Кіріспе
Американдық актер (туған 1961)
Вудроу Трейси Харрелсон (23 шілде 1961 жылы туған) – американдық актер. Ол көптеген марапаттарға ие, соның ішінде Primetime Emmy Award сыйлығы, сондай-ақ үш Academy Award және төрт Golden Globe Award номинациясына ие. Харрелсон алғаш рет NBC телеарнасының «Cheers» (1985–1993) комедиялық сериалындағы Вуди Бойд бармен рөлімен танымал болды, ол үшін ол комедиялық сериалдағы ең үздік қосалқы актер номинациясы бойынша бес рет ұсынылып, бір рет Primetime Emmy сыйлығын жеңіп алды. 1999 жылы ол танымал «Frasier» спин-офф сериалындағы рөлін қайта ойнады, бұл рөлі үшін ол комедиялық сериалдағы ең үздік қонақ актер номинациясы бойынша Primetime Emmy сыйлығына ұсынылды. Харрелсон үш рет Academy Award номинациясын алды: «Халық Ларри Флинтке қарсы» (1996) фильмі үшін ең үздік актер, ал «Хабаршы» (2009) және «Еббингтен тыс үш билборд» (2017) фильмдері үшін ең үздік қосалқы актер. Оның басқа да танымал фильмдері: «Ақтерлер секіре алмайды» (1992), «Табиғи туған өлтірушілер» (1994), «Жыны қызыл сызық» (1998), «Ойнай бер, сүйекке дейін» (1999), «Қарттар үшін ел жоқ» (2007), «Жеті фунт» (2008), «Зомбилер елі» (2009), «Рампарт» (2011), «Жеті психопат» (2012), «Қазір сен мені көресің» (2013), «Он жетінің шегінде» (2016), «LBJ» (2016), «Жол торы» (2019) және «Қайғылы үшбұрыш» (2022). Сондай-ақ ол «Аштық ойындары» фильмдер сериясында (2012–2015) Хеймич Абернати рөлін сомдады. Харрелсон HBO телеарнасының «Game Change» (2012) фильміндегі Стив Шмидт рөлі үшін және «True Detective» (2014) криминалдық сериалындағы Марти Харт рөлі үшін Primetime Emmy Award сыйлығының ең үздік жетекші актер номинациясына ие болды. Ол HBO саяси мини-сериалы «Ақ үйдің сантехниктері» (2023) сериалында Э. Говард Хант рөлін сомдады және «Мини-сериал немесе телефильмдегі ең үздік актер» номинациясын алды.
Ерте өмір және білім
Вудроу Трейси Харрелсон Техас штатының Мидленд қаласында хатшы Диана (қызметкер аты Освальд) және сотталған кісі өлтіруші Чарльз Войд Харрелсон отбасында дүниеге келді. Ол пресвитериан дініндегі отбасында екі бауыры, Джордан мен Бреттпен бірге өсті, соңғысы актер болды. Олардың әкесі 1979 жылы федералды судья Джон Х. Вудті өлтіргені үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Харрелсон бала кезінде әкесі сирек болатындығын айтты. 1973 жылы ол анасының туған қаласы Либанға (Огайо штаты) көшті, онда Либан орта мектебін бітірді, 1979 жылы тәмамлады. 1979 жылдың жазында ол «Кингс Айленд» ойын-сауық паркінде жұмыс істеді. Харрелсон Индиана штатының Хановер қаласындағы Хановер колледжінде оқыды, онда театр және ағылшын тілін оқыды. Ол «Сигма Чи» студенттік қауымдастығының мүшесі болды және болашақ вице-президент Майк Пенспен дос болды. 1989 жылы бір рет жеңіске жетті. Оның Вуди Бойд кейіпкері Харрелсон колледжге барған Индиана штатының Хановер қаласынан шыққан. 1999 жылы Харрелсон «Cheers» сериалының сәтті спин-оффы «Frasier»-де қонақ ретінде ойнады, онда ол Вуди Бойд рөлін қайта ойнады. Ол осы рөлі үшін комедиялық сериалдағы үздік қонақ актер номинациясында «Эмми» сыйлығына ие болды. 2001 жылы ол «Уилл мен Грейс» сериалының бірнеше эпизодында Грейстің жаңа досы Нейтан рөлінде пайда болды. «Cheers» сериалында жұмыс істеп жүргенде Харрелсон кинодағы мансабын қайта бастады. Оның алғашқы фильмі — 1986 жылғы «Жабайы мысықтар» футбол комедиясы, Голди Хоун қатысқан. «Жабайы мысықтар» фильміндегі рөлінен кейін ол 1990 жылы Ханк Азариямен бірге «Cool Blue» романтикалық комедиясында ойнады. Ол Уэсли Снайпстің (ол да «Жабайы мысықтар» фильмінде дебют жасаған) қатысуымен 1992 жылы түсірілген «White Men Can't Jump» және 1995 жылы «Money Train» фильмдерінде бірге ойнады. 1993 жылы Харрелсон Роберт Редфорд пен Деми Мурмен бірге «Адамгершілікке жат ұсыныс» драмасында ойнады, бұл фильм бүкіл әлем бойынша 265 миллион доллардан астам табыс әкелді. Содан кейін ол Оливер Стоунның «Табиғи туылған өлтірушілер» фильмінде Микки Нокс және Майкл Чиминоның «Күнтізгіш» фильмінде доктор Майкл Рейнольдс рөлін ойнады.
1994-2011: Белгілі актер
Кифер Сазерлендпен бірге "Каубой жолы" (1994) фильмінде ойнады. 1996 жылы ол Фаррелли ағайындыларының "Кингпин" комедиясында ойнады. Харрелсонның мансабы Милош Форманның "Халық Ларри Флинтке қарсы" фильмінде "Хастлер" журналының баспашысы Ларри Флинт рөлін ойнағаннан кейін қарқын алды. Фильм сәтті өтті және Харрелсонның рөлі "Алтын глобус" және "Оскар" сыйлықтарына ұсынылды. Содан кейін Харрелсонды фильмдердегі маңызды рөлдерге шақырды. Ол 1997 жылы соғыс фильмі "Сараевоға қош келдіңіз" және 1997 жылы "Итті шауып" фильмінде Сержант Шуманн, ал 1997 жылы "Манхэттенге жол" отбасылық фильмінде Уилл Хаффман рөлінде ойнады. 1998 жылы Харрелсон "Палметто" триллерінде ойнады және Терренс Малик режиссерлік еткен "The Thin Red Line" соғыс фильмінде сержант Кекті сомдады, ол 1999 жылы жеті "Оскар" сыйлығына, соның ішінде "Ең үздік фильм" номинациясына ұсынылды. Харрелсон "The Hi Lo Country" сияқты басқа да фильмдерде түсті және "EDtv" комедиясында Рей Пекурни рөлін ойнады. Сондай-ақ 1999 жылы ол "Остин Пауэрс: Мені ұрған тыңшы" фильмінің соңында камео ретінде пайда болды, содан кейін Рон Шелтонның "Play It to the Bone" фильмінде боксшы Винс Бодро рөлінде ойнады. 1999 жылы Харрелсон Миннеаполистегі Театр де ла Жун Лунде өзінің "Күннен алыс" пьесасын қойды. Ол 2000 жылы Н. Ричард Нэштің "Жаңбыр жасаушы" пьесасының "Рундабут" Бродвейдегі қайта жаңғыруында, 2001 жылы Сэм Шепардтың "Келер Генри Мосс" пьесасында, 2002 жылдың күзінде Лондонның Вест-Энде Кайл МакЛачланмен бірге Джон Колвенбахтың "Орташа күні" пьесасында және 2003 жылдың жазында Беркли-стрит театрында Кеннет Лоннерганның "Бұл біздің жастарымыз" пьесасының Торонтодағы премьерасын режиссерлік етті. Харрелсон 2003 жылға дейін фильмдерде қайта пайда болмады, ол "Ашуды басқару" комедиялық фильмінде Галаксия рөлін сомдады. Ол "Күн батудан кейін" және Спайк Лидің "Ол мені жек көреді" фильмдерінде ойнады. 2005 жылы Харрелсон "The Big White" және "North Country" фильмдерінде түсті. Сондай-ақ 2005 жылы ол "The Prize Winner of Defiance, Ohio" фильмінде конкурсқа құмар әйелдің күйеуі Келли Райан рөлін ойнады. 2005-2006 жылдың қысында Харрелсон Лондонның Вест-Эндеге оралды, Теннесси Уильямстың "Night of the Iguana" пьесасында ойнады. Харрелсон Торонтодағы (Онтарио) Hart House театрында 2011 жылдың 21 сәуірінен 7 мамырына дейін өткен "Bullet for Adolf" (Фрэнки Хайманмен бірге жазған пьесасы) қойылымын режиссерлік етті. "Bullet for Adolf" 2012 жылдың 19 шілдесінен бастап Бродвейде (New World Stages) ашылды және 2012 жылдың 30 қыркүйегінде жабылып, 21 қазанға дейін жарияланған ұзартуды болдырмады. Нью-Йорк сыншылары бұл пьесаны сынады. 2006 жылы Харрелсон екі фильм түсірді, "Free Jimmy" анимациялық фильмі және Ричард Линклейтер жазған және режиссерлік еткен "A Scanner Darkly". 2007 жылы ол "Көшпенді" фильмінде Вашингтонның жоғары мәртебелі әйелдерінің гей-эскорты Картер Пейдж III рөлін ойнады. 2007 жылы "Оскар" сыйлығын алған қылмыс триллері "Кәрілерге арналған ел жоқ" фильмінде Харрелсон бас жүлде иесі Карсон Уэллс рөлінде басты рөлге ие болды. Фильм Жоел Коен мен Итан Коен үшін "Ең үздік фильм" және "Ең үздік режиссер" сыйлығын жеңіп алды. Харрелсон сонымен қатар Томми Ли Джонс, Хавьер Бардем, Джош Бролин және Келли Макдональдпен бірге "Ең үздік актерлік құрам" үшін Экранда актерлер гильдиясының сыйлығын жеңіп алды. 2007 жылы "Сиэтлдегі шайқаста" Харрелсон Сиэтл полициясының бас рөлін ойнады, оның жүкті әйелі 1999 жылғы Дүниежүзілік сауда ұйымының наразылық акциялары кезінде баласынан айырылды. 2008 жылы Харрелсон бірнеше фильмдерде түсті, соның ішінде Уилл Ферреллдің баскетбол комедиясы "Semi Pro" және Уилл Смиттің "Жеті фунт" драмасында Езра Тернер есімді соқыр веган ет сатушысы ретінде ойнады. 2009 жылы Харрелсон "Хабаршы" фильміндегі капитан Тони Стоун рөлі үшін айтарлықтай мақтау алды. Көптеген сыншылар оның ең жақсы рөлі деп санайтын Харрелсон Independent Spirit Award, Golden Globe Award, Screen Actors Guild Award және Academy Award сыйлығының "Ең үздік қосалқы актер" номинацияларына ие болды. Харрелсон сондай-ақ 2009 жылғы Ұлттық сын кеңесінің марапаттау рәсімдерінде "Ең үздік қосалқы актер" сыйлығын жеңіп алды және әртүрлі сыншылар қоғамынан мақтау алды. Сол жылы Харрелсон "Зомбиленд" қорқынышты комедиясында, содан кейін Роланд Эммерихтің 2012 жылы әлемнің соңы туралы ескертетін Чарли Фрост рөлін ойнады. 2010 жылы ол батыс жекпе-жек өнерінің футуристикалық фильмі "Бунраку" фильмінде бармен және ұстаз ретінде ойнады. 2009 жылдың 12 қарашасында Comedy Central шоуының "The Colbert Report" эпизодында Харрелсон Стивен Колбертпен өзінің "The Messenger" фильмін насихаттау үшін сұхбаттасты. Колберттің әскерлерді қолдауына қатысты сұрақтарына жауап ретінде Харрелсон Колбертке камера алдында шашын қырып беруге келісті. 2010 жылдың 6 маусымында Харрелсон ЮНИСЕФ Ұлыбританиясы үшін Манчестердегі Old Trafford стадионында өткен Soccer Aid 2010 ойынына қатысты. Матч Ұлыбританияның ITV телеарнасында тікелей эфирде көрсетілді. Гордон Рамзиге алмастырылған Харрелсон пенальти сериясының соңғы соққысын орындады, 91.2 минуттан кейін 2:2 есебімен тең түскеннен кейін. Өзінің соққыны қайдан орындау керектігін бастапқыда білмесе де, Харрелсон "The Rest of the World" командасы үшін ойынды жеңіп алды, турнир басталғаннан бері Англияны алғаш рет жеңді. Кейін сұхбатта ол "соққы тиген сәтті тіпті есімде ұстамаймын" деді. 2011 жылы ол "Friends with Benefits" фильмінде Томми рөлін ойнады. Харрелсон 2011 жылы түсірілген "ETHOS" фильміне түсірді, ол өзін-өзі жойғысы келген, теңсіз билік және сәтсіз демократиялық идеалдармен басқарылатын қазіргі қоғам туралы әңгімелейді. Харрелсон 2012 жылдың 27 мамырында Soccer Aid 2012 ойынына да қатысты. Матч Англияның пайдасына 3:1 есебімен аяқталды.
2012 жылдан қазіргі уақытқа дейін: мансаптық өрлеу және танымалдық
Ол 2012 жылы «Аштық ойындарында» Хеймич Абернати рөлін ойнады және 2015 жылы аяқталған сериядағы барлық үш фильмде сол рөлді қайталады. 2012 жылы ол HBO телеарнасының «Game Change» фильмінде республикалық стратегия Стив Шмидт ретінде Джон Маккейн мен Сара Пейлиннің 2008 жылғы президенттік науқанында басты рөлді ойнады. Харрелсон Джулианна Мур, Сара Полсон және Эд Харриспен бірге түсті. Фильмнің режиссері – Джей Роуч, сценарийін Дэнни Стронг жазған. Өзінің рөлі үшін ол көптеген марапаттарға ие болды, соның ішінде «Primetime Emmy Award» сыйлығына «Шеректік бас актер» номинациясы бойынша ұсынылды. 2012 жылдың 3 ақпанында ол Reddit веб-сайтында «Менен кез келген нәрсені сұраңыз» сессиясына қатысты. AMA PR апатына айналды, себебі Харрелсон ешқандай сұраққа мәнді жауап бере алмады және жақын арада Rampart (2011) қылмыстық драмасының жаһандық тұсаукесеріне тікелей қатысы жоқ мәселелерге жауап беруден бас тартты. 2014 жылы Харрелсон теледидарға оралды, HBO-ның «True Detective» қылмыстық сериясының бірінші маусымында Мэтью МакКонахимен бірге ойнады, онда ол 17 жыл бойы болған кісі өлтірулерді тергейтін Луизиана полицейі Марти Харт рөлін сомдады. Ол және МакКонахи «Breaking Bad» сериалының соңғы маусымы үшін Брайан Кранстонға есе жіберіп, драмалық сериалдағы үздік актер үшін «Primetime Emmy Award» номинациясын алды. 2015 жылы Вуди Харрелсон мен оның қызы Зои U2 тобының «Song for Someone» атты 7 минуттық қысқаметражды фильмінде ойнады. 2016 жылы Харрелсон «Lost in London» фильмін өзі жазып, түсіріп, продюсерлік етіп, басты рөлді ойнайтынын мәлімдеді, ол бір кадрмен түсірілді және 2017 жылдың 19 қаңтарында тікелей эфирде көрсетілді. Харрелсон 2017 жылы шыққан «Three Billboards Outside Ebbing, Missouri» қара комедиялық қылмыстық фильмінде полиция бастығы Билл Уиллоуби рөлін ойнады. Ол үшін «Оскар» сыйлығына «Ең үздік қосалқы актер» және «Ең үздік ер актердің қосалқы рөліндегі үздік рөлі» номинацияларына ие болды. 2017 жылы ол «Айлар планетасы үшін соғыс» ғылыми-фантастикалық фильмінде полковник рөлін ойнады. Сол жылы ол Жаннет Уоллстың естеліктері негізінде түсірілген «Шілек сарай» комедиялық драмалық фильмінде де ойнады. 2018 жылы Харрелсон Lucasfilm-нің «Solo: A Star Wars Story» фильмінде қылмыскер және Хан Солоның ұстазы Тобиас Бекет рөлін сомдады. 2018 жылы Харрелсон «Venom» фильмінің соңында камео ретінде түсіп, Клетус Касади рөлін ойнады, ал 2021 жылы «Venom: Let There Be Carnage» фильмінің жалғасында Касадимен бірігіп, симбиот Карнаджды да дауыстап, басты антагонист рөлін қайталады. 2019 жылы ол Кевин Костнермен бірге «Жолшылар» фильмінде ойнады. 2019 жылдың қарашасында ол Роланд Эммерихтің блокбастері «Мидуэй» фильмінде адмирал Честер Нимиц рөлін ойнады. Сол жылы ол «Zombieland 2: Double Tap» (2019) фильмінде Таллахасси рөлін қайталады. 2019 жылдан бастап Харрелсон Джо Байденді бейнелеп, «Saturday Night Live» бағдарламасында көптеген рет пайда болды, Джим Керриді алмастырды. 2021 жылдың наурыз айында ол Джозеф Кесселдің 1960 жылғы сол аттас романының бейімделуі «The Man with the Miraculous Hands» фильмінде Феликс Керстен рөлін ойнауға дайындалып жатыр. Харрелсон HBO-ның саяси шектеулі сериясы «Ақ үйдің сантехниктері» (2023) фильмінде барлау офицері Э. Говард Хант рөлін сомдады. Сериал Уотергейт жанжалы мен оны тергеуге арналған. Харрелсон сонымен қатар сериалдың атқарушы продюсері болды. Сондай-ақ 2023 жылы ол «Чемпиондар» фильмінде, ерекше қажеттіліктері бар көптеген актерлерді қамтитын Арнайы Олимпиада баскетбол командасын басқаруға мәжбүр болған, өзінің мансабында дағдарысқа тап болған жаттықтырушы рөлін ойнады.
Жеке өмір
1985 жылы Харрелсон Тихуанада Нэнси Саймонға (драматург Нил Саймонның қызы) үйленді. Бұл одаққа көп мән берілмеді, екеуі келесі күні ажырасуды жоспарлаған еді, бірақ олар келгенде дүкен-галереядағы неке/ажырасу орталығы жабылып қойғандықтан, тағы он ай үйленген күйінде қалды. 2008 жылы ол органикалық тағамды жеткізу қызметі Yoganics-тің негізін қалаушыларының бірі Лора Луиге үйленді. Олар 1987 жылы танысты, ол оның жеке көмекшісі болып жұмыс істеген кезде. Қазір олар Гавайи штатының Мауи аралында тұрады және үш қызы бар (1993, 1996 және 2006 жылдары дүниеге келген). 2014 жылы Харрелсонға Ганновер колледжінің құрметті гуманитар ғылымдарының докторы (DHL) атағы берілді. Харрелсон шахматтың жанкүйері. 2018 жылдың қараша айында ол Лондонда өткен Әлем шахмат чемпионатының бірінші ойынына қатысты, онда норвегиялық чемпион Магнус Карлсен мен американдық үміткер Фабиано Каруана өзара күш сынасты. Ол ойынның салтанатты бірінші қозғалысын жасады. 2016 жылы Нью-Йоркте өткен бұрынғы Әлем шахмат чемпионатында да салтанатты бірінші қозғалысты жасаған еді. 1999 жылы Прагада Вуди Харрелсон ақ түспен ойнап, Бернард Пархэмнің есімімен аталатын Пархэм шабуылын қолданып, әлем чемпионы Гарри Каспаровпен тең түсті. Бірақ Харрелсонға Прагада GM Алексей Широв пен GM Джудит Полгар арасындағы шахмат матчын тамашалауға келген бірнеше шахмат гроссмейстерлері көмектесті. 2007 жылы ол «Ескі елге оралмайды» фильмінде түсті; фильмде де, 2005 жылғы романның 1980 жылдардағы оқиғасында да шерифтің айтқан сөзі бар: «Жақында Сан-Антониода федералды судьяны атып өлтірді», бұл оның әкесі Чарльз Харрелсонға сілтеме жасайды, ол Джон Х. Вудті өлтірген.
2020 жылы Харрелсон түсірілім кезінде бразилиялық джиу-джитсумен айналысып жатқаны көрінді және ол ақ белбеуіндегі бірінші жолақты алды. Харрелсон Цинциннати Бенгалс командасының жанкүйері. 2023 жылы Харрелсонның көп жылдық досы Мэтью Макконахи олардың бауырластар болуы мүмкін екенін айтты. Макконахидің анасы Макконахидің тууына себеп болған кезде Харрелсонның әкесі Чарльз Харрелсонмен жақын болғанын мәлімдеді.
Өмір салты мен көзқарасы
Харрелсон шикі вегетариандық диета ұстанады. Ет пен сүт өнімдерін жемеумен қатар, Харрелсон қант пен ұн да жемейді. Ол 2011 жылы PETA-ның 20 танымал вегетариандарының бірі ретінде пошта маркасында (PhotoStamp ретінде) бейнеленді, ал 2012 жылы PETA-ның ең тартымды вегетарианшысы деп танылды (Джессика Честейнмен бірге). Харрелсон бала кезінде діншіл пресвитериан болды және колледжде теологияны оқыды. Харрелсон 2009 жылдың қазан айында Playboy журналына берген сұхбатында: «Мен теологиямен айналысып, Киелі кітаптың тамырларын зерттедім, бірақ содан кейін оның адам жасаған екенін түсіне бастадым. Мен: «Құдай шынымен осы арқылы сөйлеп тұр ма?» – деп ойлана бастадым. Киелі кітаптың тек адамдарды бақылауға арналған құжат екенін көз жеткіздім», – деді. Ол өзін «күшті рухани өмірі бар» адам деп сипаттайды. 2020 жылдың сәуір айында Харрелсон Instagram-да 5G желілері мен COVID-19 арасындағы байланыс туралы конспирологиялық теорияны жариялаған жазба жариялады, ол кейіннен жойылды. 2022 жылдың мамырында Харрелсон «микробтар теориясына сенбеймін» деді және COVID-19-ға қарсы профилактикалық шара ретінде бет маскаларын қолдануды «абсурдты» деп атады, сондай-ақ: «Мен маска киюден шаршадым, сіз оның ішінде тыныс аласыз деп ойлайсыз, бірақ егер олай болса, сіз өліп қалар едіңіз, өзіңіздің көміртек газыңызбен дем алатын едіңіз» деп қосты.
Құқықтық мәселелер
1 маусым 1996 жылы Харрелсон Кентукки штатының Ли округінде өнеркәсіптік қымыз бен марихуананы ажыратпайтын штат заңына наразылық білдіру үшін төрт қымыз тұқымын символдық түрде отырғызғандықтан тұтқындалды. Харрелсон округке өз адвокаты, Кентукки штатының бұрынғы губернаторы Луи Б. Нанн, агенті және CNN телеарнасының түсірілім тобымен келді. Жергілікті қонақ үйде болғанда Харрелсон округ шерифі Джуниор Килбернге ниетін жеткізу үшін қоңырау шалды. Килберн мен шериф орынбасары Дэнни Тоусенд Харрелсонның хабарлаған жеріне келді. Камералар жұмыс істеп тұрғанда Харрелсон қымыз тұқымын жерге отырғызды. Тұқым отырғызылғаннан кейін Килберн Харрелсонды марихуана өсіргені үшін тұтқындап, округтік түрмеге қамады. Ол сол күні 200 долларлық кепілдікпен босатылды. Кейін ол автографтар беріп, полиция қызметкерлерімен суретке түсті. Наннның көмегімен ол 25 минуттан кейін барлық айыптаулардан босатылды. Оқиға 2010 жылы Майкл П. Хеннингтің "Hempsters: Plant the Seed" атты деректі фильмінде көрсетілді. 2002 жылы Харрелсон Лондон қаласында таксидегі оқиғадан кейін полициямен қуаланды және тұтқындалды. Харрелсон Лондон полиция бөліміне жеткізіліп, кейін кепілдікпен босатылды. Кейін Харрелсон оқиғаға қатысқан такси жүргізушісіне 550 фунт стерлинг (844 доллар) төлегеннен кейін іс жабылды. Бұл оның 2017 жылы тікелей эфирде көрсетілген "Lost in London" фильміне шабыт берді. 2008 жылы TMZ фотографы Джош Левин Харрелсонға 2006 жылы Голливудтағы түнгі клубтың сыртында болған шабуыл үшін сотқа шағымданып, талап қойды. Оқиғаның бейнежазбасында Харрелсонның камераны ұстап алып, фотографпен жанжалдасқандығы көрінді. Лос-Анджелес прокурорлары актерге қарсы қылмыстық іс қозғаудан бас тартты, бірақ Левин сол жазда 2,5 миллион доллар өтеу талап етіп сотқа шағым берді. 2010 жылдың сәуір айында сот ісі тоқтатылды.
Бизнес
2022 жылдың 13 мамырында Харрелсон Лос-Анджелес, Калифорнияда Санта-Моника бульварынан тыс орналасқан The Woods WeHo қанап шешілетін орнын ашты.
Белсенділік
Харрелсон марихуана мен қынаптың заңдастырылуын жақтаушы және оған құлшыныс білдіруші. Ол Зигги Марлидің «Wild and Free» әнінде қонақ болды, бұл ән қынап өсіруді қолдайды. 2003 жылдан бері Харрелсон NORML кеңесінің мүшесі болып табылады. Харрелсон 2007 жылдың қыркүйек айында Амстердамда өткен PICNIC'07 фестивалі сияқты экологиялық шараларға қатысты. PICNIC жыл сайынғы фестивалін «шығармашылық, ғылым, технология, медиа және бизнес араласып, бірлесіп жаңа шешімдерді іздейтін үш күндік қарқынды орта» деп сипаттайды. Бірде ол «Солтүстік жағалау Жерді қорғау» тобының мүшелерімен бірге «Алтын қақпа» көпіріне шығып, «Хурвиц, ежелгі секвоялар алтыннан да құнды емес пе?» деген баннерді жайып, Максэм Inc. бас директоры Чарльз Хурвицке наразылық білдірді, ол бір кезде «Алтын кімде болса, сол ережелерді қабылдайды» деген еді. Харрелсон бірде АҚШ-тың батыс жағалауына велосипедпен және домино керуенімен, қынап майымен жұмыс істейтін биодизель автобусымен бірге Spitfire Agency (жекеше түсірілім фильмінің тақырыбы) және 1999 жылғы «Grass» деректі фильмін баяндады. Ол қысқа мерзімге Батыс Голливудта «O2» деп аталатын оттегі тақтасының иесі болды. Харрелсон 2003 жылы Иракқа жасалған шабуылға қарсы ашық түрде сөйледі, сондай-ақ бұрынғы Бірінші шығанақ соғысына қарсы UCLA-да және 1991 жылы Айова мен Небраскада «Вуди Харрелсонның білім беру сапарлары» аясында колледж концерттері кезінде наразылық білдірді. 2009 жылдың қазан айында ол қоршаған ортаны қорғау білімі, тұрақтылық және белсенділік салаларындағы үлесі үшін Йорк университетінің құрметті дәрежесін алды. 2010 жылдың маусым айында Харрелсон ЮНИСЕФ-ке қаражат жинау мақсатында Манчестердегі Олд Траффорд стадионында өткен «Футболға көмек» шарасына қатысты. Ол 2012 жылы ЮНИСЕФ ойынында Әлем командасы үшін соңғы 10 минут ойнады, бірақ Англияға 3:1 есебімен жеңіліп қалды.
Саясат
Харрелсон өзін анархист деп жариялайды. Хауард Зиннмен болған әңгімесінде Харрелсон Зиннді өзінің жеке батыры санайтынын мойындады. 2002 жылы Харрелсон британдық "The Guardian" газетінде президент Джордж Буштың АҚШ-тың Иракқа басып кіруге дайындалуын "расистік және империалистік соғыс" деп сынап, мақала жазды. Сондай-ақ ол АҚШ-тың Ирактағы алдыңғы соғысына және президент Билл Клинтонның Иракқа қатысты санкцияларына қарсы екенін мәлімдеді. 2013 жылы Харрелсон президент Барак Обаманы Ауғанстаннан АҚШ әскерін шығаруда сәтсіздікке ұшырағаны үшін айыптап, оны Ричард Никсонмен теріс салыстырды. 2023 жылы ол Роберт Кеннедиді қолдайтындай көрінді. 2024 жылдың мамырында Кеннедидің сайлау штабы Харрелсонның дауысымен RFK Jr-дың өмірі мен мансабы туралы қысқа деректі фильмді жариялады.
Фильмографиясы мен марапаттары
Кинографиясы мен түрлі жанрларды қамтитын өнерлік жұмыстарының арқасында Харрелсон көптеген жобаларда камера алдында да, артында да ойнаған рөлдерімен танымал. Оның актерлік жетістіктері әлемдік деңгейде мойынға алынып, жеті Primetime Emmy Awards, үш Academy Awards, BAFTA Awards, төрт Golden Globe Awards және жеті Screen Actors Guild Awards номинациясына ие болды. Оның Оскарға ұсынылған рөлдерінің ішінде 1996 жылғы «Ларри Флинтке қарсы халық» атты тарихи фильміндегі Ларри Флинт рөлі үшін «Ең үздік актер» және 2009 жылғы «Хабаршы» мен 2017 жылғы «Еббингтен тыс үш билборд» фильмдеріндегі Персық шығанағы соғысының ардагері мен полиция бастығы рөлдері үшін «Ең үздік қосалқы актер» номинациялары бар. Телевизияда оның бармен Вуди Бойд рөлі комедиялық сериалдағы «Ең үздік қосалқы актер» санатында бес рет Emmy Awards номинациясына ие болды, соның ішінде бір рет жеңіске жетті. Кейін Харрелсон «Фрейзер» комедиялық сериалында және 2012 жылғы «Ойын өзгереді» телефильмінде ойнады, бұл оған тағы екі Emmy Awards номинациясын әкелді: «Комедиялық сериалдағы ең үздік қонақ актер» және «Мини-сериалдағы немесе фильмдегі ең үздік бас актер» номинациялары. Индустриядағы көптеген жетістіктерінен басқа, оның басқа да жұмыстарының ішінде «Солтүстік ел» (2005), «Ескілерге орын жоқ» (2007), «2012», «Зомбиленд» (екеуі де 2009), «Енді сен мені көресің» (2013) және оның 2016 жылғы жалғасы, «Аштық ойындары» (2012–2015), «Он жетінің шегі», «LBJ» (екеуі де 2016), «Шынылы қамал» (2017) және «Кейт» (2021) фильмдері бар. Харрелсон сыншылар тарапынан жағымсыз бағаланған фильмдерде де ойнаған, мысалы, 1993 жылғы «Адамгершілік емес ұсыныс» фильміндегі рөлі үшін 1994 жылы «Ең нашар қосалқы актер» номинациясында Golden Raspberry Award жүлдесін жеңіп алды.