Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1932–1940 жылдардағы саяси партия.
1932–1940 political party
Британдық фашистер одағы (БФО) – 1932 жылы Освальд Мосли құрған британдық фашистік саяси партия. Мосли 1936 жылы партияның атын Британдық фашистер мен ұлттық социалистер одағы деп өзгертті, ал 1937 жылы – Британдық одақ деп өзгертті. 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін британ үкіметі партияны тыйым салды, ал 1940 жылы ол таратылды. БФО 1932 жылы 1931 жылғы жалпы сайлаудағы оның алдыңғы партиясы – Жаңа партияның жеңілісінен кейін құрылды. БФО құрылған кезде бастапқыда халықтың қолдауын алды, көптеген жақтастарды тартты, бір кезде партия мүшелерінің саны 50 000-ға жетті. Баспасөз магнаты лорд Ротермир партияның ертедегі маңызды қолдаушысы болды. Алайда, партияның радикалдылығы артқан сайын қолдау азайды. 1934 жылғы Олимпиада митингінде БФО-ның жарымәскери қанаты – Фашистік қорғаныс күштері бірнеше антифашистік наразылық білдірушілерге шабуыл жасады, бұл партияны көптеген жақтастарынан оқшаулады. 1936 жылы партияның нацистік антисемитизмді қабылдауы антифашистермен күшейіп бара жатқан қақтығыстарға әкелді, ең танымал оқиға – 1936 жылғы Лондонның Ист-Энд аймағындағы Кейбл-стрит шайқасы. 1936 жылғы Қоғамдық тәртіп заңы саяси форма киюге тыйым салып, саяси зорлық-зомбылықтың өсуіне жауап берді, бұл БФО-ға ерекше әсер етті, оның жақтастары киімдерінің түсіне байланысты «Қара көйлектер» деп аталды. Британдық баспасөз БФО-ны үнемі нацистік Германиямен байланыстырып көрсеткендіктен, Германияға қарсы британдық көзқарас күшейді, бұл қозғалыстың мүшелерінің азаюына әсер етті. Партия 1940 жылдың 23 мамырында Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін, оның қалған жақтастары нацистік «бесінші колоннаны» құруы мүмкін деген күдікпен британ үкіметі тарапынан тыйым салынды. Көптеген белгілі БФО мүшелері тұтқындалып, Қорғаныс ережесінің 18B бабы бойынша интернирленді.
The British Union of Fascists (BUF) was a British fascist political party formed in 1932 by Oswald Mosley. Mosley changed its name to the British Union of Fascists and National Socialists in 1936 and, in 1937, to the British Union. In 1939, following the start of the Second World War, the party was proscribed by the British government and in 1940 it was disbanded. The BUF emerged in 1932 from the electoral defeat of its antecedent, the New Party, in the 1931 general election. The BUF's foundation was initially met with popular support, and it attracted a sizeable following, with the party claiming 50,000 members at one point. The press baron Lord Rothermere was a notable early supporter. As the party became increasingly radical, however, support declined. The Olympia Rally of 1934, in which a number of anti fascist protestors were attacked by the paramilitary wing of the BUF, the Fascist Defence Force, isolated the party from much of its following. The party's embrace of Nazi style antisemitism in 1936 led to increasingly violent confrontations with anti fascists, notably the 1936 Battle of Cable Street in London's East End. The Public Order Act 1936, which banned political uniforms and responded to increasing political violence, had a particularly strong effect on the BUF whose supporters were known as "Blackshirts" after the uniforms they wore. Growing British hostility towards Nazi Germany, with which the British press persistently associated the BUF, further contributed to the decline of the movement's membership. The party was finally banned by the British government on 23 May 1940 after the start of the Second World War, amid suspicion that its remaining supporters might form a pro Nazi "fifth column". A number of prominent BUF members were arrested and interned under Defence Regulation 18B.
Өмірбаян
Освальд Мосли 1922 жылы консервативті партиядан сайланған ең жас депутат болды, бірақ содан кейін партиядан шығып, алдымен Лейбористер партиясына, одан кейін Тәуелсіз Лейбористер партиясына қосылды. Ол Рэмси Макдональдтың лейбористік үкіметінде Ланкастер герцогтігінің канцлері болды және жұмыссыздық мәселесіне қатысты кеңес берді. 1930 жылы Мосли өзінің «Мосли меморандумы» атты құжатын жариялады, онда протекционизмді жұмыссыздық мәселесін шешуге бағытталған прото-Кейнсиандық саясаттармен біріктірді. Жоспарлар қабылданбағандықтан, ол 1931 жылдың басында Лейбористер партиясынан кетіп, дереу өзінің меморандумының негізінде «Жаңа партияны» құрды. Партия 1931 жылдың басында Аштон-андер-Лайнда өткен қосымша сайлауда дауыстардың 16% -ын жинады, бірақ басқа сайлауларда сәттілікке жете алмады. 1931 жылы «Жаңа партияға» фашизмнің ықпалы күшейді, бұл өзгерістер Лондон қаласындағы 12 Great George Street мекенжайында болды.
Oswald Mosley was the youngest elected Conservative MP before crossing the floor in 1922, joining first Labour and, shortly afterward, the Independent Labour Party. He became Chancellor of the Duchy of Lancaster in Ramsay MacDonald's Labour government, advising on rising unemployment. In 1930, Mosley issued his Mosley Memorandum, which fused protectionism with a proto Keynesian programme of policies designed to tackle the problem of unemployment, and he resigned from the Labour Party soon after, in early 1931, when the plans were rejected. He immediately formed the New Party, with policies based on his memorandum. The party won 16% of the vote at a by election in Ashton under Lyne in early 1931; however, it failed to achieve any other electoral success. During 1931, the New Party became increasingly influenced by fascism. at 12 Great George Street in London.
Ерте табыстылық және өсу
Бір кезде БҰФ 50 000 мүшесі болды, ал Daily Mail басылымы «Қара көйлектерге ура!» деген тақырыпты жариялады. 1933 жылғы ақпанда тағайындалған алғашқы үгіт-насихат директоры Уилфред Рисдон болды, ол Мослидің барлық қоғамдық жиындарын ұйымдастыруға жауапты болды. Фашистерге қарсы күшті қарсылыққа қарамастан, жергілікті еврей қауымы, Еңбек партиясы, Тәуелсіз Еңбек партиясы және Ұлыбритания Коммунистік партиясы, БҰФ Лондоның шығыс бөлігінде жақтастары тапты. 1937 жылғы наурыздағы Лондон округтік кеңесі сайлауында Бетнал Грин, Шордич және Лаймхаус округтерінде 8000-ге жуық дауыс жинап, лайықты нәтижелерге қол жеткізді, бірақ кандидаттарының ешқайсысы сайланбады. 1930 жылдары БҰФ жергілікті билік деңгейінде бірнеше кеңесшілерді сайлады (соның ішінде Чарльз Бентинк Бадд (Вортинг, Сассекс), 1934; Рональд Крейси (Ай, Саффолк), 1938), бірақ парламенттік мандатқа ие бола алмады. БҰФ-тың екі бұрынғы мүшесі, майор сэр Джоселин Лукас және Гарольд Сореф кейін консервативті парламент мүшелері болып сайланды. Газет магнаты лорд Роттермирден алған қаржысы тоқтатылған партия 1935 жылғы жалпы сайлауда сайлаушыларды «Келесі жолы фашизм!» деп үгіттеп, дауыс беруден бас тартуға шақырды. «Келесі рет» болған жоқ, себебі келесі жалпы сайлау БҰФ таратылғаннан кейін бес жыл өткен 1945 жылғы шілдеде ғана өтті. 1930 жылдардың ортасында БҰФ-тың қарсыластарымен болған зорлық-зомбылық орта тап қолдаушыларының наразылығын тудырып, мүшелік саны азайды. 1934 жылы Лондондағы Олимпиада митингісінде БҰФ күзетшілері фашистерге қарсы наразылық білдіргендерді күшпен шығарып тастады, нәтижесінде Daily Mail қозғалысты қолдауын кері тартып алды. Митингіде көрсетілген зорлық-зомбылық көптеген адамдарды дүрліксітіп, бейтарап партияларды БҰФ-қа қарсы бұрды және антифашистік көзқарасты күшейтті. Бір бақылаушы: «Мен Мослидің саяси маньяк екеніне көз жеткіздім, және барлық адал ағылшындар оның қозғалысын жою үшін бірігуі керек» деді. Белфаста 1934 жылғы сәуірде Солтүстік Ирландиядағы партияның «Ульстер фашистері» деп аталатын тәуелсіз бөлімі құрылды. Бұл бөлім сәтсіз аяқталып, бір жыл ішінде дерлік жойылды. Олар Ирландия еркін мемлекетіндегі «Көк жейделілермен» байланыста болды және Біріккен Ирландияны қолдады, Ирландияның бөлінуін «Ирландиядағы бейбітшілік пен өркендеуге кедергі келтіретін еңсерілмейтін тосқауыл» деп сипаттады. Олардың логотипінде фасция және Ульстердің Қызыл қолы бейнеленген.
The BUF claimed 50,000 members at one point, and the Daily Mail, running the headline "Hurrah for the Blackshirts! ", was an early supporter. The first Director of Propaganda, appointed in February 1933, was Wilfred Risdon, who was responsible for organising all of Mosley's public meetings. Despite strong resistance from anti fascists, including the local Jewish community, the Labour Party, the Independent Labour Party and the Communist Party of Great Britain, the BUF found a following in the East End of London, where in the London County Council elections of March 1937, it obtained reasonably successful results in Bethnal Green, Shoreditch and Limehouse, polling almost 8,000 votes, although none of its candidates was elected. The BUF did elect a few councillors at local government level during the 1930s (including Charles Bentinck Budd (Worthing, Sussex), 1934; Ronald Creasy (Eye, Suffolk), 1938) but did not win any parliamentary seats. Two former members of the BUF, Major Sir Jocelyn Lucas and Harold Soref, were later elected as Conservative Members of Parliament (MPs). Having lost the funding of newspaper magnate Lord Rothermere, that it had previously enjoyed, at the 1935 general election the party urged voters to abstain, calling for "Fascism Next Time". There never was a "next time" as the next general election was not held until July 1945, five years after the dissolution of the BUF. Towards the middle of the 1930s, the BUF's violent clashes with opponents began to alienate some middle class supporters, and membership decreased. At the Olympia rally in London, in 1934, BUF stewards violently ejected anti fascist disrupters, and this led the Daily Mail to withdraw its support for the movement. The level of violence shown at the rally shocked many, with the effect of turning neutral parties against the BUF and contributing to anti fascist support. One observer claimed: "I came to the conclusion that Mosley was a political maniac, and that all decent English people must combine to kill his movement." In Belfast in April 1934 an autonomous wing of the party in Northern Ireland called the "Ulster Fascists" was founded. The branch was a failure and became virtually extinct after less than a year in existence. It had ties with the Blueshirts in the Irish Free State and voiced support for a United Ireland, describing the partition of Ireland as "an insurmountable barrier to peace, and prosperity in Ireland". Its logo combined the fasces with the Red Hand of Ulster.
Қалпына келтіру және мұра
1934-1935 жылдары БҰФ партия ішіндегі нацистік көзқарасты жақтаушылардың, мысалы Уильям Джойс пен Джон Беккеттің ықпалының артуына байланысты одан да антисемиттік сипатқа ие болды, бұл Роберт Форган сияқты мүшелердің отставкаға шығуына себеп болды. Бұл антисемиттік бағыт пен жоғары деңгейдегі отставкалар партия мүшелігінің айтарлықтай азаюына әкелді, 1935 жылдың соңына қарай 8000-нан төмен түсіп, нәтижесінде Мосли партияның күшін басты саясатқа қайта бағыттады. БҰФ мүшелері мен антифашистер арасында жиі және үзіліссіз қақтығыстар болды, ең белгілісі 1936 жылғы қазан айындағы Кейбл-стрит шайқасы, онда ұйымдасқан антифашистер БҰФ-тың Кейбл-стриттен шерумен өтуіне кедергі келтірді. Алайда, партия кейіннен Кейбл-стриттен басқа, Шығыс аймағында басқа шерулер ұйымдастырды, бірақ олар қандай да бір оқиғаға әкеп соқпады. БҰФ-тың VIII Эдуардты қолдауы және екінші дүниежүзілік соғыстың алдын алу мақсатындағы бейбітшілік науқаны партия мүшелігі мен халықтың қолдауын қайта арттырды. Партияның өсіп келе жатқан маңыздылығын ескере отырып, үкімет 1936 жылғы «Қоғамдық тәртіп туралы» заңды қабылдады, ол саяси форма киюді тыйым салып, саяси шерулерге полицияның келісімін талап етті. 1937 жылы Уильям Джойс және басқа да нацистік көзқарасты жақтаушылар партиядан бөлініп, Ұлттық социалистік лиганы құрды, ол көп ұзамай таратылды, ал оның көптеген мүшелері қамауға алынды. Кейін Мосли Джойсты сатқын деп айыптады және оның экстремалды антисемитизмін сынады. Тарихшы Стивен Дориль өзінің «Қара көйлектер» атты кітабында нацистердің құпия өкілдері БҰФ-қа шамамен 50 000 фунт стерлинг көмектескенін жазды. 1939 жылға қарай БҰФ мүшелерінің саны 20 000-ға дейін азайды. Соғыстан кейін Мосли саяси өмірге оралуға бірнеше рет сәттікке жетпеді, оның бірі – Біріккен қозғалыс арқылы болды, бірақ ол ешқандай нәтижеге қол жеткізе алмады.
The BUF became more antisemitic over 1934–35 owing to the growing influence of Nazi sympathisers within the party, such as William Joyce and John Beckett, which provoked the resignation of members such as Robert Forgan. This antisemitic emphasis and these high profile resignations resulted in a significant decline in membership, dropping to below 8,000 by the end of 1935, and, ultimately, Mosley shifted the party's focus back to mainstream politics. There were frequent and continuous violent clashes between BUF party members and anti fascist protesters, most famously at the Battle of Cable Street in October 1936, when organised anti fascists prevented the BUF from marching through Cable Street. However, the party later staged other marches through the East End without incident, albeit not on Cable Street itself. BUF support for Edward VIII and the peace campaign to prevent a second World War saw membership and public support rise once more. The government was sufficiently concerned by the party's growing prominence to pass the Public Order Act 1936, which banned political uniforms and required police consent for political marches. In 1937, William Joyce and other Nazi sympathisers split from the party to form the National Socialist League, which quickly folded, with most of its members interned. Mosley later denounced Joyce as a traitor and condemned him for his extreme antisemitism. The historian Stephen Dorril revealed in his book Blackshirts that secret envoys from the Nazis had donated about £50,000 to the BUF. By 1939, total BUF membership had declined to just 20,000. After the war, Mosley made several unsuccessful attempts to return to political life, one such being through the Union Movement, but he had no successes.
Суфражистермен қарым-қатынасы
"Заманауи" фашистік саясатқа қызыққан көптеген әйелдер, әсіресе экономикалық қиындыққа тап болған Ланкаширде, әйелдерді үйленгеннен кейін жұмыстан шығарудың кең таралған тәжірибесін тоқтату сияқты шараларға тартылып, Blackshirts қатарына қосылды. Көп ұзамай әйелдер BUF мүшелерінің ширек бөлігін құрады. 2010 жылғы қаңтарда BBC-нің "Ана Blackshirt болған" деген деректі фильмінде Джеймс Моу 1914 жылы Нора Эламның суфражист қозғалысына қатысқандығы үшін Эмелин Панкхерстпен бірге Холлоуэй түрмесінің камерасына қамалғанын, ал 1940 жылы Диана Мослимен бірге сол түрмеге қайта оралғанын, бұл жолы фашистік қозғалысқа қатысқандығы үшін айтты. Тағы бір белгілі суфражистка Мэри Ричардсон BUF әйелдер бөлімінің басшысы болды. Мэри София Аллен OBE – Батыс Англия әйелдерінің әлеуметтік және саяси одағының (WSPU) бұрынғы филиал жетекшісі. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, ол 1920 жылы WPV командирі болып, Әйелдер полиция еріктілеріне қосылды. Ол Мослимен 1932 жылғы сәуір айында қаңтар клубында кездесіп, Германияға сапар шеккеннен кейін клубта сөз сөйледі, "неміс әйелдерінің жағдайы туралы шындықты білу үшін". BBC баяндамасында Еламның фашистік философиясының суфражист тәжірибесінен қалай өркендегені, британдық фашистік қозғалысты негізінен әйелдердің басқарғаны, олардың жас әйелдерді ерте жастан нысанаға алғаны, алғашқы британдық фашистік қозғалысты әйел құрғаны және суфражистердің жетекші тұлғалары Освальд Мослимен бірге BUF-ті қалай құрғаны сипатталды. Мослидің сайлау стратегиясы 1935 жылдан кейінгі сайлауға дайындық жасау болды, ал 1936 жылы ол сол сайлауға BUF кандидаттарының тізімін жариялады, Элам Нортгемптон округінен үміткер ретінде тіркелді. Мосли Эламды Нортгемптонға қалалық залда өткен сайлаушылармен кездесуге ертіп барды. Сол кездесуде Мосли "алғашқы үміткерді таныстыру мүмкіндігіне ие болғанына қуанғанын және [осылайша] Ұлттық социализм британдық әйелдерді үйге қайтаруды ұсынды деген пікірді мәңгілікке жойғанын" мәлімдеді. "Бұл жай ғана рас емес. Элам ханым [одан әрі сөйледі] бұрын әйелдердің сайлау құқығы үшін күрескен және Ұлыбританиядағы әйелдердің азаттығының жарқын мысалы болды". Бұрынғы суфражистер түрлі себептермен BUF-ке тартылды. Көптегендер бұл қозғалыстың күші суфражистерді еске салады деп ойлады, ал басқалары BUF-тің экономикалық саясаты оларға нағыз теңдік сыйлайды деп сенді. Континенттік әріптестерінен айырмашылығы, бұл қозғалыс әйелдерді үй шаруасына қайтаруды талап етпейтінін және корпоративтік мемлекет үй шаруасындағы әйелдерге лайықты өкілдік беруді қамтамасыз ететінін, сондай-ақ әйелдерге тең жалақы төленетінін және үйленген әйелдердің жұмысқа орналасуына кедерес келтіретін неке шартын жоятынын мәлімдеді. BUF сонымен қатар жаңадан туған аналарға қолдау көрсетті (туылу көрсеткіші төмендегеніне байланысты), сондай-ақ тиімді контрацепция ұсынды, өйткені Мосли халықтың заманауи ғылыми білімнен хабарсыз болуы ұлттық мүддеге қайшы деп есептеді. Бұл саясаттар феминизмге емес, мемлекеттік мүдделер үшін әйелдердің дағдыларын тиімді пайдалануға бағытталған болса да, көптеген суфражистер үшін тартымды болды.
Attracted by ‘modern’ fascist policies, such as ending the widespread practice of sacking women from their jobs on marriage, many women joined the Blackshirts – particularly in economically depressed Lancashire. Eventually women constituted one quarter of the BUF's membership. In a January 2010 BBC documentary, Mother Was A Blackshirt, James Maw reported that in 1914 Norah Elam was placed in a Holloway Prison cell with Emmeline Pankhurst for her involvement with the suffragette movement, and, in 1940, she was returned to the same prison with Diana Mosley, this time for her involvement with the fascist movement. Another leading suffragette, Mary Richardson, became head of the women's section of the BUF. Mary Sophia Allen OBE was a former branch leader of the West of England Women's Social and Political Union (WSPU). At the outbreak of the First World War, she joined the Women Police Volunteers, becoming the WPV Commandant in 1920. She met Mosley at the January Club in April 1932, going on to speak at the club following her visit to Germany, "to learn the truth about of the position of German womanhood". The BBC report described how Elam's fascist philosophy grew from her suffragette experiences, how the British fascist movement became largely driven by women, how they targeted young women from an early age, how the first British fascist movement was founded by a woman, and how the leading lights of the suffragettes had, with Oswald Mosley, founded the BUF. Mosley's electoral strategy had been to prepare for the election after 1935, and in 1936 he announced a list of BUF candidates for that election, with Elam nominated to stand for Northampton. Mosley accompanied Elam to Northampton to introduce her to her electorate at a meeting in the Town Hall. At that meeting Mosley announced that "he was glad indeed to have the opportunity of introducing the first candidate, and [thereby] killed for all time the suggestion that National Socialism proposed putting British women back into the home; this is simply not true. Mrs Elam [he went on] had fought in the past for women's suffrage and was a great example of the emancipation of women in Britain." Former suffragettes were drawn to the BUF for a variety of reasons. Many felt the movement's energy reminded them of the suffragettes, while others felt the BUF's economic policies would offer them true equality – unlike its continental counterparts, the movement insisted it would not require women to return to domesticity and that the corporatist state would ensure adequate representation for housewives, while it would also guarantee equal wages for women and remove the marriage bar that restricted the employment of married women. The BUF also offered support for new mothers (due to concerns of falling birth rates), while also offering effective birth control, as Mosley believed it was not in the national interest to have a populace ignorant of modern scientific knowledge. While these policies were motivated more out of making the best use of women's skills in state interest than any kind of feminism, it was still a draw for many suffragettes.
Танымал мәдениетте
Channel 4 телесериалы «Мосли» (1998) Освальд Мослидің BUF-тағы жылдарындағы мансабын бейнеледі. Төрт бөлімнен тұратын серия оның ұлы Николас Мосли жазған «Ойын ережесі» және «Байонда бледен» кітаптарына негізделген. «Бұл жерде болды» (1964) фильмінде BUF Германияның Британияны басып алған билік партиясы болып көрінеді. Киноға бармай тұрып, сахнада радиодан Мослидің сөзі естіледі. Мосли мен BUF-ты көркем әдебиетте алғаш рет Олдос Хакслидің «Пойнт-Контер-Пойнт» романында (1932) бейнеленген. Онда Мосли «БФФ» – «Басқарушы фашистердің бауырластығының» кісі өлтіруші басшысы Эверард Уэбли ретінде бейнеленген; ол жаман аяқталады. BUF Гарри Тертлдоувтың бірнеше романдарында кездеседі. Оның «Менің жауларымның қасында» атты альтернативті тарих романында 2010 жылы нацистер жеңіске жеткен әлемде, премьер-министр Чарли Линтон бастаған BUF Британияны басқарады. Бұл жерде реформа қозғалысының алғашқы белгілері пайда болады. «Оңтүстік Жеңіс» сериясында Америка Конфедеративтік Штаттары тәуелсіздік алған және Орталық державалар (соның ішінде АҚШ) бірінші дүниежүзілік соғыстың аналогын жеңген, «Күміс көйлектер» (BUF-ке ұқсас) Черчилль бастаған консерваторлармен коалицияға кірісті. Мосли қаржы министрі болып тағайындалды. BUF және Мосли сонымен қатар 1960 жылдары құрылған Әлемдік соғыс тетралогиясынан кейінгі «Тертлдоувтың отарлау» трилогиясында фондық рөлде пайда болады. Джеймс Герберттің «48» романында (1996) Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде биологиялық қару шығарылғаннан кейін қираған Лондонда BUF Blackshirts аңшылыққа түскен басты кейіпкер бар. BUF және Мослидің тарихы қайта қарастырылады. Кен Фоллетттің «Су үстіндегі түн» романында бірнеше басты кейіпкерлер BUF мүшелері. Оның «Жер шарының қысы» кітабында Кейбл-стрит шайқасы оқиғасы орын алады және кей кейіпкерлер BUF-қа немесе BUF-қа қарсы ұйымдарға қатысады. BUF сонымен қатар Гай Уолтерстің «Лидер» (2003) кітабында кездеседі, онда Мосли 1930 жылдары Ұлыбританияның диктаторы болады. Британдық юморист жазушы П. Г. Водхаус кітаптар мен әңгімелерде BUF-ты сатиралайды. BUF «Көйлектер» емес, «Қара шорты» деп сатиралық түрде аталады, өйткені ең жақсы көйлектің барлық түстері бұрыннан алынған болатын. Оның басшысы әйелдердің іш киім дүкенінің иесі Родерик Спод болды. Британдық романшы Нэнси Митфорд BUF және Мослиді «Жасыл түсті перукалар» (1935) романында сатиралайды. Жазушының әпкесі Диана Митфорд 1932 жылдан бері Мослимен романтикалық қарым-қатынаста болған. 1992 жылы Acorn Media компаниясы Agatha Christie-дің «One, Two, Buckle My Shoe» фильмінде Дэвид Сучет және Филипп Джексонмен бірге, қосалқы кейіпкерлердің бірі (Кристофер Экклстон ойнады) BUF-тің қарапайым мүшесі ретінде ақылы лауазымға ие болады. BUF және Освальд Мосли Кадзуо Ишигуроның «Күннің қалдықтары» романында айтылады. BUF және Мосли BBC версиясында көрсетілген «Үстіңгі қабат, Төменгі қабат» (2010) сериалында екі кейіпкер BUF жақтастары болады. Pogues тобының «The Sick Bed of Cuchulainn» әнінде, олардың «Rum Sodomy & the Lash» (1985) альбомынан, BUF-ке екінші аятында «And you decked some fucking blackshirt who was cursing all the Yids» деген жолмен сілтеме жасалады. Нед Боуманның «Боксер, жуанша» (2010) атты алғашқы романы Кэбл-стрит шайқасын суреттейді. С. Дж. Самсонның «Доминион» (2012) романында сэр Освальд Мосли Ішкі істер министрі ретінде «Дюнкерк соңынан кейінгі Германиямен келісімнің» 1952 жылы орнатылған альтернативті тарихты жандырмасында» болады. Лорд Бивербрук - авторитарлық коалициялық үкімет премьер-министрі. Қара көйлектер көбінесе көмекші полиция қызметкерлері болып табылады. «Патшаның сөзі» (2010) фильмінде қысқаша кадрда Лондонның кірпіш қабырғасында плакаттар бар, олардың кейбіреулерінде «Фашизм - бұл практикалық патриотизм», ал басқаларында «Патшаның қасында тұрыңыз» деп жазылған. Екі плакат та британдық Қара көйлекшілер, король Едуард VIII-ді қолдаған. Эдвард фашистік бейімділіктерге күдікті болды. Сара Фелпс 2018 жылы BBC One-де Агата Кристидің «А» романын бейімделгенде Британ фашистер одағының белгісін тақырып ретінде қолданды. Б. К. Қылмыстар. Аманда К. Хейлдің «Ақымақ Шляпник» (2019) романында оның әкесі Джеймс Ларратт Баттерсби BUF мүшесі ретінде бейнеленген. Мослиді Сэм Клэфлин Би-Би-Си «Peaky Blinders» шоуының 5 және 6-сырында BUF негізін қалаушы ретінде бейнелейді. BUF мұрасы детектив сериалының 8-ші маусымының соңғы эпизодының тақырыбы болып табылады.
The Channel 4 television serial Mosley (1998) portrayed the career of Oswald Mosley during his years with the BUF. The four part series was based on the books Rules of the Game and Beyond the Pale, written by his son Nicholas Mosley. In the film It Happened Here (1964), the BUF appears to be the ruling party of German occupied Britain. A Mosley speech is heard on the radio in the scene before everyone goes to the movies. The first depiction of Mosley and the BUF in fiction occurred in Aldous Huxley's novel Point Counter Point (1932), in which Mosley is depicted as Everard Webley, the murderous leader of the "BFF", the Brotherhood of Free Fascists; he comes to a nasty end. The BUF has been featured in several novels by Harry Turtledove. In his alternative history novel In the Presence of Mine Enemies, set in 2010 in a world in which the Nazis were triumphant, the BUF led by Prime Minister Charlie Lynton governs Britain. It is here that the first stirrings of the reform movement appear. In the Southern Victory series, set in a reality in which the Confederate States of America became independent and the Central Powers (including the United States) won that reality's analogue of the First World War, the "Silver Shirts" (analogous to the BUF) entered into a coalition with the Conservatives who were led by Churchill with Mosley being appointed Chancellor of the Exchequer. The BUF and Mosley also appear as background influences in Turtledove's Colonization trilogy which follows the Worldwar tetralogy and is set in the 1960s. James Herbert's novel '48 (1996) has a protagonist who is hunted by BUF Blackshirts in a devastated London after a biological weapon is released during the Second World War. The history of the BUF and Mosley is recapitulated. In Ken Follett's novel Night Over Water, several of the main characters are BUF members. In his book Winter of the World, the Battle of Cable Street plays a role and some of the characters are involved in either the BUF or the anti BUF organisations. The BUF also appears in Guy Walters' book The Leader (2003), in which Mosley is the dictator of Britain in the 1930s. The British humorous writer P. G. Wodehouse satirized the BUF in books and short stories. The BUF was satirized as "The Black Shorts", rather than "shirts", because all of the best shirt colours were already taken. Its leader was Roderick Spode, the owner of a ladies' underwear shop. The British novelist Nancy Mitford satirized the BUF and Mosley in Wigs on the Green (1935). Diana Mitford, the author's sister, had been romantically involved with Mosley since 1932. In the 1992 Acorn Media production of Agatha Christie's One, Two, Buckle My Shoe with David Suchet and Philip Jackson, one of the supporting characters (played by Christopher Eccleston) secures a paid position as a rank and file member of the BUF. The BUF and Oswald Mosley are alluded to in Kazuo Ishiguro's novel The Remains of the Day. The BUF and Mosley are shown in the BBC version of Upstairs, Downstairs (2010) in which two of the characters are BUF supporters. The Pogues' song "The Sick Bed of Cuchulainn", from their album Rum Sodomy & the Lash (1985), refers to the BUF in its second verse with the line "And you decked some fucking blackshirt who was cursing all the Yids". Ned Beauman's first novel, Boxer, Beetle (2010), portrays the Battle of Cable Street. C. J. Samson's novel Dominion (2012) has Sir Oswald Mosley as Home Secretary in a "post Dunkirk peace with Germany alternate history thriller" set in 1952. Lord Beaverbrook is Prime Minister of an authoritarian coalition government. Blackshirts tend to be auxiliary policemen. In the film The King's Speech (2010), a brief shot shows a brick wall in London plastered with posters, some of them reading "Fascism is Practical Patriotism" and others reading "Stand by the King". Both sets of posters were put up by British Blackshirts, who supported King Edward VIII. Edward was suspected of fascist leanings. Sarah Phelps used the British Union of Fascists' insignia as a theme in her 2018 BBC One adaptation of Agatha Christie's The A. B. C. Murders. Amanda K. Hale's novel Mad Hatter (2019) features her father James Larratt Battersby as a member of the BUF. Mosley was portrayed by Sam Claflin in Series 5 and 6 of the BBC show Peaky Blinders as the founder of the BUF. The legacy of BUF is a theme of the final episode of season 8 of the detective series Father Brown.
Сайлау нәтижелері
Қайта сайлау Кандидат Дауыс саны % үлесі 1940 Сайлау бойынша Сильвертаун 151 1,0 1940 Сайлау бойынша Лидс Солтүстік-шығыс 722 2,9 1940 Сайлау бойынша Миддлтон және Прествич 418 1,3
By election Candidate Votes % share 1940 Silvertown by election 151 1.0 1940 Leeds North East by election 722 2.9 1940 Middleton and Prestwich by election 418 1.3