Кіріспе
Неміс музыканты және суретшісі (ту. 1938 жылы) - неміс суретшісі, музыканты және жазба продюсері. Вурманн 1966 жылдан 1969 жылға дейін Манфред Манн тобының бассисті болды және Карли Саймонның "You're So Vain" әнін, Лу Ридтің "Transformer" альбомын, сондай-ақ "The Beatles" тобының бұрынғы мүшелерінің көптеген жазбаларында сессиялық музыкант ретінде өнер көрсетті. Продюсер ретінде Вурманн "Трио" тобымен бірге олардың дүниежүзілік "Da Da Da" хитін жасады. Вурманның "The Beatles" тобымен танысуы 1960-шы жылдардың басында Гамбургтегі кезеңдеріне дейін жетеді. Джон Леннон мен Пол Маккартни өз серіктестерімен бірге тұруға көшкеннен кейін ол Джордж Харрисон мен Ринго Старрмен бірге Лондондық пәтерде тұрды. Ол 1966 жылғы "Revolver" альбомының обложкасын жасады, осы жұмысы үшін "Grammy" сыйлығын жеңіп алды. Сондай-ақ ол "Revolver" әндерінің ноталық графикасын да жасады. Топтың тарауынан кейін Леннон, Харрисон, Старр және Вурманнаннан тұратын "The Ladders" тобы құрылатыны туралы әңгімелер тарады. Алайда, бұл жоспар іске аспады, бірақ төрттік ("The Ladders" және Билли Престон) Старрдың "I'm the Greatest" трегінде орындады, ал Вурманн Леннонның, Харрисонның және Старрдың жеке альбомдарында ойнады, сондай-ақ қысқа мерзімге "Plastic Ono Band" тобының мүшесі болды. 1990-шы жылдары ол "The Beatles Anthology" альбомдарының көркемдік дизайнын жасады. 2009 жылы Вурманн өзінің тұңғыш жеке альбомын – "A Sideman's Journey" шығарды, онда екі тірі қалған "Beatles" мүшесі – Маккартни мен Старр "Voormann and Friends" ретінде өнер көрсетті. Вурманн "The Beatles", "The Dirty Knobs", Гарри Нильссон, "Bee Gees", "Wet Wet Wet" және "Turbonegro" сияқты көптеген топтар үшін көркемдік туындылар жасады.
Klaus Otto Wilhelm Voormann (born 29 April 1938) is a German artist, musician, and record producer. Voormann was the bassist for Manfred Mann from 1966 to 1969, and performed as a session musician on a host of recordings, including "You're So Vain" by Carly Simon, Lou Reed's Transformer album, and on many recordings of the former members of the Beatles. As a producer, Voormann worked with the band Trio on their worldwide hit "Da Da Da". Voormann's association with the Beatles dates back to their time in Hamburg in the early 1960s. He lived in the band's London flat with George Harrison and Ringo Starr after John Lennon and Paul McCartney moved out to live with their respective partners. He designed the cover of their 1966 album Revolver, for which he won a Grammy Award. He also designed the graphics for the sheet music of songs from Revolver. Following the band's split, rumors circulated of the formation of a group named the Ladders, consisting of Lennon, Harrison, Starr and Voormann. This failed to materialise; however, all four would be Ladders (plus Billy Preston) performed on the Starr track "I'm the Greatest", and Voormann did play on solo albums by Lennon, Harrison and Starr, as well as briefly being a member of the Plastic Ono Band. In the 1990s, he designed the artwork for The Beatles Anthology albums. In 2009, Voormann released his debut solo album A Sideman's Journey, which featured the two surviving Beatles, McCartney and Starr, performing as "Voormann and Friends". Voormann has designed artwork for many bands, including the Beatles, The Dirty Knobs, Harry Nilsson, the Bee Gees, Wet Wet Wet and Turbonegro.
Ерте өмір
Клаус Отто Вильгельм Вурманн Берлинде, Германияда дүниеге келді және солтүстік Берлиннің қалашықтарында өсті. Оның әкесі дәрігер, ал Клаус алты бауырдың бірі еді. 2010 жылғы шілдеде «Talking Germany» бағдарламасында сұхбат бергенде Вурманн өзінің дислексиясы туралы айтты. Вурманн отбасы өнерге, классикалық музыкаға және кітаптарға қызығушылық танытты, сонымен қатар тарих пен дәстүрге құрметпен қарады. Оның ата-анасы Клаустың музыкалық білім алмай, Берлиндегі Meisterschule für Grafik und Buchgewerbe мектебінде коммерциялық өнерді оқығаны жөн деп шешті. Кейін ол Гамбургке көшіп, Meisterschule für Gestaltung мектебінде оқыды. Алайда, графика саласындағы білімін аяқтамас бұрын, Вурманн коммерциялық суретші, графикалық дизайнер және иллюстратор болып жұмыс істей бастады, сегіз ай бойы Дюссельдорфта журналдар үшін еңбек етті. Вурманн Астрид Кирхеррмен алғаш рет Гамбургте кездесті. Бір күні ол оның және Юрген Фоллмердің арасындағы даудан кейін, Гамбургтің Сент-Паули ауданындағы Рейпербан көшесімен келе жатып, Кайзеркеллер клубынан музыка естіді. Ол «Rory Storm and the Hurricanes» тобының өнерін тамашалады. Ал келесі сахнаға «The Beatles» шықты. Вурманн олардың өнерінен қатты әсерленді, тілінен ауып қалды. Ол бұрын ешқашан рок-н-роллды естімеген, тек джаз, Нат Кинг Коул және The Platters әндерін тыңдаған. Вурманн Кирхерр мен Фоллмерді келесі күні концерттерді көруге шақырды. Концерттен кейін үштік топқа мүмкіндігінше жақын болуға және музыканың әлеміне енуге бейімделді. Сент-Паули ауданы қаланың қауіпті бөлігі саналды, онда заңсыз әрекеттер жиі кездесетін. Бұл жерде жезөкшелер жұмыс істейтін, ал әдеттен тыс келбетімен көзге түскен адамдар зорлық-зомбылыққа ұшырау қаупінде болатын. Вурманн, Кирхерр және Фоллмер үштігі Кайзеркеллерде былғарыдан тігілген пальтолар, жүн свитерлер, джинсы және дөңгелек мұңдықтары бар аяқ киімдерімен көзге түсті, ал көптеген клиенттер Тедди-бой шаш үлгісін таңдап, қара былғары күрткілер мен ұштық аяқ киімдерін киген. Үзіліс кезінде Вурманн Леннонмен сөйлесуге тырысты (шала-жарым ағылшын тілінде) және өзі салған пластинка мұқабасын оның қолына ұстатты. Леннон оған көп қызығушылық танытпады, оның орнына Стю Сатклиффпен сөйлесуді ұсынды, оны «осы жердегі суретші» деп атады. Сатклифф үштікке қызығушылық танытты, оларды «нағыз богемдіктер» деп санады. Кейін ол олардан көздерін ала алмағанын, келесі үзілісте олармен сөйлескім келетінін, бірақ олар клубтан кетіп қалғанын жазды. Сатклифф ақыры олармен кездесіп, үшеуінің де Ливерпульдегі өнер колледжінің Гамбургтағы баламасы болған Meisterschule für Mode мектебінде оқығанын білді. Леннон үштікті экзистенциализмге деген құмарлықтарын әзілдеп «Exies» деп атады. Вурманн сол кезде Кирхеррмен қарым-қатынаста болды және Гамбургтің Алтона ауданындағы оның ата-анасының жоғары сыныпты үйінен жақын жерде тұрды. Кирхеррдің жатын бөлмесі, қабырғалары мен жиһаздары қара түсті болған, Вурманн үшін арнайы безендірілген. Кайзеркеллерге жасаған сапарлардан кейін олардың қарым-қатынасы тек достық сипатқа ие болды, өйткені Астрид Сатклиффпен кездесе бастады, ол оған қызығушылық танытты. Дегенмен, ол Вурманнның жақын досы болып қала берді.
Лондонға көшіп келу және "Битлз" тобымен байланысы
1960 жылдардың басында Вурман Германиядан Лондонға көшіп кетуге шешім қабылдады. Джордж Харрисон оны Лондонның Мейфэр ауданындағы Green Street пәтерінде тұруға шақырды, бұрын оны Beatles тобының төрт мүшесі де пайдаланған болатын: Леннон әйелі Синтия Леннонмен бірге тұруға көшіп кеткен, ал Маккартни қыз жолдасы Джейн Ашердің ата-анасының үйінің шатырына орналасты. Вурманн бір кезде Харрисонмен және Ринго Старрмен бірге тұрды, содан кейін коммерциялық суретші ретінде жұмыс тауып, жеке пәтер жалдады. 1963 жылы ол Гамбургке оралды, онда гитара мен вокалда Пэдди Чемберс, бас гитара мен вокалда Вурманн және барабанда Гибсон Кемппен бірге «Paddy, Klaus & Gibson» тобын құрды. 1965 жылы Вурман Лондонға оралды және Леннон одан «Revolver» альбомының мұқабасын жасауды сұрады. Вурманның ойында «коллаж» стилі болды. Мұқаба графикалық өнер бойынша ең үздік альбом үшін «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Кейінгі Виктория дәуірінің суретшісі Обри Бердслидің жұмыстарының ірі Tate Britain көрмесінде (4 наурыз – 25 мамыр 2020) «Revolver» мұқабасы 1960 жылдары Бердслидің монохромды қалам мен бояу стиліне қызығушылықтың қайта жаңғыруын көрсету үшін қойылды. Вурман кейін Харрисонның 1988 жылғы «When We Was Fab» синглінің мұқабасын жасады, онда «Revolver» мұқабасынан Харрисонның суреті және сол стильдегі жаңартылған сурет болды. Сонымен қатар, Вурманн Bee Gees 1st альбомының мұқабасын жасауға шақырылды, онда топтың бес мүшесі Вурманн салған түрлі-түсті, психоделикалық коллаждың үстінде тұрды. Келесі жылы Вурманның суреттері Bee Gees тобының «Idea» альбомының американдық нұсқасының мұқабасын безендірді. 1973 жылы Вурманн Старрдың «Ringo» альбомы үшін мұқаба мен буклеттің суреттерін жасады, сонымен қатар ол бас гитарада ойнады. 1966 жылы Вурманн Hollies және Moody Blues ұсыныстарын қабылдамай, Manfred Mann тобының мүшесі болды, бірақ Вурманн Hollies тобының бірнеше теледидарлық қойылымдарында Эрик Хейдокты ауыстырды. Вурман өзінің автобиографиясында топпен келіссөздер туралы айтады: «Warum spielst Du Imagine nicht auf dem weißen Klavier, John?» («Джон, неге "Imagine" әнін ақ пианинода ойнамайсың?»). Вурманн 1966 жылдан 1969 жылға дейін Manfred Mann үшін бас гитара мен флейтада ойнады, олардың Ұлыбританиядағы «Just Like a Woman» (шілде 1966) әнінен бастап, соңғы «Ragamuffin Man» (сәуір 1969) әніне дейін және 1968 жылғы халықаралық хит «The Mighty Quinn» әнін қосады. Beatles тобы тарағаннан кейін, олардың Вурманн Пол Маккартнидің орнына Ladders тобы ретінде қайта құрылуы туралы әңгімелер тарады, бірақ бұл жоспар іске аспады. Бұл құрам (Вурманн, Леннон, Харрисон және Старр) 1973 жылы Старрдың «I'm the Greatest» әнінде орындады. Вурманн 1970 жылдардың ортасында үш бұрынғы Beatles тобының басты бассисі ретінде танылды, ол Леннонның «John Lennon/Plastic Ono Band» (1970), «Imagine» (1971), «Some Time in New York City» (1972), «Walls and Bridges» (1974) және «Rock 'n' Roll» (1975); Харрисонның «All Things Must Pass» (1970), «Living in the Material World» (1973), «Dark Horse» (1974) және «Extra Texture (Read All About It)» (1975); және Старрдың «Ringo» (1973), «Goodnight Vienna» (1974) және «Ringo's Rotogravure» (1976) альбомдарында ойнады. Ол Харрисонның 1971 жылдың тамызында өткен Бангладеш үшін концерттерінде бас гитарада ойнады, онда Старр да қатысты. Сол жылы Леннон сұхбат берушіге «Beatles» тобы тарағанмен, «егер Джордж, Ринго және Джонның концерт беру идеясы бар екенін айтсаңыз, онда Клаус бізбен бірге ойнауға болатын адам болар еді» деді.
Лос-Анджелестегі студиялық жұмыс
1971 жылы Вурман Лос-Анджелеске көшті. Ол 1971 жылғы тамызда Нью-Йорктегі Мэдисон Сквер Гарденде өткен Бангладеш концертінде Харрисонның тобында орындады. Харрисон оны көрермендерге былай таныстырды: "Бас-гитарада көптеген адамдар естіген, бірақ ешқашан көрмеген біреу бар – Клаус Вурман".
Германияға оралу
1979 жылы Вурман Германияға қайта оралды; 1980 жылы «Попай» фильмінің бейімделуінде дирижер фон Шницл рөлінде эпизодтық түрінде ойнады. Одан кейін ол неміс «Трио» тобының үш студиялық альбомын және бір концерттік альбомын продюсерлік етті, сондай-ақ олардың «Da Da Da» әйгілі хитін жасады. 1986 жылы «Трио» тобы тарағаннан кейін Вурман олардың әншісі Стефан Реммлердің алғашқы жеке альбомын шығарды және альбомдағы бірнеше әнде бас-гитарада ойнады. Келесі жылы ол бұрынғы «Трио» тобының барабаншысы Питер Берренстің синглын шығарды.
Жартылай зейнетке шығу
Вурман 1989 жылы музыка бизнесінен зейнеткерлікке шығып, отбасына көбірек уақыт бөлуге шешім қабылдады. Ол Мюнхен қаласына жақын, Старнберг көлінің жағасында екінші әйелі Кристина және 1989 және 1991 жылдары дүниеге келген екі баласымен бірге тұрады. Ол кейде телеарналарда пайда болады. 1995 жылы Apple Records компаниясы Вурманнан The Beatles Anthology альбомдарының обложкасын жасауды сұрады. Ол өзінің досы, суретші Альфонс Кифермен бірлесіп обложкаларды суреттеді. 1994 жылғы "Backbeat" фильмінде, Битлз тобының Гамбургтегі күндері туралы, Вурманның рөлін неміс актері Кай Визингер сомдады. 2000 жылы Вурманн "Revolver" дизайнынан шабыттанған Enja Records әртісі Ажар Камалдың тұңғыш альбомы "Me Rio" обложкасын жасады. 2002 жылғы 29 қарашада Вурманн Лондонның Корольдік Альберт залында өткен Джорджқа арналған концертте "All Things Must Pass" әніне бас-гитарада ойнады. Автор Саймон Ленгпен сұхбаттасқанда, ол Харрисонды ғана емес, "нағыз ұлы гитарист" деп, сонымен қатар "менің өмірімдегі ең жақсы досым" деп сипаттады. 2003 жылдың сәуір айында Вурманн норвегиялық Turbonegro тобы үшін "Scandinavian Leather" обложкасын жасады. Сол жылдың қазан айында ол "Warum spielst du Imagine nicht auf dem weißen Klavier, John?" (Неге "Imagine" әнін ақ пианинода ойнамайсың, Джон? : Битлз және көптеген басқа достарым туралы естеліктер) атты автобиографиясын жариялады. Кітапта 1960-шы және 1970-ші жылдарға ерекше назар аударылған, Вурманның Битлз және басқа музыканттармен, суретшілермен тығыз достығы мен жеке өмірі жайлы айтылады. 2005 жылы BBC-нің "Стюарт Сатклифф: The Lost Beatle" деректі фильмінде Вурманмен сұхбаттасып, Гамбургте Битлз тобының оның салған суреттерін көрсетті. Сол жылы оның "Four Track Stories" кітабы жарық көрді, онда Гамбургте Битлзбен өткен оқиғалары, ағылшын және неміс тілдерінде баяндалған әңгімелер мен оның салған суреттері жинақталған. 2007 жылы ол Wet Wet Wet тобының "Timeless" альбомының обложкасын жасады.
Қайта оралу
2009 жылдың 7 шілдесінде Вурман өзінің алғашқы жеке альбомын – A Sideman's Journey шығарды. Альбом «Voormann & Friends» деген атпен тіркелді және құрамында Маккартни, Старр, Юсуф Ислам (бұрын Кэт Стивенс), Дон Престон, Доктор Джон, The Manfreds, Джим Келтнер, Ван Дайк Паркс, Джо Уолш және тағы да басқалар бар. Альбом шектеулі санда аудио CD, винилді пластинкалар және Вурманның түпнұсқа (және қол қойылған) графикасы бар люкс жиынтықтар түрінде қолжетімді болды; сонымен қатар «My Sweet Lord», «All Things Must Pass», «Blue Suede Shoes», «You're Sixteen» және Боб Диланның «Quinn the Eskimo (The Mighty Quinn)» сияқты ескі әндердің жаңа үлгілері де енді. Альбоммен бірге «Making of a Sideman's Journey» бонус DVD-сі жарық көрді. 2010 жылдың 30 маусымында франко-неміс ARTE телеарнасы «All You Need is Klaus» атты 90 минуттық деректі фильмді ұсынды, онда «Voormann & Friends» жазбаларынан түсірілген кадрлар, сондай-ақ Вурманмен және оның ұзақ мансабында бірге жұмыс істеген әртістермен жасалған сұхбаттар көрсетілді.
Өнер
2014 жылы Вурманн жапондық Glay рок тобының Music Life альбомының обложкасын жасады; топтың әрбір мүшесінің бейнесін бейнелейтін сурет The Beatles-тің Revolver альбомының обложкасын еске түсіреді. 2016 жылы Вурманн Revolver альбомын жазу кезіндегі өзінің тәжірибесіне негізделген графикалық роман жазды, оны Revolver 50. Иконаның тууы деп атады. 2017 жылы ол Лиам Галлахердің тұңғыш жеке альбомы As You Were-дің делюкс басылымының көркемдік дизайнын жасады. Сондай-ақ, ол 2017 жылғы желтоқсан айындағы басылым үшін "Mad" журналының талисманы Альфред Э. Ньюманның сюрреалистік қарындаш суретін салды. Вурманн 2019 жылы шыққан Габи Морено мен Ван Дайк Паркстың ¡Spangled! альбомының обложкасын және буклет эскизін жасады. 2020 жылы Вурманн Майк Кэмпбеллдің The Dirty Knobs тобының Wreckless Abandon альбомының обложкасын жасады.