Грегори Дайк: Британдық медиа басшысының өмірбаяны

Кіріспе

Британдық медиа жетекшісі

Грегори Дайк (20 мамыр 1947 жылы туған) – британдық медиа жетекшісі, футбол әкімшісі, журналист және хабар таратушы. 1960 жылдардан бері Дайк Ұлыбританияда баспа, содан кейін телерадиожурналистикада ұзақ мансап жасады. Ол британдық хабар таратуына «таблоидтық» теледидарды енгізгенімен және TV am рейтингісін қайта жаңғыртқандығымен танымал. 1990 жылдары ол LWT Group, Pearson Television және Channel 5 компанияларында бас атқарушы лауазымдарда болды. 2000 жылдың қаңтарынан 2004 жылдың қаңтарына дейін BBC бас директоры қызметін атқарды; Хаттон тергеуінде BBC-дің жаңалықтарды беру процесіне қатысты ауыр сыннан кейін отставкаға кетті. Дайк «Манчестер Юнайтед» клубының директоры және «Брентфорд» футбол клубтарының төрағасы болды, ал 2013 жылдан 2016 жылға дейін Футбол қауымдастығының төрағасы болды. 2004 жылдан 2015 жылға дейін Йорк университетінің канцлері, ал 2008-2016 жылдар аралығында Британдық кино институтының төрағасы болды. Қазіргі уақытта ол HiT Entertainment балалар телекомпаниясының төрағасы және Sky News арнасының The Pledge бағдарламасының қатысушысы. 2016 жылдан бері Дайк BAFTA теледидарының вице-президенті. 2018 жылы Дайк Лондон кино мектебінің төрағасы болды.

Ерте өмір және білім

Дайк 1947 жылы Миддлсекстегі Хейс қаласында, "тұрақты, төменгі орта тапқа" жататын отбасында үш ұлдың кенжесі болып дүниеге келді. Әкесі сақтандыру сатушысы болған. Отбасы 9 жасқа дейін 17 Cerne Close мекенжайында тұрды. Ол Йединг бастауыш мектебінде, содан кейін Хейс грамматикалық мектебінде білім алды, A level математикасынан бір "E" бағасымен бітірді. Мектептен кейін ол қысқа мерзімге Marks & Spencer-де тағылымдама менеджері болып жұмыс істеді, сосын Hillingdon Mirror газетінде тағылымдама репортері болып орналасты, сегіз айдан кейін бас репортер болды. Газеттегі кіші қызметкерлердің жалақысының нашарлығына қарсы кәсіподақпен бірлесіп наразылық акциясын ұйымдастыруға тырысқаннан кейін "Mirror" газетін тастап кетті. Одан кейін ол Slough Evening Mail газетінде жұмысқа орналасты. Оның әріптестерінің арасында болашақ музыка журналисі Колин Ирвин де болды. Содан кейін ол Йорк университетінде ересек студент ретінде білім алып, 1974 жылы саясат бойынша бакалавр дәрежесін алды. Йоркте оқып жүрген кезінде Дайк студенттік саясатқа белсенді қатысты және Nouse атты психоделикалық, жерастылық студенттік журнал шығаратын ұжымның құрамына кірді. Университетте оқып жүргенде ол алғашқы әйелі Кристин Тейлормен танысып, үйленді. Оның саяси көзқарастары сол кездегі кейбір радикалды және наразы студенттерге қарағанда дәстүрлі Лейбористтік партияны қолдауға жақын болды. Йорктегі оның замандастары мен достарының арасында болашақ журналистер Линда Грант және Питер Хиченс болды, соңғысы сол кезде Халықаралық социалистерде белсенділік танытқан. Дайк 1999 жылы университеттің құрметті докторлық дәрежесімен марапатталды және 2004 жылдан 2015 жылға дейін университет канцлері қызметін атқарды.

Теледидарға ену: LWT және TV-AM

Университетті бітірген соң Дайк әйелімен Ньюкаслға кетті. Ол газет журналистикасынан көңілі тосып, BBC Radio Teesside радиосында кіші репортер болып жұмыс іздеді. Бірақ сұхбатта оның акцентін түсінбегендіктен жұмысқа қабылдамады. Содан кейін Дайк Ньюкасл журналында ауыл шаруашылығы мәселелері бойынша жазды. 1974 жылы Кристинмен бірге Лондонға оралып, Уандсворт қауымдастық қатынастары кеңесінде науқан жетекшісі болды. Оған бұл жұмыс ұнамады, сондықтан Путниде GLC кеңесшісі болуға кандидат болды. Бірақ ол да сайлана алмады. LWT (London Weekend Television) телеарнасында жұмысқа орналасуға оған бұрынғы Ньюкасл журналисі Николас Эванс көмектесті. Дайк LWT-де жергілікті саясат бағдарламасында, ағымдағы істер бөлімінде кіші лауазымда жұмыс істеді. Оның басшылары Джон Бирт пен Питер Джей болды. Ол бағдарламаларын халыққа жақындатуға тырысып, көзге түсті. Соның нәтижесінде, жаңа кешкі жаңалықтар бағдарламасын іске қосуға мүмкіндік алды. Осылайша «The Six O'Clock Show» бағдарламасы пайда болды, оны Майкл Аспель жүргізіп, Дэнни Бейкер мен Джанет Стрит Портерлермен бірге жұмыс істеді. Көптеген адамдар бұл бағдарламаны британдық таблоидтық теледидардың алғашқы үлгісі деп санайды. Бірақ бұл арнаның рейтингі BBC-дің «Breakfast Time» бағдарламасына қарағанда төмен болды. Дайк таңғы бағдарламаның табысын қайта жаңғыртуға көмектесті, оған бинго, мәшһүрлердің қызықты жаңалықтары мен гороскоптар сияқты танымал рубрикаларды енгізді. 1984 жылдың мамырында Брюс Гингел компанияны қаржылық тұрғыдан жақсарту үшін TV am-ді тастады. Он күннен кейін телеарнаның бас менеджері Майкл Мур да кетіп қалды. 1984 жылдың тамызында Дайк TVS бағдарламалар директоры болды. 1987 жылдың сәуірінде ол TVS-тен LWT-ге оралып, бағдарламалар директоры болып тағайындалды, Джон Бирттің орнын басты. Ол 1978 жылы LWT-де жұмыс істеген еді. Сонымен қатар, ол LWT компаниясын қайта құрылымдауға көмектесті, бұл шығындарды қысқартуға және жаңа лицензия алуға дайындалу үшін жұмыс тәртібін жаңартуға бағытталған шара болды. Дайк 1988 жылы ITV-де кәсіби күрес жарысын көрсетуді тоқтатуға жауапты болды. 1992 жылы ол ITV кеңесінің төрағасы және LWT бас атқарушы директоры болып тағайындалды. 1993 жылдың ақпанында ол GMTV басқарма төрағасы болып тағайындалды және станция форматын жаңарту міндеті берілді, бұл «көбірек халыққа арналған журналистиканы» қамтыды. Оның негізгі міндеті – станцияға жаңа және шығармашылық идеялар әкелу болды, бірақ күнделікті басқаруға араласпады. Бұл Пирсон компаниясының әлемдегі ең ірі американдық емес тәуелсіз өндіріс компаниясына айналуына көмектесті. 1995 жылдың қазан айының соңында Дайк жетекшілігімен құрылған консорциум Channel 5 лицензиясын жеңіп алды, ол жаңа арнаның бірінші төрағасы болды. 1997 жылдың 21 ақпанында Channel 5 телеарнасының төрағасы болып тағайындалды. Сондай-ақ 1997 жылы ол Ұлттық денсаулық сақтау қызметінің пациенттер жарғысын қарауды тапсырды.

After university, Dyke followed his first wife to Newcastle. He had become disillusioned with newspaper journalism, and tried for a job as a junior reporter at BBC Radio Teesside. He was unsuccessful, apparently because the interviewers felt no one would understand his accent. Dyke instead found work covering rural affairs for the Newcastle Journal. He moved back to London with Christine in 1974 to become campaign officer for the Wandsworth Community Relations Council. He hated the job and left to campaign to be elected GLC Councillor for Putney. Again he was unsuccessful. He was given assistance getting a job at London Weekend Television (LWT) by fellow ex Newcastle journalist Nicholas Evans, who was at the time working on Weekend World. Dyke got a junior position on LWT's local politics programme, in the current affairs department. His bosses there were John Birt and Peter Jay. He attracted attention for trying to give the programmes he worked on a more populist edge. This led to him being given the chance to launch a new early evening current affairs topical news programme. This became The Six O'Clock Show, fronted by Michael Aspel, with co hosts Danny Baker and Janet Street Porter. The show is seen by many as the first example of British tabloid TV. The station was doing very badly in the ratings compared to the BBC's popular Breakfast Time magazine style programme. He was instrumental in reviving the breakfast show's fortunes by introducing a new schedule based around popular features including bingo, celebrity gossip and horoscopes. Dyke left TV am, in May 1984 after Bruce Gyngell was brought in to enhance and improve the company to allow it to be financially viable. Ten days later, Michael Moor, the TV am general manager, also left the station. In August 1984, Dyke became director of programmes at TVS. In April 1987, Dyke moved from TVS to LWT again to be director of programmes, replacing John Birt, having originally worked at LWT in 1978. At the same time, he helped LWT re sectioning the company in a bid to cut costs and overhaul the working practices within the company ahead of a new franchise period, which it won. Dyke was responsible for cancelling ITV's coverage of professional wrestling in 1988. In 1992 he was appointed the chairman of the ITV Council, and LWT chief executive. In February 1993 he was appointed chairman of the GMTV board and tasked with overhauling the station format, which included "more popular journalism". His role was primarily to bring new and imaginative ideas to the station without taking on full day to day running. which helped build Pearson into the biggest non US independent production company in the world. At the end of October 1995 a consortium guided by Dyke was awarded the licence for Channel 5, and he became the first chairman of the new channel. He was appointed chairman of Channel 5 on 21 February 1997. Also in 1997 he was asked to review the Patients' Charter of the National Health Service.

Би-Би-Сиде

2000 жылы ол Джон Бирттің орнына BBC-нің бас директоры болды. Ол консерваторлардың Лейбористік партияға 50 000 фунт стерлинг сыйлық бергеніне және "жақын дос" болғанына қарамастан тағайындалды. Қызметінің басында ол корпорациядағы "қажетсіз нәрселерді жоямын" деп уәде берді. Ол айтқан "қажетсіз нәрселер" – Бирт BBC-де енгізген күрделі ішкі нарық, ол қызметкерлерді бағдарлама жасаудан ауырып, басқарушыларға айналдырды. Дайк бұл тенденцияны кері қайтарды – әкімшілік шығындарын жалпы табыстың 24%-ынан 15%-ға дейін төмендетті. Соңғы уақытта бас директор болғандықтан, ол қызметкерлерімен жақсы қарым-қатынаста болды және BBC қызметкерлерінің көпшілігімен танымал болды, оның басқару стилі Биртке қарағанда ашық және тәуекелге дайын болып көрінді. Бирт пен Дайк басқарған кезде BBC Worldwide-те BBC журналдарында жұмыс істеген Джонатан Гиффорд: "Дайк жақсы әсер қалдырды. Ол тура, ақылға қонымды және адамдармен жақын қарым-қатынас жасай білетін еді. Оның BBC-ге деген көзқарасы шабыттандырды." BBC7 радиосының продюсері Мартин Монтегю: "Мен жергілікті радиодағы адамдар оның су үстінде жүретінін ойлайды, себебі ол оған көп күш салды." Қызметкерлердің моральдық жағдайын жақсартудан басқа, Дайк өзінің қызметі кезінде екі маңызды жетістікке қол жеткізді. 2002 жылы ол Freeview жерүсті цифрлық тарату платформасын алты қосымша BBC арнасымен бірге енгізді және Sky TV-ді консорциумға қосылуға көндірді. Бұрын бұл ITV-нің абоненттік қызметі болып, үлкен шығынға ұшырап жабылған, бірақ 2007 жылдың ортасына қарай халықтың жартысынан астамы көре алатын болды. BBC-ден кеткеннен кейін ол Freeview-тің енгізілуі BBC-ге жазылым моделінің қалыптасуына кедергі келтіргенін түсінгенін айтты, өйткені телеарналар жеке Freeview қораптарына сигналды тоқтатуға мүмкіндік бермейді. 2001 жылдың басында Дайк корпорацияны "өте ақ" деп сипаттады, себебі статистикалық мәліметтер ұйымның басқару құрылымының 98%-ы ақ адамдардан тұратынын көрсетті. Дайк: "Қазіргі көрсеткіштер BBC-ге тартқан әртүрлі этникалық топтардан келген көптеген адамдар кетіп барады. Бәлкім, олар өздерін жайлы сезінбейді, бәлкім, оларға қош келдің демеген." Дайк 2003 жылға қарай BBC-нің Ұлыбританиядағы жұмыс күшінің 10%-ы және басқарудың 4%-ы этникалық азшылықтардан болуын мақсат етті. 2004 жылдың қыркүйегінде Дайк жұмыс орнындағы нәсілшілдікке қарсы күресетін Глазгодағы Empower Scotland ұйымынан өз сөздері үшін марапат алды. Дайк Гранада Телевизиясындағы үлесін сатуды "ұмытып" қалғанда сынға ұшырады, бұл оның жаңа лауазымында мүдделердің қақтығысына әкеп соқты. Ол сондай-ақ ITV-ге Премьер-лига футбол құқығын жоғалтқаннан кейін лиганы аукционды бұрмалауда айыптады. Басқалары оның ашық және тәуекелге толы басқару стилі корпорацияға кері соққы беруі мүмкін деп уайымдады. ITV-нің бір басшысы: "Тым радикалды болып, қоғамдық қызмет міндеттемесімен ойнау арқылы BBC сыртқы реттеуді шақырып алады және ол соған лайық." 2009 жылы Дайк BBC Ұлыбритания демократиясына қажетті "радикалды өзгерістерді" болдырмайтын "Вестминстердің қастандықтарының" бөлігі екенін және "саяси элита", соның ішінде BBC мен жұртшылық арасындағы алшақтық бұрынғыдан да үлкен болғанын айтты. Ол BBC-дегі қызметі кезінде бұл мәселені көтеруге тырысқанын, бірақ талқылау BBC-нің "басқару кеңесіндегі саясаткерлердің", Лейбористік кабинеттің және BBC-дегі саяси журналистердің бірігуімен тоқтатылды. Оның ойынша, бұл топтар өздеріне пайдалы емес өзгерістерге қарсы тұрады.

In 2000, he took over from John Birt as director general of the BBC. He was appointed despite Conservative protests that he had donated £50,000 to the Labour Party and was a 'crony'. At the beginning of his tenure, he famously promised to "cut the crap" at the corporation. The "crap" he referred to was the complex internal market Birt had introduced at the BBC which, it was argued, turned employees away from making programmes and into managers. Dyke reversed this trend – he reduced administration costs from 24% of total income to 15%. Unusually for a recent director general, he had a good rapport with his employees and was popular with the majority of BBC staff, his management style being seen as more open and risk taking than Birt's. Jonathan Gifford, who worked for BBC Magazines in BBC Worldwide during the management of Birt and Dyke, observed "Dyke came across well. He was direct, sensible and approachable. His vision for the BBC was inspirational." Martin Montague, a producer on digital radio station BBC7 said "I know that people in local radio think he walks on water because of all that he's put into that." Apart from restoring staff morale, Dyke laid claim to two major achievements during his office. In 2002, he introduced the Freeview terrestrial digital transmission platform with six additional BBC channels, and persuaded Sky TV to join the consortium. Previously this was an ITV subscription service that had closed with major losses, but by mid 2007 it could be seen by more than half the population. After leaving the BBC, he said that he always realised that the introduction of Freeview helped to prevent a subscription funding model for the BBC gain traction, because it is impossible for broadcasters to switch off the signal to individual Freeview boxes. Dyke controversially described the corporation in early 2001 as "hideously white", based on statistics that showed the organisation's management structure was 98% white. Dyke said that "The figures we have at the moment suggest that quite a lot of people from different ethnic backgrounds that we do attract to the BBC leave. Maybe they don't feel at home, maybe they don't feel welcome." Dyke set a target that by 2003, 10% of the BBC's UK workforce and 4% of management would be from ethnic minority backgrounds. In September 2004, Dyke received an award for his remarks from Glasgow based organisation Empower Scotland, which fights against workplace racism. Dyke attracted criticism when he "forgot" to sell an equity stake in Granada Television, which presented a conflict of interest in his new position. He also caused controversy when he lost the rights to Premier League football to ITV, then accused the league of fixing the auction. Others were worried that the openness and high risk strategies of his management style could backfire on the corporation. An ITV executive was quoted as saying, "By being too radical and playing fast and loose with the public service remit, the BBC is inviting external regulation – and it deserves it." In 2009, Dyke said the BBC was part of a "Westminster conspiracy" preventing the "radical changes" needed to UK democracy and that the separation between the "political class", including the BBC, and the public had never been greater. He said he had tried to raise the problem during his time in charge of the BBC but discussion had been blocked by a combination of the "politicos on the board of governors" of the BBC, the Labour cabinet and the political journalists at the BBC. He believed that these groups resist change as it is not in their interests.

Хаттон тергеуінен кейін

2003 жылғы 28 қарашада Дайк Йорк университетінің жаңа канцлері болып ресми тағайындалды. Ол Дейм Жанет Бейкерді алмастырды, ол 1991 жылғы қарашадан бері осы лауазымда қызмет етіп келген. Оның тағайындалуы Ирак ісінің даулы мәселесі ортасында болғандықтан, қандай да бір пікір қақтығыстары туды. Ол 2004 жылғы тамызда ресми түрде лауазымға кірісті. Осы қызметте ол университеттің құрметті және салтанатты басшысы, сондай-ақ Университетті дамыту кеңесінің төрағасы. Ол сонымен қатар жаңа Театр, кино және теледидар факультетіне жеке грант беріп, фильм және теледидар саласындағы Грег Дайк атындағы кафедраны құрды. 2004 жылғы 6 ақпанда Дайк HarperCollins баспасымен алты таңбалы кітап шартына қол қойғанын жариялады. 2004 жылғы қыркүйекте жарық көрген «Ішкі оқиға» кітабында Дайк BBC мен британ үкіметі арасындағы қарым-қатынас, сондай-ақ доктор Дэвид Келли ісі және Хаттон тергеуі туралы өз пікірлерін егжей-тегжейлі баяндады. 2004 жылғы шілдеде Дайк Сандерленд университетінен, Миддлсекс университетінен және 2006 жылы Бедфордшир университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. 2008 жылғы 15 ақпанда ол Британдық кино институтының төрағасы болып тағайындалды, ол Энтони Мингеллага есімді тұлғаны алмастырды. 2010 жылғы 10 наурызда Александр Лебедев пен оның ұлы Евгений Лебедев оған «The Independent» және «The Independent on Sunday» газеттерін редакциялауды ұсынғаны хабарланды. «News of the World» хакерлік оқиғасынан кейін Дайк оқиғаларға түсініктеме беру үшін жиі БАҚ-та пайда болды. 2011 жылғы сәуірде ол: «Менің ойымша, «News of the World» британдық журналистикаға үлкен үлес қоспады. [ ] Олар көптен бері тәуекелге толы ойындар ойнап, енді өздеріне лайықты жазаны алды». – деді.

Футбол әкімшілігі

Дайк «Манчестер Юнайтед» және «Брентфорд» футбол клубтарының директоры болды, ал 2013 жылдан 2016 жылға дейін ФА төрағасы қызметін атқарды. Ол бала кезінен екі клубты да жақтағанын айтты, бірақ оның үлкен ағалары «Тоттенхэм» клубын қолдады. 1997 жылдан 1999 жылға дейін Дайк «Манчестер Юнайтед» клубының атқарушы емес директоры болды және «BSkyB» компаниясының сатып алу ұсынысына қарсы дауыс берген жалғыз басқарма мүшесі болды, бұл ұсыныс кейіннен Монополиялар және бірігулер комиссиясы тарапынан қабылданбады. Би-Би-Си бас директоры болып тағайындалған кезде ол өзінің жаңа лауазымы мен «Манчестер Юнайтед» компаниясының атқарушы емес директоры арасындағы «мүмкін мүдделер қақтығысы» бар екенін мойындады. Ол дау-дамайдың алдын алу үшін қызметінен кетті. «Manchester Evening News Business of the Year» сыйлығының салтанатты кешінде ол «футбол құқығын сатып алу және сату мүдделердің қақтығысы ретінде қарастырылды. Менің балаларым осы себепті Би-Би-Си-ге кіргенімді ешқашан кешірген жоқ» деді. «Брентфордта» Дайк кішкентай клубтың бюджеттік шектеулеріне және телеарналардағы матчтардан, сондай-ақ басқа да жолдардан ақша табу қажеттілігіне баса назар аударды. Дайк басқарған кезде клубтың өнері бастапқыда тұрақсыз болды, бірнеше жарқын сәттер болды, бірақ клуб 1970 жылдардан бері ең нашар нәтижелерді көрсетті. 2006 жылдың 28 қаңтарында олар ФА кубогының төртінші турында Премьер-лигадағы қарсыласы «Сандерлендті» 2:1 есебімен жеңді, бірақ бесінші турда тағы бір Премьер-лига клубы «Чарльтон Атлетик» (бұрынғы Би-Би-Си төрағасы Майкл Грейд атқарушы емес директор болған) клубына 3:1 есебімен есе жіберді. Клуб сол жылы лигада үшінші орынды иеленді және жартылай финалда «Суонси Сити» клубына жеңілді. Бұл алғашқы шағын жетістіктерден кейін «Брентфорд» қатарынан 16 матчты жеңіліске ұшырап, 2007 жылы Футбол лигасының екінші дивизионына түсіп қалды. Бапкерлердің ауысуы жылдам болды, екі жылдың ішінде Аллен, Лерой Розениор, Скотт Фитцджеральд, Алан Ривз, Барри Куин және Терри Батчер алмасып, соңында Батчердің көмекшісі Энди Скотт команданы дұрыс жолға қойып, 2009 жылдың 25 сәуірінде Екінші лиганың жеңімпазы атанды. Алайда Скотт бұл жетістікті жалғастыра алмады және нашар нәтижелер сериясынан кейін 2011 жылдың ақпан айында жұмыстан босатылды. Дайк осыған қарамастан оптимистік көзқарасын сақтап қалды: 2010 жылы Дайк клубтың жаңа стадионға көшу жоспарын жариялады, ақша жинау үшін «Гриффин Парк» стадионының жерін тұрғын үйлер салуға сатты. Дайк: «Біздің мақсатымыз – «Лионель Роудта» жаңа стадионға көшіп, қарызсыз клуб ретінде орналасу» деді. 2013 жылдың шілдесінде Давид Бернштейннің орнына «Брентфорд» төрағасы қызметінен бас тартып, ФА кеңесінің мақұлдауын алғаннан кейін Футбол қауымдастығының төрағасы болды. 2015 жылдың 2 маусымында Сепп Блаттердің ФИФА-дан күтпеген кеткенінен кейін, Блаттер өзінің құрметті себептермен және ФИФА-ның алға жылжуына мүмкіндік беру үшін отставкаға кететінін мәлімдегенде, Дайк: «Мен осы сөздерге сене алмаймын. Егер ол осылай ойласа, неге өткен аптада біз сұраған кезде кетпеді? Сайлауда жеңіске жеткенде ол өте мақтанды және жоғарыпарсылдық танытты. Әлдебір дәлел бар екені анық. Бұл Блаттер мырзаның адалдығымен байланысты емес, ол жылдар бойы адал болған емес» деді. Ол 2016 жылы ФА-дан кетті, қайта сайлануға түспеуді шешті, өйткені ұйымды реформалауда қиындықтарға тап болды. Оның орнын Грег Кларк басты.

Dyke has been a director of both Manchester United and Brentford football clubs, and was chairman of the FA from 2013 to 2016. He has said that he supported both clubs since he was a child, although his older brothers supported Tottenham. From 1997 to 1999, Dyke served as a non executive director of Manchester United, and was the sole board member to oppose a takeover bid from BSkyB, which was subsequently rejected by the Monopolies and Mergers Commission. When he became director general of the BBC he admitted a "potential conflict of interest" between his new post and his non executive directorship at Manchester United plc. He resigned his position to avoid controversy. In a speech at the Manchester Evening News Business of the Year Awards, he said "it was seen as a conflict of interest to both buy and sell football rights. My kids have never forgiven me for joining the BBC because of that." At Brentford, Dyke's focus was on budget constraints for the small club and the necessity to generate money from televised matches and other means. Under Dyke the club's performance was initially unsteady, with a few highlights but the club experiencing its worst run since the 1970s. On 28 January 2006, they beat Premier League strugglers Sunderland 2–1 in the fourth round of the FA Cup, but lost 3–1 to another Premier League club Charlton Athletic (of which former BBC chairman Michael Grade was non executive director) in the fifth round. The club finished third in the league that year and lost to Swansea City in the play off semi final. These initial slight successes preceded a spell of misfortune which saw Brentford lose 16 matches in a row and be relegated to Football League Two in 2007. Turnover of managers was fast, with Allen, Leroy Rosenior, Scott Fitzgerald, Alan Reeves, Barry Quin and Terry Butcher in the space of two years, before Butcher's assistant Andy Scott got the team back on track, winning the League Two title on 25 April 2009. However Scott could not continue the success and after a series of poor results he was sacked in February 2011. Dyke remained upbeat:

Dyke announced plans in 2010 for the club to move to a new ground, selling off the Griffin Park ground for residential housing to raise money. Dyke said: "Our aim is to move into a new stadium in Lionel Road and to move there as a club free of debt." Dyke replaced David Bernstein as chairman of The Football Association in July 2013 after relinquishing his role as Brentford chairman and receiving approval from the FA council. After Sepp Blatter's sudden departure at Fifa on 2 June 2015, when Blatter said he was resigning for honourable reasons and to allow Fifa to move on, Dyke said, "I don't believe a word of this. If he believes that, why not step down last week when we asked him to? He was cock a hoop when he won the election and terribly arrogant. Clearly there is a smoking gun. This is nothing to do with Mr Blatter being honourable; he hasn't been honourable for years". He left the FA in 2016, deciding not to stand for re election, as he struggled to reform the organisation. He was succeeded as chairman by Greg Clarke.

"News of the World" телеарнасының телефон тыңдаулары туралы мақаласына пікірлер

2011 жылғы 8 шілдеде Дайк BBC Two Newsnight бағдарламасында комик Стив Куганмен бірге пайда болды, онда ол телефон хакерлігі жанжалына қатысты көзқарасы үшін бұрынғы News of the World газетінің редакция бөлімінің бас редакторы Пол МакМалленмен сөйлесті. Дайк МакМалленге: «Сіздер [таблоидтар] еркін баспасөзбен немесе лайықты демократиямен ешқандай қатысы жоқ» деді. МакМалленнен өзін алшақтатқан ол: «Мен өмірімнің көп бөлігін журналист ретінде өткіздім, мен онымен ешқандай байланыста емеспін, және көптеген басқа журналистер де жоқ» деді. Ол әрі жалғастырды: «Кейде, өте сирек, қоғамдық мүддеге қатысты жағдайлар болатынын көруге болады, бірақ көбінесе [бұл оны моральдық тұрғыдан ақтамайды]. Бұл жігіттер [таблоид журналистері] есіне келгеннің бәрін тыңдап алатын» деді. Ол сондай-ақ баспасөзді тәуелсіз түрде күшейтілген реттеу қажет деп санды, себебі телерадио хабарларын тарату әрқашан қатаң реттелген. 2011 жылғы 11 шілдеде Дайк Financial Times газетінде: «News of the World газеті Милли Даулердің телефонына хакерлік шабуыл жасағаны белгілі болған сәттен бастап, Руперт Мердоктың News Corp иеленбеген British Sky Broadcasting компаниясының 60,9% үлесін сатып алуға жасаған тырысы дерлік аяқталды» деп жазды. Ол: «Біз көп жылдар бойы Мердоктың тактикасы туралы ескертіп келдік – Мердок мырза бір кезде мені «жау» деп атады. Соңғы аптадағы оқиғалар маған қуаныш сыйлады» деді.

Саясат

Дик өзінің ерте жылдары Еңбек партиясын белсенді түрде қолдады және 1977 жылы Ұлы Лондон Кеңесіне (GLC) Путни округінен Еңбек партиясынан депутат болуға тырысты. 1999 жылға дейін ол "Тони Блэрдің Жаңа Англиясының маңызды бөлігі" саналды, 1997 жылғы Еңбек партиясының сайлау жеңісін тойлауға арналған кештерге қатысты. Кейінірек ол партияға қаржылай жардақ берді және оған Ұлттық денсаулық сақтау жүйесінің (NHS) болашағы туралы есеп дайындау тапсырылды. 2009 жылдың 20 сәуірінде ол Ұлыбританияның шығармашылық саласын Консервативтік партия үшін тексеруге жетекшілік ететіні жарияланды.

Жеке өмір

Дайк екі рет үйленген. Ол алғашқы әйелі Кристин Тейлормен Йорк университетінде танысты; олар 1970-ші жылдардың басым бөлігінде некеде болды. Қазір ол Хэмпширде, Стокбриджге жақын жерде, екінші әйелі Сьюзан Хауеспен бірге тұрады, ол бұрын социология пәнінің мұғалімі және соттан босату инспекторы болған. Сьюзан қазір "Safe Ground" қайырымдылық қорының мүшесі, ол жас қылмыскерлермен жұмыс істейді. Олардың төрт баласы бар. Дайктар Ирландияның Корк графтығының батыс жағалауында да үйге ие.