музыка телеарнасының жүргізушісі, диктор, продюсер, импресарио, лектор және музыканттардың өмірбаянын жазушы. Бёртон 2020 жылы классикалық музыка, өнер және БАҚ-қа сіңірген еңбегі үшін Нобель сыйлығының иегері атанды.
Sir Humphrey McGuire Burton (born 25 March 1931) is an English classical music television presenter, broadcaster, director, producer, impresario, lecturer and biographer of musicians. Burton was knighted in the 2020 New Year Honours for services to classical music, the arts and the media.
Ерте өмір және мансап
1931 жылы Уилтширдің Троубридж қаласында туған Бёртон 1943 жылдан 1947 жылға дейін Long Dene, Co-educational Progressive School, және 1947 жылдан 1949 жылға дейін The Judd School, Tonbridge, мектептеріне барған. Ол Фицвильям Хауста, Кембриджде 1951 жылдан 1954 жылға дейін музыка мен тарихты оқымас бұрын Корольдік сигналдар корпусында 18 айлық ұлттық қызмет атқарды. Содан кейін ол 18 ғасырдағы музыкалық өмірді зерттеу үшін Франция үкіметінің стипендиясымен бір жыл Францияда өткізді. 1955 жылы BBC радиосына стажер студия менеджері ретінде қосылды. Ол жазылған бағдарламаларды шығару бөлімшесіне тағайындалды және 1957 жылы Transatlantic Turntable бағдарламасының жүргізушісі ретінде тұрақты хабар таратуды бастады. Келесі жылы ол BBC теледидарына ауысып, жаңа өнер бағдарламасының өндіріс командасына қосылды. Ол көптеген студиялық бағдарламаларды және деректі фильмдерді режиссерлік қызметте Кен Рассел, Джон Шлезингер, Дэвид Джонс және Питер Ньюингтонмен бірге жұмыс істеді. 1962 жылы өзінің ұстазы Хью Уэлдоннан кейін редактор лауазымына көтерілді.
Born in 1931 in Trowbridge, Wiltshire, Burton attended Long Dene, a co educational progressive school, from 1943 until 1947, and The Judd School, Tonbridge, from 1947 until 1949. He performed 18 months of national service in the Royal Corps of Signals before reading music and history at Fitzwilliam House, Cambridge, from 1951 until 1954. He then spent a year in France on a French Government scholarship, researching musical life in the 18th century, before joining BBC Radio as a trainee studio manager in 1955. He was seconded to the Recorded Programmes Production Unit and began regular broadcasts as a presenter of Transatlantic Turntable in 1957. The following year he transferred to BBC Television, joining the production team of the new arts programme Monitor. He directed many studio programmes and film documentaries, working alongside Ken Russell, John Schlesinger, David Jones and Peter Newington, rising to the post of editor, in succession to his mentor Huw Wheldon, in 1962.
Кейінгі мансап
Бёртон 1964 жылы сәуірде іске қосылған BBC2-ді ашуға дайындық жасауға көмектесті, ал келесі жылы BBC-дің алғашқы музыка және өнер бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды (1965-67). 1965 жылы BAFTA-ның ең жоғары сыйлығын (содан кейін SFTA) музыка бағдарламалаудағы шығармашылық үшін жеңіп алды; кредиттерге Алтын сақина, Элгар (өндіруші), Мастер-класс және Семинар кіреді. Содан кейін ол сегіз жыл коммерциялық теледидарда жұмыс істеді, Лондонның демалыс күндері теледидарының құрылтайшыларының бірі болды, онда драма, өнер және музыка бөлімінің басшысы болғаннан кейін ол менеджменттен кетті және сыйлық иеленген өнер сериясын ойлап тапты, редакциялады және ұсынды. Оның режиссерлік еңбегі "Ұлы гондола жарысы" және "Альфред Брендел: жазбаның анатомиясы" фильмдерін қамтиды. Бёртон Би-Би-Сиге екінші мерзімге Музыка және өнер бөлімінің басшысы болып оралды, 1981 жылға дейін, 50 жасында, ол басқарудан бас тартып, режиссерлікке көңіл бөлді: ол 1988 жылға дейін Би-Би-Сиде өнер көрсету бағдарламаларының редакторы және Корольдік опера үйінен, Англия ұлттық операсынан, Глиндеборннан және Шотландия операсынан (Бернштейннің кандидаты) опералық эстафеталардың директоры ретінде қалды. Ол 1985 жылы "Омнибус" үшін Эндрю Ллойд Веббердің "Реквием" пьесасының әлемдік премьерасын түсірді және "Вест-Сайд Стори" фильмін түсірді. 1970 жылы ол "Эмми" сыйлығын алған "Бетховеннің туған күні" атты екі жүз жылдық портретті CBS телеарнасында түсіріп, режиссерлік қызметтен бастаған. Кейінгі уақытта A&E телеарнасында көрсетілу үшін және VHS және DVD-де шығарылу үшін бағдарламаның атауын Бернштейн Бетховенде: Венадағы мереке деп өзгертті. Дирижер / композитор Леонард Бернштейнмен 20 жылдық қарым-қатынас болды; ол 170-тен астам деректі фильмдерді және концерттерді, соның ішінде Малер, Бетховен, Шуман, Брамс және басқалардың симфонияларының циклдерін, сондай-ақ Бернштейннің өз композицияларын түсірді. Фильмдердің барлығы дерлік Мюнхендегі Unitel компаниясы үшін түсірілген. Сондай-ақ, ол басқа да ұлы дирижерлермен, соның ішінде Караян, Солти, Клейбер және Аббадомен, сондай-ақ Погорелич, Брендель және Зимерман сияқты пианистермен жұмыс істеді. Ол 1983 жылы Голливуд Боулдың қонақ режиссері және 1988 жылы Танглвудтың 70-ші Бернштейннің туған күніне арналған кешінің режиссері болды. Ол 1988-1991 жылдары Барбиканның көркемдік кеңесшісі болды, онда ол Скандинавия өнерінің "Тендер - бұл солтүстік" атты жүлделі фестиваліне жауапты болды. Бернштейн 1990 жылы қайтыс болғаннан кейін Бёртон Нью-Йоркте үш жыл бойы өзінің өмірбаянын зерттеу мен жазумен айналысты, Леонард Бернштейн 1994 жылы өмір сүрді. Бұдан кейін музыканттардың басқа да өмірбаяндары жарық көрді: 2000 жылы Еһуди Менухин және Уильям Уолтон Романтикалық жалғызбасты (OUP 2002, Морин Мюрреймен бірге жазды). Нью-Йорктан оралғаннан кейін он жыл бойы АҚШ пен Еуропада классикалық музыканың (Classic FM және Radio 3) режиссері және / немесе бағдарлама жүргізушісі, опера, балет, деректі фильмдер мен музыкалық байқаулар ретінде жұмыс істеді. Ол өзінің 70 жасқа толуын Корольдік Альберт залында Вердидің "Реквиемін" жүргізу арқылы атап өтті, бұл Prostate Research қайырымдылық ұйымына 75 000 фунт жинады. 2001 жылы ол Алдебургке көшіп келді, онда 2010 жылдан бері Олдебург музыка клубының президенті болды және жергілікті кинотеатрда он бес маусымда Matinées Musicales ұсынды. 2011 жылы ол өзінің 80 жасқа толуына орай Шуберт демалыс күнін өткізді. Ол төрт "Эмми" және екі Британ академиясының теледидар сыйлығын, Корольдік теледидар қоғамының күміс медалі мен Sony алтын сыйлығын алды. 2000 жылы мыңжылдықтың құрметіне CBE тағайындалды.
Burton helped spearhead the BBC's preparation for the opening of BBC2, launched in April 1964, and the following year was appointed the BBC's first Head of Music and Arts (1965–67). In 1965, he won BAFTA's top award of the year (then SFTA) for creativity in music programming; credits include The Golden Ring, Elgar (producer), Master Class and Workshop. He then worked for eight years in commercial television, being one of the founder members of London Weekend Television, where after a spell as head of Drama, Arts and Music he resigned from management and devised, edited and presented the award winning arts series Aquarius (1970–75), the forerunner of The South Bank Show. His direction credits included The Great Gondola Race and Alfred Brendel: Anatomy of a Recording. Burton returned to the BBC for a second term as head of Music and Arts, creating such long running strands as Young Musician of the Year and Arena, until 1981, when aged 50 he resigned from management to concentrate on direction: he stayed with the BBC until 1988 as editor of performance programmes and director of Proms and opera relays from the Royal Opera House, English National Opera, Glyndebourne, and Scottish Opera (Bernstein's Candide). For Omnibus he directed the world premiere of Andrew Lloyd Webber's Requiem in 1985 and produced The Making of West Side Story. Freelance work had begun in 1970, when he produced and directed an Emmy winning bicentennial portrait entitled Beethoven's Birthday for CBS TV. For later showings on A&E, and for VHS and DVD release, the program was retitled Bernstein on Beethoven: A Celebration in Vienna. A 20 year association with conductor/composer Leonard Bernstein followed; he directed over 170 documentaries and filmed concerts, including cycles of symphonies by Mahler, Beethoven, Schumann, Brahms and many others, as well as Bernstein's own compositions. The films were almost all produced for the Munich company Unitel. He also worked with other great conductors, including Karajan, Solti, Kleiber, and Abbado, and with pianists including Pogorelic, Brendel and Zimerman. He was guest director of the Hollywood Bowl in 1983 and director of Tanglewood's 70th Bernstein Birthday Bash in 1988. He served as Artistic Adviser to the Barbican 1988–91, where he was responsible for the award winning festival of Scandinavian arts entitled Tender is the North. After Bernstein died in 1990, Burton spent three years in New York researching and writing his biography, Leonard Bernstein A Life 1994. Other musician biographies followed: Yehudi Menuhin in 2000 and William Walton – The Romantic Loner (OUP 2002, co authored with Maureen Murray). For the decade after his return from New York he worked in the US and Europe as director and/or programme presenter of classical music (for Classic FM and Radio 3), opera, ballet, documentaries and music competitions. He celebrated his 70th birthday by conducting Verdi's Requiem at the Royal Albert Hall, raising £75,000 for the prostate research charity. Later in 2001 he moved to Aldeburgh, where he has been President of the Aldeburgh Music Club since 2010 and has presented fifteen seasons of Matinées Musicales at the local cinema. In 2011 he mounted a Schubert weekend to mark his 80th birthday. He has been awarded four Emmies and two British Academy Television Awards, the Royal Television Society's silver medal and a Sony Gold Award. He was appointed a CBE in the Millennium Honours 2000.
Отбасы
1957 жылы Гретл Дэвиске тұрмысқа шықты, бірақ кейінірек олар ажырасты. 1970 жылы швед радио және тележүргізушісі Кристина Хансегардқа үйленді. Оның алты баласы бар: Крис Хокки, зейнеткер (1949 жылы туған); Клэр Диббл, теледидар продюсері және мектеп мұғалімі (1959 жылы туған); Мэтью Бертон, актер-режиссер, драма мұғалімі (1962 жылы туған); Хелена Бертон, суретші және өнер терапевті (1968 жылы туған); Лукас Бертон, теле / кино композиторы және продюсері (1971 жылы туған); және Клеменси Бертон Хилл (анасы: Джиллиан Хаузер), классикалық музыканың жүргізушісі (1981 жылы туған).
In 1957, he married Gretel Davis, but the couple later divorced. In 1970, he married Swedish radio and TV presenter Christina Hansegård. He has six children: Chris Hockey, retired (born 1949); Clare Dibble, TV producer and schoolteacher (born 1959); Matthew Burton, actor director drama teacher (born 1962); Helena Burton, artist and art therapist (born 1968); Lukas Burton, TV/film composer and producer (born 1971); and Clemency Burton Hill (mother: Gillian Hawser), presenter, classical music (born 1981).
Видео түсіру
Моцарт, В. А.: C минордағы Ұлы месса, Арлин Огер, Фредерика фон Стад, Франк Лопардо, Корнелиус Хауптман, Бавария радиосының симфониялық оркестрі және Бавария радиосының хорымен бірге, Леонард Бернштейн жүргізді, Deutsche Grammophon DVD, 00440 073 4240, 2006
Mozart, W. A.: Great Mass in C minor, Exsultate, jubilate and Ave verum corpus, with Arleen Augér, Frederica von Stade, Frank Lopardo, Cornelius Hauptmann, the Bavarian Radio Symphony Orchestra and the Bavarian Radio Chorus, conducted by Leonard Bernstein, Deutsche Grammophon DVD, 00440 073 4240, 2006