Кіріспе

Бірнеше патенттелген радионика құрылғылары. Иероним машинасы – электр инженері Томас Гален Иероним (21 қараша 1895 – 21 ақпан 1988) ойлап тапқан патенттелген радионика құрылғыларының кез келгені. Иероним 1949 жылы өзінің өнертабысы үшін АҚШ патентін алды, ол патенттік өтінімде "материалдардан шығатын сәулелерді анықтау және олардың мөлшерін өлшеу" құрылғысы деп сипатталған. Скептиктер мен ғалымдар бұл құрылғыларды жалған ғылым мен әрекетсіздіктің мысалы деп санайды.

Құрылымы мен қызметі

Бастапқы "Сәулелік анализатор" материал үлгісін ұстайтын камерадан, одан шығатын "элоптикалық" эманацияларды сындыру үшін шыны призмадан және призма мен зонд арасындағы бұрышты реттеу үшін айналмалы арматурадағы мыс сым зондтан тұратын. "Элоптикалық" эманациялар призма арқылы материалға байланысты әртүрлі бұрыштарда сындырылады деп есептелді. Байқалған "элоптикалық" сигналдар үш сатылы вакуумдық лампалық радиожиілік күшейткішіне (RF amplifier) беріліп, мыс сыммен оралған екі қабатты катушкамен қоршалған тегіс сенсорлық тақтаға жіберілетін. Кейіннен Иероним өзінің анализаторларының қатты күйдегі нұсқаларын жасады, кристалл призмалардың орнына германий транзисторларын, ал айналмалы арматураның орнына реттелетін конденсаторларды қолданды. Ол сондай-ақ тірі организмдерді талдау және гомеопатиялық препараттар жасау сияқты нақты функцияларға арналған әртүрлі арнайы құрылғыларды жобалады және құрастырды. Ең танымал Иероним машинасы – Элоптикалық медициналық анализатор, ол өсімдіктер мен жануарлардағы медициналық жағдайларды диагностикалау және емдеу үшін "элоптикалық энергияны" талдап, жібереді деп есептеледі. Иероним машиналарының жұмыс істеу принципі барлық материя электромагниттік емес, бірақ жарық пен электрдің кейбір қасиеттерін көрсететін "сәулеленудің" бір түрін шығарады дегенге негізделген. Бұл эманацияның сапасы әр түрлі материяға тән, сондықтан оны анықтау және талдау үшін пайдалануға болады. Иероним осы сәулеленуді сипаттау үшін "элоптикалық энергия" терминін енгізді ("электрлік" және "оптикалық" сөздерінен). Оның барлық машиналары осы "элоптикалық энергияны" анықтау және манипуляциялау үшін жасалған. Элоптикалық эманациялар электромагниттік энергияны өлшеуге арналған құралдармен ешқашан анықталған жоқ, олардың бар екенін растайтын басқа да дәлелдер келтірілмеген, сондай-ақ элоптикалық өрістің математикалық теориясы да жоқ. Сондықтан бұл теория ғылыми емес деп саналады және ғылыми қауымдастық оны қабылдамайды.

Джон У. Кэмпбелл мен Иероним машиналары

Иеронимнің өнертабыстарын Astounding Science Fiction журналының редакторы Джон В. Кэмпбелл 1950 жылдардың соңы мен 1960 жылдардың басындағы редакциялық мақалаларында қолдады. Екеуара хат алмасулар сериясы көрсеткендей, Иероним өз элоптикалық энергия теориясы бір күні физикалық ғалымдар тарапынан дәлелденіп, қабылданатынына сенімді болса, Кэмпбелл машиналардың пайдаланушының паранормальдық немесе экстрасенстік қабілеттерімен байланысты псионикаға негізделгеніне көз жеткізді. Өзінің өмірбаяндық естеліктерінде Иероним былай деп жазды: "Мен мырза Кэмпбеллдің жұмысыма деген қызығушылығын бағаладым, бірақ содан бері өткен жылдар ішінде, ол менің патенттелген құралымның сызбасын үндістандық сиямен салған, миды басқаруға арналған құрылғының мистикалық немесе "керемет" жақтарына үнемі назар аударғандықтан, менің жұмысымды қабылдауды кем дегенде жүз жылға қатарға қойды. Энергия осы суреттегі сызықтар арқылы ағып өтті, себебі үндістандық сия тоқ өткізгіш, бірақ ол нақты зерттеулерге немесе емдеуге пайдалы емес."

Ғылыми қабылдау

Иеронимнің "элоптикалық" сәулеленулер туралы айтқандары ғылыми қауым тарапынан шындыққа қатысы жоқ деп қатты сынға алынды. Оның машиналары Альберт Абрамстың жалған құрылғыларымен салыстырылып, сондай-ақ псевдонауканың мысалы ретінде сипатталды.