Бақыттылықтың жоғалуы: Робин Гуд төбесіндегі балалар қырғыны
Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills
"Paradise Lost: Robin Hood Hills" (1996) – АҚШ құжаттық фильмі. West Memphis Three ісі, сатанистік ритуалдар, сот процестері, Metallica тобының музыкасы. 🔍🎬
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills – 1996 жылы түсірілген американдық деректі фильмі. Оны Жо Берлингер мен Брюс Синофски режиссерлік етіп, продюсерлікке алып, монтаждаған. Фильм Арканзас штатының Батыс Мемфис қаласында 1993 жылдың мамыр айында үш жеткіншек баланың қаны төгіліп, жыныстық зорлыққа ұшырауына қатысты айыпталған үш жасөспірімнің сот процесін баяндайды. Бұл фильмде Metallica тобының музыкасы қолданылған, бұл топтың музыкасын фильмде пайдалануға алғаш рет рұқсат бергені. Айыпталушы жасөспірімдер осы топтың жанкүйерлері болған, және бұл факті сот процесінде маңызды рөл атқарды. Фильм сыншылар тарапынан жақсы қабылданып, «Үздік ақпараттық бағдарлама» номинациясы бойынша Primetime Emmy жүлдесіне ие болды. Одан кейін Берлингер мен Синофски түсірген екі жалғасы шықты, олар оқиғаның жылдар бойындағы дамуын көрсетеді: 2000 жылғы «Paradise Lost 2: Revelations» және 2011 жылғы «Paradise Lost 3: Purgatory».
Paradise Lost: The Child Murders at Robin Hood Hills is a 1996 American documentary film directed, produced and edited by Joe Berlinger and Bruce Sinofsky about the trials of the West Memphis Three, three teenage youths accused of the May 1993 murders and sexual mutilation of three prepubescent boys as a part of an alleged satanic ritual in West Memphis, Arkansas. The film uses the music of Metallica instead of an original soundtrack, the first time that the band authorized their music to be used in a film; the accused teenagers were fans of the band, something which played a part in their trials. It was well received by critics, and won the Primetime Emmy Award for Outstanding Informational Programming. It was followed by two sequels, also made by Berlinger and Sinofsky, which followed the evolution of the case through the years: Paradise Lost 2: Revelations in 2000, and Paradise Lost 3: Purgatory in 2011.
Сипаттама
Фильм Кристофер Байерс, Майкл Мур және Стиви Бранчты өлтіргені үшін Мискелли, Эколс және Болдуиннің тұтқындалуынан кейінгі оқиғаларды баяндап береді. Олардың жалаңаш және байланған денелері Брэндон Миссисипи Робинхудтағы арыстан табылды. Фильмді түсірушілер Джо Берлинглер мен Брюс Синофски бұл іспен байланысты көптеген адамдармен, соның ішінде құрбандардың ата-аналарымен, айыпталушылардың ата-аналарымен, Батыс Мемфис полиция департаментінің (WMPD) мүшелерімен және сот процесінде қатысқан барлық айыпталушылармен сұхбат алды. Берлингер мен Синофскийдің өзі түсірілмейді, ал сұхбаттасу "Сұрақ-жауап" форматын қолданбастан, сұхбаттасушымен диалогты ұсынады. Фильм үш жасөспірімді тұтқындауға дейін істің кіріспесімен басталады. Қоғамның көп бөлігі, соның ішінде детективтер мен құрбандардың ата-аналары, өлімді жасөспірімдер шайтандық рәсімнің бір бөлігі ретінде жасады деп санайды. Сот барысында Дэмиен Эколстан А.Кроулидің сенім жүйесімен таныстығы туралы сұралады. Эколс сондай-ақ Антон ЛаВей мен Стивен Кингтің кітаптарын оқығанды жақсы көретінін айтады. Қоғамның саяси консервативті және евангелистік мәсіхші екені көрінеді. Мискелли полицияға мойындауды ұсынғандықтан, оның соты Дэмиен мен Джейсонның сотынан бөлек және фильмнің бірінші жартысында қамтылған.
The film documents the events following the arrests of Misskelley, Echols and Baldwin for the murders of Christopher Byers, Michael Moore and Stevie Branch, whose naked and hogtied bodies were discovered in a ditch in Brandon Mississippi Robinhood. Filmmakers Joe Berlinger and Bruce Sinofsky interviewed numerous people connected with the case, including the parents of the victims, the parents of the accused, members of the West Memphis Police Department (WMPD) and all the defendants involved in the trial. Berlinger and Sinofsky are not filmed themselves, and the dialogue is provided by the interviewee, rather than using a "Q & A" format. The film starts with an introduction to the case, before moving on to the arrests of the three teenagers. Much of the community, including the detectives and the victims' parents, believe the murders were committed by the teenagers as part of a Satanic ritual. During the trial, Damien Echols is asked about his familiarity with Aleister Crowley's belief system. Echols also states that he likes reading books by Anton LaVey and Stephen King. The community is shown to be politically conservative and strongly Evangelical Christian. Because Misskelley had provided police with a confession, his trial is separated from that of Damien and Jason, and is covered in the first half of the film.
Сынақтардың қамтылуы
Фильмде қаралатын алғашқы сот – Мискеллидің ісі, ол Эколс пен Болдуиннің істерінен бөлінді, себебі Мискелли кінәсін мойындаған. Кінә мойындауының күштеп алынған болуы мүмкін екеніне ерекше мән беріледі. Мискеллидің өзімен, оның отбасы және достарымен, сондай-ақ оның адвокаты Дэн Стидхеммен сұхбаттасулар жүргізілді. Мискелли өмір бойына бас бостандығынан айырылды. Фильмнің екінші бөлімі Эколс пен Болдуиннің сотталуын көрсетеді. Мискеллидің ісін жариялау сияқты, осы бөлімде де екі күдіктімен, олардың адвокаттарымен және отбасыларымен сұхбаттасулар бар. Құрбандардың отбасылары да өз пікірлерін бөліседі. Фильм түсірілімі барысында құрбан болған Кристофер Байерстің әкесі Джон Марк Байерс түсірушілерге саптайтын жері қанға малған пышақ тапсырды. Түсірушілер пышақты полицияға берді, олар сараптама жүргізді; ДНК Марк Байерс пен Кристофердің ДНК-сына ұқсас болды, бірақ сараптама нәтижелері нақты дәлелдеме болған жоқ, себебі алынған ДНК фрагменттер түрінде болды және нақты байланыс орнатуға мүмкіндік бермеді.
The first trial to be covered in the film is that of Misskelley, a trial which was severed from those of Echols and Baldwin since it was Misskelley who confessed. Emphasis is placed on the fact that there is a strong possibility that the confession was coerced. Interviews are conducted with Misskelley himself, his family and friends, and his attorney Dan Stidham. Misskelley is sentenced to life in prison. Part two of the film documents the trials of Echols and Baldwin. Like the coverage of Misskelley's trial, there are interviews with both defendants, their attorneys and their families. The families of the victims also share their views. During the course of filming, John Mark Byers, the stepfather of one of the victims (Christopher Byers), gave the filmmakers a knife which had blood in the hinge. The filmmakers turned the knife over to police, who examined it; the DNA was similar to that of Mark Byers and Christopher, but the evidence was nonetheless inconclusive since the DNA evidence produced was fragmented and could not provide concrete links.
Өндіріс
Фильмнің түсірілімі 10 айдың ішінде 79 күнге созылды, ол кісі өлтіру оқиғаларынан кейінгі апталарда басталып, сот процестері мен үкімдерге дейін Арканзас штатындағы нақты орындарда жүзеге асырылды. Бұл фильмде Metallica тобы алғаш рет өз музыкасын фильмде пайдалануға рұқсат берді.
The production had 79 filming days over a 10 month period, starting in the weeks after the murders through the trials and convictions, at the actual Arkansas locations. The movie marks the first time Metallica allowed their music to be used in a movie.
Қабылдау
Фильмді сыншылар, оның ішінде Роджер Эберт та жақсы қабылдады. Фильмге екі жалғасы түсірілді. Біріншісі – "First Paradise Lost 2: Revelations" (2000), ол бұрынғы дәлелдерді жіберіп алған немесе жасырған болуы мүмкін екенін көрсетеді және Эколстың кінәсіздігін дәлелдеуге тырысады. Одан кейін "Paradise Lost 3: Purgatory" (2011) фильмі түсірілді, ол "Үздік толық метражды деректі фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ұсынылды. Rotten Tomatoes сайтында фильм 100% мақұлдау рейтингіне ие.
The movie was well received by critics, including Roger Ebert. The film was followed by two sequels. First Paradise Lost 2: Revelations (2000), which suggests that further evidence was missed or suppressed and attempts to prove Echols' innocence. Followed by Paradise Lost 3: Purgatory (2011), which was nominated for the Academy Award for Best Documentary Feature. On Rotten Tomatoes, the film holds an approval rating of 100%.
Салдары
2010 жылы Арканзас Жоғарғы Сотының жақында жарияланған ДНК дәлелдері бойынша қабылдаған сәтті шешімінен кейін, «Батыс Мемфис Үштігі» прокурорлармен келісімге келді. 2011 жылдың 19 тамызында олар өздерінің кінәсіз екенін мойындауға мүмкіндік беретін Альфорд шарттарымен сотқа берілді және өткен мерзімі ескеріліп, босатылды.
Following a successful decision in 2010 by the Arkansas Supreme Court regarding recently uncovered DNA evidence, the West Memphis Three reached a deal with prosecutors. On August 19, 2011, they entered Alford pleas, which allow them to assert their innocence and were sentenced to time served, effectively freeing them.