Кіріспе
Les XX (французша; "Les Vingt"; le vɛ̃; ) - 1883 жылы Брюссельдік заңгер, баспагер және кәсіпкер Октав Маус құрған жиырма бельгиялық суретші, дизайнер және мүсіншілердің тобы. Он жыл бойы олар өз өнерлерін жыл сайын көрмеге өткізді; әр жылы көрмеге қатысуға басқа 20 халықаралық суретші шақырылды. Шақырылған суретшілерге Камил Писарро (1887, 1889, 1891), Клод Моне (1886, 1889), Жорж Серат (1887, 1889, 1891, 1892), Пол Гоген (1889, 1891), Пол Сезанн (1890) және Винсент ван Гог (1890, 1891 ретроспективасы) жатады. Les XX кейбір жағынан басқа топтың, L'Essor-тің жалғастырушысы болды. Джеймс Энсордың "Ойстер жегіш" романын 1883 жылы "Л'Эссор" салоны қабылдамады, бұдан бұрын Антверпен салоны қабылдамады, бұл "Les XX" құрамына әкелген оқиғалардың бірі болды. Топтың идеалы Виолет ле Дюк теориясына жауап берді, әсіресе, кіші өнер (декоративтік өнер) деп аталатын өнердің ірі өнермен (архитектура) бірігуі. 1893 жылы Les XX қоғамы "La Libre Esthétique" болып өзгерді.
Les XX (French; "Les Vingt"; le vɛ̃; ) was a group of twenty Belgian painters, designers and sculptors, formed in 1883 by the Brussels lawyer, publisher, and entrepreneur Octave Maus. For ten years, they held an annual exhibition of their art; each year 20 other international artists were also invited to participate in their exhibition. Painters invited include Camille Pissarro (1887, 1889, 1891), Claude Monet (1886, 1889), Georges Seurat (1887, 1889, 1891, 1892), Paul Gauguin (1889, 1891), Paul Cézanne (1890), and Vincent van Gogh (1890, 1891 retrospective). Les XX was in some ways a successor to another group, L'Essor. The rejection of James Ensor's The Oyster Eater in 1883 by L'Essor Salon, following the earlier rejection by the Antwerp Salon, was one of the events that led to the formation of Les XX. The ideal of the group responded to the theories of Viollet le Duc, in particular that of the integration of the so called minor arts (decorative arts) with the major arts (architecture). In 1893, the society of Les XX was transformed into "La Libre Esthétique".
Лес XX-тің он жылдық көрмесі, 1884-1893
1884, 1885 және 1886 жылдардағы көрмелер Брюсселдегі Palais des Beaux Arts сарайында өтті. Кейінгі көрмелердің барлығы Брюссельдегі Заманауи өнер мұражайында өтті. Катуль Мендес Ричард Вагнер туралы әңгімеледі. және Клод Моне, оның ішінде Le pont d'Argenteuil және La Manneporte à Étretat. Сезар Франктың скрипкалық сонатасының тұңғыш орындалуы.
1887 жыл
Уолтер Сикерт, Камиль Писарро, Берте Моризо және Жорж Пьер Серат көрмеге қатысады, Серат пен Сигнак ашылу салтанатына қатысады. Көрмедегі басты жұмыс - Сераның "Күнделікті түстен кейін Ла Гранде-Ятте аралында" туындысы. Шілдеде Les XX-тің Амстердамда (Нидерланды) көрмесі болды.
1888 жыл
Альберт Дюбуа Пилле, Альфред Сисли, Пол Гоген және Винсент ван Гогтың экспонаттары. Үш концерт берілді, біріншісі Аугуст Дюпон, Леон Субр, Жозеф Якоб, Пол Гилсон және Густав Губерти сияқты бельгиялық композиторларға арналған. Орындалған басқа композиторлар: Фауре, Франк, Бревиль, Бордес, Шоусон, Альберик Магнард және Пол Видал. және үш ваза және Пол Гогеннің мүсіні. Винсент ван Гогтың ретроспективасы. Жорж Лемменнің каталог мұқабасы. Сезар Франк үшін мемориалдық концерт және Винсент д'Инди мен Мэри Кассаттың жаңа шығармаларымен екінші концерт. Үш концерт кештері ұйымдастырылды. Бірінші концертте Пол Гилсонның "Ла Мер" операсының бірінші нұсқасы, Гийом Лекеудің "Андромеда" операсы және Николай Римский Корсаков, Александр Глазунов және Франц Сервайз музыкасы ұсынылды. Екіншісінде Алексис де Кастильон, Сезар Франк, Шарль Бордес, Луи де Серрес және Эммануэль Шабьердің музыкасы көрсетілді. Соңғы концертте Винсент д'Индидің D форматындағы сюитасы мен Эрнест Шоусонның концерті алғаш рет орындалды. Орындалған басқа музыканы Габриэль Форе, Шарль Бордес, Камиль Шевильярд және Альберик Магнард жазған.
1893 жыл
Көбірек дизайн, соның ішінде Альфред Уильям Финчтің үстелі, Генри Ван де Вельдедің кестесі және Александр Шарпентьердің заттары. Пол Верлен қазіргі заманғы поэзияны талқылады. Бірінші концерт Сезар Франктің шығармаларына және Эрнест Шоусонның Poème de l'amour et la mer шығармасының тұңғыш қойылымына арналды. Екінші концертте д'Инди, Кастильон, Форе, Шабьер және Бревиль шығармалары болды. Үшінші және соңғы концертте Гийом Лекеудің скрипкалық сонатасының премьерасы болды, сонымен қатар Чарльз Смульдерс, Пол Гилсон, Дорсан ван Рейсшут және Алексис де Кастильонның композициялары орындалды.
Екіншілік көздер
1900 жыл: Белгиялық өнер (18841918). Лондон: Өнер кеңесі, 1965. Блок, Джейн, Les XX және Бельгияның авангардтық 18681894, Көркем өнердегі зерттеулер: Авангард, Энн Арбор: UMI Research press, 1984. Герберт, Роберт. Жорж Серат, 18591891, Нью-Йорк: Метрополитен өнер мұражайы, 1991. XX, Брюссель қаласы. Жыл сайынғы он көрменің каталогы, Брюссель: ХІХ ғасыр зерттеулерінің халықаралық орталығы, 1981. Стивенс, Мэри Энн және Хози, Роберт (ред. ), Импрессионизмнен символизмге дейін: Бельгиялық авангард 1880-1900, экспозиция. мысық. Лондон: Корольдік өнер академиясы, Лондон 7 шілде 2 қазан 1994.