Аnhinga құсы – Американың жылы аймақтарында кездесетін су құсы. Жыландарға ұқсас сыртқы түрі, тыныс алу ерекшеліктері және туыс түрлері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құс түрі, Анхинга туысы.
Species of bird
the bird genus Anhinga
Анхинга (/æ//n/'/h//ɪ//ŋ//g//ə/; Anhinga anhinga) – кейде жыланқұс, дартер, американдық дартер немесе су түйесі деп аталатын, Американың жылы аймақтарында кездесетін су құсы. "Анхинга" сөзі бразилиялық тупи тіліндегі "а'ньинга" сөзінен келген және "шайтан құсы" немесе "жылан құсы" деген мағынаны білдіреді. Суда жүзген кезде оның шығу тегі анық көрінеді: тек мойны ғана судан көрінеді, сондықтан құс шабуға дайын жыланға ұқсайды. Олардың сыртқы мұрындық тесіктері (ноздри) жоқ және олар тек көмекей арқылы тыныс алады. Анхинга – дартерлер тұқымдастығына жатады және үнді (Anhinga melanogaster), африкалық (Anhinga rufa) және австралиялық (Anhinga novaehollandiae) дартерлермен тығыз байланысты. Басқа дартерлер сияқты, анхинга да балықты және басқа ұсақ жемді өткір, жіңішке мүсігімен сұғып аулайды.
The anhinga (/æ//n/'/h//ɪ//ŋ//g//ə/; Anhinga anhinga), sometimes called snakebird, darter, American darter, or water turkey, is a water bird of the warmer parts of the Americas. The word anhinga comes from a'ñinga in the Brazilian Tupi language and means "devil bird" or "snake bird". The origin of the name is apparent when swimming: only the neck appears above water, so the bird looks like a snake ready to strike. They do not have external nares (nostrils) and breathe solely through their epiglottis. The anhinga is placed in the darter family, Anhingidae, and is closely related to Indian (Anhinga melanogaster), African (Anhinga rufa), and Australian (Anhinga novaehollandiae) darters. Like other darters, the anhinga hunts by spearing fish and other small prey using its sharp, slender beak.
Таралу және көші-қон
Анхинга түрлері әлемнің әртүрлі аймандарындағы жылы, сайы суларда және батпақтарда тіршілік етеді. Анхингалар көбінесе басқа құстармен бірге топтасып көшіп-қонып жүреді және оларды "қара қағаз ұшқыштарына" теңеуге болады. Қаз, балықшыл және пеликан сияқты құстар қауырсындарын уропигиалдық безден шығатын майлармен жағар алса, анхингада мұндай қабілет жоқ; анхинганың денесінде су өткізбейтін қауырсындар болмайды, сондықтан суға батқанда олар толығымен ылғалданып қалады, ал ұшу қауырсындары аздап ылғалға төзімді болады. Сондықтан олардың қанаттарын жайып күнге күйінбеуі өте маңызды. Олардың тығыз сүйектері, ылғал қауырсындары және суда бейтарап жүзу қабілеті оларға толығымен суға батып, су астындағы жемтігін аулауға мүмкіндік береді. Анхинга ылғал қауырсындармен ұзаққа ұша алмайды; егер олар ылғал күйінде ұшуға тырысса, қиындықтар туындайды, құстар су бетінде "жүгіріп", қарқынды қанат қағу арқылы қозғалады (әдетте қорқыныштан қашу үшін). Анхингалар, цорлан сияқты, су жағасындағы құлаған ағаштарға, бұтақтарға немесе тастарға қанаттарын жайып, қауырсындарын жартылай дөңгелек пішінде ашып, күнге қарсы бағытталған күйде қонды және демалады, осылайша кептіріп, күннің жылуын сіңіреді. Анхингалар дене жылуын салыстырмалы түрде жылдам жоғалтады, ал олардың дене күйі күннен энергия алуға және осы процеске қарсы тұруға көмектеседі. Олар судағы омыртқасыздармен және жәндіктермен қоректенеді. Алабама штатында анхинганың рационы балықтардан (мысалы, шұбар, күнбалық, қара басс, сомақ, сүрегі және тізбекті пикер) құралады, сондай-ақ рактар, крабтар, креветкалар, су жәндіктері, бунаққанаттар, су жыландары және кішкентай тасбақалар да олардың тағамына кіреді. Флоридада анхингалар негізінен күнбалық, басс, килифиш және тірі туатын балықтарды жейді. Сонымен қатар, олар пуфиш және перцидтерді де жейді. Анхингалар аулаған жемдерін су бетіне көтеріп, артқа лақтырып, басын алға қарай бағыттап жұтады.
Anhinga species live in warm, shallow waters and swamplands worldwide. Kettles of anhinga often migrate with other species of birds, and have been described as resembling "black paper gliders". Unlike ducks, ospreys and pelicans, which coat their feathers with oils from the uropygial gland, the anhinga does not have this ability; anhinga lack waterproof feathers on their bodies, causing them to be saturated upon immersion into water, while the flight feathers are slightly less wettable. Thus, their habit of basking in the sun with outstretched wings is crucial. Their dense bones, wetted plumage, and neutral buoyancy when in water allows them to fully submerge and hunt for underwater prey. The anhinga cannot fly for any extended distance with soaked feathers; if they attempt to fly while wet, notable difficulty is experienced, the birds flapping vigorously while "running" on the water’'s surface for a short distance (often escaping a perceived threat). Like cormorants, anhingas perch and rest on fallen trees, logs or rocks near the water's edge with wings spread and feathers fanned open in a semicircular shape, facing away from the sun, in order to dry themselves and absorb the sun's heat. Anhingas also lose body heat relatively fast, and their posture helps them absorb solar radiation from the sun to counteract this. aquatic invertebrates and insects. In Alabama, the anhinga's diet consists of fishes (such as mullet, sunfish, black bass, catfish, suckers, and chain pickerel), crayfish, crabs, shrimp, aquatic insects, tadpoles, water snakes and small terrapins. In Florida, sunfishes and bass, killifishes, and live bearing fishes are primarily eaten by the anhingas. Other fish eaten include pupfish and percids. The anhingas bring their capture to the surface of the water, toss it backward and engulf it head first.