Уолтер Тиг: Америкалық өнеркәсіптік дизайнердің өмірі мен шығармашылығы
Walter Dorwin Teague
Уолтер Тиг – американдық өнеркәсіптік дизайнер, архитектор, суретші (1883-1960). Дизайн саласындағы «декан» атанған Тигтің өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық өнеркәсіптік дизайнның алғашқы шебері (1883–1960)
American pioneer industrial designer (1883–1960)
Уолтер Дорвин Тиг (18 желтоқсан 1883 – 5 желтоқсан 1960) – американдық өнеркәсіптік дизайнер, сәулетші, иллюстратор, графикалық дизайнер, жазушы және кәсіпкер. Ол көбінесе "Өнеркәсіптік дизайн деканы" деп аталады.
Walter Dorwin Teague (December 18, 1883 – December 5, 1960) was an American industrial designer, architect, illustrator, graphic designer, writer, and entrepreneur. Often referred to as the "Dean of Industrial Design",
Классицизм мен дәстүрлілікке бағытталған, бірақ кейін заманауи үлгіге көшкен шебер ретінде танылды.
Regarded as a classicist and a traditionalist despite a later shift to modern tastes,
Өмірбаян
Тиг Индиана штатының Декатур қаласындағы белгілі бір отбасының алты баласының бірі еді. 1840 жылы Тигтің әкесінің әкесі Солтүстік Каролинадан Индиана штатының Пендлтон қаласына көшіп келді, онда Американың ең ірі квакер қауымдастықтарының бірі орналасқан еді. Тигтің әкесі, ирланд тегінен шыққан, саяхаттап дін тарататын методист пасторы (кейін толық уақытты тігінші) болды және отбасымен бірге Пендлтонға қоныстанды. Ақшасы аз болғанымен, Тигтердің үйі кітаптарға толы болды.
Teague was one of six children born to an established Decatur, Indiana family. In 1840, Teague's grandfather had moved from North Carolina to Pendleton, Indiana, home to one of America's largest Quaker communities. Teague's father, of Irish forebears, became a circuit riding Methodist minister (and later full time tailor) who settled in Pendleton with his family. With little money, the Teague household was laden with books.
Еңбек жолын бастауы
Мектеп кітапханасындағы сәулет туралы кітаптар Тегтің суретші болуға деген құштарлығына ықпал етті. 19 жасында Тег Индианадан Нью-Йоркке кетіп, 1903-1907 жылдары Нью-Йорктегі Art Students League-де сурет өнерін оқыды. Онда ол өзінің алғашқы әйелі, суретші әріптесі Селия Фехонмен танысты. Нью-Йоркке келгеннен кейін ақша табу үшін Тег Манхэттендегі «Жас ерлер христиан қауымдастығында» (YMCA) пальтоларды қадағалап, сонымен қатар табельдерге жазуды бастады. Оның әріптермен жасаған жұмысы пошта арқылы тапсырыс каталогтарына арналған иллюстрациялық жобаларға айналды, онда ол галстук, аяқ киім сияқты киім-кешектерді суреттеді. Мода индустриясына қатысудан бас тартып, Тег өзінің шығармашылық күшін жарқын жарнамалық иллюстрацияларға жұмсады, бұл YMCA-да танысқан жарнама агенттігінің басшысы Уолтер Уайтхедтің назарын аударды. 1920 жылдардың ортасына қарай, шекаралық дизайнға деген сұраныс төмендеген кезде Тег коммерциялық қаптамамен аздап айналысты. Халықаралық Париж көрмесінен және еуропалық стильдік бағыттардан қызығушылық танытқан Тег 1926 жылдың 30 маусымында еуропалық дизайнды зерттеу үшін Еуропаға сапарлады. Шетелде ол Италияда өткен көрмеде Баухаус мектебінің жұмысымен танысып, Ле Корбюзьенің сәулеттік туындылары мен жазбаларынан үлкен шабыт алды. 18 жылдық жарнамалық мансабын аяқтамас бұрын Тег өнім дизайнына қатысты бірнеше тапсырыстарды орындады, олар үшін клиенттердің саны артып, кеңес сұрады. 43 жасында Тег өнім және қаптама дизайнымен айналысатын жеке кәсіпкерлік құрды. 1927 жылы Тег өзінің алғашқы ірі тапсырыс берушісі Истман Кодакпен келісімге келгеннен кейін визиткасына «Өнеркәсіптік дизайн» деген жазуды қосты. Метрополитен өнер музейінің кураторы Ричард Бах Тегті Рочестердегі Истман Кодак компаниясының басқарушысы Адольф Стуберге ұсынды, себебі компания камераларды жобалау үшін суретшінің көмегін қарастырып жатқан еді. Камералар туралы білімі болмаған Тег Кодак инженерлерімен бірлесіп жұмыс істеуді ұсынды. 1928 жылдың 1 қаңтарында Тег Кодакпен ұзақ қарым-қатынасқа бастаған дизайндық жобаға кірісті. Ол көптеген танымал Кодак камераларын, соның ішінде Арт-Деко стиліндегі сыйлық камерасын (1928), «Бэби Брауни» (1934), «Бэнтам Специал» (1936) (Арт-Деко стилінің шедеврi және ең танымал камералардың бірі) және «Брауни Хоуки» (1950) камераларын жасады. 1960 жылға дейін әлемде осы арт-деко стиліндегі 20 000-нан астам станция салынды. Ол үш ай бойы Детройт пен Нью-Йорк арасында сапарлап дайындалды. Тег 1939-40 жылдардағы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне үлкен үлес қосты, ол көрменің дизайн кеңесінің жеті мүшесінің бірі болды және тоғыз корпоративтік стендтің дизайнына жауапты болды. Тегтің қосымша көрме жұмыстарына 1957 жылғы Милан триенналесі, 1961 жылғы Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы Азамат соғысының жүз жылдық мерекесіне арналған купол, Сиэтлдегі Әлемдік көрмеге арналған АҚШ ғылым орталығы, сондай-ақ 1964 жылғы Әлемдік көрмедегі Газ фестивалі үшін «Болашақ үйі» кіреді.
Books on architecture in his high school library influenced Teague's desire to become an artist. At 19 years old, Teague left Indiana for New York City. He studied painting from 1903 to 1907 at the Art Students League of New York, where he met his first wife, Celia Fehon, a fellow artist. To earn money upon his arrival in New York, Teague checked hats at the Young Men's Christian Association in Manhattan, where he also began sign painting. His lettering work evolved into illustration projects for mail order catalogues, for which he drew apparel items such as neckties and shoes. Refusing involvement in the fashion industry, Teague focused his creative efforts on elaborate advertising illustrations, which caught the attention of Walter Whitehead, an advertising executive whom Teague had met at the YMCA. By the mid 1920s, as the demand for border designs weakened, Teague had become lightly involved in commercial packaging. Intrigued by the International Paris Exposition and European stylistic movements, Teague left for Europe on June 30, 1926, to investigate European design. While abroad he familiarized himself with Bauhaus work during an exhibition in Italy, and became greatly inspired by the architectural creations and writings of Le Corbusier. Shortly before Teague concluded his 18 year advertising career, he partook in several commissions in product design, for which a growing number of clients sought counseling. At age 43, Teague established a sole proprietorship devoted to product and package design. By 1927, Teague added "Industrial Design" to his letterhead upon landing his first big client, Eastman Kodak. Richard Bach, a curator of the Metropolitan Museum of Art, had recommended Teague to Adolph Stuber, a top manager of Rochester, New York based Eastman Kodak, when the company was considering the assistance of an artist to design cameras. With no knowledge of cameras, Teague proposed working on site in collaboration with Kodak engineers. On January 1, 1928, Teague embarked on a design endeavor that culminated in an extensive relationship with Kodak He designed a number of well known Kodak cameras, including an Art Deco gift camera (1928), the Baby Brownie (1934), the Bantam Special (1936) (considered a masterpiece of Art Deco styling and one of the most popular cameras ever produced,) and the Brownie Hawkeye (1950). More than 20,000 of these art deco style stations had been built worldwide by 1960. for which he prepared for three months, commuting between Detroit and New York. Teague made a substantial impact on the 1939 40 New York World's Fair as one of seven members of the Fair's design board, and was also responsible for nine corporate displays. Teague's additional exhibition work includes that for the 1957 Milan Triennial, 1961 Civil War Centennial Dome in Richmond, Virginia, the US Science Center for the World's Fair in Seattle, as well as the "House of the Future" for the Festival of Gas at the 1964 World's Fair.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең: мамандықты бекіту
Тейг, сонымен бірге өнеркәсіптік дизайн саласындағы пионерлер Реймонд Лоуи мен Генри Дрейфуспен бірге Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін зор табысқа жетті. Соғыстан кейінгі экономикалық өркендеу американдық тұтынушылардың қандай да бір жаңа және сапалы өнімге деген сұранысын арттырып, американдық бизнес арасында өнеркәсіптік дизайнға деген қажеттілікті күшейтті. 1944 жылы Тейг Нью-Йорк штатының апелляциялық сотында өнеркәсіптік дизайнның қоғамдық игілікке қосқан үлесін көрсете отырып, оның кәсіп екенін сәтті қорғады, бұл ұлттық үлгіге айналды. 1946 жылы Франк Дель Джудисе (кейін компания президенті болған) WDTA компаниясынан The Boeing Company-ден тапсырыс алу үшін өтініш жасады, бұл WDTA-ның Boeing компаниясымен ұзақ мерзімді қарым-қатынасын қалыптастырды және компанияның аэроғарыш саласындағы маңызды рөлін белгіледі. 1959 жылға қарай WDTA-ның клиенттерінің тізіміне Ac'cent, Polaroid, Schaefer Beer, Procter & Gamble, UPS, Steinway, General Foods Corporation, Boeing, Con Edison, Du Pont, US Steel, NASA және АҚШ Әскери-теңіз күштері кірді. Оның ұлы, Уолтер Дорвин Тейг кіші, 1934 жылдан бастап әкесімен бірге жұмыс істей бастады және өзінің өмірін өнеркәсіптік дизайнға арнады, 2004 жылы қайтыс болғанға дейін осы салада еңбек етті. 2007 жылы Тейг IDSA-дан "Жеке есімдерді тану" сыйлығын алды. 2014 жылдың тамызында Тейг IDSA Академиясының мүшесі болып сайланды. Мұндай ұсыныстар қоғам мен мамандыққа сіңірген еңбегі арқасында мүшелердің құрметі мен ықыласын қозған, жақсы қалыптасқан мүшелеріне арналған.
Teague, along with fellow industrial designer pioneers Raymond Loewy and Henry Dreyfuss, experienced monumental success following World War II. The post war economic boom fueled the American consumer's desire for more and better products, intensifying the demand for industrial design among American businesses. In 1944, Teague successfully defended the assertion that industrial design was a profession, citing its contributions to the public good before the appeals court in New York State, setting a national precedent. In 1946, Frank Del Giudice (who would later become the company's president) represented WDTA in seeking commissions from The Boeing Company, not only commencing WDTA's lasting relationship with Boeing, but the company's substantial impact in aerospace. By 1959, WDTA's client list included Ac'cent, Polaroid, Schaefer Beer, Procter & Gamble, UPS, Steinway, General Foods Corporation, Boeing, Con Edison, Du Pont, US Steel, NASA, and the US Navy. His son, Walter Dorwin Teague Jr., who began working with his father in 1934, also devoted his career to industrial design until his own death in 2004. In 2007, Teague posthumously won the Personal Recognition Award from IDSA. In August 2014, Teague was named to the Academy of Fellows by the IDSA. Such recommendations are for members in good standing who have earned the special respect and affection of the membership through distinguished service to the society and to the profession as a whole."
Биографиялық деректі фильм
2014 жылы Техас штатының Остин қаласында тәуелсіз режиссер Джейсон А. Моррис түсірген "Тиг: Дизайн және әсемдік" көркем деректі фильмінің тұсаукесері өтті. Фильм Тигтің өмірін, оның даңққа көтерілу жолын, тәуелсіз мінезді ұлымен болған шиеленісті қарым-қатынасын және оның ең үздік дизайндарының қалыптасу тарихын көрсетеді. Фильм 2015 жылы Ньюпорт-Бич кинофестивалінде, Трейл-Дэнс кинофестивалінде және Сан-Диего дизайн кинофестивалінде басты таңдау ретінде ұсынылды. Сонымен қатар, ол АҚШ-тың дизайн мектептері мен мұражайларында көрсетілді.
In 2014 the feature documentary film "Teague: Design & Beauty" by independent filmmaker, Jason A. Morris, premiered in Austin, Texas. The film documented Teague's life, his rise to prominence, his turbulent relationship with a rebellious son, and the stories behind some of his greatest designs. The film was an official selection at the 2015 Newport Beach Film Festival, Trail Dance Film Festival, and San Diego Design Film Festival. It was also screened at design schools and museums across the United States.
Жарияланымдар
Тигтің ең танымал кітабы, "Бүгінгі дизайн: машина дәуіріндегі тәртіп техникасы", 1940 жылы өнеркәсіптік дизайн саласы бойынша жарық көрген алғашқы кітап болды. Онда заманауи дизайнның қалыптасуы баяндалған, сондай-ақ дизайн мәселелерін шешуге қажетті әдістер егжей-тегжейлі сипатталған. Саладағы "кезеңдік қадам" деп танылған бұл кітап, өркениеттің өндіріс қуатына деген қажеттілігінің дамуын және дизайнердің қызметін зерттейді.
Teague's best known book, Design This Day The Technique of Order in the Machine Age, was first published in 1940, as the first book on the whole subject of industrial design, tracing the development of modern design and outlining necessary techniques to the solution of design problems. Described as a "milestone" in the industry, the book explores the evolution of civilization's reliance on increased industrialization and explains the designer's role.