Кіріспе
Ulmus macrocarpa Hance, үлкен жемісті елм, Японды қоспағанда, Қиыр Шығысқа тән жапырақты ағаш немесе үлкен бұта. Ол құрғақшылыққа және қатты суыққа төзімділігімен ерекшеленеді және Қытайдың солтүстік-шығысындағы Цзилин провинциясындағы Хорчин құмды жерлерінің құмдықтарында басым өсімдік болып табылады.
Ulmus macrocarpa Hance, the large fruited elm, is a deciduous tree or large shrub endemic to the Far East excluding Japan. It is notable for its tolerance of drought and extreme cold and is the predominant vegetation on the dunes of the Khorchin sandy lands in the Jilin province of north eastern China, making a small tree at the base of the dunes, and a shrub at the top .
Сипаттама
Он жасқа келгенде, ол американдық U. americana ағашына өте ұқсас болады, бірақ оның көлеміне ешқашан жақындамайды. Ағаштың биіктігі 17 м-ге жетеді, жұқа сабағы 0,4 м-ден аспайды; қабығы бойлық жағынан жарылып, қара сұр түсті. Көп жағдайда бұтақтарда бірнеше жыл бойы сақталатын қанат пайда болады. Жапырақтары әдетте ұзындығы 9 см-ден 5 см-ге дейін (жас ағаштарда әлдеқайда кіші) және негізінен қалың, былғары пішінді және екі есе немесе жай тісті шеттерімен сипатталады. Бұл гүлдер наурыздан мамыр айына дейін гүлдейді. Өзінің атауынан көрініп тұрғандай, U. macrocarpa диаметрі < 50 мм үлкен, орбикулярлы, самара сияқты пластинкаларымен ерекшеленеді, олар мамыр мен маусымда піседі.
Зиянкестер мен аурулар
Ол голландтық шырша ауруына орташа төзімділік пен шырша сарысына аз бейімделеді, сонымен қатар Оклахома мен Италияда жүргізілген сынақтарда шырша жапырақтары қоңызына (Xanthogaleruca luteola) өте төзімді екені дәлелденді.
Өсіру
U. macrocarpa Ұлыбританияға Хертфордширдегі Альденхам үйінде 19-ғасырдың аяғында Викари Гиббс (18531932) енгізген, бұл үйдің алдына апаратын квинкункс елм даңғылының бөлігі ретінде. Ағаш Ұлыбританияда 1949 жылдан бастап Хиллиер және Ұлдар питомнигі, Винчестер, Гэмпшир, 1962 жылдан 1977 жылға дейін 47 сатылды. Бұл ағаш 1908 жылы Массачусетс штатындағы Арнольд Арборетумында АҚШ-қа әкелінді. Ол иллинойс штатындағы Мортон Арборетумында ландшафттық әлеуеті үшін бағаланды және қазір саябақтар мен кампустар сияқты ашық аумақтар үшін жарамды деп саналады. Әдетте, U. macrocarpa суға батқанға бейім, сусыз жерлерді төзбейді, бірақ Мортон Арборетумындағы LT50 (temp. температурасы 36 °C- ға тең болған кезде, бұл температурада тіндердің 50% - ы өледі).
Ішкі түрлер мен сорттар
Оның екі түрі белгілі: var. glabra Nie & Huang және var. L. K. Fu макрокарпасы
Гибридтер, гибридтік тұқымдар және тұқымдар
U. macrocarpa және U. davidiana var табиғи будандары. Жапоника, Ulmus × mesocarpa деп аталады, 1980 жылдары Оңтүстік Кореяда ашылған. U. macrocarpa соңғы (2000 жылдан кейін) гибридтеу эксперименттерінде Мортон Арборетумы Строна Арборетумында, Варшава, Польша, Өмір ғылымдары университетінде қолданылған деп есептеледі. Ешбір егжей-тегжейі жоқ. Wijdemeren Elm Arboretum, Frans Halslaan, Loosdrecht, Wijdemeren қалалық кеңесі, Нидерланды. Ешбір егжей-тегжейі жоқ.
Strona Arboretum, University of Life Sciences, Warsaw, Poland. No details available. Wijdemeren Elm Arboretum, Frans Halslaan, Loosdrecht, Wijdemeren City Council, Netherlands. No details available.