Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эквадор Республикасының қарулы күштері
Military forces of the Republic of Ecuador
Миссия
Қарулы күштер мемлекеттік күштердің бір бөлігі болып табылады және ұлттық аумақтың тұтастығы мен ұлттық егемендігін сақтау мақсатында жұмыс істейді. Олар елдің әлеуметтік және экономикалық дамуына қатысып, ішкі тәртіпті сақтауға көмек көрсетеді. Олардың міндеттеріне ұйымдасқан қылмысқа қарсы күрес, есірткіге қарсы операциялар және заңсыз көші-қонмен күрес кіреді. Сонымен қатар, шетелдік аумақтарға Антарктикадағы Педро Висенте Малдонадо теңіз биологиялық зерттеу станциясы да жатады.
The armed forces are part of the public forces and have the stated mission of the preservation of the integrity and national sovereignty of the national territory. It also involves participation in the social and economic development of the country and the provision of assistance in the maintenance of internal order. Tasks include fighting organised crime, anti narcotic operations and illegal immigration. Overseas territories include also the Pedro Vicente Maldonado Naval Biological Research Station in the Antarctic.
Геосаяси жағдай
Эквадор Перумен шекаралас. Көптеген қақтығыстармен ерекшеленсе де, 1998 жылы жаңартылған бейбіт келісімге қол қойылғаннан бері қарым-қатынастар жақсарды. Дегенмен, көршілес Колумбиямен ұзақ шекара бойындағы қарым-қатынас, негізінен, Колумбия әскерлерінің FARC партизандарына қарсы шекара маңындағы шабуылына байланысты шиеленісті болды. Қарулы күштерде логистикалық кемшіліктер болды және олар күтпеген шабуылға дайын емес еді. Олардың радары жұмыс істемеді, әуе күштері дерлік болмады, ал байланыс жүйесі толыққанды жұмыс істемеді. 2008 жылы дипломатиялық дағдарыс туды, оның себебі кейбіреулердің пікірінше, жақсы жабдықтар мен жаңа ұлттық қорғаныс доктринасының қажеттілігі болды. Қорғаныс министрлігінің жаңа басшылығы "ПАТРИЯ I" деген атаумен терең қайта құру бағдарламасын бастады. Ол Эквадор аумағындағы әскери техниканы жаңғыртуды, жоспарлауды және операцияларды жақсартуды қамтиды. "ПАТРИЯ I" бағдарламасы 2011 жылға дейін аяқталуы жоспарланған. 2009 жылы шығындар бюджеті 25%-ға ұлғайтылып, 920 миллион долларға жетті.
Ecuador shares a border with Peru. Although marked by many conflicts, relations have improved since the signing of a renewed Peace Treaty in 1998. However, along the long border with its neighbour Colombia, relations have been strained mainly due to a cross border raid by Colombian forces on FARC guerrillas. The Armed Forces had logistical shortcomings and were caught off guard. Their radar did not work, aviation was virtually non existent, and communications were not fully operational. A diplomatic crisis followed in 2008 which some attribute partially to the need for better equipment as well as a new national defence doctrine. The new administration at the Defence Ministry launched a deep restructuring program under the name of PATRIA I. It involves the modernisation of military equipment, improvement of planning, and operations within the Ecuadorian territory. PATRIA I was planned to be completed by 2011. In 2009, the spending budget was increased by 25% and totaled $920 million.
Тарих
Эквадордың әскери тарихы 1811 жылы Испаниядан тәуелсіздік алуға жасалған алғашқы әрекетке дейін барып саяды. 1822 жылы эквадорлық әскерлер, басқа көтерілісші күштермен бірге, Пичинча шайқасында испандық роялистер әскерін қатты жеңіске ұшыратты. Перу әскерлерінің көмегімен болғанымен, ол бірнеше жылдан кейін, 1828 жылы, Гран-Колумбия Конфедерациясының құрамында олармен шайқасты. Гран-Колумбия әскерлерінің (оның жартысынан да азы эквадорлықтар болды) Пунта-Мальпело шайқасында және перулік флот Гуаякильді блокадалаған кресттер шайқасында жеңіліске ұшырады. Содан кейін Гран-Колумбиялықтар Тарки шайқасында перулік әскер дивизиясын жеңді. Бұл шайқас соғыс деп есептелмеді, себебі Жирон келісіміне қол қойылды, онда соғысқа дейінгі статус-кво сақталады деп көрсетілді. Соңында азамат соғысы елді және әскерді тәртіпсіздікке ұшыратты. 1941 жылы эквадорлық әскер әлсіз және ұйымдаспаған болып шықты; Перумен ұзақ жылдар бойы созылған аумақтық дау 1941 жылғы Эквадор-Перу соғысы деп аталатын үлкен қақтығысқа ұласты. Перудің әлдеқайда үлкен және жақсы жабдықталған күштері эквадорлық әскерді тез жеңіп, оларды кері қайтарып, Эквадор аумағына басып кірді. Эквадор Перудің аумақтық талаптарын қабылдап, 1942 жылы бейбітшілік шартына қол қоюға мәжбүр болды. Алайда, 1942 жылғы шарт шекаралық дауды шешпеді және кейіннен әлі де демаркацияланбаған шекаралық аймақта ұлттар арасында кездейсоқ қақтығыстар орын алды. Бұл қақтығыстар 1981 жылдың қаңтарында Перу аумағына енген эквадорлық әскерді перулік армия қуған Паквиша соғысы деп аталатын тағы бір қақтығысқа әкелді; ұқсас оқиғалар 1983 және 1984 жылдары да болды. Перумен соңғы әскери қақтығыс 1995 жылы, Кенепа соғысы кезінде болды, онда екі тарап та өз аумағында шайқасқандарын мәлімдеді, содан кейін атысты тоқтату туралы келісімге қол қойылды және күштері бөлінді. Батыс жарты шардағы ең ұзаққа созылған халықаралық қарулы қақтығыс аяқталды.
Ecuador's military history dates far back to its first attempt to secure freedom from Spain in 1811. In 1822 Ecuadorian troops, alongside other rebel forces, scored a decisive victory over the Spanish royalist army at the Battle of Pichincha. Although assisted by Peruvian troops, it would fight these only a few years later in 1828, as a member of the Confederation of Gran Colombia. The troops of Gran Colombia (Less than half of its troops were Ecuadorians), is defeated in the Battle of Punta Malpelo and the combat of crosses, where the Peruvian navy blocks Guayaquil. Then the great Colombians in the land field defeat a division of Peruvian outpost, in the battle of Tarqui. This battle does not define war after the signing of the Giron agreement where it is indicated that it remains in a status quo before bellum. Eventually, Civil War would plunge the country and the army into disorder. In 1941 the Ecuadorian Military found itself weak and disorganized; the by now long lasting territorial dispute with Peru escalated into a major conflict, the Ecuadorian–Peruvian War of 1941. A much larger and better equipped Peruvian force quickly overwhelmed the Ecuadorian forces, driving them back and invading the Ecuadorian territory. Ecuador had no choice but to accept Peru's territorial claims and signed Peace treaty in 1942. However, the treaty of 1942 failed to settle the border dispute and occasional clashes occurred in a then still non demarcated border area between the nations. These clashes flared into another outbreak of serious fighting in January 1981 called the Paquisha War where Ecuadorian troops infiltrated into Peruvian territory are expelled by the Peruvian army; similar incidents occurred in 1983 and again in 1984. The last military conflict with Peru occurred in 1995, during the Cenepa War, in which both sides claimed to be fighting inside their own territory until the signing of a ceasefire and the eventual separation of forces. The longest running source of armed international conflict in the Western Hemisphere had ended.
БҰҰ-ның бейбітшілік сақтау операциялары
Эквадордың қарулы күштері 1948 жылдан бері Біріккен Ұлттар Ұйымына әскери бақылаушылар мен әскерлерді жіберіп келеді. 2003 жылдың қарашасында «Эквадор» деген атпен Эквадорда Біріккен Ұлттар Ұйымының оқу орталығы құрылды: (La Unidad Escuela de Misiones de Paz "Эквадор"). 2009 жылы Эквадор әлемнің түкпір-түкпіріне 90-нан астам бейбітшілік сақтаушыларын орналастырды. 1948 жылы Пәкістанда БҰҰ Әскери бақылаушылар тобы (UNIMOGIP) құрылды. 1948 жылы Үндістанда БҰҰ Әскери бақылаушылар тобы құрылды. 1958 жылы Ливандағы БҰҰ бейбітшілік сақтау миссиясы. 1961 жылы Конгодағы ОНУК бейбітшілік сақтау күштері. 1965 жылы DOMREP – Бас хатшының Доминикан Республикасындағы өкілдігінің миссиясы. 1990 жылы Орталық Америкадағы, Никарагуадағы БҰҰ бақылаушылар тобы. 1991 жылы Сальвадордағы БҰҰ бақылаушылар тобы. 1994 жылы Гватемаладағы БҰҰ МИНУГУА тексеру миссиясы. 2003 жылы Либериядағы БҰҰ бақылаушылар тобы. 2004 жылы Кот-д’Ивуардағы БҰҰ бейбітшілік сақтау миссиясы. 2004 жылы MINUSTAH – Гаитидегі Біріккен Ұлттар Ұйымының тұрақтандыру миссиясы. 2005 жылы Судандағы БҰҰ миссиясы. 2007 жылы Непалдағы БҰҰ МИН миссиясы. 2008 жылы Чадтағы БҰҰ миссиясы. 2008 жылы MINURCAT – Орталық Африка Республикасындағы бейбітшілік құру комиссиясының бір бөлігі. 2010 жылы Дарфурдағы БҰҰ ЮНАМИД миссиясы және Африка Одағы.
The Ecuadorian Armed Forces has provided military observers and troops to the United Nations since 1948. In November 2003, an Ecuadorian United Nations Training Centre was established under the name of: (La Unidad Escuela de Misiones de Paz "Ecuador"). In 2009, Ecuador was deploying over 90 peacekeepers around the globe. 1948 UNIMOGIP United Nations Military Observer Group in Pakistan. 1948 UNIMOGIP United Nations Military Observer Group in India. 1958 UNOGIL Peacekeeping mission in Lebanon. 1961 ONUC Peacekeeping Force in Congo. 1965 DOMREP Mission of the Representative of the Secretary General in the Dominican Republic. 1990 ONUCA United Nations Observer Group in Central America, Nicaragua. 1991 ONUSAL United Nations Observer Group in El Salvador. 1994 MINUGUA United Nations Verification Mission in Guatemala. 2003 UNMIL United Nations Observer Group in Liberia. 2004 UNOCI Peacekeeping mission in Ivory Coast. 2004 MINUSTAH, United Nations Stabilization Mission in Haiti. 2005 UNMIS United Nations Mission in Sudan. 2007 UNMIN United Nations Mission in Nepal. 2008 MINURCAT United Nations Mission in Chad. 2008 MINURCAT Part of a Peacebuilding Commission in the Central African Republic. 2010 UNAMID United Nations Mission and the African Union in Darfur.
Ұйым
Эквадор қарулы күштері Қорғаныс министрлігі арқылы Республика Президентінің бағынысында болады, ал оны Қарулы Күштердің Бірлескен Командованиесі үйлестіреді.
The armed forces of Ecuador are under the authority of the President of the Republic through the Ministry of Defence, coordinated by the Joint Command of the Armed Forces.
Командалық құрылым
Қарулы Күштердің Бас қолбасшысы (Comandante en Jefe de las Fuerzas Armadas) – Республика Президенті. Ол қауіпсіздік және ұлттық қорғаныстың саяси басшылығын жүзеге асырады және Ұлттық қауіпсіздік Кеңесінің (El Consejo de Seguridad Nacional) кеңесіне сүйенеді. Ұлттық қауіпсіздік Кеңесі (немесе N.S.C.) – ұлттық қорғаныс үшін жауапты жоғары орган, ол ұлттық қауіпсіздіктің стратегиялық тұжырымдамасын қабылдауға жауапты, ал ол өз кезегінде жоспарлау және шешім қабылдау процесін бастау үшін қажетті құрал болып табылады. Оған Республика Президенті, сондай-ақ Қарулы Күштердің Бас қолбасшысы төрағалық етеді. Оның құрамына Ұлттық Конгресс пен Жоғарғы Сот Президенттері, Ұлттық қорғаныс, Үкімет және Полиция, Сыртқы істер, Экономика және Қаржы министрлері, Бірлескен команданың бастығы және Қарулы Күштердің үш түрінің басшылары кіреді. Ол Ұлттық қорғаныс министрлігі ұсынған Қарулы Күштердің Бірлескен қолбасшылығы әзірлеген қорғаныс саясаты мен стратегиялық жоспарлардың орындалуын қадағалайды. Ұлттық қауіпсіздік Кеңесі – бақылау және дағдарыс жағдайларын басқару бойынша жоғары деңгейдегі орган. Қорғаныс министрлігі (Ministerio de la Defensa National) – ұлттық қорғаныстың әкімшілік органы. Ішкі және сыртқы қауіпсіздік жөніндегі үйлестіруші министр келесі институттар қабылдайтын саясат пен іс-қимылдарды келіседі: Үкімет және Полиция министрлігі, Сыртқы істер министрлігі, Қорғаныс министрлігі және Мемлекеттік басқарудың Бас хатшылығы. Бірлескен Қарулы Күштер Командалығы (El Comando Conjunto de las Fuerzas Armadas) – әскери операцияларды жоспарлау, дайындау және стратегиялық басқарудың жоғары органы. Ол ұлттық қорғаныс мәселелері бойынша кеңес береді және Қарулы Күштердің Бірлескен Командасының бастығынан және Эквадор Қарулы Күштерінің үш түрінің қолбасшыларынан – Армия, Флот және Әуе күштерінен тұрады.
The Commander in Chief of the Armed Forces (Comandante en Jefe de las Fuerzas Armadas) is the President of the Republic. He exercises the political leadership of security and national defence and counts on the advice of the National Security Council. The National Security Council (El Consejo de Seguridad Nacional) or N. S. C. is the superior body responsible for the national defence, in charge of issuing the strategic concept of national security, which in turn constitutes the essential instrument to start the planning and decision making process. It is chaired by the President of the Republic, which is also the Commander in Chief of the Armed Forces. It includes the Presidents of the National Congress and the Supreme Court of Justice; the ministers in charge of National Defence, Government and Police, Foreign Affairs, and Economy and Finance; the Chief of the Joint Command, and the Chiefs of the three branches of the Armed Forces. It monitors the fulfillment of the defence policies and the strategic plans elaborated by the Joint Command of the Armed Forces, submitted by the Ministry of National Defence. The N. S. C. constitutes the highest ranking monitoring and crisis management body. The Ministry of Defense (Ministerio de la Defensa National), is the administrative body of the national defence. The Coordinating Minister of Internal and External Security accords the policies and actions that will be adopted by the following institutions as regards internal and external security: the Ministry of Government and Police, the Ministry of Foreign Affairs, the Ministry of Defence, and the Secretariat General for the Public administration. The Joint Armed Forces Command (El Comando Conjunto de las Fuerzas Armadas), is the highest planning, preparation and strategic body of military operations. It advises on national defence and is conformed by the Chief of the Joint Command of the Armed Forces and the Commanders of all three branches of the Ecuadorian Armed Forces: The Army, Navy and the Air Force.
Бірлескен командалық
Команда үш қарулы күш түрінің басқару және үйлестіруіне жауапты. Команданың мақсаты – қарулы күш түрлерін бірлескен қабілеттермен және өзара үйлесімділікпен интеграциялау, өзгерістер мен жаңа жағдайларға жауап беру, соның арқасында ұлттың бейбітшілігі, қауіпсіздігі және игілігі қамтамасыз етіледі. Әскери стратегиялық бағыттар мен нұсқаулар арқылы, әскери технологияларды жаңару, еске жаңарту, дамыту және енгізу, әскери қабілеттерді дамытудағы стратегиялық зерттеулер, орнатылған әскери қуаттың ең тиімділігін тексеру, әскери технологиялық дамуды іске асыру арқылы, әскери операциялық өсімді тиімді және нәтижелі шешуші күшке айналдыру.
The command is in charge of the administration and coordination of the three military branches. The objectives of the command are to integrate the military branches with joint capabilities and interoperability, to address changes and new scenarios, which guarantee the peace, security, and well being of the nation. Through military strategic guidelines and guidelines, in the innovation, updating, development and implementation of the generation of military technology, through strategic study in the development of military capabilities, verification of the optimal installed military capacity, implementation of military technological development, in order to promote military operational growth to be the effective and efficient decisive force.
Киберқорғану операциялары жөніндегі қолбасшылық
Ол желілер мен ақпараттық-телекоммуникациялық жүйелерде, сондай-ақ оған сеніп тапсырылған басқа да жүйелерде киберқорғауға қатысты іс-қимылдарды жоспарлау және іске асыруға жауапты орган. Ол сонымен қатар киберкеңістікте ұлттық қорғанысқа қауіп төндіруі мүмкін қауіптер мен шабуылдарға тиісті жауап беруге көмектеседі, компьютерлік жүйелермен басқарылатын стратегиялық объектілердің қауіпсіздігін қамтамасыз етеді. Ол "әлемнің кез келген жерінен" жасалуы мүмкін шабуылдарға ұшырауы мүмкін "маңызды объектілерге" қарсы кибершабуылдарға, киберсоғысқа және тыңшылыққа тойтарыс беруге дайын.
It is a body responsible for the planning and execution of actions related to cyberdefense in networks and information and telecommunications systems or others that it may have entrusted to, as well as contributing to the appropriate response in cyberspace to threats or aggressions that may affect National Defense, guaranteeing and providing security to strategic entities that are managed by computer systems. He is prepared to counter cyberattacks, cyberwarfare and espionage to "critical entities" that could be attacked "from anywhere in the world."
Білім
Әскер, теңіз және әуе күштері офицерлерін даярлау тиісінше Eloy Alfaro Әскери жоғары мектебінің, Rafael Morán Valverde Теңізшілер жоғары мектебінің және Cosme Rennella Barbatto Әскери жоғары мектебінің функциясы болып табылады.
The training of army, navy and air force officers is the function of the Eloy Alfaro Military Higher School, the Rafael Morán Valverde Naval Higher School and the Cosme Rennella Barbatto Military Higher School, respectively.
Жабдық көздері
Тарихи тұрғыдан алғанда, Эквадор барлық жабдықтарын алу үшін дерлік толығымен шетелдік жеткізушілерге тәуелді болды. Тек 1980 жылдары ғана отандық қару-жарақ өнеркәсібін дамытуға кірісті, себебі Армия өнеркәсібінің басқармасы мылтық оқ-дәрілерін, форма киімдерін, аяқ киімдерін және басқа да заттарды өндірді. 1960-1970 жылдары Франция маңызды жеткізушіге айналып, AMX 13 танкілері мен түрлі ұшақтарды жеткізді. Эквадор сонымен қатар Батыс Германиядан 209 типті су асты кемелерін және Lürssen Seawolf TNC 45 қарауылдық катерлерін сатып алды. Белгиядан жаяу әскерге арналған қару-жарақтардың түрлі-түрі алынды. 1970 жылдары Эквадор израильдік қару-жарақтардың ірі тұтынушысына айналып, Arava ұшақтарын, теңіздік патрульдік кемелерге арналған Gabriel зымырандарын және Uzi автоматтары сатып алды. Техникалық көмек келісімдері бойынша Израиль Эквадор Әуе күштерінің және TAME мен Ecuatoriana Airlines авиакомпанияларының ұшақтарына, сондай-ақ Boeing азаматтық ұшақтарына қызмет көрсетті. Эквадор терроризмге қарсы күресте кеңесші ретінде ізраилдік қауіпсіздік мамандарын да жұмысқа алғандығы хабарланды. 1976 жылы Эквадор Израильде лицензия бойынша өндірілген General Electric J 79 қозғалтқышымен жабдықталған Kfir истребителін алған алғашқы шетелдік ел болды. Қозғалтқыш технологиясы үшін АҚШ үкіметінің келісімін қажет еткен мәмілені президент Джимми Картердің әкімшілігі үшінші әлем елдеріндегі күрделі әскери жабдықтардың таралуын тоқтату мақсатымен қабылдамады. Бұл шешім Израильде наразылық тудырды, себебі сауда Kfir үшін халықаралық нарықты дамытудағы маңызды қадам ретінде қарастырылды. 1981 жылы президент Рональд Рейган сайланғаннан кейін Вашингтон сатуға қарсылығын қайтарды. Шартта 12 Kfir ұшағын сатып алу және тағы 12 ұшақты сатып алу мүмкіндігі қарастырылған болса да, Эквадор бастапқы топты ғана сатып алды, оның құны шамамен 196 миллион АҚШ долларына бағаланды. Эквадор 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басында қару-жарақ импортына қатысты белсенді ел болды, жылдық орташа импорт 150 миллион АҚШ долларын құрады және 1982 жылы 280 миллион АҚШ долларына жетті. Бұл импорт 1985 және 1987 жылдар аралығында жылына орташа есеппен 50 миллион АҚШ долларына дейін күрт төмендеді, бұл мұнай кірістерінің күрт төмендеуімен және сукренің құнының төмендеуімен байланысты болды, нәтижесінде импортталған қару-жарақ өте қымбатқа түсті. 1983 жылдан 1987 жылға дейін Эквадор Италия, Франция, АҚШ және Ұлыбританиядан шамамен 460 миллион АҚШ долларына қару-жарақ импорттады. 1995 жылы Перумен болған Сенапа соғысы кезінде Аргентина Эквадорға 6,500 тонна мылтық, артиллериялық қарулар, танкке қарсы ракеталар мен оқ-дәрілерді берді. Соңғы жылдары Эквадордың сыртқы саясатында өзгерістер болды, ол қару-жарақ жеткізушілердің балама көздерін іздеуге бағытталды. Оларға Эквадордың ұзақ мерзімді одақтасы Чили кірді, ол 2008 жылдан бері Leopard 1 танкілерін жеткізіп келеді. Израиль 2009 жылы өздері басқаратын ұшқышсыз әуе кемелерін жеткізді, ал Бразилия қосымша әскери техника мен Super Tucano шабуылдық ұшақтарын жеткізді. Ресей мен Қытай бұрын әскери техниканы аз көлемде жеткізгенімен, соңғы жылдары олардың маңызы артты. Содан бері Қытай радарларын, зениттік қару-жарақтарды және жаяу әскерге арналған қару-жарақтарды сатып алынды. 2009 жылы Ресейден тағы екі Mil Mi 17 тікұшағына тапсырыс берілді, қосымша келісімдерді жасау жоспарлануда. Үндістан HAL Dhruv тікұшақтарын жеткізді, ал Оңтүстік Африка 12 Atlas Cheetah жоғары жылдамдықты ұшақтарын жеткізуге дайын. Эквадордың саяси одақтасы Венесуэла әскери техниканы, соның ішінде алты Mirage 50 ұшағын сыйға берді. 2010 жылы АҚШ-тың Эквадордағы елшілігі Эквадор әскеріне 1,2 миллион долларлық әскери жабдықтарды тапсырғанын хабарлады. Бұл көмек Колумбия шекарасындағы есірткі саудасына және партизандық әрекеттерге қарсы күресті қолдауға бағытталған. АҚШ Манта әскери әуе базасының жалға беру мерзімін ұзартудан бас тартса да, жүктік машиналар, қарауылдық катерлер, GPS, түнгі көру құралдары және M4 карабин мылтықтары жеткізілді.
Historically, Ecuador depended on a wide variety of foreign suppliers for virtually all of its equipment needs. Only in the 1980s did it begin to develop a modest domestic arms industry as the Directorate of Army Industries manufactured rifle ammunition, uniforms, boots, and other items. In the 1960s and 1970s, France became a leading supplier and delivered AMX 13 tanks and various aircraft. Ecuador also purchased Type 209 submarines and Lürssen Seawolf TNC 45 patrol boats from West Germany. Various types of infantry weapons were acquired from Belgium. Ecuador became a substantial customer for Israeli arms in the 1970s, purchasing Arava aircraft, Gabriel missiles for naval patrol craft, and Uzi submachine guns. Under technical assistance contracts, Israel serviced Israeli planes in the Ecuadorian Air Force inventory as well as Boeing civilian aircraft flown by TAME and Ecuatoriana Airlines. Ecuador also reportedly employed Israeli security specialists as consultants in the fight against terrorism. In 1976 Ecuador became the first foreign country to order the Kfir, an advanced jet fighter equipped with the General Electric J 79 engine produced in Israel under license. The transaction, which required United States government approval because of the engine technology, was rejected by the administration of President Jimmy Carter in order to discourage the proliferation of sophisticated military equipment in the Third World. The action caused an uproar in Israel where the sale was regarded as an important breakthrough in Israel's efforts to develop international markets for the Kfir. In 1981, after the inauguration of President Ronald Reagan, Washington removed its objection to the sale. Although the contract called for the purchase of 12 Kfirs and an option to purchase an additional 12, Ecuador acquired only the original group, at a price estimated at US$196 million. Ecuador became a relatively heavy importer of arms in the late 1970s and early 1980s, averaging US$150 million annually and reaching a peak of US$280 million in 1982. These imports declined sharply to an average of US$50 million annually between 1985 and 1987, presumably as a result of a dramatic reduction in oil revenues and the precipitous drop in the value of the sucre, which made imported arms extremely expensive. Between 1983 and 1987, Ecuador imported an estimated US$460 million of arms, primarily from Italy, France, the United States, and Britain. In 1995, during the Cenepa War against Peru, Argentina gave to Ecuador 6,500 tons of rifles, cannons, anti tank rockets, and ammunition in a controversial move. Recent times saw changes in Ecuador's foreign policy, as it decided to look for alternative weapon suppliers. These included its long term allies Chile, which since 2008 has provided Leopard 1 tanks and s. Israel delivered its unmanned aerial vehicles in 2009, and Brazil supplied additional military vehicles and Super Tucano combat aircraft. Countries like Russia and China have delivered small quantities of military equipment in the past, but have gained importance in recent years. Since then, Chinese radars, anti aircraft systems, and infantry weapons have been purchased. In 2009 two additional Mil Mi 17 helicopters have been ordered from Russia with further deals planned. India has delivered HAL Dhruv helicopters and South Africa is about to deliver 12 Atlas Cheetah supersonic aircraft. Ecuador's political ally, Venezuela, has donated military equipment including six Mirage 50 aircraft. In 2010, the U. S. embassy in Ecuador announced that it had delivered $1.2 million of donated military equipment to the Ecuadorian military. The donations were intended to support operations countering drug smuggling and guerilla activity along the Colombian border. Although the U. S. has refused to renew their lease on the Manta military airbase, deliveries included trucks, patrol boats, GPS, night vision, and M4 carbine rifles.