Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Теориялық гибридті жұлдыз түрі
Торне-Житков объектісі (TŻO немесе TZO), сондай-ақ гибридті жұлдыз деп те аталады, – бұл қызыл алып немесе қызыл супергиганттың ядросында нейтронды жұлдызы бар, алып жұлдыз бен нейтронды жұлдыздың соқтығысуынан пайда болған жұлдыздың болжамды түрі. Мұндай нысандарды 1977 жылы Кип Торн мен Анна Житков болжады. 2014 жылы Кіші Магеллан бұлтында (SMC) орналасқан HV 2112 жұлдызының күшті үміткер екені анықталды. Тағы бір мүмкін үміткер – HV 11417 жұлдызы, ол да SMC-де орналасқан.
Theoretical hybrid star type
A Thorne–Żytkow object (TŻO or TZO), also known as a hybrid star, is a conjectured type of star wherein a red giant or red supergiant contains a neutron star at its core, formed from the collision of the giant with the neutron star. Such objects were hypothesized by Kip Thorne and Anna Żytkow in 1977. In 2014, it was discovered that the star HV 2112, located in the Small Magellanic Cloud (SMC), was a strong candidate. Another possible candidate is the star HV 11417, also located in the SMC.
Құрылу
Торне–Жытков объектісі нейтрон жұлдызы басқа жұлдызбен, көбінесе қызыл алып немесе супергигантпен соқтығысқанда пайда болады. Соқтығысқан нысандар қаңғып жүрген жұлдыздар болуы мүмкін, бірақ мұндай жағдай өте тығыз шарлы шоғырларда ғана кездеседі. Нейтрон жұлдызы екі жұлдыз жүйесіндегі жұлдыздардың біреуі жойылғанда (супернова) да пайда болуы мүмкін. Супернова ешқашан толық симметриялық болмайтындықтан және жойылған массаға байланысты екі жұлдыздың байланысу энергиясы өзгеретіндіктен, нейтрон жұлдызы бастапқы орбитасына қатысты белгілі бір жылдамдықпен қозғалады. Бұл жылдамдық оның жаңа орбитасын серігімен қиылыстыруына немесе серігі негізгі тізбектегі жұлдыз болса, серігінің қызыл алыпқа айналу кезінде оны жұтып алуына мүмкіндік береді. Нейтрон жұлдызы қызыл алыпқа енгеннен кейін, нейтрон жұлдызы мен қызыл алыптың сыртқы, сиретілген қабаттары арасындағы үйкеліс екі жұлдыз жүйесінің орбитасын тұрақсыздандырады, соның салдарынан нейтрон жұлдызы мен қызыл алыптың өзегі біртіндеп біріне жақындап спираль тәрізді қозғалысқа түседі. Бұл процесс бастапқы арақашықтыққа байланысты жүздеген жылдарға созылуы мүмкін. Екі ядро соқтығысқанда, нейтрон жұлдызы мен қызыл алыптың өзегі бірігіп кетеді. Егер олардың біріккен массасы Толман–Оппенгеймер–Волкофф шегінен асып кетсе, екеуі де қара тесікке құлайды. Әйтпесе, екеуі бірігіп, жалғыз нейтрон жұлдызына айналады. Егер нейтрон жұлдызы мен ақ жұлдыз біріксе, онда R Coronae Borealis айнымалы жұлдызының қасиеттеріне ие Торне–Жытков объектісі пайда болуы мүмкін.
A Thorne–Żytkow object is formed when a neutron star collides with another star, often a red giant or supergiant. The colliding objects can simply be wandering stars though this is only likely to occur in extremely crowded globular clusters. Alternatively, the neutron star could form in a binary system when one of the two stars goes supernova. Because no supernova is perfectly symmetric, and because the binding energy of the binary changes with the mass lost in the supernova, the neutron star will be left with some velocity relative to its original orbit. This kick may cause its new orbit to intersect with its companion, or, if its companion is a main sequence star, it may be engulfed when its companion evolves into a red giant. Once the neutron star enters the red giant, drag between the neutron star and the outer, diffuse layers of the red giant causes the binary star system's orbit to decay, and the neutron star and core of the red giant spiral inward toward one another. Depending on their initial separation, this process may take hundreds of years. When the two finally collide, the neutron star and red giant core will merge. If their combined mass exceeds the Tolman–Oppenheimer–Volkoff limit, then the two will collapse into a black hole. Otherwise, the two will coalesce into a single neutron star. If a neutron star and a white dwarf merge, this could form a Thorne–Żytkow object with the properties of an R Coronae Borealis variable.
Тарату
Масса жоғалтуы TŻO кезеңін аяқтауы мүмкін, ал қалған қабық дискке айналып, массивті аккрециялық дискі бар нейтрон жұлдызының пайда болуына әкеледі. Мұндай нейтрон жұлдыздары аккрециялық дисктері бар оқшауланған пульсарлар тобын құрауы мүмкін.
It has been theorized that mass loss will eventually end the TŻO stage, with the remaining envelope converted to a disk, resulting in the formation of a neutron star with a massive accretion disk. These neutron stars may form the population of isolated pulsars with accretion disks.