Кіріспе
Британдық автомобиль өндіруші және дистрибьютор компаниясы, Stellantis компаниясының еншілес компаниясы. Vauxhall Motors Limited компаниясының есімімен аталған футбол командасы – Англияның Бедфордшир графтығындағы Чалтон қаласында орналасқан британдық автомобиль компаниясы. Vauxhall 2021 жылдың қаңтар айында Stellantis компаниясының еншілес компаниясына айналды. Vauxhall – Ұлыбританиядағы ең ескі көлік өндірушілер мен дистрибьюторлардың бірі. Ол жолаушылар автомобильдерін, электрлік және жеңіл коммерциялық көліктерді Vauxhall таңбасымен ұлттық деңгейде сатады және бұрын Bedford таңбасымен фургон, автобус және жүк көліктерін сатқан. Компания 1903 жылы автомобильдер шығара бастады және сол кезде атын өзгертті. 1925 жылы ол американдық автомобиль өндіруші General Motors (GM) компаниясына сатылды. Bedford Vehicles компаниясы 1930 жылы коммерциялық көліктерді өндіру үшін Vauxhall компаниясының еншілес компаниясы ретінде құрылды. General Motors сатып алғанға дейін ол сәнді автомобиль таңбасы болды, содан кейін орта сегменттегі ұсыныстарды жасады. Ұлы депрессия кезеңінен бастап Vauxhall бұқаралық нарыққа бағытталды. 1980 жылдан бері Vauxhall өнімдері Opel өнімдерімен шамалас, ал көптеген модельдер негізінен Германияның Рюссельсхайм-ам-Майн қаласында жасалған. 1980 жылдардың басында Vauxhall таңбасы Ұлыбританиядан басқа барлық елдерде сатылымнан алынды. Тарихының әртүрлі кезеңдерінде Vauxhall автоспортта, соның ішінде раллилерде және Британдық Турингтік Автомобиль Чемпионатында белсенді қатысқан. GM компаниясының 92 жылдық иелігінен кейін Opel/Vauxhall 2017 жылы Groupe PSA компаниясына сатылды. Vauxhall компаниясының Лутон қаласында (коммерциялық көліктер, IBC Vehicles) және Эллесмер-Порт қаласында (жолаушылар автомобильдері) ірі өндіріс орындары бар. Лутон зауытында 900-ге жуық адам жұмыс істейді және жылына 100 000 бірлікке дейін өндіруге қабілетті. 2012 жылы Эллесмер-Порт зауытында шамамен 1880 қызметкер жұмыс істеді және теориялық (үш сменалық) қуаты жылына шамамен 187 000 бірлік болды. Шотландтық теңіз инженері Александр Уилсон 1857 жылы компанияны 90–92 Уандсворт-роуд, Воксхолл, Лондон мекенжайында құрды. Компания өндірісінің басым бөлігін 1905 жылы Лутонға көшірді. Померойдың алғашқы дизайны Y Type Y1 1908 жылы RAC және Шотландияның 2000 мильдік сенімділік сынақтарында үлкен жетістікке жетті – бұл оның класындағы кез келген басқа машинаға қарағанда 37 секундқа аз уақытпен төбеге көтерілу қабілетін көрсетті. Бруклендс трассасында бұрынғыдан бетер жылдамдықпен, Vauxhall кез келген кластағы барлық басқа машиналардан оқ бойы озумен көзге түсті, бұл жүргізушіге 200 мильді (322 км) орташа жылдамдықпен аяқтауға және демалуға мүмкіндік берді. Y Type өте табысты болды, сондықтан оны A09 машинасы ретінде өндіруге шешім қабылданды. Бұл Vauxhall A Type-тің пайда болуына себеп болды. 1908 жылдың 27 қазанынан 1914 жылы жаппай өндіріс тоқтағанға дейін оның төрт түрі шығарылды. А Type-тің соңғы бір данасы 1920 жылы жасалды. Шамамен жылдамдыққа қол жеткізе алатын A Type Vauxhall сол заманның ең танымал үш литрлік автомобильдерінің бірі болды. 1910 жылы өткен Принц Генри сынақтарына екі автомобиль қатысты, олар толық жеңімпаз болмаса да, жақсы өнер көрсетті, ал олардың көшірмелері ресми түрде C Type ретінде сатылымға шығарылды, бірақ қазір Принц Генри деп аталады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Vauxhall британдық әскерлер үшін штабтық машина ретінде пайдалану үшін принц Генри шассиімен D Type машинасының көптеген даналарын жасады. 1918 жылғы қарулы келісімнен кейін D Type және спорттық E Type машиналары өндірісте қалды. Померой 1919 жылы Америка Құрама Штаттарына көшіп кетті, ал оның орнына К. Э. Кинг тағайындалды. Компания тұрақты пайда табу үшін күресті және Vauxhall ірі стратегиялық серіктес іздеді.
the football team named after the company
Vauxhall Motors Limited is a British car company headquartered in Chalton, Bedfordshire, England. Vauxhall became a subsidiary of Stellantis in January 2021. Vauxhall is one of the oldest established vehicle manufacturers and distribution companies in the United Kingdom. It sells passenger cars, and electric and light commercial vehicles under the Vauxhall marque nationally, and used to sell vans, buses, and trucks under the Bedford brand. The company began manufacturing cars in 1903, and changed its name back around this time. It was acquired by American automaker General Motors (GM) in 1925. Bedford Vehicles was established as a subsidiary of Vauxhall in 1930 to manufacture commercial vehicles. It was a luxury car brand until it was bought by General Motors, who thereafter built mid market offerings. From the time of the Great Depression Vauxhall became increasingly mass market. Since 1980, Vauxhall products have been largely identical to those of Opel, and most models are principally engineered in Rüsselsheim am Main, Germany. During the early 1980s, the Vauxhall brand was withdrawn from sale in all countries apart from the UK. At various times during its history, Vauxhall has been active in motorsports, including rallying and the British Touring Car Championship. After 92 years under GM's ownership, Opel/Vauxhall was sold to Groupe PSA in 2017. Vauxhall has major manufacturing facilities in Luton (commercial vehicles, IBC Vehicles) and Ellesmere Port (passenger cars). The Luton plant employs around 900 staff and has a capacity for building around 100,000 units a year. In 2012, the Ellesmere Port plant employed around 1,880 staff and had a theoretical (three shift) capacity around 187,000 units a year.]] Scottish marine engineer Alexander Wilson founded the company at 90–92 Wandsworth Road, Vauxhall, London, in 1857. To expand, the company moved the majority of its production to Luton in 1905. Pomeroy's first design, the Y Type Y1, had outstanding success at the 1908 RAC and Scottish 2000 Mile Reliability Trials – showing excellent hill climbing ability with an aggregate of 37 seconds less time in the hill climbs than any other car in its class. With unparalleled speeds around the Brooklands circuit, the Vauxhall was so far ahead of all other cars of any class that the driver could relax, accomplishing the 200 mile (322 km) at an average speed of , when the car was capable of The Y Type went on to win class E of the trial. The Y Type was so successful that it was decided to put the car into production as the A09 car. This spawned the Vauxhall A Type. Four distinct types of this were produced between 27 October 1908 and when mass production halted in 1914. One last A Type was put together in 1920. Capable of up to , the A Type Vauxhall was one of the most acclaimed three litre cars of its day. Two cars were entered in the 1910 Prince Henry Trials, and although not outright winners, performed well, and replicas were made for sale officially as the C type, but now known as the Prince Henry. During the First World War, Vauxhall made large numbers of the D type, a Prince Henry chassis with derated engine, for use as staff cars for the British forces. After the 1918 armistice, the D type remained in production, along with the sporting E type. Pomeroy left in 1919, moving to the United States, and was replaced by C. E. King. the company struggled to make a consistent profit and Vauxhall looked for a major strategic partner.
1925 жылдан 1945 жылға дейін
1925 жылы 16 қарашада Vauxhall компаниясын General Motors 2,5 миллион АҚШ долларына сатып алды. Ол кезде бұл сатып алу АҚШ-тың GM басшыларының арасында кең қолдау таппады. Vauxhall аптасына бар болғаны 17 автомобиль шығарып, қаржылық қиындықтарға тап болған болатын. Ол бір жылдың ішінде жобадан өндіріске көшіріліп, сол жерде (сондай-ақ басқа да жерлерде) құрастырылды. 5600-нан астам «Черчилль» танктары салынды. Лютон 1942 жылы ашылған жаңа «Бедфорд Данстабл» зауытымен бірге соғысқа қажетті 250 000-ға жуық жүк көлігін өндірді, ал «Бедфорд» үлгілері британдық әскерде кеңінен қолданылды. Компания қызметкерлерінің рухын көтеру мақсатында 1944 жылдың 23, 24 және 25 ақпанында Аделаида Холл Лутондағы зауытта концерт берді, ол түскі үзіліс кезінде қызметкерлерді ойын-сауықпен қамтыды. Барлығы ол 10 000-нан астам жұмысшының алдында өнер көрсетті; бұл Vauxhall компаниясының үш күн қатарынан өз зауытында жұлдызды өнер иесімен келісімшарт жасасқан алғашқы жағдайы болды.
1945 жылдан 1970 жылға дейін
Vauxhall соғыс уақытынан азаматтық өндіріске ауысқан алғашқы британдық автомобиль өндірушілерінің бірі болды, бұл көбінесе әскери мақсатта шығарылған Bedford жүк көліктерін азаматтық нарыққа қайта бағыттаудың оңайлығына байланысты болды. Соғыстан кейінгі алғашқы азаматтық жүк көліктері 1945 жылдың тамызында VJ күніне дейін бірнеше күн бұрын жасалды, ал Vauxhall автомобильдерінің өндірісі қыркүйекте қайта басталды. Бұл бастапқы модельдер 1939 жылы соғыс басталғанға дейін шығарылған үш модельдік қатардан (H, I және J типті бір корпустық дизайн) негізінен өзгермеді. Алайда, олар енді Vauxhall Ten, Twelve және Fourteen деп аталды, әрқайсысы бір корпус пен техникалық сипаттамада (төрт есікті седан, Deluxe деңгейіне дейін) өндірісті жеңілдету үшін және материалдардың тапшылығына немесе қосымша құнына байланысты ішкі және сыртқы жабдылудың шағын айырмашылықтары болды. Сол кездегі үкіметтік ережелерге сәйкес, өндірістің 75% экспортқа жіберілуі керек еді, сондықтан осы қайта жаңғыртылған модельдердің өте аз бөлігі Ұлыбританиядағы сатып алушыларға жетті. 1946 жылы Twelve моделі жеке модель болып тоқтатылды және енді Ten корпусын бөлісті, бірақ үлкен қуатты қозғалтқышпен. Бұл модельдер 1948 жылы «жаңа» автомобильдермен алмастырылды. GM басшылығы Luton-ның өнімділігін арттыру және жеткізу шығындарын азайту үшін тек бір корпус дизайнын пайдалануын талап етті. Британ үкіметі RAC салық салынатын ат күші жүйесін де жойды және оны қозғалтқыштың көлеміне қарамастан, әрбір көлік үшін бірыңғай төлеммен алмастырды. Бұл бұрынғы салық жүйесінің әртүрлі диапазондарына сәйкес келетін әртүрлі қозғалтқыш сыйымдылығы бар ұқсас модельдерді ұсыну қажеттілігі болмайды дегенді білдірді. Сондықтан, жаңа 1948 L типі Vauxhall автомобильдері тек екі модельден тұрды, екеуі де H типі / Ten модельінің корпус құрылымын, еденін және көптеген жүріс бөліктерін пайдаланды. Алайда, Vauxhall стилінің директоры Дэвид Джонс ескі корпус орталық бөлігінің алдыңғы, артқы және артқы жағына жаңа сыртқы панельдерді орнатуға қол жеткізді, бұл L типіне GM-нің Chevrolet Fleetline-мен бірдей пішіні мен ерекшеліктерін бөлісетін заманауи көрініс берді, бірақ әлдеқайда кішкентай масштабта. Жаңа модельдер Wyvern (бұрынғы Twelve-де қолданылған төрт цилиндрлі қозғалтқышты пайдаланады) және Velox, Fourteen-нен алынған алты цилиндрлі қозғалтқыштың жаңа кең тесіктік нұсқасын пайдаланады. Басқаша айтқанда, L типтері үш жылдамдықты беріліс жүйесін қайта пайдаланды (бірақ колонналық беріліс басқаруға ауыстырылды, гидравликалық тежегіштер және соғысқа дейінгі модельдердің Dubonnet аспасы негізінен өзгеріссіз қалды). Бұл алдыңғы модельдер өз заманы үшін жетілдірілген, сондықтан Wyvern және Velox, Morris Minor немесе Austin A40 Devon сияқты шағын және тар болып саналғанмен, әлі де бәсекеге қабілетті болды. Әсіресе Velox, салыстырмалы түрде кішкентай машинада тегіс және қуатты қозғалтқышымен, V8 қозғалтқышы бар Ford Pilot-пен бәсекелесу үшін күшті өнімділік пен сенімділікті ұсынды. L типтері 1951 жылы жаңа модельмен ауыстырылды, E типтері 1948 жылдан бері жаңа машиналар жасап келді. GM әлі де Vauxhall-ды бір корпус саясатына шектеді және қатар әлі де екі модельден тұрды, олар көбінесе төрт цилиндрлі EIX Wyvern және алты цилиндрлі EIP Velox қозғалтқыштарымен ерекшеленді. Олар Лутонда жобаланған кезде, олар Детройтте жасалған стильдік дамудан, әсіресе 1951 жылғы қайта қарастырылған Chevrolet үлгісінен көп әсер алды. E типтері бір корпустық конструкцияны жалғастырды, бірақ жаңа және әлдеқайда үлкен дизайнмен, толық ені «понтон» стилімен. Олар кабина мен багажға айтарлықтай көп орын берді және ішкі дизайнына, діріл мен шуды азайтуға көп күш салынды. Күрделі Dubonnet аспалы жүйесі серіппелі серіппелер мен телескопиялық демпферлері бар қос тілек сүйектері бар дәстүрлі дизайнмен ауыстырылды, ал артқы ось жапырақты серіппелерді сақтады, бірақ телескопиялық демпферлерді қосты. Трансмиссия мен рульдік басқару қолданыстағы конструкциядан аз өзгерді. Vauxhall E типтері үшін қысқа соққылы үстіңгі клапанды қозғалтқыштардың жаңа қатарын жоспарлап, әзірледі, бірақ қаржылық және өндірістік шектеулер алғашқы жаңа Wyverns және Velox автомобильдері шығып бара жатқан L типінің қозғалтқыштарымен бірге іске қосылды. Үлкен, ауыр E типті модельдерде бұл өте нашар өнімділік берді, әсіресе 1937 жылдан бері өзгермеген қозғалтқышы бар Wyvern. Жаңа қозғалтқыштар, екеуі де қолданыстағы дизайндан сәл үлкен, 1952 жылы екі модельге де орнатылды және өнімділікті бәсекеге қабілетті деңгейге жеткізді. Баға және өндіріс тұрғысынан E типті Vauxhall автомобильдері енді Ұлыбританиядағы орта өлшемді автомобильдер нарығында толыққанды бәсекелестер болды, Ford Consul / Zephyr және әсіресе бұрынғыдан да ескі Hillman Minx сияқты. 1953 жылы Vauxhall Лутонда жылына 110 000 E типті модельдерін өндірді, өндірістің шамамен жартысы экспортқа бағытталды, көбінесе британдық өнімдерге артықшылықты тарифтерді сақтайтын Достастық нарықтарында. 1955 жылы E типті Vauxhall автомобильдері жаңа алдыңғы және ішкі стильмен және шағын механикалық жетілдірулермен жаңартылды. Ең маңыздысы, Vauxhall үш автомобиль моделін ұсынуға қайта оралды (барлығы бір корпус дизайнын бөліседі), Velox-тің сәндік нұсқасы Cresta қосылды. GM-нің Америкадағы тәжірибесіне сәйкес, осы сәттен бастап Vauxhall автомобильдеріне жылдық шағын жаңартулар, жақсартулар және стильдік өзгерістер енгізе бастады, бұл бәсекелестермен қадамдасуға және ескі иелерін автомобильдерін ауыстыруға көндіруге бағытталған. 1945 жылы автомобиль өндірісін қайта бастағаннан бері Vauxhall сатылымын шектеуші фактор өндіріс болды, кейде клиенттер үшін ұзақ күту тізіміне әкелді. Лутон зауыты 1950-жылдардың басында кеңейтіліп, жаңартылғанмен, негізгі шектеу бір корпустық қабықтарды жасау үшін жеткілікті қуаттың болмауы болды. Корпус цехын кеңейту үшін GM шығаруға ықыласты болмайтын үлкен инвестициялар қажет болар еді, бұл Vauxhall үш түрлі модельде бір корпус дизайнына сенеуінің басты себебі болды. 1954 жылы GM басшылығы Vauxhall-да екі корпусқа өтуге және Лутондағы корпус цехын және өндіріс желілерін кеңейтуге инвестиция жасауға келісім берді. Жаңа модель төрт цилиндрлі Wyvern-ді осы қозғалтқышты пайдаланатын кішкентай автомобильмен алмастырады, бұл Vauxhall-ды 1.5 литрлік сыныптағы автомобильдер үшін қалыпты жағдайға келтірді - E типті Wyvern тікелей бәсекелестерінен әлдеқайда үлкен автомобиль болды. Жаңа автомобиль 1957 жылы жаңа Velox / Cresta модельдерімен бірге ұсынылатын болды, олар өздерінің корпусын төменгі сыныптағы модельмен бөлісуге қажеттілігі болмағандықтан сәл үлкенірек болады. Кішкентай модель, F типі Victor деп аталды, алдымен 1957 жылдың ақпанында жарияланды. Оның инженериясы таныс Vauxhall желілерін ұстанғанмен - бір корпустық құрылым, серіппелі серіппелермен тәуелсіз алдыңғы аспа, жапырақты серіппелі тікелей артқы ось және үш жылдамдықты қолмен беріліс, колоннаға орнатылған басқару - бұл, қажеттілік бойынша, жаңа болды. Драйвтрейн көбінесе шығып бара жатқан E типті Wyvern-нен алынған, бірақ қозғалтқыш жоғары сығылу қатынамын және жаңа кең таралған октанды отынға есептеу үшін жаңартылған карбюрация алды, сондықтан көбірек қуат берді. Стильдік тұрғыдан Victor таныс Vauxhall тенденциясын американдық стильдік тенденцияларды ұстануды жалғастырды, бірақ Victor бұл 1955 жылғы Chevrolet Bel Air-ге ұқсас, тіпті құйрық қанаттарымен, капоттағы көзге түсетін «флейталармен» (1920 жылдарға дейінгі таныс Vauxhall стильдік элементінің заманауи бейнесі), айналмалы алдыңғы және артқы экрандармен, үлкен хромирленген бамперлермен және артқы оверрайдерлердің біріне енгізілген қаңқамен жаңа деңгейге көтерді. Ұсынылғаннан бір жыл өткен соң Victor Vauxhall-дың зауытта жасалған алғашқы универсалдарының негісін құрады. Жаңа P типі Velox / Cr...
1970 жылдан 1990 жылға дейін
1970 жылы HC Viva ұсынылды, ол онжылдық бойы Vauxhall-дың ең көп сатылған көлігіне айналды, 1976 жылға дейін Ұлыбританиядағы ең көп сатылған 10 көліктің қатарында болды, өндіріс 1979 жылға дейін аяқталмады, содан кейін Viva маркасы 16 жылдық және үш буындық тарихтан кейін тоқтатылды. 1973 жылы "Vauxhall Firenza" купесі "Droopsnoot" аталымымен Earls Court Motor Show-да таныстырылды, бұл Vauxhall-дың барлық 1970-ші жылдарғы модельдері үшін жаңа аэродинамикалық стилін көрсетті. 1973 жылға қарай "Victor" сатылымы "Ford Cortina" басымдық танытқан нарықта төмендеді. Бұл Vauxhall-ды Ford сияқты нарық көшбасшыларынан қалып қоюға жеткілікті болмады, ал оның көптеген модельдері тіпті Chrysler UK (бұрынғы Rootes Group) компаниясымен де бәсекелесе алмады. 1975 жылдан бастап Vauxhall сатылымын екі маңызды жаңа модельдің шығуымен арттырды: Ұлыбританияда жасалған алғашқы үш есікті хэтчбек – Chevette және сәнді төрт есікті седан – Cavalier, ол "Ford Cortina" моделімен тікелей бәсекелесу үшін жасалған. 1978 жылға қарай Cavalier моделінің қатарына екі есікті купе және үш есікті "спорттық хэтчбек" қосылды, бірақ универсал нұсқасы болған жоқ. Cavalier Vauxhall-ға нарықтың осы маңызды сегментінде жоғалған позициясын қайтаруға көмектесті, ал Chevette 1973 жылғы мұнай дағдарысынан кейін сатып алушылардың кішірек көліктерге қызығушылығы артып, супермини сегментінде өте танымал болды. Chevette модельдері кейіннен үш есікті универсалға, сондай-ақ екі немесе төрт есікті седанға айналды. Екі модель де Opel, GM-нің неміс еншілес компаниясы шығарған модельдерге негізделген, Chevette Opel Kadett-ке негізделген, бірақ алдыңғы бөлігі ерекшеленді. Chevrolet Chevette АҚШ және Канадада, Chevette және Kadett GM-нің T Car платформасында жасалды. Сол сияқты, Cavalier Opel Ascona-ға негізделген, бірақ Оңтүстік Африкадағы Chevrolet Chevair сияқты Manta-ның алдыңғы бөлігімен жабдықталған. Бұл GM-нің екі еуропалық еншілес компаниясын біріктірудің ұзақ және кезеңді процесінің аяқталуын білдірді, нәтижесінде үлкен және абсолютті сату және нарық үлесі жағынан сәттірек Opel, 925 000 көлік сатты, ал Vauxhall – 143 600. 1960 жылдардың басынан бастап, Vauxhall, Ұлыбританияда жобаланып және жасалған кезде, жалпы сипаттамаларын, инженерлік ерекшеліктерін және стилін Opel әріптестерімен (мысалы, Viva Kadett және Victor Rekord) бөлісті, тіпті екі автомобиль ерекше болса да, араласатын бөлшектері аздау болды. 1960 жылдардың соңынан бастап 1970 жылдардың басына дейін Ұлыбританиядағы экономикалық ахуалдың нашарлауы, құрылыс сапасының төмендеуі және Ұлыбритания өнеркәсібіндегі ереуілдердің өсуі (соған қарамастан, сол кезеңде Батыс Германияның экономикалық кереметі), сондай-ақ 1973 жылы Ұлыбританияның Еуропалық экономикалық қауымдастыққа кіруі, ұқсас нарықтарға қызмет ететін екі параллель модельдік қатарды сақтауды күрделі етіп жасады. 1972 жылы ұсынылған FE Series Victor, соңғы толығымен британдық Vauxhall болады. Chevette және Cavalier-дің пайда болуынан кейін, болашақтағы барлық Vauxhall модельдері Opel-дің сәл өзгертілген нұсқалары болады, бұл компания басшылығы "Opelisation" деп атады. Ерекшеліктер GM ұйымының басқа бөлімдерінен алынған модельдерге қатысты. Алайда, Vauxhall өзінің екі британдық зауытын Лутон және Эльсмир-Порт қалаларында сақтап, Vauxhall маркасы бар автомобильдердің көпшілігі әлі де Ұлыбританияда жасалатын болды. Opel-ге негізделген Vauxhall-дың енгізілуі Vauxhall автомобильдерінің дизайны мен сапасының айтарлықтай жақсарғанын көрсетті, олар енді Ford бәсекелестеріне лайықты қарсыластар саналды. 1970 жылдардың соңына қарай Vauxhall нарықтағы үлесін едәуір арттырып, Ford және British Leyland компанияларына жақындады. 1978 жылы Vauxhall өзінің жаңа Carlton седаны мен универсалын ұсынып, жоғары кластағы автомобильдер нарығындағы позициясын нығайтты, бұл неміс тілінде жасалған Opel Rekord модельдерінің жаңартылған нұсқалары болды. Бір жылдан кейін Opel маркасымен Senator атты жоғары кластағы седан моделі ұсынылды, ал 1983 жылдан бастап Vauxhall ретінде де қол жетімді болды. 1979 жылға қарай Vauxhall нарықтағы үлесін едәуір арттырды, әлі де Ford пен British Leyland компанияларынан қалып қойды, бірақ Talbot (Peugeot иелігіндегі Rootes және Chrysler UK компанияларының мұрагері) компаниясын озып кетті. Осы уақытқа дейін GM Vauxhall маркасын көптеген еуропалық нарықтардан Opel пайдасына алып тастау туралы шешім қабылдады. Бұл Vauxhall модельдерінің экспортын тоқтатты, өйткені континенттік Еуропаға экспорт 1970 жылы 32 000 бірліктен 1978 жылы 12 900 бірлікке дейін төмендеді. 1981 жылы экспорт негізінен Германияда сатылатын Chevette-ке қатысты. Opel-дің автомобильдері Ұлыбританияға экспортталып, Vauxhall ретінде белгіленсе, Vauxhall-дың автомобильдері Opels ретінде белгіленбеді. Vauxhall 1990 жылға дейін сол жақ рульді экспортты қайта бастады. Сол сияқты, Ұлыбритания нарығында Opel маркасы тек спорттық модельдерге ғана шектелді, ал 1980 жылдардың басындағы жаңа Vauxhall өнімдерінің сәттілігі мен кең таңдауының арқасында 1984 жылдың соңына қарай Manta Ұлыбританияға импортталатын жалғыз Opel болып қалды. Manta 1988 жылы тоқтатылғаннан кейін Opel модельдері енді ресми түрде Ұлыбританияға импортталмайды. Оның Calibra мұрагері Ұлыбритания нарығында Vauxhall ретінде белгіленді. 1980 жылдың басында Vauxhall ескірген Viva-ны алмастырған Astra ұсынысымен қазіргі заманғы отбасылық хэтчбек нарығына енді және сатып алушылар арасында жылдам танымал болды. Astra, 1979 жылы ұсынылған алғашқы алдыңғы жетектегі Opel Kadett-тің қайта белгіленген нұсқасы болды және бірнеше жыл бойы Astra қатарында сатылды. Бастапқыда Opel-дің Бохум зауытынан импортталған, кейіннен Эльсмир-Порт зауытында өндірілді. 1981 жылы компания Mk2 Cavalier-ді ұсынды, бұл өлшемдегі алғашқы Vauxhall, ол алдыңғы жетек пен хэтчбек стилін ұсынды. Лутон зауытында жасалған ол Vauxhall-дың табысын едәуір арттырды, Cavalier-дің 1982 жылғы сатылымы 1981 жылғы көрсеткіштен үш есеге артты және 1984 жылға қарай 130 000-нан асты. Осы кезеңде Vauxhall маркасының сатылымы екі еседен астам өсті. Бұл 1983 жылы Австралияда Holden шығарған Camira-ға негізделген универсалмен толықтырылды, Vauxhall нұсқасының артқы есіктері сол жерде жасалып, Лутонға жіберілді. 1984 және 1985 жылдары Ұлыбританиядағы екінші ең көп сатылатын автомобиль болды және өндіріс өмірінің көп бөлігінде үлкен отбасылық автомобильдер нарығында көшбасшы Ford Sierra-мен бәсекелесті. Cavalier 1988 жылы қайта ұсынылды, жаңа формат, сәнді көрінісі мен тотқа төзімділігі жақсарғаны үшін мақтау алды. 1983 жылдың сәуір айында Nova супермини ұсынылды, бұл испан тілінде жасалған Opel Corsa-ның қайта белгіленген нұсқасы. Vauxhall қатарындағы жаңа кіріс деңгейлі модель, ол хэтчбек немесе седан нұсқасында қол жетімді болды және тек Испаниядағы Сарагоса зауытында жасалды. Бұл Vauxhall-дың жаңартылуын аяқтады, ал 1980 жылдардың соңына қарай ол Austin-нан Ұлыбританиядағы екінші ең танымал автокөлік өндірушісі атанды. Nova-ның пайда болуы 1984 жылы шамамен он жылдық өндірістен кейін Chevette-тің өндірісін де тоқтатты. Astra нарықтағы позициясын 1984 жылдың күзінде Ford-тың үлкен Sierra моделіне еске түсетін аэродинамикалық дизайны бар жаңа модельмен одан әрі нығайтты. 1984 жылы Эльсмир-Порт зауытында жасалған аэродинамикалық стильдегі Vauxhall Astra Mk2 "Еуропаның жыл автокөлігі" деп танылды. 1985 жылдың көктемінен бастап Vauxhall Nova төрт есікті седан және бес есікті хэтчбек нұсқаларында да қол жетімді болды. 1986 жылдың қаңтарында Vauxhall Belmont-ты ұсынды, бұл Astra-ның седан нұсқасы, көбірек ішкі кеңістік ұсынды және Cavalier-ге шамамен тең болды. Алайда, бұл автомобиль Vauxhall-дың сатылым бойынша күткен нәтижелерін көрсетпеді және 1989 жылдан бастап Astra Belmont ретінде қайта белгіленді. Vauxhall Opel-ге негізделген жаңа Vauxhall Carlton-мен тағы бір "Еуропаның жыл автокөлігі" сыйлығын жеңіп алды.
1990 жылдан 2000 жылға дейін
1991 жылы Vauxhall компаниясының бас кеңсесі бұрынғы компанияның жобалау және сынақ ғимараты болған Griffin House-қа көшірілді. Сол жылы үшінші буын Vauxhall Astra сатылымға шықты (Opel үлгілері алғаш рет Astra таңбасын қабылдады) және седан үлгісі Belmont емес, Astra деп белгіленді. Vauxhall Isuzu компаниясымен бірігіп, қысқа және ұзын дөңгелек аралығы бар төрт дөңгелекті жол талғамайтын Frontera көлігін жасады. 1993 жылы Cavalier 130 000-нан астам сатылыммен Ұлыбританиядағы ең танымал үлкен отбасылық автомобиль ретінде бекітілді, ал үшінші буын Astra (1991 жылы қайта іске қосылған) 100 000 сатылыммен ең көп сатылатын Ford Escort-тан алшақтығын қысқартуды жалғастырды. Он жылдық тарихы бар Nova 1993 жылы Corsa көлігінің пайдасына тоқтатылды, ол модельдің еуропалық атауын алды; оның ерекше дизайны мен ыңғайлы интерьеры бұрынғы үлгісінен гөрі көбірек сатылымға ие болды. 1994 жылы GM Bedford Vehicles өндірісін тоқтатты, себебі олардың кірісі уақыт өте келе төмендеді. Bedford Vehicles 1930 жылдан бері табысты фургон, жүк көліктері мен тіркемелерді жасап, Vauxhall компаниясының коммерциялық көліктер бөлімі болды. Соңғы "шынайы" Bedford жеңіл жүк көліктері – Bedford HA және Bedford CF панельді фургондары – 1983 және 1987 жылдары өндірісін тоқтатты және олардың орнына Isuzu және Suzuki фургондарының Midi және Rascal сияқты лицензиялық үлгілері жасалды. Бұл үлгілерді өндіру қазір Vauxhall таңбасымен Лутонда жалғастырылды, бірақ IBC (Isuzu Bedford Commercials) деп аталатын жеке компания жасады. Сондай-ақ 1994 жылы 16 жылдық тарихтан кейін Vauxhall Carlton таңбасынан бас тартты, ал оның орнын Omega көлігі басты, ол жаңа корпоративтік "V" торлы желісі бар алғашқы модель болды. Vauxhall Isuzu негізінде жасалған Monterey көлігін де төрт дөңгелекті көліктер қатарына қосты. Vauxhall кеңейіп келе жатқан "компакт-купе" нарығына Corsa негізінде жасалған жаңа Tigra үлгісімен қосылды. Cavalier таңбасы 1995 жылы 20 жылдан кейін тоқтатылды, Opel Ascona таңбасынан бас тартқаннан кейін, Vauxhall оның ізбасары үшін Vectra таңбасын қабылдады, бұл General Motors компаниясының барлық Vauxhall және Opel үлгілерін біріктіріп, бірдей атау беру саясатын аяқтады. Осы кезде көптеген сол жақтан рульді Opel Vectra көліктері Vauxhall Luton зауытында жасалып шығарылды. Келесі жылы Лутон осы үлгінің жалғыз өндірушісіне айналды. Vectra көлігі автокөлік жүргізушілер мен бірнеше танымал журналистерден, соның ішінде Джереми Кларксоннан, көңілінен шықпады, бірақ ол бәрібір өте танымал болды және 1999 жылғы жаңартудан кейін қысқа мерзімге Ford-тың жоғары бағаланған Mondeo көлігінен де танымал болды. 1996 жылы Vauxhall қысқа ғұмырлы Sintra үлкен MPV көлігін шығарды. 1998 жылы Astra төртінші буынына енді, және оның құрастыру сапасы мен басқару деңгейі барлық бұрынғы үлгілерінен жақсы болды. 1999 жылы Astra шассиіне негізделген жеті орындық компакт MPV Zafira сатылымға шықты және Vauxhall Monterey Ұлыбританияда сатылымнан алынды, бірақ ол Еуропаның қалған бөлігінде Opel ретінде сатыла берді. 1990 жылдардың соңында Vauxhall бірнеше беделді автокөлік сауалнамаларында сынға ұшырады. 1998 жылы Top Gear журналының клиенттердің қанағаттануын зерттеуі Vauxhall Vectra көлігін Ұлыбританияда ең аз қанағаттандыратын көлік деп атады. Бір жылдан кейін сол журналдың клиенттердің қанағаттануын зерттеуі Vauxhall таңбасын соңғы орынға қойды. Vauxhall үлгілері ақаулар, құрастыру сапасының мәселелері және көптеген басқа да кемшіліктері үшін айқын сынға ұшырады, бұл сапа сату табысын көрсетпеді. Дегенмен, Vauxhall сату көрсеткіштері бойынша күшті бәсекелестікке ие болды және 1999 жылға қарай Ford компаниясымен сату көрсеткіштері жағынан жылдар бойына ең жақын болды.
2000 жылдан 2010 жылға дейін
2000 жылы Vauxhall Lotus негізіндегі VX220 роудстерімен спорттық автомобильдер нарығына енді. Astra Coupé моделімен купе нарығына қайта оралды. Жаңа Agila қалалық автокөлігі және екінші буын Corsa супермини де сатылымға шықты. 2000 жылдың 12 желтоқсанында Vauxhall Luton зауытындағы автомобиль өндірісі 2002 жылы тоқтатылатынын, ал соңғы көлік 2002 жылдың наурыз айында Vectra B өндірісі аяқталғаннан кейін және оның ізбасары Ellesmere Port зауытына Astra моделімен бірге көшірілетінін хабарлады. IBC Vehicles зауытында (Еуропа бойынша Vauxhall, Opel, Renault және Nissan таңбаларымен сатылатын) фургондарды өндіру жалғасты. 2006 жылдың 17 мамырында Vauxhall Ellesmere Port зауытының 3000 қызметкерінен 900 жұмыс орны қысқартылатыны туралы мәлімдеді, бұл GM компаниясының бүкіл әлем бойынша штатты қысқартуының бір бөлігі болды. 2002 жылы жаңа Vectra сатылымға шықты, ал келесі жылы Signum деп аталатын үлкен хэтчбек пайда болды. 2002 жыл Ұлыбританиядағы Vauxhall сатылымдарының ең табысты жылдарының бірі болды. Corsa Ұлыбританиядағы ең танымал екінші жаңа автомобиль болды және брендке алғаш рет британдық супермини автомобильдерінің сатылым тізімінде бірінші орынды иелендіруге мүмкіндік берді. Astra сол жылы Ұлыбританияда ең көп сатылған үшінші автомобиль болды, ал Vectra және Zafira (1999 жылы ұсынылған компактты MPV) топ-10 тізімінен ғана тыс қалды. Екінші буын Vectra 2002 жылы ұсынылды және бұрынғы Vectra модельдерімен салыстырғанда жақсартылды, бірақ әлі де класындағы көшбасшы болмады, сондай-ақ D сегментіндегі автомобильдердің танымалдылығы төмендегеніне байланысты сатылымы төмендеді, бірақ 2005 жылы жаңартылған дизайны сатылымды арттырды. 2003 жылы Vauxhall Omega өндірісі тоғыз жылдан кейін тоқтатылды, тікелей ізбасары болмады, ал Meriva мини MPV ұсынылды. 2000-жылдардың басындағы ең маңызды Vauxhall өнімі – 2004 жылдың басында ұсынылған және автокөлік прессасы оның ерекше стилі үшін жоғары бағалаған бесінші буын Astra болды. Ол сатып алушылар арасында бірден танымал болды және 2005 және 2006 жылдары елдегі ең көп сатылған екінші автомобиль атанды, бұл Ford Focus моделіне ең күшті бәсекелес болды. Ұлыбританиядағы көптеген полиция бөлімдері Astra-ны стандартты патрульдік көлік ретінде (панда машинасы) қабылдады. 2004 жылы Frontera өндірісі 13 жылдан кейін тоқтатылды, тікелей ізбасары болмады. 2006 жылы үшінші буын Vauxhall Corsa ExCeL Лондондағы 2006 жылғы Британдық халықаралық автосалонында әлемдік тұсаукесер өткізіп, сатылымға шықты. Екінші буын Corsa өндіріс өмірінің көп бөлігінде Ұлыбританиядағы ең танымал супермини болды, бірақ 2006 жылға қарай ол бәсекелестерінен қалыса бастады, сондықтан жаңа модель ұсынылды. Бұл Corsa алдыңғы Corsa модельдерінен әлдеқайда жақсы сатылды және сатып алушылар арасында бірден танымал болды. 2006 жылы екінші буын Zafira Ұлыбританияда ең көп сатылған 10-шы автомобиль болды, бұл MPV-нің Ұлыбританиядағы топ-10 тізіміне енуінің алғашқы жағдайы болды. 2007 жылы Vauxhall-дың жаңа 4x4 моделі Vauxhall Antara шілде айында ұсынылды. Сонымен қатар, Vauxhall-дың қуатты VXR8 моделі де ұсынылды. 2008 жылы Vauxhall өзгертілген корпоративтік логотипімен брендін жаңартты. Vauxhall Insignia 2008 жылы Лондондағы ExCeL халықаралық автосалонында ұсынылып, Vectra моделін алмастырды және тағы бір "Еуропалық жылдың көлігі" атағын жеңіп алды. Vauxhall жаңа Agila қалалық автокөлігін ұсынды. 2009 жылы Vauxhall Astra-ның жаңа буыны ұсынылды. 2009 жылдың 30 мамырында Vauxhall және Opel брендтерін жаңа компанияға бөлу туралы келісім жарияланды. 2009 жылдың 1 маусымында Vauxhall Motors компаниясының қиын жағдайдағы бас компаниясы General Motors Нью-Йорктегі сотқа банкроттық туралы өтініш берді. Ол кезде Vauxhall және оның неміс серіктес еншілес компаниясы Opel сату туралы келіссөздер жүргізіліп жатты, бұл Германия үкіметінің бизнесті General Motors активтерін жоюдан қорғау стратегиясының бір бөлігі болды. Канадалық Magna International компаниясына сату туралы келісім 2009 жылдың 10 қыркүйегінде Германия үкіметінің мақұлдауымен жасалды. Сату туралы хабарлау кезінде Magna 2013 жылға дейін Ellesmere Port-тегі Vauxhall зауытын ашық ұстауға уәде берді, бірақ осы күннен кейін одан әрі өндіріске кепілдік бере алмады. 2009 жылғы 3 қарашада GM басқармасы Opel және Vauxhall Motors GM-нің жаһандық стратегиясы үшін маңызды деген қорытындыға келгеннен кейін Magna келісімін тоқтатты.
2017 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2017 жылдың 3 наурызында дереккөздер америкалық General Motors тобының Groupe PSA-мен Vauxhall және Opel брендтерін, сондай-ақ Vauxhall/Opel автомобиль бизнесін сатып алу туралы алдын ала келісімге келгенін хабарлады. 2017 жылдың 6 наурызында GM және Groupe PSA PSA-ның GM-нің Vauxhall және Opel еншілес компанияларын 2,2 миллиард евроға сатып алуы туралы келісімдерін жариялады. Сатуға дайындық ретінде GM-нің Еуропадағы барлық зауыттары мен Vauxhall/Opel сату ұйымдарының (Туриндегі даму орталығын және Cadillac және Chevrolet сату ұйымдарымен GM Europe-тан басқа) меншік құқығы Adam Opel GmbH-ға берілді, содан кейін 2017 жылдың маусым айының соңында Adam Opel GmbH-дан оның еншілес компаниясы Opel Automobile GmbH-ға бір пакетпен берілді, ал оның меншік құқығы 2017 жылдың 1 тамызына дейін Peugeot S. A.-ға ауыстырылды. Тарихи Adam Opel GmbH GM-нің меншігінде қалады, оның жалғыз мақсаты – 2017 жылдың 31 шілдесіне дейін жұмыстан кеткен бұрынғы Opel қызметкерлерінің зауыт зейнетақысын төлеу. 2017 жылдың 18 қыркүйегінде Vauxhall компаниясының ресми атауы 2008 жылдың 16 сәуірінен бері қолданылып келген General Motors UK Limited-тен бастапқы Vauxhall Motors Limited атауына өзгертілді. 2019 жылдың 7 мамырында Vauxhall Лутон қаласындағы Griffin House бас кеңсесінен шығып, Лутонның солтүстік жағындағы Чалтон қаласында орналасқан Chalton House жаңа кеңсесіне көшті. 2021 жылдың 16 қаңтарында Groupe PSA және Fiat Chrysler Automobiles Stellantis компаниясын құру үшін бірікті.
Басқа ГМО өнімдерімен байланысы
General Motors 1970-ші жылдардың басында Vauxhall және Opel өнімдерінің желілерін біріктіре бастады, ал онжылдықтың соңына қарай автомобильдердің барлық ассортиментін Opel әзірлеген жаңа модельдер отбасымен алмастырды. Бұл модельдер бастапқыда британдық нарық үшін Vauxhall-пен едәуір өзгертілді, бірақ кейіннен бұл практика белгілер инженериясы саясатымен ауыстырылды. Осы саясат бойынша Vauxhall көліктері Opel-дің баламаларынан тек белгілерімен, интерьерімен және жабдықтарымен ерекшеленетін болды. Бұл GM-нің өзінің түрлі еншілес компанияларында (мысалы, T және J корпус платформалары) бүкіл әлемде ортақ көлік платформаларын, қозғалтқыштарды және модельдерді әзірлеуге кіріскен дәуірін де баяндады, нәтижесінде Vauxhall көліктерінің көптеген бөліктері басқа GM өнімдерімен ортақ болды. 1963 жылғы HA Viva құпия түрде әзірленді және бір жыл бұрын шыққан Opel Kadett-ке ұқсас болды. 1972 жылғы FE Victor бұл стратегияның бірінші ашық көрінісі болды, ол платформасымен және бірнеше корпус элементтерімен Opel Rekord D-мен ортақ болды, бірақ Vauxhall жобалаған шассисін сақтап, ауыстырылатын корпус панельдері болған жоқ. Осы кезде GM Vauxhall, Opel және Holden үшін ортақ платформа стратегиясын жасауды бастады, онда төрт негізгі өлшем класы болды: S корпусы (супермини), T корпусы (субкомпакт), U корпусы (кеңейтілген субкомпакт) және V корпусы (жоғары сынып). T корпусы алғаш рет 1973 жылы Opel Kadett C түрінде таныстырылды. Vauxhall кішкентай S корпусты автомобиль үшін алдыңғы жетекпен өз концепциясын әзірлеген, бірақ бюджеттік шектеулерге байланысты жоба тоқтатылып, T корпусы жобасымен біріктірілді. Нәтижесінде 1975 жылы Vauxhall Chevette пайда болды, ол негізінен "Droopsnoot" стилімен (алғаш рет HPF Firenza прототипінде қолданылған) Opel Kadett C болды, бірақ S корпусының зерттеулерінің бөлігі ретінде әзірленген хэтчбек корпусының қайта жөнделген нұсқасы болды. (S корпусының атауы кейіннен 1982 жылы Corsa A/Nova үшін қайта қолданылды). Chevette кейіннен купеден басқа барлық Opel Kadett дене стильдерінде ұсынылатын болды. Үлкен U корпусты автомобильде Vauxhall-ға тән корпус болуы керек еді, бірақ GM басшылығы оны шығаруға бірнеше ай қалғанда тоқтатты, нәтижесінде 1975 жылы Cavalier Opel Ascona B ретінде пайда болды, Chevette-ге ұқсас модификацияланған алдыңғы және артқы стилімен. V корпусы автомобильдері 1978 жылы FE Victor-ды алмастыру үшін пайда болды, ал біріншісі – Carlton, негізінен Opel Rekord E, мұрынды мұрынмен және ішкі бөлігіне енгізілген шағын өзгерістермен. V корпусы отбасының флагмандық модельдері – Viceroy және Royale – Германиядан импортталған Opel Commodore C және Senator/Monza-ның қайта таңбаланған нұсқалары болды. V корпусы сондай-ақ Holden Commodore түрінде Австралия нарығына бейімделді. Сондықтан, 1970-ші жылдардың соңына қарай Vauxhall-дың көп бөлігі Opel дизайнына негізделген, бірақ Vauxhall қозғалтқыштары Chevette және Cavalier-ге орнатылған Viva 1256 қозғалтқышы және Chevette HS үшін арнайы жасалған үлкен 2279cc төрт цилиндрлі қозғалтқыш түрінде сақталды. Алайда, олар сондай-ақ сол жақ рульмен Еуропа нарықтарында, Нидерланды, Бельгия, Скандинавия елдері, Италия және Португалия сияқты елдерде Opel баламаларымен бәсекелестікпен сатылды. 1979 жылы Opel әсері жоқ соңғы Vauxhall көлігі – Viva (ал соңғы Vauxhall жобаланған көлік 1986 жылы Bedford CF фургоны болды) тоқтатылды, GM саясаты бойынша болашақ Vauxhall модельдері Rüsselsheim-де жобаланған және әзірленген Opels-тің қайта таңбаланған нұсқалары болды. 1980 жылы шығарылған түпнұсқа Astra GM Europe-тың барлық келешек көліктері үшін үлгі болды – ол Opel Kadett D-ден стильдік немесе инженерлік айырмашылығы жоқ. 1980-ші жылдардың басына дейін Ұлыбританиядағы GM дилерлері өте ұқсас Opel және Vauxhall модельдерін бірге сататын, Opel 1967 жылы енгізілді, ал 1980 жылы екі бренд әлі де бір-бірімен бірдей өнімдермен бәсекелесіп жатты. Бұл қайталау саясаты 1981 жылы Opel және Vauxhall британдық маркетингтік операцияларын біріктіргеннен кейін тоқтатылды. Vauxhall және Opel дилерлік желілері біріктіріліп, "Vauxhall Opel" деп қайта аталды. 1982 жылы Opel модельдерінің көп бөлігі Ұлыбританияда Vauxhall белгісі бар баламаларының пайдасына тоқтатылды. Opel сәнді бренд ретінде қайта позицияланды – Opel Manta купесі сатылымда қалды, ал Vauxhall Royale оның Opel баламасымен (Senator/Monza) ауыстырылды. Алайда, бұл стратегия біртіндеп тоқтатылды – Senator 1985 жылғы модель үшін Vauxhall ретінде қайта таңбаланды, ал Opel Monza 1987 жылдың соңында тоқтатылды, ал Manta 1988 жылы тоқтатылды. Сондай-ақ, GM Ирландияда Vauxhall брендін неміс Opel брендінің пайдасына тоқтатып, Мальта және Кипр сияқты басқа оң жақ рульді нарықтар да осы жолды ұстанды. Жаңа Зеландияда бренд Chevette тоқтатылғаннан кейін Holden пайдасына тоқтатылды. GM Europe 1990-шы жылдардың басында екі бренд үшін де модельдердің атауларын біртегіктеуді бастады. Мысалы, Vauxhall Astra және Opel Kadett 1991 жылдан бастап екеуі де Astra деп аталды, ал Vauxhall Nova (Opel Corsa A) келесі буынында 1993 жылы Corsa атауын алды. Бұл өзгеріс 1995 жылы аяқталды, Vauxhall Cavalier Mk 3 (Opel Vectra A) Opel Vectra B-мен ауыстырылды, ол Vauxhall Vectra деп аталды. VX220-дан басқа, Opel Speedster ретінде сатылған, Vauxhall-дың барлық келесі модельдері Opel-дің аттарымен аталды. Алайда, 2015 жылы шығарылған Viva Opel-дің баламасы Karl-ге байланысты бұрынғы практиканы жаңартып, Karl Opel-дің екінші иесі есімін еске түсірді. Бұған қарамастан, компанияның негізін қалаушысының есімімен аталған Adam Ұлыбританияда атауын өзгертпеді, мүмкін, ол неміс есімді көлік емес сияқты көрінеді. 1994 жылдан бастап Vauxhall модельдері Opel-ден "V" әрпін қамтитын ерекше тормен ерекшеленді, ол Vauxhall белгісін қамтыды. Бұл Holden New Zealand Astra және Vectra, Chevrolet Brazil Mk1 Chevrolet Astra (Opel Astra F) және Үндістандық Opel Astra нұсқаларында да қолданылды. "V" белгісі Vauxhall автомобильдерінің барлық модельдерінде қолданылған флейта тәрізді V пішіндес капоттардың эхосы болды. Алайда, "V" торы 2008 жылы таныстырылған Vectra (Insignia-мен ауыстырылған), 2009 жылғы Vauxhall Astra және 2010 жылғы Vauxhall Meriva-да қолданылмады. Жоғарыда аталғандардың барлығы, 2009 жылы тоқтатылған US Saturn бренді де "V" әрпін басып шығарылмаған торды қолданды. Бұл барлық торлар бірдей белгі орнату орындарына ие болды, бұл брендтік белгілерді оңай ауыстыруға мүмкіндік берді. Оң жақ рульді нұсқалары бар Opel көліктері әлі де Ұлыбританияға келіп түседі, Ирландия немесе Мальтадан сұраныс бойынша импортталатын немесе көлік гипермаркеттерінен ирландиялық спецификациядағы көліктерді көптеп сатып алады. Vauxhall ассортиментіне тән модель – жоғары өнімді Monaro купесі, ол Австралиядағы Holden компаниясымен әзірленген және жобаланған. Бұл модель сол жақ рульді (LHD) нұсқада да АҚШ (Pontiac GTO ретінде белгілі) және Таяу Шығыс (Chevrolet Lumina Coupe ретінде) сияқты нарықтар үшін өндірілді, бірақ Opel бұл модельді Еуропа материгінде ұсынбады. Бұл көліктің импорты қосымша қауіпсіздік сынақтарын болдырмау үшін 15 000 данамен шектелді. Vauxhall растаған, бірақ Opel растамаған басқа көліктер – Holden Commodore SS V және HSV GTS. Vauxhall GTS-ті Opel GT жол көлігінің Ұлыбританияға импортталмайтыны туралы хабарланғаннан кейін импорттауды растады, ал 2006 жылдан кейін импортталған Holden/HSV көліктерінің көп бөлігі Vauxhall VXR8 седаны ретінде таңбаланды. Holden Camira универсалының корпусы болды...
= Note saloon Astra Mark 2 were called Vauxhall Belmont.
Операциялар
Vauxhall компаниясының штаб-пәтері Бедфордширдің Лутон қаласында орналасқан. Оның ірі өндіріс орталықтары Лутон қаласында (коммерциялық көліктер, IBC Vehicles компаниясына тиесілі) және Ұлыбританияның Ellesmere Port қаласында (жолаушылар автомобильдері) орналасқан. Лутон зауытында қазіргі таңда 900-ге жуық қызметкер жұмыс істейді және оның өндіріс қуаты шамамен 100 000 бірлікке жетеді. Зауыттың жалпы ауданы 4,17 миллион шаршы фут (387 000 шаршы метр) құрайды. Vauxhall-дың Лутондағы алғашқы автомобиль зауыты коммерциялық көліктер зауытының қасында салынған. 2002 жылы өндіріс тоқтатылғаннан кейін зауыт бұзылып, бірнеше қайта құру жобасынан соң 2014 жылдың қаңтар айында осы аумақты Napier Park ретінде қайта құруға рұқсат берілді.
Логотип
Гриффин эмблемасы әлі күнге дейін қолданыста, ол Фалькс де Бреаутенің гербінен алынған. Ол XIII ғасырда король Джонға қызмет еткені үшін Лутон әулетін алған жалдамалы сарбаз болған. Ол некеге тұрып, Темза өзенінің оңтүстігінде, Лондонға жақын жердегі аумаққа да құқық ие болды. Ол салған үй, Фулк залы, кейін Воксхолл деп аталды. Vauxhall Iron Works жергілікті аймақпен байланысын көрсету үшін осы эмблеманы гербтен қабылдады. 1905 жылы Vauxhall Iron Works Лутонға көшіп келгенде, гриффин эмблемасы сәйкессінше ата-бабаларының мекеніне оралды. Суретте көрсетілген логотип бұрын төртбұрышты болған, бірақ қазір дөңгелек, себебі ол Opel эмблемасы үшін арналған бірдей ойыққа сыяды. 1920 жылдан бері гриффин тоғыз рет жаңа дизайнмен шығарылды. 2008 жылы 2005 жылғы логотиптің жаңартылған нұсқасы жарық көрді. GM UK төрағасы және басқарушы директоры Билл Парфитт: "Жаңа гриффин дизайны Ұлыбританиядағы 100 жылдан астам өндірістік тарихымызға құрмет көрсетсе, сонымен қатар Vauxhall-дың жаңа дизайн философиясын бейнелейді, ол алғаш рет қазіргі Astra-да көрсетілді және Insignia-да жалғасатын болады".
Демеушілік
Vauxhall Motors 1986 жылдан 1998 жылға дейін ағылшын футболының лигадан тыс ең жоғары дивизионы – Футбол конференциясына демеушілік жасады. Бұл демеушілік Голадан кейін басталды және компания он екі жыл бойы лигамен серіктес болды. Содан кейін қолдау тоқтатылып, оның орнына Nationwide Building Society демеуші болды. 2011 жылы Vauxhall Ұлыбритания құрамаларының (Англия, Солтүстік Ирландия, Шотландия және Уэльс) бас демеушісі атанды.
Автоспорт
Vauxhall автоспорттың бірнеше түрінде сәтті қатысты. 1970 жылдары Vauxhall британдық раллилерде күшті өкілдік етті. Magnum купе Ford Escort-тан ауыр және аз қуатты болғанымен, Will Sparrow және Brian Culcheth сияқты жүргізушілердің шеберлігімен жақсы нәтижелер көрсетті. 1976 жылдан бастап Vauxhall, Chevette HS деп аталатын Chevette-тің арнайы нұсқасын жасап, спорттағы беделін арттыруды көздеді. Бұл бәсекеге қабілетті жаңа үміткер болды және Pentti Airikkala, Tony Pond, Russell Brookes және Jimmy McRae сияқты жүргізушілер оны және оның жаңартылған нұсқасы – Chevette HSR-ды Ұлыбритания мен Еуропа жарыстарында көптеген жеңістерге жеткізді. Airikkala 1979 жылы Chevette-те Британдық ралли чемпионатында жеңіске жетті. Chevette 1983 жылы жарыстан шықты, ал келесі бірнеше жыл бойы күш-жігер Group B Opel Manta 400-ге жұмсалды. Дегенмен, Vauxhall Astra және Vauxhall Nova 1980-ші жылдардың ортасында төмен қуат кластарында жарысқа қатысып, сенімділігі, оңай жаңартылуы және қосалқы бөлшектердің қолжетімділігі арқасында әуесқойлар арасында танымал болды. 1986 жылы Group B тобының жарыстарына тыйым салынғаннан кейін Astra қайтадан көшбасшылыққа ие болды. Екі литрлік, алдыңғы дөңгелекті машина болғандықтан, ол төрт дөңгелекті машиналармен тікелей бәсекелесе алмады, бірақ бірнеше әлем чемпионаттарында үздік ондыққа ілікті. Louise Aitken Walker 1990 жылы Astra-да әйелдер арасындағы әлем чемпионатында жеңіске жетті, бірақ сол жылы Португалия раллиінде оның машинасы таудан көлге құлап, ауыр апатқа ұшырады. 1991–1992 жылдары британдық және мүмкін әлемдік раллилерде Vauxhall Calibra-ның төрт дөңгелекті нұсқасын сынау туралы мәселе қарастырылды, ал 1993 жылы Швеция раллиінде сынақ нұсқасы Stig Blomqvist жүргізді. Алайда, шығындар тым жоғары деп танылды, сонымен қатар британдық раллиде «Формула 2» санаты енгізілді. Astra-ның соңғы нұсқасы бұл санатта өте перспективті болды және 1993 және 1994 жылдары David Llewellin жүргізушілігімен чемпионатта жеңіске жетті. Vauxhall 1990-шы жылдардың соңына дейін британ чемпионатында Astra-ның бірнеше нұсқаларын сынады. Vauxhall алғаш рет 1989 жылы Vauxhall Cavalier-мен Британдық Туристік Автомобиль Чемпионатына қатысты. Команданың жетекші жүргізушісі John Cleland болды, ол 1999 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін командада қалды. Cavalier бәсекеге қабілетті болды және көбінесе сериядағы ең жылдам алдыңғы дөңгелекті машина болды, ал Cleland 1992 жылы титул үшін күресте екінші, ал келесі екі жылда төртінші орын алды. 1995 жылы ол чемпион атанды (оның 1989 жылы Astra-да жеңгеніне қосымша). 1996 жылы Cavalier-дің орнына Vectra келді. Yvan Muller 1999 жылы Британдық Туристік Автомобиль Чемпионатында алтыншы, ал 2000 жылы төртінші орын алды. 2001 жылы BTCC ережелері өзгерді және Vauxhall Astra Coupe-ті BTCC-ге енгізді. Astra 2001 мен 2004 жылдар аралығында BTCC-де үстемдік құрды, жүргізушілер арасындағы титулды 2001 жылы Jason Plato, 2002–2004 жылдары James Thompson және 2003 жылы Yvan Muller жеңіп алды. Vauxhall сонымен қатар жыл сайын Өндірушілер сыйлығы мен Командалар сыйлығын жеңіп алды. 2005 жылы Astra Coupe Astra Sport Hatch-пен ауыстырылды, бірақ ол Astra Coupe сияқты бәсекеге қабілетті емес және 2005 және 2006 жылдары Vauxhall үшін сәттілік шектелді. 2007 жылы ережелер тағы да өзгерді және Vauxhall Vectra-ны қайтадан жарысқа қосты. Fabrizio Giovanardi 2007 және 2008 жылдардағы BTCC чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін Vectra Vauxhall-ға қайтадан табыс әкелді. Fabrizio Giovanardi 2009 жылы чемпионатта үшінші орын алды, бірақ экономикалық дағдарыс пен BTCC-де ресми өндірушілердің жетіспеуіне байланысты 2009 жылдың соңында Vauxhall демеушіліктен бас тартты. 2016 жылдың қарашасында Vauxhall Power Maxed Racing компаниясымен серіктестікте BTCC-ге қайта оралатындығы туралы хабарланды. Кейінірек бұрынғы BTCC және WTCC жүргізушісі Tom Chilton команданы Сенна Proctorмен бірге жетекшілік ететіні хабарланды. Команда жылдың алғашқы кездесуінде Брэндс-Хатчта подиумға шықты, ал олардың ең жақсы нәтижесі – Сильверстоунда екінші орын, онда Роб Хафф Том Чилтонның орнына шықты. 2018 жылы команда TAG Autosport ретінде Power Maxed Racing ретінде қайта оралды, бұл жолы Senna Proctor Джош Кукпен бірге жарысты. Жылдың бірінші кезеңінде Сенна Проктор Брэндс-Хатчта өзінің және команданың алғашқы жеңісін алды, ол 28-ші орыннан бастап шақырғы туға жетті. Джош Кук бірнеше аптадан кейін Донингтонда бірінші жарыста Pole Position және Lights to Flag жеңісіне ие болды, содан кейін үшінші жарыста тағы бір подиумға шықты. Кук келесі турда Тракстонда тағы бір жеңіске жетті. Жыл бойы команда тағы 10 подиумға ие болды және командалар рейтингісінде бүкіл маусым бойы 3-орыннан төмен түспеді. Жарыс аяқталудың 50%-дан астамында кемінде 1 жүргізуші үздік ондыққа кірді. 2019 жылы Sterling Insurance with Power Maxed Racing ретінде жарысу туралы шешім қабылданды, және екі жаңа жүргізуші келді: жарыс жеңістері бойынша британдық тарихтың ең табысты жүргізушісі Jason Plato және бұрынғы тәуелсіз чемпион Rob Collard.