Рим империясының шекара қорғанысы – Limes. Германия және Нидерланд аумағындағы ежелгі Римнің германдық шекарасы, лагерьлер тізбегінен тұрған. 1-5 ғасырлар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим империясының шекаралық және шекаралық қорғанысы
Frontier and border defences of the Roman Empire
Лим (лат. limes; көпше саны limites) – бұл термин көбінесе Римнің ежелгі Германия шекарасындағы қорғаныс немесе шекара белгілеу жүйесін атау үшін қолданылады, ол Рим империясының шекараларын көрсетеді. Қазіргі уақытта бұл термин империяның басқа аймақтарындағы, мысалы, шығыс және Африкадағы шекара қорғанысына қатысты да қолданыла бастады.
Limes (Latin; , : limites) is a term used primarily for the Germanic border defence or delimiting system of Ancient Rome marking the borders of the Roman Empire. The term has been extended in modern times to refer to the frontier defences in other parts of the empire, such as in the east and in Africa.
Төменгі Германия
Бұл лим секциясы біздің заманымыздың 1-ші – 5-ші ғасырларында құрылып, Төменгі Германия провинциясы (Germania Inferior) арқылы өтті. Ол қазіргі Нидерланды және Германия аумағында орналасқан. Бұл лим – Рейн өзеніндегі өзен шекарасы (limes ripa) болды, ол лагерьлер тізбегімен қоршалған. Ол Солтүстік теңізден (Катвик-Бриттенбург лагері) Винкстбахқа (Жоғарғы герман лимдеріндегі Рейнброль бекінісіне қарсы) дейін созылып, Германия Төменгі және Германия Жоғары Рим провинциялары арасындағы шекараны құрады. Жоғарғы герман-ретиан лимдерінен өзгеше, бұл лим берік қоршау немесе қабырғамен белгіленбеген. Қорғаныс орлары мен қоршаулар да табылған жоқ. Күзетшілер жақын маңдағы кастраларда және әдетте Рейн өзенінің жағасында салынған мұнараларда орналасқан. Лимаға жақсы дамыған әскери жол қызмет көрсетті. Әр лагерьде өзен порты немесе түсіру алаңы және қойма болды, себебі Рейн тек шекара ғана емес, сонымен қатар аймақтағы маңызды көлік және сауда жолы болды. Бірінші бөлімде, Ригомагус (Ремаген) және Бонна (Бонн) лагерьлері арасында, аздаған лагерьлер болды. Екінші, ортаңғы бөлімде, Бонна мен Ульпия Новиомагус Батаворум (Нижмеген) арасында, олар көптеген лагерьлерден тұрды. Мұнда ірі легиондық лагерьлер де болды; бір ерекшелігі бар, барлығы атты әскер казармалары болды. Ulpia Noviomagus Batavorum және Mare Germanicum (Солтүстік теңіз) арасындағы үшінші бөлімнің ландшафты көптеген шағын өзендермен және батпақты жерлермен сипатталды. Сондықтан, бұл аймақта тек бір атты әскер лагері болды. Бұл жердегі шекараны қорғау негізінен тығыз орналасқан, салыстырмалы түрде шағын когорттық бекіністерден тұрды. Германияның Төменгі әскері (Exercitus Germaniae Inferioris) көбінесе көмекші әскерлерден құралды. 2-ші ғасырдан бастап стратегиялық резервке Бонна/Бонн, Новасиум/Нойсс, Ветера/Ксантен және Новиомагус/Нижмегенде орналасқан үш легион кірді. Солтүстік теңіз, Рейн сағасы және Төменгі Рейн суларын бақылау және қадағалау Колония Клаудия Ара Агриппинсиум/Кельн қаласында штаб-пәтері орналасқан Classis Germanica-ның міндеті болды. Легиондар, көмекші әскерлер және флот бөлімшелеріне тиісті провинциялық губернатор басшылық етті. 3-ші ғасырдан бастап рипенстер (өзен күзетшілері), комитатенстер және либурнариялар Dux Belgicae secundae-нің басқаруында болды.
This section of limes existed from the 1st to the 5th century AD and ran through the province of Lower Germania (Germania Inferior). It lies on the territory of today's Netherlands and Germany. This limes was a river border (limes ripa) on the Rhine, defended by a chain of camps, that ran from the North Sea (Katwijk Brittenburg camp) to Vinxtbach (opposite Rheinbrohl fort on the Upper Germanic Limes), forming the border between the Roman provinces of Germania Inferior and Germania Superior. By contrast with the Upper Germanic Rhaetian Limes, it was not marked by a solid palisade or wall. Neither can any defensive ditch or rampart be identified. The guards were stationed in nearby castra and watchtowers usually built immediately on the Rhine. The limes was served by a well developed military road. Each camp had its own river port or landing stage and a storage area, because the Rhine not only formed the border but was also the most important transport and trade route in the region. In the first section, between the camps of Rigomagus (Remagen) and Bonna (Bonn), there were only a few camps. In the second, middle, section between Bonna and Ulpia Noviomagus Batavorum (Nijmegen), there were considerably more. Here there were also larger legion camps; with one exception, all were cavalry barracks. The landscape of the third section between Ulpia Noviomagus Batavorum and Mare Germanicum (the North Sea) was characterised by numerous small streams and boggy marshland. Consequently, in this area there was only one cavalry camp. Border security here consisted mainly of tightly packed, relatively small cohort forts. The occupying troops, Exercitus Germaniae Inferioris, consisted mostly of auxilia cohorts. From the 2nd century, the strategic reserve comprised three legions stationed in Bonna/Bonn, Novaesium/Neuss, Vetera/Xanten and Noviomagus/Nijmegen. The control and surveillance of the waters of the North Sea, the Rhine estuary and the Lower Rhine was the responsibility of the Classis Germanica whose headquarters was in Colonia Claudia Ara Agrippinensium/Cologne. Legions, auxilia and fleet units were commanded by the respective provincial governor. From the 3rd century the ripenses (river guards), comitatenses, and liburnaria were under the command of the Dux Belgicae secundae.
Азияда
Араб лимдері – Римнің Арабия Петрея провинциясының шөлмен шектесетін шекарасы. Ол Ақаба шығанағынан Сирияның солтүстігіне дейін, ең ұзын жерінде шамамен 1500 километрге (930 миль) созылады.
The Limes Arabicus was the frontier of the Roman province of Arabia Petraea, facing the desert. It runs from the Gulf of Aqaba to northern Syria, for about 1,500 kilometers (930 mi) at its greatest extent
Римнен кейінгі шекаралар
Холштейндегі Лаймс Саксония 810 жылы, Батыс Рим империясы құлағаннан соң көп уақыт өткенде құрылды. Шарль-Лаген өзінің империясын (кейіннен Каролинг империясы деп аталды) Рим империясының нағыз мұрагері деп есептеді және өзін "Рим императоры" деп атады. Ресми бұйрықтар латын тілінде жарық көрді, бұл империя шекарасының аталуына да әсер етті.
The Limes Saxoniae in Holstein was established in 810 AD, long after the fall of the Western Roman Empire. Charlemagne considered his empire (later called the Carolingian Empire) as the true successor to the Roman Empire and called himself "Emperor of the Romans". Official edicts were issued in Latin, which affected the naming of the Empire's frontier as well.
Көркем шығармаларда
Романдық серия «Романике» оқиғалары 161 жылы германдықтардың алғашқы шабуылына дейінгі онжылдықтарда Германдық Лаймс шебінде өтеді. Виннифред Брайердің «Рим қабырғасы: Роман» повесі 265 жылы Лаймс шебінің құлау кезінде орын алады.
The novel series Romanike is set at the Limes Germanicus in the decades until the first assault of Germanic peoples in 161 AD. Roman Wall: A Novel, by Winifred Bryher is set in 265 during the Limesfall.