Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық поп-эстрада әншісі
British pop singer
Уильям Говард Эштон (19 тамыз 1943 жылы туған), кәсіби тұрғыда Билли Дж. Крамер деп танылған, – ағылшын поп-эстрада әншісі. The Dakotas тобымен бірге 1960 жылдары Крамерді Брайан Эпштейн басқарды және ол бірнеше Леннон-Маккартни шығармаларымен хиттер жасады, олардың ішінде "Bad to Me" (1963) әні Ұлыбританияда бірінші орынға шықты. Крамер мен Дакоталар 1964 жылы "Little Children" әнімен Ұлыбритания хит-парадында көш бастады және Британдық жаулап алудың бір бөлігі ретінде АҚШ-та сәттілікке жетті. Бит-бум аяқталғаннан бері Крамер әзірлеу және орындаумен айналысып келеді. Оның "Құпияны білгіңіз келе ме?" атты автобиографиясы 2016 жылы жарық көрді.
William Howard Ashton (born 19 August 1943), known professionally as Billy J. Kramer, is an English pop singer. With The Dakotas, Kramer was managed by Brian Epstein during the 1960s and scored hits with several Lennon–McCartney compositions never recorded by the Beatles, among them the UK number one "Bad to Me" (1963). Kramer and the Dakotas had a further UK chart topper in 1964 with "Little Children" and achieved U. S. success as part of the British Invasion. Since the end of the beat boom, Kramer has continued to record and perform. His autobiography, Do You Want to Know a Secret, was published in 2016.
Ерте өмір және мансап
Крамер жеті бауырластың ең кішісі болып өсті және Бутлдегі Англияның Санкт-Джордж орта мектебінде білім алды. Одан кейін Британ теміржолында инженерлік оқуға түсті және бос уақытында өзі құрған топта ритм-гитарада ойнады, кейін вокалист болып өтті. "Крамер" сахналық есімі телефон анықтамалығынан кездейсоқ таңдалды. Джон Леннон оның атына "J" әрпін қосып, оны ерекшелендіруді ұсынды, бұл оған "қатаңдық" сыйлады. Крамерді Брайан Эпштейннің назарына іліктірді, ол үнемі жергілікті суретшілер тізімін кеңейту үшін жаңа таланттарды іздеп жүрді. Крамер кәсіби сахнаға шықты, бірақ оның сол кездегі тобы "Костерлер" оған аса ынталы болмады, сондықтан Эпштейн Манчестердегі "Дакоталар" тобының қызметін іздеді, олар бұрын Пит Маклейнні қолдаған. Тіпті сонда да "Дакоталар" өздерінің жазу шарты болмаса Крамерге қосылмайтындарын мәлімдеді. Келісімге қол қойылды, және екі топ та Джордж Мартин басшылығымен Parlophone лейблына жазылды. Олар өздерінің жеке есімдерін сақтап қалу үшін "Билли Дж. Крамер және Дакоталар" деп аталды. "Бітлз" тобының сәттілігінен кейін Мерсибиттің толқыны жол ашты, және Крамерге "Do You Want to Know a Secret?" әнін орындау мүмкіндігі берілді, ол алғаш рет "Бітлз" тобының "Please Please Me" альбомында жарық көрді. Бұл әнді бұрын Шейн Фентон (кейін Альвин Стардуст атымен танылды) орындаудан бас тартып, хиттерді қайта жандандыруға тырысқан болатын.
Kramer grew up as the youngest of seven siblings and attended the St George of England Secondary School, Bootle. He then took up an engineering apprenticeship with British Railways and in his spare time played rhythm guitar in a group he had formed himself, before switching to become a vocalist. The performing name Kramer was chosen at random from a telephone directory. John Lennon suggested that the "J" be added to the name further to distinguish him by adding a "tougher edge". Kramer soon came to the attention of Brian Epstein, ever on the look out for new talent to add to his expanding roster of local artists. Kramer turned professional but his then backing group, the Coasters, were less keen, so Epstein sought out the services of a Manchester based group, the Dakotas, a combo then backing Pete MacLaine. Even then, the Dakotas would not join Kramer without a recording contract of their own. Once in place, the deal was set and both acts signed to Parlophone under George Martin. Collectively, they were named Billy J. Kramer with the Dakotas to keep their own identities within the act. Once the Beatles broke through, the way was paved for a tide of Merseybeat and Kramer was offered the chance to cover "Do You Want to Know a Secret? ", first released by the Beatles on their own debut album, Please Please Me. The track had been turned down by Shane Fenton (later known as Alvin Stardust) who was looking for a career reviving hit.