Кіріспе

Француз генералы және мемлекет қайраткері (1785–1870)

Огюст Шарль Жозеф де Флао де Ла Бильярдери, Флао графы (21 сәуір 1785 – 1 қыркүйек 1870) – Наполеон соғыстары кезіндегі француз генералы, сенатор және кейін өмірінде Ұлыбританиядағы Франция елшісі. Ол Наполеонның әкесінің қызы Хортенза де Богарнеден ұл тудырған.

Өмірбаян

Ол Парижде дүниеге келді, ресми түрде маршал де лагерь Шарль Франсуа де Флао де Ла Бильярдери, граф де Флао (Шарль Сезар, маркиз де Ла Бильярдеридің екінші ұлы), 1793 жылғы ақпанда Арас қаласында гильотинаға алынған және оның әйелі Аделаида Фийеу. Әкесінің бірінші әйелі – Маркиза де Помпадурдың қарындасы Франсуаза Луиза Пуассон. Алайда, Шарль де Флао көбінесе анасының Талейранмен болған қарым-қатынасының нәтижесі деп есептелді, және ол өмірі бойы оған жақын болды. 1792 жылы анасы онымен бірге эмиграцияға кетіп, 1798 жылға дейін шетелде тұрды, Англиядан Швейцарияға (оны кейіннен Орлеан герцогы Людовик Филипппен араласқан деген қауесет бар), содан кейін Гамбургке, онда ол екінші күйеуі, елші Хосе Мария ду Карму де Соуза Ботелу Морау и Васконселос, 5-ші Моргаду де Матеусті кездестірді. Шарль де Флао 1800 жылы әскери қызметке ерікті түрде қатысып, атқыштарға қосылды және Маренго шайқасынан кейін әскерлік шен алды. Ол Жоахим Мураттың, 1-ші князь Мураттың адъютанты болып тағайындалды, Аустерлиц шайқасында болды және 1805 жылы Ландбах шайқасында жараланды. Осы уақытта Флао Наполеонның кіші қарындасы Каролина Бонапартпен байланыста болды. Варшавада ол Анна Понятовская, Потоцкая графинясымен танысты, олармен тез жақын болды. Фридланд шайқасынан кейін ол Құрмет легионымен марапатталды және 1807 жылы Парижге оралды. 1808 жылы Испанияда, содан кейін Германияда қызмет етіп, сол науқанда полковник шеніне жетті. Ваграм шайқасынан кейін генерал Луи Александр Бертье оны өзінің адъютанты етіп тағайындады, Мураттың штабынан шығып, оған Империя бароны атағын берді. Осы кезде Потоцкая графинясы Парижге қоныстанды, бірақ Флао бұл кезде король Луи Бонапарттың әйелі королева Гортенза де Богарнемен байланысқа түсті; олардың ұлы 1811 жылғы 21 қазанда Парижде тіркелді, кейіннен Морни герцогі аталды. Гортенза – императрица Жозефинаның қызы, Наполеонның жеңгесі және қарындасы. Флао 1812 жылғы Ресей жорығында көзге түсіп, Мәскеуді француз әскерлерінің басып алуына қатысты. 1813 жылы ол император Наполеонның бригада генералы және адъютанты болып тағайындалды, Лейпциг шайқасынан кейін дивизия генералы және генерал-адъютанты болып жоғарылатылды. 1813 жылы ол Саксония королімен кездесуге және оны астанасына сүйемелдеуге таңдалды. Дрезден шайқасынан кейін Наполеон оны граф титулына ие етіп, бавариялықтарға қарсы Ханау шайқасында шайқасты. 1814 жылы Наполеонның тақтан бас тарғаннан кейін ол жаңа француз үкіметіне бағынды, бірақ қыркүйекте зейнеткерлікке жіберілді. Бурбондар оны өздеріне қызмет етуге тартқан әрекеттеріне қарамастан, Наполеонға сатқындық жасаудан бас тартты. Флао королева Гортенза де Богарнеге адал болды, жүз күннен кейін ол қайтадан әскери қызметке кіргенше. Наполеон Эльба аралынан оралғаннан кейін Флао оның Парижге жасаған жорығына қосылып, император стандартына сәйкес әскерді реформалауға жауапты болды. Габсбург-Лотарин үйінің император қызы Мария Луизаның оралуын қамтамасыз ету үшін Венаға жасалған миссия сәтсіз аяқталды. Ол Ватерлоо шайқасында (Наполеонның адъютанты ретінде) болды және кейін Наполеон II-ні таққа отырғызуға тырысты. Талейранның араласуының арқасында ол эмиграциядан құтылды, бірақ полиция бақылауына алынды. Содан кейін Флао Германияға, содан кейін Ұлыбританияға кетіп қалды. Флаолар 1827 жылы Францияға оралды, ал 1830 жылы Орлеан Бурбон әулетінің королі Людовик Филипп графты генерал-лейтенант шеніне көтерді және оны Францияның пэрі етіп жариялады. Ол Талейранның саясатын берік қолдады және 1831 жылы қысқа уақытқа Берлиндегі француз елшісі болып қызмет етті. Кейіннен ол Орлеан герцогы Фердинанд Филипптің үйіне қосылды және 1841 жылы Венаға елші болып тағайындалды, ол 1848 жылға дейін сонда қалды, одан кейін қызметтен босатылып, әскери қызметтен зейнеткерлікке шықты. Наполеон III 1851 жылы жасаған төңкерістен кейін оның қызметі қайтадан жалғастырылды, ал 1860 жылдан 1862 жылға дейін ол Ұлыбританияда Ганновер әулеті королевасы Викторияның Сент-Джеймс сарайында француз елшісі болып қызмет етті. 1852 жылы ол Екінші француз империясының сенаторы болды, ал 1854 жылы Наполеонның еңбектерін редакциялауға тағайындалған комиссияның мүшесі болды. 1864 жылы Флаолар Парижге оралды және Карл Құрмет легионының бас канцлері болып тағайындалған кезде, Hôtel de Salm-де тұрып қалды. Ол 1870 жылғы 1 қыркүйекте Парижде қайтыс болды. Британ энциклопедиясының он бірінші басылымындағы Флао туралы жазылған біографияның аты-жөні белгісіз авторы: "Граф де Флао, әдетте, оның әскери еңбектерінен гөрі, оның галанттық подвигтерімен және анасы оны ұқыпты тәрбиелеген әдепкі жолдарымен есте қалады, бірақ оның мемлекеттік қызметтері де кейде айтылғандай аз емес".