Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эквадордың 43-ші президенті (2003–2005)
43rd President of Ecuador (2003–2005)
Лусио Эдвин Гутьеррес Борбуа (23 наурыз 1957 жылы туған) 2003 жылдың 15 қаңтарынан 2005 жылдың 20 сәуіріне дейін Эквадордың 43-ші президенті қызметін атқарды.
Lucio Edwin Gutiérrez Borbúa (born 23 March 1957) served as 43rd President of Ecuador from 15 January 2003 to 20 April 2005.
Ерте өмір
Лусио Гутьеррес, толық аты-жөні Лусио Эдвин Гутьеррес Борбуа, (23 наурыз 1957 жылы, Кито, Эквадорда туған), Эквадор армиясының полковнигі және Эквадор президенті (2003–05 жылдары). Гутьеррес Амазонка бассейніндегі Тена қаласында өсті. Ол саяхатшы сатушының ұлы болды және 15 жасқа келгенге дейін Тенадағы бастауыш және орта мектепте оқыды, содан кейін Китодағы әскери колледжге ауысты. Гутьеррес Армия политехникалық мектебін азаматтық инженер мамандығы бойынша бітірді, академиялық және спорттық жетістіктері үшін марапатталды. Кейін Бразилия мен АҚШ-та оқыды. Гутьеррес әскер қатарында қадам-қадаммен жоғарылады. 1990–1992 жылдары Никарагуадағы Біріккен Ұлттар Ұйымының бақылау миссиясында қызмет етті. Жас кезінде ол саясатқа көп қызығушылық танытпады, бірақ 1990-шы жылдары Эквадор халқының жемқорлық пен кедейлікке наразы болуына ортақтасты. 1997 жылы президент Абдала Букарам Ортистің көмекшісі ретінде президент сарайының сыртындағы халыққа күш қолдану туралы бұйрықты орындаудан бас тартты. Букарам сарайдан қашып кетті және кейін Ұлттық конгресс оны қызметінен шеттетуге шешім қабылдады. 1999 жылы Гутьеррес үкіметтің әрекеттеріне бірнеше рет күмән келтірді және желтоқсан айында өткен ресми шарада президент Жәміл Махуад Виттің қолымен амандасудан түңгіштік танытты.
Lucio Gutierrez, in full Lucio Edwin Gutiérrez Borbua, (born 23 March 1957, Quito, Ecuador), Ecuadoran army colonel and politician who served as president of Ecuador (2003–05). Gutiérrez was raised in Tena, an Amazon basin town. He was the son of a traveling salesman and attended primary and secondary school in Tena before transferring at age 15 to a military college in Quito. Gutiérrez graduated from the Army Polytechnic School as a civil engineer after having won honor's for academic and athletic prowess. He later studied in Brazil and the United States. Gutiérrez rose steadily through the army ranks. In 1990–92 he served with the United Nations observer mission to Nicaragua. As a young man, he demonstrated little interest in politics, but during the 1990s he sympathized with fellow Ecuadorans as they became increasingly disenchanted with corruption and poverty. In 1997, as aide de camp to Pres. Abdalá Bucaram Ortiz, he refused an order to use force against a crowd outside the presidential palace. Bucaram fled the palace and was later removed from office by the National Congress. In 1999 Gutiérrez repeatedly questioned the government's conduct and pointedly refused to shake Pres. Jamil Mahuad Witt's hand during a public ceremony in December.
Әскери мансап
Гутьеррес 1957 жылғы 23 наурызда Кито қаласында дүниеге келген. Ол азаматтық инженерия, әкімшілік және дене шынықтыру салаларында білім алған болса да, Эквадор армиясында қызмет етіп, үкіметке қарсы төңкеріске қатысу алдында полковник шеніне дейін көтерілді. 2000 жылдың қаңтар айында мыңдаған андтық үндістер Кито қаласында үкіметтегі сыбайлас жемқорлыққа және экономикалық саясатқа наразылық білдіру үшін жиналды. Гутьерреске демонстрацияларды таратуға бұйрық берілді, бірақ ол наразылық білдірушілерге тамақтандыруға көмектесіп, оларға елдің конгресс ғимаратын басып алуға рұқсат берді. Содан кейін ол үнді басшысы Антонио Варгас және судья Карлос Сольорзаномен бірге «ұлттық құтқару үкіметін» жариялады. Төңкеріс ұзаққа созылмады, бұрынғы үкімет қайта билікке келді, бірақ оның беделінен айырылған бұрынғы президенттің орнына жаңа президент келді. Гутьеррес және төңкерісті қолдаған басқа да адамдар алты айға түрмеге қамалып, армиядан қуылды. Латын Америкасының көптеген әскери саясаткерлері сияқты, Гутьеррес саяси және әлеуметтік дүрбелең кезеңінде алғаш рет қоғамдық сахнаға шықты. 2000 жылы Жамил Махуад үкіметі АҚШ долларын ұлттық валюта ретінде қабылдауға шешім қабылдағанда, эквадорлықтардың жергілікті және кедей топтары масштабты наразылық акцияларын ұйымдастырды. Гутьеррес наразылық білдірушілерді басу туралы үкіметтің бұйрығына бағынбай, әріптестерімен және әскерлерімен бірге президент Махуадты құлату қозғалысына қосылды. Бірнеше күннен кейін Эквадор Конгресі президентті қызметтен шеттетуге шешім қабылдады, ал вице-президент президенттік лауазымды иеленді.
Gutierrez was born on 23 March 1957, in the city of Quito. Although holding degrees in civil engineering, administration and physical education, he chose a career with the Ecuadorian army, where he rose to the rank of colonel before his involvement in a coup against the government. In January 2000, thousands of Ecuadorians of Andean Indian descent massed in the capital of Quito to protest corruption in the government and economic policy. Ordered to break up demonstrations, Gutierrez instead helped feed the protesters, allowed them to occupy the country's congress building, and joined Indian leader Antonio Vargas and a judge, Carlos Solorzano in "announcing a government of national salvation." The coup did not last long and the old government returned to power, but with a new president to replace the discredited predecessor. Gutierrez and other supporters of the coup were imprisoned for six months and expelled from the army. As with many other military men who have entered politics in Latin American countries, Gutiérrez's first experiences in a public forum date back to a period of political and social unrest. Indigenous and poor Ecuadorans staged massive protests when the Jamil Mahuad government decided to adopt the U. S. dollar as the national currency in 2000. Gutiérrez disobeyed the government's order to repress the protestors and instead, together with fellow officers and their troops, joined the movement to depose president Mahuad. Days later, the Ecuadoran Congress deposed the president and the vice president took the presidential chair
Саяси өрлеу
Гутьеррес 2000 жылы Эквадордағы төңкеріс кезінде ұлттық назарға түсті. Бұл төңкеріс президент Джамиль Махуадты үш сағатқа биліктен уақытша шеттетуге және Китода мыңдаған Эквадордың жергілікті тұрғындары ұйымдастырған наразылықтардан кейін оны қызметтен кетуге мәжбүр етті. Наразылықтар Махуад үкіметінің неолибералды экономикалық саясатын, әсіресе долларға көшу жоспарларын сынады. Көтерілісшілерді таратуға бұйрық берудің орнына, полковник Гутьеррес пен әскер жақтан қалып, оларға ұлттық парламентті басып алуға рұқсат берді. АҚШ-тың қысымымен және жергілікті қозғалыстың қолдауы болмағандықтан, хунта генерал Карлос Мендоса тарапынан таратылды, ал Конгресс сол кездегі вице-президент Густаво Нобоаны елдің президенті етіп тағайындады. Қарулы күштер Гутьерресті алты айға түрмеге қамады, бірақ ол босатылып, тікелей қатысушы болғанына қарамастан қылмыстық жауапкершілікке тартылмады. 2000 жылғы төңкеріске дейін Гутьеррес бұрынғы президенттер Абдала Букарам мен Фабиан Аларконның жеке көмекшісі болды. Ол 1997 жылдың ақпан айында Букарамды құлатуға себеп болған демонстрациялар кезінде Каронделет сарайын қорғауға берілген бұйрыққа бағынбағанын, соның салдарынан Букарамға басқа амал қалмағанын мәлімдеді.
Gutiérrez entered the national spotlight during the 2000 Ecuadorian coup d'état that unseated President Jamil Mahuad for three hours and forced him to abandon office after demonstrations in Quito by thousands of Indigenous Ecuadorians protested the Mahuad government's support of neoliberal economic policies, particularly the proposed dollarization plans. Instead of ordering to disperse the protesters, then Col. Gutiérrez and the army stood aside and let them take over the national parliament. Under pressure from the United States, and lacking support from the indigenous movement, the Junta was dissolved by General Carlos Mendoza and the Congress named then Vice President Gustavo Noboa as president of the country. The armed forces jailed Gutiérrez for six months, but he was discharged, and faced no criminal prosecution despite the fact he was a direct participant. Prior to the 2000 coup, Gutiérrez was aide de camp to former presidents Abdalá Bucaram and Fabián Alarcón. He claimed that, during the demonstrations that unseated Bucaram in February 1997, he also disobeyed orders to protect Carondelet Palace, leaving Bucaram no other choice but to leave.
Төрағалық (2003-2005 жж.)
Гутьеррес 2002 жылы 2000 жылғы наразылық күнінің атымен аталатын 21 қаңтар патриоттық қоғам партиясының (PSP) және Пачакутик қозғалысының кандидат ретінде, жемқорлыққа қарсы күрес және неолибералдық экономикалық реформаларды кері қайтару платформасымен президенттік сайлауға қатысты. Ол Эквадордағы банан магнаты және ең бай адам Альваро Нобоаны екінші турда 55% дауыспен жеңіп алды. Бұл сайлауға солшыл және үндістер қозғалысының партиялары – Демократиялық халық қозғалысы (Movimiento Popular Democratico/MPD) және Пачакутик қатысты. Гутьеррес Американың еркін сауда аймағын (FTAA) қолдап, экономикалық мәселелерде жағдайды сақтап, көптеген жақтастарын наразылыққа түсірді. Үш айлық үкіметтен кейін Гутьеррес солшыл партиялармен одағын үзді және Социал-христиандық партиямен (Partido Social Cristiano/PSC) келісімге келді, бұл оның алдыңғыларының экономикалық саясатын жалғастырып, АҚШ-пен байланысын күшейтті. Үкіметке жемқорлық және туыстық қатынас туралы жиі айыптаулар тағылды. Екі жылдан кейін Гутьеррес ПШК-мен келісімді бұзып, үкіметті саяси тұрғыдан одан әрі әлсіретті. 2004 жылдың қараша айында оның бұрынғы солшыл жақтастары консервативті ПШК-мен бірігіп, оны түрлі айыптаулар бойынша қызметтен шеттетуге тырысты. ПШК Гутьерресті 2004 жылғы сайлауда PSP кандидаттарының пайдасына қаражат, ресурстар мен мемлекеттік мүлікті пайдаланғаны үшін айыптады, ал Демократиялық солшыл (Эквадор) (Izquierda Democrática/ID), MPD және Пачакутик халықты сот ғимараттарын өртеп жіберуге итермелегені үшін мемлекет қауіпсіздігіне қауіп келтіргені үшін айыптады. Екі заң шығарушы партиялық тәртіпті бұзғандықтан, қызметтен шеттету процесі сәтсіз аяқталды және іс-қимылды жалғастыру үшін қажетті көпшілік дауыс (51) жиналмады. 2004 жылдың желтоқсанында Гутьеррес Жоғарғы Соттың ПШК-ның пайдасына бейтараптық танытқанын мәлімдеді. Оның саяси партиясы PSP, Альваро Нобоаның Ұлттық әрекетті жаңарту партиясымен (Partido Renovador Institucional de Acción Nacional/PRIAN), Эквадордың Ролдосист партиясымен (Partido Roldosista Ecuatoriano/PRE) Абдалла Букараммен, тәуелсіздермен және MPD бірге Конгресте көпшілік шешім арқылы Жоғарғы Сотты қайта ұйымдастыруға дауыс берді. Оның қарсыластары Конституция сот саласына дербестік береді және Конгреске судьяларды тағайындау немесе қызметтен шеттету арқылы сот жүйесіне араласуға рұқсат бермейді деп мәлімдеді. Сот төрешілері PRE, PRIAN және PSP саяси партияларының одақтастарымен ауыстырылды, бұл бұрынғы президент Абдалла Букарамға қатысты қылмыстық істерді тоқтату мақсатымен жасалды. Ол президенттік кезінде жасаған бірнеше жемқорлық әрекеттері үшін кінәлі деп танылды, нәтижесінде ол 1997 жылдан 2005 жылдың сәуір айына дейін Панамаға жер аударылды.
Gutiérrez ran for President in 2002 as the candidate of the January 21 Patriotic Society Party (PSP), named for the date of the 2000 protest, and the Pachakutik Movement, on a platform of fighting corruption and reversing neoliberal economic reforms. He defeated banana magnate and wealthiest man in Ecuador, Álvaro Noboa, in the second round with 55% of the popular vote, through a partnership with the leftist and indigenous movement parties, Democratic People's Movement (Movimiento Popular Democratico/MPD) and Pachacutik, respectively. Gutiérrez alienated many of his supporters by supporting the Free Trade Area of the Americas (FTAA) and by keeping the status quo on economic issues. After three months of government, Gutiérrez broke his alliance with leftist parties and reached an agreement with the Social Christian Party (Partido Social Cristiano/PSC), continuing the economic policies of its predecessors and increasing bonds with the United States. The government received increased frequent accusations of corruption and nepotism. After two years, Gutiérrez broke the agreement with the PSC, further weakening the government politically. In November 2004 his former left wing supporters joined with the conservative PSC in launching an effort to impeach him on various charges. Gutiérrez was accused of embezzlement by the PSC for using funds, resources and public property in favor of PSP candidates in the elections of 2004, and by the Democratic Left (Ecuador) (Izquierda Democrática/ID), MPD and Pachakutik for jeopardizing the security of the state for literally inciting the people to burn the courts. Impeachment proceedings collapsed when two legislators broke party lines, and a majority (51) votes could not be reached to continue the proceedings. In December 2004, Gutiérrez alleged that the Supreme Court of Justice was biased in favor of the PSC. His political party, PSP, together with the Institutional Renewal Party of National Action (Partido Renovador Institucional de Acción Nacional/PRIAN) of Álvaro Noboa, the Ecuadorian Roldosist Party (Partido Roldosista Ecuatoriano/PRE) of Abdalá Bucaram, independents, and MPD, voted in the Congress for the reorganization of the Supreme Court of Justice via majority resolution. His adversaries sustained that the Constitution gives autonomy to the judicial branch and does not authorize Congress to interfere in the judiciary by removing or nominating judges. Judges were replaced by allies to PRE, PRIAN and PSP political parties with the clear intention of dropping criminal charges against former president Abdalá Bucaram, accused of several acts of corruption during his presidency which led to his exile in Panama from 1997 until April 2005.
Дағдарыс
2005 жылдың 15 сәуірінде саяси дағдарыс күшейіп, Кито қаласында үкіметке қарсы наразылықтар өршіген кезде президент Гутьеррес Китода төтенше жағдай жариялады және жаңа тағайындалған Жоғарғы Сотты таратып жіберді. Бұл әрекет көптеген қайшылықтарға әкеп соқты және сарапшылар тарапынан диктаторлық акті деп бағаланды. Төтенше жағдай 16 сәуірде күшін жойды, себебі азаматтар мен армияның генерал Агуасы оны орындаудан бас тартты. Эквадор Конгресі Жоғарғы Сотты қызметтен босату туралы шешімді ратификациялау үшін сессия өткізуі күтілуде. 2005 жылдың 20 сәуірінде, бір апта бойы үзіліссіз жалғасқан жаппай наразылықтардан кейін, Эквадор Конгресі (оппозициялық делегаттар ғана қатысқан, CIESPAL ғимаратындағы арнайы отырыста) Гутьеррес конституциялық міндеттерін орындаудан бас тартқанын негізге ала отырып, 60 дауысқа 2 дауыспен (38 депутат, оның ішінде PRE/PRIAN/PSP депутаттарының көп бөлігі дауысқа қатыспады) Гутьерресті қызметтен босатып, вице-президент Альфредо Паласио Гонсалесті президенттік лауазымға тағайындады. Сонымен қатар, Эквадордың Бірлескен Қарулы Күштерінің Командалық құрамы (Comando Conjunto de las Fuerzas Armadas) Гутьерреске қолдауын кері тартып алғанын жариялады, осыған байланысты ол президенттік сарайды тікұшақпен тастап кетуге мәжбүр болды. Ол Китоның солтүстігіндегі Бразилия елшісінің резиденциясында саяси пана сұрады. Гутьеррес Квито халықаралық әуежайынан ұшақпен қаладан кетуге тырысқанда, әуежай қауіпсіздігін бұзып, ұшу-қону жолағын жапқан жүздеген наразылықшылардың кедергісіне тап болды.
On 15 April 2005, amid a growing political crisis and protests in the city of Quito against the Government, President Gutiérrez declared a state of emergency in Quito and revoked the newly appointed Supreme Court of Justice. This was a controversial move that provoked conflicting reactions and was seen by analysts as a dictatorial act. The state of emergency was lifted on 16 April, as the State of Emergency was disobeyed by citizens and General Aguas of the army, who refused to enforce it, and Ecuador's Congress was expected to hold a session in order to decide whether to ratify the Supreme Court's dismissal. On 20 April 2005, following a week of massive demonstrations, the Congress of Ecuador (meeting in a special session in a private building, CIESPAL, with opposition delegates only), on the grounds that Gutiérrez had abandoned his constitutional duties, voted 60–2 (38 members, including the great majority of PRE/PRIAN/PSP deputies, did not vote) to remove Gutiérrez from office and appointed Vice President Alfedo Palacio González to serve as President. At the same time, the Ecuadorian Joint Armed Forces Command (Comando Conjunto de las Fuerzas Armadas) publicly expressed that they were withdrawing their support for Gutiérrez, who had no option but to leave the Presidential Palace on a helicopter. He sought political asylum in the house of the Brazilian Ambassador in the north of Quito, after his attempt to leave the city aboard a plane at Quito International Airport was thwarted by hundreds of angry protesters that breached airport security and blocked the airstrip.
Қабылдау рейтингі
Гутьеррес президенттік қызметін 64% мақұлдаумен бастады. CEDATOS сауалнамасы бойынша, Гутьеррес 32% мақұлдаумен қызметтен кетті.
Gutierrez began his presidency with an approval rating of 64%. Gutierrez left office with a 32% approval rating, according to a CEDATOS survey.
Төрайымнан кейінгі кезең
Бразилия Гутьерреске пана ұсынды және бұрынғы президентті Эквадордан әуе көлігімен шығарып жіберді. Ол 2005 жылдың 24 сәуірінде Рио-Бранко арқылы келді. Гутьеррес панадан бас тартып, Перу мен АҚШ-қа кетті. Қыркүйек айында ол Колумбиядан саяси пана сұрап бағатыны хабарланды. Бұл ұсыныс 4 қазанда жасалды, бірақ Гутьеррес оны 13 қазанда қабылдамады. Содан кейін 15 қазанда ол өз еркімен Эквадорға оралып, "үкімет билігін қайтару үшін барлық заңды және конституциялық құралдарды пайдалануға" уәде берді. Ол Мантадағы Элой Альфаро халықаралық әуежайында ағасы Гилмар Гутьеррес, оның серігі Фаусто Кобо және бірнеше жақтастарымен бірге SARPA компаниясының жалдама ұшағымен келгеннен кейін тұтқындалды. Ол Эквадор Республикасының заңды президенті екенін халықаралық БАҚ-қа қайта-қайта жариялап, Эквадордың ішкі қауіпсіздігіне нұқсан келтіруге тырысқандығы айыбымен Китодағы түрмеге жеткізіліп, ең қауіпті камераға қамалды. 2006 жылдың 3 наурызында Эквадордағы судья Гутьерреске қарсы айыптауды жоққа шығарды. Гутьеррес пен PSC арасында белгілі бір саяси келісім жасалды. Гутьеррес пен PSP депутаттары елдің Конституциялық сотын бақылау үшін көпшілік дауысқа ие болу мақсатымен PSC-ге қосылды. Бостандыққа шыққан соң Гутьеррес эквадорлықтардың қолдауы үшін алғыс айтып, қазан айындағы президенттік сайлауда қатысып, жеңіске жететінін уәде берді. 2006 жылдың 15 қазанында Гилмар Гутьеррес басқаратын PSP экономикалық қиындыққа тап болған, жерсіз шаруалар мен үнді халқының қолдауымен ұлттық сайлауда 17% дауыс алып, үшінші орынға ие болды. 2009 жылғы президенттік сайлауда Лусио Гутьеррес PSP туы астында Эквадор президенті лауазымына кандидат болды. 26 сәуірде өткен президенттік сайлауда ол 26,8% дауыспен екінші орынды иеленді, Рафаэль Корреадан жеңілді. Лусио Гутьеррес сайлаудың бұрмаланғанын мәлімдеді, тіпті сайлау күніне дейін жүргізілген барлық сауалнамалар Рафаэль Корреаға үлкен артықшылық берген, тіпті Еуропалық Одақтың халықаралық байқаушылары сайлау процесінің толық ашықтығын жариялаған болатын. Ол 2021 жылы президенттік сайлауға тағы да қатысып, 1,8% дауыс жинады.
Brazil offered Gutiérrez asylum and arranged air transport out of Ecuador for the former president. He arrived via Rio Branco on 24 April 2005. He renounced his asylum, then went to Peru and the United States. In September he was reported to be seeking political asylum in Colombia. This was offered on 4 October only to be refused by Gutiérrez on 13 October. Then on 15 October he voluntarily returned to Ecuador vowing to "use all legal and constitutional means to retake power." He was arrested at the Eloy Alfaro International Airport in Manta, after arriving in a chartered SARPA plane with his brother, Gilmar Gutiérrez, his companion in arms Fausto Cobo, and some collaborators. He was taken to a prison in Quito and locked in a maximum security cell on charges of attempting to subvert Ecuador's internal security by repeatedly proclaiming to the international media that he continued to be the legitimate President of the Republic of Ecuador. On 3 March 2006, a judge in Ecuador dismissed the charges against Gutiérrez. A very notorious political agreement ensued between Gutiérrez and the PSC. Gutiérrez and the deputies of PSP sided with the PSC in order to gain a majority for controlling the country's Constitutional Court. Upon his release, Gutiérrez thanked the Ecuadorian people for their support and vowed that he would participate and win the presidential election in October. On 15 October 2006, his PSP, led by Gilmar Gutiérrez, got the third place in the national election with 17% of the total votes, with the support of the economically disadvantaged, landless farmers and indigenous population. In the 2009 Presidential Election, Lucio Gutiérrez ran for president of Ecuador under the flag of PSP. In the presidential election held on 26 April, he came in second with 26.8% of the vote, losing to Rafael Correa. Lucio Gutiérrez declared election fraud even though all the polls conducted well before election day gave a great advantage to Rafael Correa, and even when international observers from the European Union declared total transparency of the election process. He was again running for president in 2021, obtaining 1.8% of the vote.
Сайлаудан кейінгі кезең
Лусио Гутьерресті қолдаушылардың көбісі оның туған жері – Амазония аймағында. Оның саяси партиясы осы шалғайдағы аймақтардың тұрғындарының қолдауын алу үшін осы байланысты пайдаланды. Гутьеррес президент Рафаэль Корреаның кабинетіне паралель кабинет құратынын мәлімдеді, осылайша "егер халық оған мүмкіндік берсе, оның тәжірибелі кабинеті болады" деді.
Almost all supporters of Lucio Gutiérrez are in the Amazon region where he was born. This relationship has been used by his political party to gain the support of inhabitants of these isolated areas. Gutiérrez has said he will form a parallel cabinet to that of President Rafael Correa so that if the "people give him the opportunity, he will have an experienced cabinet."
Төңкеріске ұмтылу
Ол 2010 жылы Корреаға қарсы полиция көтерілісін ұйымдастырды деген күдікпен айдалады. Ол Америкааралық қорғаныс колледжінде (оның түлегі) өткен шараға қатысу үшін Вашингтонға, содан кейін ХХІ ғасырдың социализмі тақырыбындағы конференцияға қатысу үшін Майамиге барғанын, ал соңында Бразилия президенттік сайлауында бақылаушы ретінде жұмыс істегенін айтып, бұл айыптамаларды жоққа шығарды. Ол оқиғаның мүлдем жасалма екенін мәлімдеді. Корреаның 2013 жылы құрған арнайы комиссиясы оқиғаны терген барысында, ол және оның партиясы, қашқан Исаиас ағайындылары (1998-2000 жылдардағы банк дағдарысы кезінде қашып, Майамиде тұрып жатқан Филанбанконың бұрынғы иелері), бұрынғы барлау қызметінің басшысы Марио Пазминьо (Корреа ЦРУ-мен байланыста болды және 2008 жылы Эквадор аумағына жасалған Колумбия шабуылына қатысқан, нәтижесінде FARC жетекшісі Рауль Рейес қаза тапты және аймақтық дағдарыс туды) және басқаларымен бірге құлық жасады деген қорытындыға келді.
He is alleged to have instigated the 2010 police revolt against Correa. He has fervently denied the allegations claiming that he was in Washington D. C. attending an event at the Inter American Defense College (of which he is an alumnus), then traveled to Miami to attend a conference on the Socialism of the 21st century and finally to serve as an observer in the Brazilian presidential poll. He has further stated that the whole event was fabricated. A special commission formed by Correa in 2013 to investigate the events has claimed that he and his party plotted, along with the fugitive Isaias brothers (former owners of Filanbanco who reside in Miami after fleeing during the 1998–2000 banking crisis), former chief of intelligence Mario Pazmiño (accused by Correa of working with the CIA and of being involved in the Colombian attack against Ecuadorian territory in 2008 which killed FARC leader Raúl Reyes and sparked a regional crisis) as well as others.