Кіріспе

Жер бетінің төмен қарай тік қозғалысы

Шөгінді – бұл Жер бетінің төмен қарай тік қозғалысын сипаттайтын жалпы термин, ол табиғи процестердің де, адам қызметінің де нәтижесі болуы мүмкін. Шөгіндіге көлденең қозғалыс ішінде болмайды немесе өте аз болады, бұл оны еңіс қозғалысынан ерекшелейді. Шөгіндіге алып келетін процестерге жер асты суларымен карбонатты тау жыныстарын еріту, шөгінділердің біртіндеп тығыздалуы, тау-кен қазу, жер асты сулары немесе мұнай сияқты жер асты сұйықтықтарын сорғылау, жарыққан тау жынысы қабығының астынан лаваның алынуы, тектоникалық күштердің әсерінен Жер қыртысын деформациялау жатады. Жер қыртысының тектоникалық деформациясынан туындаған шөгінді тектоникалық шөгінді деп аталады. Жер асты суларын немесе мұнайды сорғылау әлемнің көптеген аймақтарында шөгіндіге алып келді, бұл жүз миллиондаған АҚШ долларына бағаланатын шығыстарға әкеп соқты.

Ташқылдар

Карст аймақтарындағы ерітінді су ағыны жер астындағы әк тастың еріп, кеңістіктер (яғни үңгірлер) құруы салдарынан шөгу жиі үлкен мәселелер тудырады. Егер кеңістіктің төбесі тым әлсіз болса, ол құлап, үстіндегі тас пен топырақ кеңістікке түсіп, жер бетінде шөгуге себеп болады. Осы құлаудың нәтижесінде жүздеген метр тереңдіктегі жұмыр шұңқырлар (тұңғиықтар) пайда болуы мүмкін.

Тау-кен өндірісі

Жер асты кен қазудың бірнеше түрі, әсіресе қазылған кеңістіктің құлауына қасады түрде себеп болатын әдістер (мысалы, тіреулі қазу, қабырғалық қазу және "көкше қазу" немесе "астыңғы деңгейдегі қазу" сияқты "көкше қазу" әдісін пайдаланатын кез келген металл кен қазу әдісі) жер бетінің шөгуіне алып келеді. Кен өндірісінен туындаған шөгу, оның шамасы, көрінісі және аумағы бойынша салыстырмалы түрде болжамды, егер кенеттен тіреу немесе жер бетіне жақын туннельдің құлауы болмаса (әдетте өте ескі шахталар). Кен өндірісінен туындаған шөгу көбінесе қазылған аумақтың үстіндегі жер бетіне локальденген болады, сондай-ақ сыртқы жиегінде де. Шөгудің тік мөлшері әдетте проблема тудырмайды, кез келген дренаж мәселесін (табиғи дренаж қоса алғанда) ескермегенде. Керісінше, табиғи ортаға, ғимараттар мен инфрақұрылымға ең көп зиянды байланысты беткі қысым мен кернеу, қисаю, бұрылыс және көлденең ығысу келтіреді. Егер кен өндірісі жоспарланса, барлық мүдделі тараптардың ынтымақтастығымен кен өндірісінен туындаған шөгуді табысты басқаруға болады. Бұл мұқият кен жоспарлау, алдын алу шараларын қабылдау және кен өндірісінен кейін жөндеу жұмыстарын жүргізу арқылы жүзеге асырылады.

Мұнай және табиғи газ өндіру

Егер табиғи газ кен орнынан табиғи газ өндірілсе, кен орнындағы бастапқы қысым (60 МПа (600 барға дейін)) жылдар бойы төмендейді. Қысым кен орнының үстіндегі топырақ қабаттарын қолдап тұруға көмектеседі. Газ өндірілген кезде, қысымға толы шөгінділер тығыздалып, жер сілкінісіне және жер бетінде құлдырауға әкелуі мүмкін. 1960 жылдардың соңында Слохтерен (Нидерланды) газ кен орнының пайдалануы басталғаннан бері 250 км² аумақта жер бетінің деңгейі қазіргі уақытта 30 см-ге төмендеген. Мұнай өндіру де елеулі құлдырауға себеп болуы мүмкін. Калифорния штатының Лонг-Бич қаласында 34 жыл бойы мұнай өндіру салдарынан аймақтың инфрақұрылымына 100 миллион доллардан астам зиян келтірілген. Құлдырау тоқтатылды, себебі қосымша өндіру ұңғымалары мұнай қоймасын тұрақтандыру үшін жеткілікті мөлшерде су құйды. Жапонияның Геокеңістік ақпараттық басқармасы 2011 жылғы Тохоку жер сілкінісінен кейін пайда болған дереу құлдырау туралы хабарлады. Солтүстік Жапонияда, Тынық мұхитының жағалауында Мияко, Тохокуда 0,50 м (1,64 фут) құлдырау байқалды, ал Рикузентаката, Иватеде 0,84 м (2,75 фут) құлдырау тіркелді. Оңтүстікте, Сома, Фукусимада 0,29 м (0,95 фут) байқалды. Ең көп құлдырау 1,2 м (3,93 фут) құрады, сонымен қатар Мияги префектурасындағы Ошика түбегінде 5,3 м (17,3 фут) дейін көлденең деформация байқалды.

Жер асты суларына байланысты шөгінділер

Жер асты суларына байланысты шөгу – жер асты суларын қазу нәтижесінде жердің шөгуі (немесе батуы). Бұл дамып келе жатқан елдерде қалалардың халқы мен су пайдаланудың артуымен, тиісті сорғылауты реттеу және бақылаудың жетіспеуі салдарынан күшейіп бара жатқан мәселе. Бір есеп бойынша, жердің ауыр шөгу проблемаларының 80%-ы жер асты суларын тым көп қазумен байланысты, бұл оны бүкіл әлемде өзекті мәселеге айналдырады. Жер асты суларының деңгейінің өзгеруі органикалық заттардың ыдырауына да космерессіз әсер етеді. Жағалау немесе дельта жазықтары сияқты төмендіктерді мекендеу үшін дренаж қажет. Топырақтың ауаға толуы оның органикалық құрауыштардың, мысалы, торфтың тотығуына алып келеді, ал осы ыдырау процесі жердің айтарлықтай шөгуіне себеп болуы мүмкін. Бұл әсіресе жер асты суларының деңгейі шөгуге бейімделіп, қажетті қанықпаған аймақтың тереңдігін сақтау үшін, көбірек торфты оттегіге ұшырату мақсатымен жасалғанда ерекше маңызға ие. Бұған қоса, кептірілген топырақтар тиімді кернеудің артуы нәтижесінде консолидацияланады. Осылайша, жердің шөгуі өзін-өзі жалғастыра алады, жылдамдығы жылына 5 см-ге дейін жетеді. Су шаруашылығы бұрын негізінен егін өнімділігін арттыру сияқты факторларға бағытталған, бірақ әртүрлі деңгейде шөгуден сақтану да ескеріледі.

Ақаулықтан туындаған

Жерде егер күштердің айырмашылығы болса, олар сынық қабықта геологиялық жарылымдар арқылы немесе ыстық әрі қойнаулы мантияда серпімді ағын арқылы таралуы мүмкін. Жарылымдар пайда болған жерде, қалыпты жарылымдардың төменгі бөлігінде абсолюттік шөгу орын алуы мүмкін. Кері немесе итермелі жарылымдарда, алдыңғы бөлігінде салыстырмалы шөгу өлшенуі мүмкін.

Изостатикалық шөгінді

Жер қыртысы астеносферада серпіліспен қозғалады, оның "бетінен" төменгі массаның арақатынасы өзінің тығыздығына және астеносфераның тығыздығына пропорционалды. Егер жер қыртысының белгілі бір аймағына масса қосылса (мысалы, шөгінділер арқылы), қыртыс изостатикалық тепе-теңдікті сақтау үшін төмен қарай иеді.

Маусымдық әсерлер

Көптеген топырақтарда маңызды мөлшерде саз болады. Өте ұсақ бөлшектерінің өлшеміне байланысты, олар топырақтың ылғалдылығының өзгеруіне сезімтал. Топырақтың маусымдық кебуі оның көлемін де, бетін де төмендетуге әкеледі. Егер ғимараттың негізі маусымдық кебуге жеткен деңгейден жоғары орналасса, ол қозғалып, ғимаратта жарықтар түрінде зақымдануға мүмкіндік береді. Ағаштар және басқа өсімдіктер топырақтың маусымдық кебуіне айтарлықтай жергілікті әсер ете алады. Бірнеше жыл бойы ағаш өскен сайын, жиынтық кебу процесі жүреді. Бұл ағаш қураған немесе кесілген кезде топырақтың көтерілуіне немесе ісінуіне, яғни құлаудың кері процесіне алып келуі мүмкін. Жиналған ылғал тапшылығының орны толыққанда, бұл процеске 25 жылға дейін уақыт кетіп, ағаш маңындағы жер беті көтеріліп, бүйірлеріне қарай кеңейеді. Егер негіздер күшейтілмесе немесе осы әсерге төтеп беру үшін арнайы жобаланбаса, мұндай жағдай ғимараттарға зиян келтіруі мүмкін.

Ғимараттардың салмағы

Биік ғимараттар өз салмағымен төмендегі топырақты қысып, жердің шөгуіне себеп болуы мүмкін. Бұл мәселе Нью-Йорк қаласында, Сан-Франциско шығанағында және Лагоста сезіліп жатыр.