Роберт Янг (1907-1998) – атақты американдық актер. «Әкесі жақсы біледі» және «Доктор Маркус Уэлби» рөлдерімен танымал. Биографиясы, фильмографиясы туралы оқыңыз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актер (1907–1998)
American actor (1907–1998)
Роберт Джордж Янг (22 ақпан 1907 – 21 шілде 1998) – американдық кино, теледидар және радио актері. Ол «Отайым жақсы біледі» (CBS, кейін NBC, содан соң қайта CBS) сериалындағы Джим Андерсон және «Маркус Уэлби, доктор» (ABC) сериалындағы дәрігер Маркус Уэлби рөлдерімен ең көп танылды. 1978 жылы Янг «жасөспірімдерге мотоциклдік дағдыларды үйретудің маңыздылығын» баса көрсеткен деректі фильм жасады. Бұл фильм оған 1979 жылғы BAFTA сыйлығын «Ең арнайы фильм» номинациясы бойынша әкелді.
Robert George Young (February 22, 1907 – July 21, 1998) was an American film, television, and radio actor best known for his leading roles as Jim Anderson, the father character, in Father Knows Best (CBS, then NBC, then CBS again) and the physician Marcus Welby in Marcus Welby, M. D. (ABC). In 1978, Young produced a documentary that "stressed the importance of motorcycle training for teenagers." This film earned him the 1979 BAFTA Award for Best Specialised Film.
Ерте өмір
Чикаго қаласында туған Янгтың әкесі – ирланд иммигранты Томас Е. Янг, ал анасы – американдық Маргарет Файф. Янг бала кезінде отбасы АҚШ-тың түрлі қалаларына, оның ішінде Сиэтл мен Лос-Анджелес қалаларына көшіп өтті, онда Янг Абрахам Линкольн орта мектебінде оқыды. Мектепті бітірген соң ол Пасадена Playhouse-де оқыды және сахнада өнер көрсетті, сонымен қатар уақытында түрлі жұмыстар істеп, тұмысы жоқ фильмдерде эпизодтық рөлдерде ойнады. "The Ship" атты қойылыммен гастрольдік сапарда жүргенде, Янгты Metro Goldwyn Mayer компаниясының талант іздеушісі байқап, жас актермен келісімшарт жасады. Янг 1931 жылы Уорнер Оландтың басты рөлде ойнаған "Қара түйе" атты Чарли Чан фильмінде Fox Film Corporation үшін дыбыстық кинодағы дебютін жасады.
Born in Chicago, Young was the son of an Irish immigrant father, Thomas E. Young, and an American mother, Margaret Fyfe. While Young was a child, the family moved to various locations within the U. S., including Seattle as well as Los Angeles, where Young was a student at Abraham Lincoln High School. After graduation, he studied and performed at the Pasadena Playhouse while working odd jobs and appearing in bit parts in silent films. While touring with a stock company producing "The Ship", Young was discovered by a Metro Goldwyn Mayer talent scout who signed the fledgling actor to a contract. Young made his sound film debut for Fox Film Corporation in the 1931 Charlie Chan film Black Camel, starring Warner Oland.
Кино мансабы
Янг 1928 және 1952 жылдар аралығында 100-ден астам фильмде ойнады. "B деңгейлі" мәртебесіне ие болғанына қарамастан, ол студияның ең көрнекті актрисалары – Катарина Хепберн, Маргарет Саллаван, Норма Ширер, Джоан Кроуфорд, Хелен Хейс, Луиз Райнер, Хеди Ламар, Хелен Твелветри және (туыс емес) Лоретта Янг сияқты актерлермен бірге түсті. Дегенмен, оның тапсырмаларының көп бөлігі екі-үш апталық түсіру кестесін талап ететін қысқа "B" фильмдерінен, сондай-ақ "программалық" фильмдерден тұрды. Мұндай қарбалас жұмысқа тартылған актерлер, Янг сияқты, жылына алты-сегіз фильмге қатысты. MGM келісімшартты актрисасы ретінде Янг өзіне берілген кез келген фильмді қабылдауға міндетті болды, әйтпесе тоқтатылып қою қаупі туатын еді. Көптеген актерлер тоқтатылған жағдайда, тіпті кино индустриясымен байланысы жоқ іс-әрекеттерден де жалақы алуға тыйым салынды. 1936 жылы MGM Янгты Ұлыбританиядағы Gaumont British студиясына екі фильмге жіберді; біріншісі – "Құпия агент", режиссері Альфред Хичкок, ал екіншісі – "Тағы да махаббат", Джесси Мэтьюспен бірге ойнады. Англияда ол MGM келісімшартын бұзуға ниеттенгенін сезді, бірақ қателесті. Ол күтпеген жерден MGM мансабының соңында "H. M. Pulham, Esq." (1941) фильміндегі ең маңызды рөлдердің бірін алды, онда Хеди Ламар да өте жақсы өнер көрсетті. Бірде ол өзіне Роберт Монтгомери және басқа "A" деңгейлі актерлер қабылдамайтын рөлдер ғана берілетінін айтқан. MGM-мен келісімшарты аяқталғаннан кейін Янг 20th Century Fox, United Artists және RKO Radio Pictures студиялары үшін жеңіл комедиялар мен драмаларда ойнады. 1943 жылдан бастап Янг "Клаудия", "Сиқырлы коттедж", "Олар маған сенбейді", "Екінші әйел" және "Crossfire" сияқты фильмдерде қиын рөлдерді сомдады. Осы кейінгі фильмдердегі оның бейімделмеген кейіпкерлерді сомдауы – бұл MGM фильмдерінде сирек кездесетін жағдай – көптеген сыншылардың мақтауына ие болды. 1949 жылы ол Эрол Флинн мен Гри Гарсонмен бірге "That Forsyte Woman" фильмінде түсу үшін қысқа мерзімге MGM-ге оралды. Ол Чарльтон Хестонның басты рөлде ойнаған "Инкалардың құпиясы" (1954) фильмінде екінші рөлді ойнады, бұл фильм кейіннен "Жоғалған сандықтың шабуылшылары" фильмінің негізі болды. Мачу-Пикчуда түсірілгеніне қарамастан, бұл оның соңғы көрнекті фильмі болды. Янгтың мансабы үлкен студияның қолдауы болмаған, еркін актер ретінде сәтті бастағанына қарамастан, бірте-бірте төмендеді. 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында ол әлі де басты рөлдерде ойнады, бірақ тек орташа фильмдерде және кейде маңызды фильмдерде қосалқы рөлдерде. Содан кейін ол киноэкрандан жоғалып кетті, бірақ бірнеше жылдан кейін сәтті түрде кішкентай экранға оралды.
Young appeared in over 100 films between 1928 and 1952. In spite of having a "tier B" status, he co starred with some of the studio's most illustrious actresses, such as Katharine Hepburn, Margaret Sullavan, Norma Shearer, Joan Crawford, Helen Hayes, Luise Rainer, Hedy Lamarr, Helen Twelvetrees and (unrelated) Loretta Young. Yet most of his assignments consisted of short B movies, also known as "programmers", which required brief two to three week shooting schedules. Actors who were relegated to such hectic routines appeared, as Young did, in some six to eight movies per year. As an MGM contract player, Young was obligated to accept any film assigned to him or risk being placed on suspension—and many actors who were placed on suspension were prohibited from earning a salary from any endeavor at all, even those unrelated to the film industry. In 1936, MGM summarily loaned Young to Gaumont British in the U. K. for two films; the first, Secret Agent, was directed by Alfred Hitchcock, while the other, It's Love Again, co starred Jessie Matthews. While in England, he was convinced that MGM intended to terminate his contract, but he was mistaken. He unexpectedly received one of his most rewarding roles late in his MGM career, in H. M. Pulham, Esq. (1941), which also benefited from one of Hedy Lamarr's most effective performances. He once remarked that he was assigned only those roles which Robert Montgomery and other A list actors had rejected. After his contract with MGM expired, Young starred in light comedies and dramas for studios such as 20th Century Fox, United Artists, and RKO Radio Pictures. From 1943, Young had more challenging roles in films like Claudia, The Enchanted Cottage, They Won't Believe Me, The Second Woman, and Crossfire. His portrayals of unsympathetic characters in several of these later films—which had seldom been the case in his MGM pictures—were applauded by numerous critics. In 1949, he returned to MGM briefly to appear in That Forsyte Woman with Errol Flynn and Greer Garson. He played the second lead in Secret of the Incas (1954) starring Charlton Heston, the film upon which Raiders of the Lost Ark was subsequently loosely based. Despite the picture's superior quality while being shot on location at Machu Picchu, it was the last feature film in which he appeared. Young's career had begun an incremental and almost imperceptible decline, despite a propitious beginning as a freelance actor without the nurturing of a major studio. He had continued starring as a leading man in the late 1940s and early 1950s, but only in mediocre films, and occasionally playing supporting roles in important films. Then, he subsequently disappeared from the silver screen—only to reappear, successfully, several years later on a much smaller one.
Теледидар мансабы
Бүгінде Янг көбінесе ұзақ жылдар бойы танымал болған "Father Knows Best" (1949–1954 радиода, 1954–1960 теледидарда) комедиясындағы мейірімді сақтандыру сатушысы рөлімен есінде қалған, ол және оның әріптесі Джейн Уайатт бірнеше "Эмми" сыйлығын жеңіп алды. Элинор Донахью ("Бетти"), Билли Грей ("Бад") және Лорен Чапин ("Кэти") теледидар нұсқасында Андерсон балаларының рөлін сомдады. Содан кейін Янг Форд Рейни мен Констанс Мурмен бірге CBS телеарнасының ностальгиялық комедиялық "Window on Main Street" (1961–1962) сериалын жасады, өндірді және басты рөлде ойнады. Янгтың соңғы телесериалы – "Маркус Уэлби, М. Д." (1969–1976), онда жас Джеймс Бролин де түсті. Бұл сериал Янгқа "Эмми" сыйлығын, драмалық сериалдағы ең үздік жетекші актер үшін алдырды. 1969 жылдың қыркүйек айында ол "The Dick Cavett Show" бағдарламасында Джимми Хендрикспен бірге сахнада болды. 1982 жылға дейін "Sanka" кофеінің көптеген теледидарлық жарнамаларын түсірді. "Мен дәрігер емеспін, бірақ теледидарда дәрігер болып ойнаймын" деген сөз "Vicks 44" жөтел дәрісінің жарнамасында қолданылған, бірақ оның "Маркус Уэлби, М. Д." сериалындағы танылуына байланысты бұл сөзді Янгқа қателікпен жатқызып жүр. Шындығында, бұл сөзді актер Крис Робинсон, ал 1980 жылдары Питер Бергман айтқан.
Today, Young is most remembered as the affable insurance salesman in the long running popular sitcom Father Knows Best (1949–1954 on radio, 1954–1960 on television), for which he and his co star Jane Wyatt won several Emmy Awards. Elinor Donahue ("Betty"), Billy Gray ("Bud"), and Lauren Chapin ("Kathy") played the Anderson children in the television version. Young then created, produced, and starred with Ford Rainey and Constance Moore in the nostalgic CBS comedy series Window on Main Street (1961–1962). Young's final television series was Marcus Welby, M. D. (1969–1976), co starring a young James Brolin. This show earned an Emmy for Young, for best leading actor in a drama series. He shared the stage on The Dick Cavett Show with Jimi Hendrix in September 1969. Until 1982, he made numerous television commercials for Sanka coffee. The popular phrase "I'm not a doctor, but I play one on TV" from a commercial for Vicks 44 cough medicine has been erroneously attributed to Young due to his Marcus Welby, MD fame. It was actually spoken by actor Chris Robinson and then by Peter Bergman during the 1980s.
Жеке өмір және өлім
Янг 1933 жылдан бастап 1994 жылы қайтыс болғанға дейін Бетти Хендерсонмен 61 жыл бойы үйленген. Олардың төрт қызы болды: Кэрол Проффитт, Барбара Биби, Кэти Янг және Бетти Лу Глисон. Сонымен қатар, олардың алты немересі және тоғыз шөбересі болды. Өзінің бақытты және жақсы бейімделген кейіпкерлерді сомдауына қарамастан, Янгтың Голливудтағы актерлерді таңдау жүйесіне деген ашуы ешқашан басылмады, ол депрессия мен алкоголизмнен зардап шекті, нәтижесінде 1991 жылдың қаңтар айында өмірге қол сұнуға тырысты. Кейін ол жеке проблемалары туралы ашық әңгімелесіп, басқаларды да көмекке жүгінуге шақырды. Роберт Янг атындағы қоғамдық психикалық денсаулық орталығы Янгтың 708-ші Иллинойс штатының салық референдумына қол жеткізуге салған еңбегінің құрметіне аталған, бұл референдум оның туған штатында психикалық денсаулықты қолдау бағдарламаларын қаржыландыру үшін мүлік салығын енгізді. Орталық Иллинойс штатындағы Рок-Айленд қаласында ашылды, қазір Айова және Иллинойс штаттарында да орналасқан, бұл Квад-Сити қалалық аймасының бір бөлігі. Янг 1998 жылдың 21 шілдесінде Калифорния штатындағы Вестлейк Виллидждегі үйінде тыныс алу жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның Голливудтың Даңқ аллеясында үш жұлдызы бар: кино (6933 Голливуд бульвары), теледидар (6358 Голливуд бульвары) және радио (1660 Vine Street) салаларындағы еңбектері үшін.
Young was married to Betty Henderson for 61 years from 1933 until her death in 1994. They had four daughters: Carol Proffitt, Barbara Beebe, Kathy Young, and Betty Lou Gleason. They also had six grandchildren and nine great grandchildren. Despite his trademark portrayal of happy, well adjusted characters, Young's bitterness toward Hollywood casting practices never diminished, and he suffered from depression and alcoholism, culminating in a suicide attempt in January 1991. Later, he spoke candidly about his personal problems in an effort to encourage others to seek help. The Robert Young Community Mental Health Center is named after Young in honor of his work toward passage of the 708 Illinois Tax Referendum, which established a property tax to support mental health programs in his home state. The center started in Rock Island, Illinois, and now has sites in both Iowa and Illinois, as part of the Quad City metropolitan area. Young died of respiratory failure at his Westlake Village, California, home on July 21, 1998. He has three stars on the Hollywood Walk of Fame; the stars are in the categories of film (located at 6933 Hollywood Blvd. ), television (6358 Hollywood Blvd. ), and radio (1660 Vine Street).
Марапаттар мен ұсыныстар
1956Жыл Эмми сыйлығыҮміткерлік үздік актер – үздіксіз рөл«Әкең біледі»1957ЖылЖеңісҮздік актердің үздіксіз рөлі драматикалық сериалда«Әкең біледі»1958ЖылЖеңісДрамалық немесе комедиялық сериалдағы үздік актердің үздіксіз рөлі«Әкең біледі»1959ЖылҮміткерлікКомедиялық сериалдағы үздік актер (үздіксіз кейіпкер)«Әкең біледі»1970ЖылЖеңісДрамалық сериалдағы үздік актердің үздіксіз рөлі«Маркус Уэлби, дәрігер»1971ЖылҮміткерлікДрамадағы үздік актердің қосымша рөлі«Жоғалған»Үздік актердің үздіксіз рөлі драматикалық сериалда«Маркус Уэлби, дәрігер»1972ЖылҮміткерлікДрамалық сериалдағы үздік актердің үздіксіз рөлі«Маркус Уэлби, дәрігер»1970ЖылАлтын глобус сыйлығыҮміткерлікДрамадағы үздік телеактер«Маркус Уэлби, дәрігер»1971ЖылЖеңісДрамадағы үздік телеактер«Маркус Уэлби, дәрігер»1972ЖылЖеңісДрамадағы үздік телеактер«Маркус Уэлби, дәрігер»1973ЖылҮміткерлікДрамадағы үздік телеактер«Маркус Уэлби, дәрігер»1974ЖылЖеңісДрамадағы үздік телеактер«Маркус Уэлби, дәрігер»2003ЖылTV Land сыйлығыҮміткерлікЖылдың классикалық теледәрігері«Маркус Уэлби, дәрігер»
Year Award Result Category Film or series1956Emmy AwardNominatedBest Actor – Continuing PerformanceFather Knows Best1957WonBest Continuing Performance by an Actor in a Dramatic SeriesFather Knows Best1958WonBest Continuing Performance by an Actor in a Leading Role in a Dramatic or Comedy SeriesFather Knows Best1959NominatedBest Actor in a Leading Role (Continuing Character) in a Comedy SeriesFather Knows Best1970WonOutstanding Continued Performance by an Actor in a Leading Role in a Dramatic SeriesMarcus Welby, M. D.1971NominatedOutstanding Performance by an Actor in a Supporting Role in DramaVanishedOutstanding Continued Performance by an Actor in a Leading Role in a Dramatic SeriesMarcus Welby, M. D.1972NominatedOutstanding Continued Performance by an Actor in a Leading Role in a Dramatic SeriesMarcus Welby, M. D.1970Golden Globe AwardNominatedBest TV Actor – DramaMarcus Welby, M. D.1971Best TV Actor – DramaMarcus Welby, M. D.1972WonBest TV Actor – DramaMarcus Welby, M. D.1973NominatedBest TV Actor – DramaMarcus Welby, M. D.1974Best TV Actor – DramaMarcus Welby, M. D.2003TV Land AwardNominatedClassic TV Doctor of the YearMarcus Welby, M. D.