Кіріспе
Корольдік әскери-теңіз флотының эсминец HMS Swift - бұл Корольдік әскери-теңіз флоты үшін Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын жобаланған және салынған ерекше эсминец, адмирал "Джеки" Фишердің жылдамдыққа деген талпынысының тағы бір нәтижесі. Бұл класты үлкен мұхит кемесінің құрамына кіретін жойғыш ретінде қарастырған.
HMS Swift was a unique destroyer leader designed and built for the Royal Navy prior to World War I, another product of Admiral "Jackie" Fisher's relentless quest for speed. The class was envisioned as a large ocean going destroyer, capable of both the usual destroyer requirements and of high speed scouting duties for a major fleet.
Дизайн
Фишер өзінің техникалық сипаттамасын 1904 жылдың қазан айында Кеме құрылысының директорына (DNC) ұсынды. Демократиялық партияның ұлттық комитеті бұл күш жеткіліксіз деп жауап берді. 1905 жылы 1400 тонналық корпустың қайта қаралған дизайны, содан кейін 1350 тонналық 36 топты құрайтын дизайн шығарылды. Бұл жобалар талаптарға сай келмеді және олардың құны да жоғары болды (мысалы, Армстронгтың жобасының бағасы 284 000 фунт стерлинг болды, ал 1905 жылы шыққан эсминецтің бағасы 139 881 фунт стерлинг болды). Соңғы жоба 1905 жылдың желтоқсанының ортасына дейін келісілген жоқ; Камелл Лейрд тек түзетулер қажет болады деген шартты қабылдады. Кеме 104 метр, 1680 тонна, 4 Mark VIII 4 дюймдік пулеметтерімен және екі торпеда түтігімен және төрт валлы Парсонс бу турбиналарымен қаруланған. Кеме бағасы 236 000 фунт стерлинг болды және оған Flying Scud (апрель айында Swift деп өзгертілді) деген атау берілді. Жұмыс 1906 жылы желтоқсанда басталып, 1907 жылы 7 желтоқсанда суға жіберілді. Алғашқы келісім-шартта Адмиралтейство 36 түйіннен асатын әрбір түйін үшін 18 000 фунт стерлинг ұсынды. 1909 жылы наурыз айында Скельморлиде бір мильден астам сынақтарда ол бірнеше механикалық ақауларға ұшырады және 35.099 түйіннен артық жылдамдықпен, жалпы запасының тек 180 тоннасынан 27.5 тонна / сағаттың шатастыратын отын шығынымен жұмыс істеген жоқ. Кейінгі сынақтарда, 1909 жылдың қыркүйегіне дейін, қажетті жылдамдыққа жету үшін 26 түрлі винт конструкциясы қолданылды. Ақыры Адмиралтейство оны 236,764 фунт стерлингке келісім-шарт бойынша жылдамдықты және кешіктірілген жеткізілімді орындамағаны үшін 44,240 фунт стерлинг айыппұлмен қабылдады. Құрылысшының тапсырманың қиындығы туралы дәлелденгеннен кейін айыппұлдар 5000 фунтқа дейін төмендетілді. Сол кездегі баспасөзде жазылған мәліметтерге сәйкес, "Свифт" 38 түйінге жетеді. Оның класының прототипі болғанына қарамастан, 1914 жылы соғыс басталғанға дейін басқа басшылар жасалмады. Оның әлсіз қарулануы және қымбат болуы Артур Уилсонның "Жеке болашақта Swift-тің қайталануын қажет етпейміз деп ойлаймын" деген пікірін тудырды. Осы себепті әскери-теңіз тарихшысы Антони Престон кемені қатты сынға алып, оны "өте қымбат және өкінішті" деп сипаттады.
Given only four weeks to produce their tender, the major shipyards Cammell Laird, Thornycrofts, Fairfields, John Brown and Armstrong Whitworth put forward designs. There were problems meeting the requirements and the high cost of the designs (for example, Armstrong's design was priced at £284,000, compared to £139,881 for , a destroyer of the 1905 ). A final design was not agreed until mid December 1905; Cammell Laird only taking the order on their proviso that amendments would be needed. The vessel was 340 feet (104 m), 1,680 tons, armed with four Mark VIII 4 inch guns and two torpedo tubes, and oil fired Parsons steam turbines with four shafts. The vessel was priced at £236,000 and given the building name Flying Scud (changed to Swift in April 1906). Work started in December 1906 and she was launched on 7 December 1907. In the initial contract the Admiralty included an offer of £18,000 for every knot more than 36 knots. In trials over a measured mile at Skelmorlie in March 1909 she suffered a number of mechanical failures and never managed better than 35.099 knots, at a shocking fuel consumption of 27.5 tons/hour out of a total stock of only 180 tons. Later trials, up to September 1909, used 26 different propeller designs in an attempt to reach the required speed. The Admiralty finally accepted her as she was for £236,764 with £44,240 in penalties for the failure to reach contracted speed and late delivery. After arguments from the builder as to the difficulty of the task the penalties were reduced to £5,000. Reports to the press at the time claimed Swift could reach 38 knots. Despite being the prototype for her class, no other leaders were built before the outbreak of war in 1914. Her weak armament, and high cost caused Arthur Wilson to note "I do not think we require any repetition of Swift in the immediate future." Naval historian Antony Preston has for this reason given a sharp criticism of the ship, describing it as a 'very expensive and disappointing outcome'.
Қызмет тарихы
Соғыс басталғанда 4-ші торпедалық кемелерді жою флотилиясының басшысы ретінде Ұлы флотқа қосылды. Қазан айында "Спифт" Скапа-Флоудан қорғалған крейсерді іздеуге жіберілді. Оның орнына Свифт Хоукстың бір палубасын тауып алады, онда бір офицер мен 21 адам бар. "Хоук" кемесі неміс субмаринымен торпедаланып, суға батып, бірнеше адам ғана аман қалды. Солтүстік қысқы теңіздердің экстремалды ауа райы Суифтің төзімділігінен асып түседі. 1915 жылы қысқа уақытқа қайта жөндеуден өткеннен кейін ол Дувер патруліне қайта тағайындалды. 1916 жылы оның екі 4 дюймдік алға қарайтын пулеметтері P Mk III тақтасында бір BL 6 дюймдік Mk VII пулеметпен ауыстырылды (Трибаль класы HMS Viking ұқсас қаруланды, оларды Корольдік флоттың осындай қаруды алып жүретін жалғыз екі эсмингісі етті). Бұл мақсат 10.5 см (4.1 дюйм) SK L/45 неміс торпедалық қайықтарының артық қашықтығына қарсы тұру болды. Оның алдыңғы палубалары жаңа пуляның массасы мен керілуіне төтеп беру үшін күшейтілді, сонымен қатар ол қосымша көпір құрылымдары мен екі ұшаққа қарсы пуля алды. 1917 жылдың 20-21 сәуір түнінде Амброз Пектің қолбасшылығымен және жойғышпен бірге Довер бұғазы шайқасында алты жау жойғышымен соғысты. Бірде ол G 85 торпедасымен соққыға ұшырады, ал Брок G 42 торпедасына соққыға ұшырап, оған толысып кетеді. Неміс кемелерінің қалған бөлігі қашып кетті, "Свифт" оларды қуып жетіп, бірнеше рет соққыға ұшырады және баяулауға мәжбүр болды. Ол Плимут қаласына қайту алдында Брокке көмек көрсету және G 42 аман қалғандарды құтқару үшін оралды. 6 дюймдік пушканың нашар жұмыс істеуі 1917 жылдың мамыр айында жөндеу кезінде екі QF 4 дюймдік Mk V-мен ауыстырылды. 1918 жылдың көктемінде ол Бірінші Остенд шабуылы кезінде Offshore Squadron-да болды. Соғыстан кейін тыныштай шеттетіліп, бұзылып тасталды.
In the spring of 1918 she was with the Offshore Squadron during the First Ostend Raid. Quietly sidelined and scrapped after the war, her size was not approached in the Royal Navy until the Tribal class of 1936.