Кіріспе
Канадалық антрополог Дэвидсон Блэк, FRS (25 шілде 1884 – 15 наурыз 1934) – канадалық палеоантрополог, ең бастысы Sinanthropus pekinensis (қазір Homo erectus pekinensis) деген атауын бергенімен танымал. Ол Қытай геологиялық сараптама басқармасының төрағасы және Корольдік қоғамның мүшесі болды. Қытайда ол 步達生 (пиньин: Bù Dáshēng) деп аталды.
Davidson Black, FRS (July 25, 1884 – March 15, 1934) was a Canadian paleoanthropologist, best known for his naming of Sinanthropus pekinensis (now Homo erectus pekinensis). He was Chairman of the Geological Survey of China and a Fellow of the Royal Society. He was known as 步達生 (pinyin: Bù Dáshēng) in China.
Алғашқы жылдар
Блэк 1884 жылы Канаданың Онтарио штатындағы Торонто қаласында дүниеге келген. Бала кезінде ол көптеген жаздарды Каварта көлдерінің жанында немесе олардың маңында өткізген. Жасөспірім шағында ол Гадсон Бэй компаниясы үшін ауыр жүктер тасыған. Ол сондай-ақ Дон өзенінің жағалауында қазбаларды жинауды ұнататын. Бұған қоса, ол жергілікті халықтармен достық қарым-қатынас орнатып, олардың бірінші тілін үйренді. Блэк Каварта көлдері бойында алтын іздеуге тырысқан, бірақ табысқа жете алмады. Заңмен байланысы бар отбасында дүниеге келсе де, Блэк ерте жасынан биологияға қызығушылық танытқан. 1906 жылы Блэк Торонто университетінен медицина ғылымы саласындағы білімін аяқтады. Ол салыстырмалы анатомияны оқуын жалғастырып, 1909 жылы анатомия оқытушысы болды. 1914 жылы ол жарты жыл бойы Англияның Манчестер қаласында нейроанатомист Графтон Эллиот Смитпен бірге жұмыс істеді. Смит сол кезде Пилтдаун адамын зерттеген. Осы оқиғадан бастап ол адам эволюциясына қызығушылық таныта бастады. 1917 жылы ол Канада Корольдік әскери медицина корпусына қосылып, жараланған канадтық сарбаздарды емдеді.
Кейінгі жылдар
1919 жылы Канада армиясының медициналық корпусынан босатылғаннан кейін ол Қытайға Пекин одағы медициналық колледжінде жұмыс істеуге барды. Неврология және эмбриология профессоры болып бастаған ол 1924 жылы анатомия кафедрасының меңгерушісі болып тағайындалды. 1926 жылы адам қаңқасын іздеуді жоспарлаған, бірақ колледж оны оқытуға назар аударуын қалады. Осы кезеңде 1921 жылы Аждаһа сүйекті төбе (Жокудиан) маңында қазба жұмыстарын жүргізген Йохан Гуннар Андерссон Швецияда Блэктің қазбаларды зерттеуі туралы білді. Ол Блэкке екі адамға ұқсас моляр тістерін зерттеуге берді. Келесі жылы Рокфеллер қорының грантымен Блэк Жокудиан аймағында іздестіруді бастады. Осы уақытта Ұлттық революциялық армияның қатысуымен әскери жағдайлар көптеген батыс ғалымдарын Қытайдан кетуге мәжбүр еткенімен, Дэвидсон Блэк және оның отбасы қалды. Содан кейін Блэк бұл жерде кең ауқымды зерттеуді бастады. Ол негізгі үйлестіруші болып тағайындалды және батыс және қытай ғалымдарын жұмысқа тартты. 1926 жылғы жазда қазба жұмыстарын басқарған Отто Зданский екі моляр тісті тапты және 1927 жылы (Қытай геологиялық шолу бюлетені) оларды Homo туысының қазба қалдықтары деп сипаттады. Блэк олардың жаңа адам түріне жатады деп ойлап, оларды Sinanthropus pekinensis деп атады. Ол бұл тісті белдігіне бекітілген, матамен астарланған кішкентай мыс қорапта сақтап жүрді. Кейін ол тісті Рокфеллер қорына ұсынды, олар одан әрі гранттар беруден бұрын қосымша үлгілерді талап етті. 1928 жылдың қарашасында төменгі жақ сүйегі, бірнеше тістер және бас сүйегінің фрагменттері табылды. Оның бұл жаңалығы адам эволюциясы туралы білімді кеңейтті. Блэк оны қорға ұсынды, олар оған 80 000 доллар грант берді. Бұл грант зерттеуді жалғастырды және оның нәтижесінде Блэк кенозой зерттеу зертханасын құрды. Кейін тағы бір қазба жұмыскері бас сүйекті тапты. Көптеген қосымша үлгілер табылды. Блэк оларды түнгі уақытта жиі зерттейтін. Түпнұсқа сүйектердің көп бөлігі Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Қытайдан қауіпсіздік үшін шығарылған кезде жоғалып кетті. Соғыс кезінде жапондықтар Пекин одағы медициналық орталығын басып алды, онда барлық қазбалар сақталған зертхана тоналды және қалған барлық үлгілер тәркіленді. Бүгінгі күнге дейін қазбалар табылған жоқ және олардың ұрланғаны немесе заңды түрде жоғалғаны белгісіз. Қалдырылған жалғыз нәрсе гипстен жасалған көшірмелер ғана, біреуі ПУМК-да, біреуі Вашингтондағы Смитсонов институтында және біреуі Лондонда сақталған. Ол 1934 жылы жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның астында жұмыс істеген нейроанатомист Г. Э. Смит оның некрологын жазды. 1935 жылы алғаш рет табылған жойылған Gigantopithecus blacki туысы оның құрметіне аталды.
Later, another excavator found a skull. More specimens were found. Black would frequently examine these late into the night. Most of the original bones were lost in the process of shipping them out of China for safe keeping during the beginning of World War II. The Japanese gained control of the Peking Union Medical Center during the war, where the laboratory containing all the fossils was ransacked and all the remaining specimens were confiscated. To this day, the fossils have not been found and no one is sure if they were stolen or legitimately lost. Only the plaster imprints remained, one at the
PUMC, one at the Smithsonian in Washington, and one in London. He died of heart failure in 1934. G. E. Smith, the Neuroanatomist he worked under, wrote his obituary. The extinct genus Gigantopithecus blacki, first found in 1935, was named in his honour.
Жеке өмір
1913 жылы ол Адена Невиттке үйленді, ол оны сапарларына бірге жетектеді. Олардың екі баласы болды: ұлы Дэвидсон (1921 жылы туған, 1988 жылы қайтыс болған) және қызы Невитт (Дэвидсон тегімен) Мейби (1925 жылы туған, 2020 жылы қайтыс болған). Екеуі де Бейжіңде дүниеге келді. Невитт 1945 жылдың 4 тамызында канадалық теңіз флотының лейтенанты Джон Мейбиге тұрмысқа шықты және олардың бес баласы болды: Джон, Мейланн, Бренда, Крис Райерсон және Алан. Невитт 2020 жылдың 1 ақпанында 94 жасында қайтыс болды. Оның балалары, он екі немересі және алты шөбересі бар еді.
Азия гипотезасы
Адамның шығу тегі Азияда деп сенген палеонтологтар қатарында Йохан Гуннар Андерссон, Отто Зданский және Уолтер В. Грейнджер болды. Бұл үш ғалымның барлығы да Қытайды аралап, Жоукоудяньдегі қазба жұмыстарымен және ашылуларымен танымал болды, олар Пекин адамын (Homo erectus pekinensis) тапқан жерлер еді. Қазба жұмыстарын қаржыландыруды Азия гипотезасын ынталы түрде қолдаған Дэвидсон Блэк жүргізді. Жоукоудяньде Пекин адамы сияқты жаңалықтардың табылуының нәтижесінде палеоантропологиялық зерттеулердің фокусы 1930 жылға дейін толығымен Азияға көшті. Блэк 1925 жылы "Азия және приматтардың таралуы" деген мақала жазып, адамзаттың шығу тегі Тибет, Британдық Үндістан, Юнг-Линг және Қытайдың Тарым бассейнінде деп тұжырымдады. Оның 1934 жылы жарияланған соңғы еңбегі адамның шығу тегі Шығыс Азия контекстінде қарастырылуын дәлелдеді.
Цитата
Пекін адамы – Мұз дәуірінің бастапқы кезеңінде тік жүріп, ойлай білген жаратылыс.
Жарияланымдар
"Палеогеография және полярлық ығысу. Гипотетикалық проекциялардың зерттелуі". Қытай геологиялық қоғамының бюллетені, том Х, Пекин, 1931 жыл. "Екінші ересек Sinanthropus бас сүйегінің үлгісі табылуы туралы хабарлама". Қытай геологиялық қоғамының бюллетені, том IX, № 2, 1930 жыл. "Sinanthropus бас сүйегі бойынша аралық есеп". Қытай геологиялық қоғамының бюллетені, том IX, № 1, 1930 жыл. "Чжоукоудяньде ересек Sinanthropus бас сүйегінің табылуы туралы алдын ала хабарлама". Қытай геологиялық қоғамының бюллетені, том VIII, № 3, 1929 жыл. "1923 жылы Чжоукоудяньде табылған қосымша Sinanthropus материалдары туралы алдын ала ескерту". Қытай геологиялық қоғамының бюллетені, том VIII, № 1, 1929 жыл. "Солтүстік Қытайдың неолиттік Яншао халқы". Алыс Шығыс тропикалық медицина қауымдастығының 6-шы конгресінің еңбектерінен қайта басылған. Токио, Жапония, 1925 жыл. "Азия және приматтардың таралуы". Қытай геологиялық қоғамының бюллетенінен, том IV, № 2, 1925 жыл. "Тарихи Кансу халқының физикалық ерекшеліктері туралы жазба". Қытай геологиялық зерттеулер институтының естеліктерінен, А сериясы, № 5, 1925 жылдың маусымы.