Кіріспе
Вих-ильмнің сортты түрі Ulmus glabra 'Camperdownii', көбінесе Кампердаун ильмі деп аталады, шамамен 1835–1840 жылдары (жиі қате түрде '1640' деп айтылады) Шотландияның Данди қаласындағы Кампердаун үйі орманшысы Дэвид Тейлордың тапқан жас, бұрылып өскен ильм (жаңа өркен) ретінде табылды. Жас ағаш көшіріліп, Кампердаун үйінің бағында отырғызылды және ол осы күнге дейін сақталған. Түпнұсқа ағаш, өзінің тамырларында өсетін, 3 метрден төмен, салбырап түсетін және бұрылып өскен бұтақтары бар. Графтың бағбаны алғашқы Кампердаун ильмін шығарған, U. glabra ильмінің сабағына кесіндісін жапқан деп есептеледі. Генри мен Биннің мәліметтері бойынша, бастапқыда 'Кампердауни' және оған ұқсас 'Серпентина' сорттары U. montana pendula nova ретінде сатылған. Кох 1872 жылы U. serpentina тізімдеген, ал 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Берлиндегі Späth және Варшавадағы Ulrich питомниктері U. montana serpentina сатқан. Späth каталогтарында 1902 мен 1920 жылдар аралығында 'Серпентина' болса, 'Кампердауни' болмаған; 1930 жылға қарай 'Кампердауни' пайда болды, ал 'Серпентина' жоқ. Бұл 'Серпентина' 'Кампердауни' үшін континенттік атау болған және Späth 1930 жыл шамасында 'Кампердауни' пайдасына 'Серпентина' атауын тоқтатқан деген жорамасты тудырады. Эльвес пен Генридің 'Кампердауни' бұтақтарының иілгенін атамауы екі түрлі ағаш туралы қате түсінік тудырған болуы мүмкін. Бұл қателіктерді Bean (1925; 1981 ж. түзетілген), Krüssmann (1976) және White (2003) да қайталаған, ал Green (1964) бұл ағашты Ulmus × hollandica 'Vegeta' гибридінің өзгеше түрі деп қараған. Ағаш кейде 'Horizontalis' (Салбырап Төсетін Вих-ильм) сортымен шатастырылады, себебі екеуіне де 'Pendula' деген эпитет берілген. Оның ерекше диагностикалық белгісі – бұрылып өскен бұтақтары, Mitchell (1982) оны "аса бұрылып өскен бұтақтардың басы" деп сипаттаған. 'Кампердауни' сортының соңғы мөлшері мен пішіні географиялық ендік, орналасқан жері, аналық ағаштың қай бөлігінен кесінді алынғандығы, қолданылған қалпы және мүмкін болатын мутацияға байланысты. Сондықтан, үлгілердің сыртқы түрі әртүрлі болуы мүмкін. Австралияның Виктория штаны сияқты төмен ендіктерде бұл ағаш 13 метрден астам биіктікке жете алады.
The Wych Elm cultivar Ulmus glabra 'Camperdownii', commonly known as the Camperdown Elm, was discovered about 1835–1840 (often mis stated as '1640') as a young contorted elm (a sport) growing in the forest at Camperdown House, in Dundee, Scotland, by the Earl of Camperdown's head forester, David Taylor. The young tree was lifted and replanted within the gardens of Camperdown House where it remains to this day. The original tree, which grows on its own roots, is less than 3 m tall, with a weeping habit and contorted branch structure. The earl's gardener is said to have produced the first of what are commonly recognised as Camperdown elms by grafting a cutting to the trunk of a wych elm (U. glabra). Henry and Bean record that in early days both 'Camperdownii' and a reportedly similar looking cultivar called 'Serpentina' were marketed as U. montana pendula nova. Koch had listed an U. serpentina in 1872, and an U. montana serpentina was marketed in the late 19th century and early 20th by the Späth nursery in Berlin, and by the Ulrich nursery in Warsaw. In Späth catalogues between 1902 and 1920, 'Serpentina' appears while 'Camperdownii' is absent; by 1930 'Camperdownii' appears but 'Serpentina' is absent. This suggests that 'Serpentina' may have been a continental name for 'Camperdownii', and that Späth dropped the name 'Serpentina' c.1930 in favour of 'Camperdownii'. Elwes and Henry's failure to mention the serpentining branches of 'Camperdownii' may have contributed to the impression of two different trees. In this omission they were followed by Bean (1925; corrected 1981), Krüssmann (1976), and White (2003), the tree was considered a nothomorph of Ulmus × hollandica 'Vegeta' by Green (1964). The tree is sometimes confused with the 'Horizontalis' (Weeping Wych Elm) owing to both being given the epithet 'Pendula'. Its chief diagnostic feature is its contorted branching, what Mitchell (1982) called the "head of furiously twisting branches". The ultimate size and form of 'Camperdownii' depends on such factors as latitude and location, on what part of the parent tree the cuttings come from, on the 'stock' on which it is grafted, and on possible continuing mutation. Specimens may therefore vary in appearance. Grown in lower latitudes like Victoria, Australia, the tree can attain a height and spread of over 13 m.
Зиянкестер мен аурулар
"Camperdownii" голландтық шырша ауруына осал, алайда оның кішкентай болғаны үшін Scolytae қоңызы (голландтық шырша ауруының маңызды таратушысы) оны көріп шыға алмайды, сондықтан Британ аралдарындағы саябақтар мен бақшаларда оның көптеген мысалдарына тап болады. Солтүстік Америкада ол, мүмкін, американдық таратушылардың шұңқыр шыршасымен қоректенбеуі себепті инфекциядан құтылуы мүмкін, бірақ онда оның жапырақтары шұңқыр жапырағы қоңызы Xanthogaleruca luteola, шұңқыр сарғаюы және жапырақ кенесі мен жапырақтарды орап алатын жәндіктер, мысалы, Coleophora ulmifoliella шұңқыр жапырақ орамасы, қатты зақымдалады.
Өсіру
Кез келген 'Camperdownii' түпнұсқа мутациядан (кесу арқылы) таратылады және әдетте шұбардың діңіне жабыстырылады. Басқа жабыстыруға қолданылатын түбірлер де болды, оның ішінде голланд шұбары (U. × hollandica), сибір шұбары U. pumila және ағылшын шұбары U. minor 'Atinia' (бірақ бұл түбірден қайтадан өркендер шығарады). Кампердаун шұбарлары орталық Виктория дәуірінде бағыттағы 'Gardenesque' бақшаларындағы ерекше нәрселерге деген құштарлықты қанағаттандырды. Көптеген мысалдары Ұлыбритания мен Америкада 'сирек кездесетін' өсімдік ретінде отырғызылды. Көптегендары университеттердің кампустарында, көбінесе Айдахо университетінің кампусындағы сияқты, естелік ретінде отырғызылған. Басқалары Сиэтлдегі Лейквью зиратында және Массачусетс штатының Стокбридж қаласындағы Крипалу йога орталығында кездеседі. Бұл ағаш сондай-ақ Австралияға да әкелінді, онда әлі де көптегендары сақталған, әсіресе Викторияда, ол 1873 жылдан бері сатылып келеді. Кампердаун шұбары суыққа төзімді, қысқы суықтан гөрі жазғы құрғақшылықтан көбірек зардап шегеді (4-аймаққа дейін), бірақ Миннесота университетінің шұбар сынақтарының 90% 2002–2003 жылдардағы ерекше суық қыста жоғалды.
Солтүстік Америка
Арнольд Арборетумы, АҚШ. Тіркеу № 352–51. Bartlett Tree Experts, АҚШ. Тіркеу № 1375, 2002–221. Бруклин ботаникалық бағы, Нью-Йорк, АҚШ. Тіркеу № 240001. Чикаго ботаникалық бағы, Гленко, Иллинойс, АҚШ. Көлік тұрағында бір ағаш, U × vegeta 'Camperdownii' деп тіркелген. Доминион Арборетумы, Оттава, Онтарио, Канада. Тіркеу мәліметтері жоқ. Детройт өнер институты, Детройт, Мичиган, АҚШ. Кіреберістің екі жағында 2 үлгі орналасқан. Айзенхауэр паркі, Ньюпорт, Род-Айленд, АҚШ. Filoli Эстейт және бақтары, Вудсайд, Калифорния, АҚШ. Тіркеу мәліметтері жоқ. Gilman Park Arboretum, Пирс, Небраска, АҚШ. Тіркеу мәліметтері жоқ. Скульптуралар алаңы, Гамильтон, Нью-Джерси, АҚШ. Су бағында "Relative" мүсілігінің сол жағында бір дана. Hoyt Arboretum, Портленд, Орегон, АҚШ. Тіркеу мәліметтері жоқ. Longwood Gardens, АҚШ. Тіркеу № 2000–1338. Нью-Йорк ботаникалық бағы, АҚШ. Тіркеу № 529/89. Scott Arboretum, АҚШ. Тіркеу № 70–163. Smith College, АҚШ. Тіркеу № 3166PA. Айдахо университеті, Мәскеу, Айдахо, АҚШ. Вашингтон паркі арборетумы, Сиэтл, АҚШ. Тіркеу мәліметтері жоқ. Port Gamble, Вашингтон, АҚШ. Bloedel қорығы, Бэйнбридж аралы, Вашингтон, АҚШ. Екі дана негізгі резиденцияның артында Салиш теңізіне қарап тұр.
Hoyt Arboretum, Portland, Oregon, US. No acc. details available. Longwood Gardens, US. Acc. no. 2000–1338. New York Botanical Garden, US. Acc. no. 529/89. Scott Arboretum, US. Acc. no. 70–163
Smith College, US. Acc. no. 3166PA. University of Idaho, Moscow, Idaho, US. Washington Park Arboretum, Seattle, US. No acc. details available. Port Gamble, Washington, US. Bloedel Reserve, Bainbridge Island, Washington, US. Two specimens facing the Salish Sea behind the main Residence.
Еуропа
Арборетум де Ла Пети-Лоитери, Монтодон, Франция. Қандай да бір мәлімет жоқ. Ұлттық шаған жинағы қала бойынша шашырап орналасқан. Жақында Уиддин және Престон парктеріне жаңа үлгілер қосылды. Кембридж ботаникалық бағы, Кембридж университеті, Ұлыбритания. Қосылу туралы мәлімет жоқ. Грандж Ферма арборетумы, Линкольншир, Ұлыбритания. Тіркеу нөмірі: 512. Hortus Botanicus Nationalis, Саласпилс, Латвия. Тіркеу нөмірі: 18099. Упсала Линней бақтары, Швеция. Тіркеу нөмірі: 1976–1049. Ньюби Холл және бақтары: Рипон қаласының жанында, Солтүстік Йоркшир, Ұлыбритания. Екі дана. Егілу күні туралы мәлімет жоқ. Таллин ботаникалық бағы, Эстония. Қосылу туралы мәлімет жоқ. Вестонбирт арборетумы, Тетбери, Глос, Ұлыбритания. Егілу күні мен тіркеу нөмірі қолжетімсіз. Виддемерен қалалық кеңесі, Нидерланды. Шаған жинағы. 2 дана. 4 метр биіктіктегі Радинг, Лоосдрехт және Хорнхоф зираттарында, Недерхорст ден Бергте орналасқан. 2015 жылы отырғызылған. Баллитор, Шотландияның таулы аймағы. Жеке меншік жер, Google Streetview-те көрінеді. 57.760339, 3.900778.
Brighton & Hove, UK. National Elm Collection Scattered throughout the city. Recent additions have occurred at Withdean and Preston Parks. Cambridge Botanic Garden , University of Cambridge, UK. No accession details available. Grange Farm Arboretum, Lincolnshire, UK. Acc. no. 512. Hortus Botanicus Nationalis, Salaspils, Latvia. Acc. no. 18099. Linnaean Gardens of Uppsala, Sweden. Acc. no. 1976–1049. Newby Hall and Gardens: near Ripon, North Yorkshire, UK. Two examples. No planting dates available. Tallinn Botanic Garden, Estonia. No accession details available. Westonbirt Arboretum , Tetbury, Glos., UK. No planting date or acc. no. available. Wijdemeren City Council, Netherlands. Elm collection. 2 exx. 4 m high at cemeteries Rading, Loosdrecht and Hornhof, Nederhorst den Berg. Planted in 2015. Balintore, Highlands, Scotland. On private land, visible on google streetview. 57.760339, 3.900778
Австралия
Иствудхилл Арборетумы, Гисборн, Жаңа Зеландия. 3 ағаш, толық мәліметтері белгісіз. Мортон үйі, Чарльз көшесі, Лансестон, Австралия. 1 ағаш. Оранж ботаникалық бағы, Оранж, Жаңа Оңтүстік Уэльс, Австралия, 1 ағаш.