Макс Бойс: Көмір шахталарынан сахнаға дейін өскен Уэльс комедиясының жұлдызы

Кіріспе

Максвелл Бойс (27 қыркүйек 1943 жылы туған) – Уэльстің Глиннеат қаласынан шыққан уэльстік комедиялық актер, әнші және ойын-сауықшы. Ол 1970-ші жылдардың ортасында музыкалық комедияны регбиге деген құштарлығымен және Оңтүстік Уэльстің кеншілер қауымында өскендігімен байланыстырған өнерімен танымал болды. Бойс-тың 1975 жылғы «We All Had Doctors' Papers» альбомы Ұлыбритания альбомдар тізімінде көш бастаған жалғыз комедиялық альбом болып табылады және ол төрт онжылдыққа созылған мансабында екі миллионнан астам альбом сатқан.

Ерте өмір

Макс Бойс Глиннеатта дүниеге келді. Оның отбасы Ронда аңғарындағы Йниширден шыққан. Анасы – Мэри Элизабет Харрис. Бойс туғанға бір ай қалғанда, әкесі Леонард Бойс жұмыс істейтін көмір шахтасындағы жарылыстан қаза тапты. Он бес жасында Бойс мектепті тастап, әкесінің үйіне қайтып, “шамамен сегіз жыл” шахтада жұмыс істеді. Екі он жылға жеткенде, ол Мелин, Нит қаласындағы Metal Box зауытында электрик шәкірті болып жұмыс таба алды, бірақ бұрынғы шахтадағы тәжірибесі кейінірек оның музыкасына зор әсер етті. Бойс жас кезінде гитарада ойнауды үйренген, бірақ ол аспапқа ерекше бейімділік танытпады, тіпті орындаушы болуға құштарлық танытпады. Оның сөзінше: “[Менде] ешқандай қалау болған жоқ. Мен поэзияны жақсы көретінмін, соңынан мансап құруға ниетсіз әндер жаза бастадым. Бәрі өздігінен болды. Жергілікті нәрселер туралы әндер жазып, одан өнерім қалыптасты”. Осы кезеңде ол Оңтүстік Уэльстің тау-кеншілер қауымдастықтарының өмірі туралы әндер жаза бастады. 1970 жылдары жергілікті спорт клубтарында және фольклорлық клубтарда өнер көрсете бастады, онда оның алғашқы репертуары уэльстік қоғамдық өмір мен ұлттық спорт – регби туралы әңгімелермен ұштасқан әзіл-қалжыңға толы болды. Сол жылы ол Caneuon Amrywiol (“Әртүрлі әндер”) атты уэльстік халық әндерінің жинағын да жазды. Дегенмен, Бойс сол кезде Оңтүстік Уэльс аңғарларындағы музыкалық клубтардан тыс жерде көп танылмады, онда ол өнер көрсетуін жалғастырды. Бұл 1973 жылдың соңында өзгерді. Бойс Opportunity Knocks телешоуында сәтті қатыса алмаған, ал EMI лейблы оның алғашқы альбомын, Max Boyce in Session тыңдап, концертте көруге келді. EMI Бойске екі альбомдық келісімшарт ұсынды және оның Treorchy Rugby Club-тағы алдағы концертін тікелей жазуға дайындық жасады. 1973 жылдың 23 қарашасында өткен бұл концертке билеттері 50 пенстен сатылмағандықтан тегін билет алған көрермендер жиналды. Оның өнері көпшілікке ұнады, бұл соңғы жазбада да естіледі. Нәтижесінде шыққан Live at Treorchy альбомы Бойсті көпшілік назарына түсірді және ол көп ұзамай алтын диск иегері атанды. Оның келесі альбомы We All Had Doctors' Papers Pontarddulais Rugby Club-та жазылды. Бұл 1975 жылдың соңында шығарылды және күтпеген жерден 15 қарашаға дейінгі аптада Ұлыбритания альбомдар тізімінде бірінші орынға шықты. Бұл жазба Ұлыбритания альбомдар тізімінде бірінші орын алған жалғыз комедиялық альбом болып табылады. Бойс келесі бірнеше жылда бірнеше альбом шығарды, 1976 жылы The Incredible Plan және 1978 жылы I Know 'Cos I Was There үшін алтын дисктер алды. Оның атаққа жетуі 1978 жылдың 22 ақпанында ұзақ жылдар бойы жарық көрген This Is Your Life телесериалында пайда болуымен расталды. Ол Глиннеат RFC командасының Hawick Trades командасына қарсы ойынын тамашалауға барғанда, ойын соңында This Is Your Life бағдарламасының жүргізушісі Эмонн Эндрюс оны күтпеген сұхбатқа шақырды.

Max Boyce was born in Glynneath. His family was originally from Ynyshir in the Rhondda Valley. His mother was Mary Elizabeth Harries. A month preceding Boyce's birth, his father, Leonard Boyce, died in an explosion in the coal pit where he worked. At the age of fifteen, Boyce left school, went to live with his grandfather, and worked in a colliery "for nearly eight years". In his early twenties, he managed to find alternative work in the Metal Box factory, Melin, Neath, as an electrician's apprentice, but his earlier mining experiences were to influence his music considerably in later years. Boyce first learned to play the guitar as a young man, but he showed no particular flair for the instrument, nor an actual desire to become a performer. In his own words: "[I had] no desire at all to be anything. I had a love of poetry, and eventually started writing songs without any ambition to build a career. It just happened. I started writing songs about local things and it evolved." during which he began to pen tunes about life in the mining communities of South Wales. He started out performing in local sports clubs and folk clubs around 1970, where his original set began to take on a humorous element, interspersed by anecdotes of Welsh community life and of the national sport, rugby union. In the same year, he also recorded Caneuon Amrywiol ("Miscellaneous Songs"), a collection of Welsh folk songs under the same label. Nevertheless, Boyce remained virtually unknown beyond the music clubs of the South Wales valleys for the time being, where he continued to perform. This all changed towards the end of 1973. Boyce had competed, unsuccessfully, on the television talent show Opportunity Knocks, shortly before record label EMI heard his first album, Max Boyce in Session, and came to see him in concert. EMI offered Boyce a two album contract, and arrangements were made to make a live recording of his upcoming concert at Treorchy Rugby Club. This performance, which took place on 23 November 1973, was given in front of an audience who received their tickets free of charge, after these failed to sell for fifty pence. His performance was warmly received by the crowd, as can be heard in the final recording. The resulting album, Live at Treorchy, brought Boyce into the public eye, and it soon went gold. His next album, We All Had Doctors' Papers, was also live, recorded at Pontarddulais Rugby Club. This was released in late 1975 and, unexpectedly, it reached the No. 1 position on the UK Albums Chart for the week ending 15 November. This recording has the distinction of being the only comedy album to ever top the UK Albums Chart. Boyce released several albums over the next few years, receiving further gold discs for The Incredible Plan in 1976, and I Know 'Cos I Was There in 1978. His rise to fame was confirmed by an appearance on the long running biographical series This Is Your Life on 22 February 1978. He had gone to watch Glynneath RFC play against Hawick Trades, and was surprised by the host of This Is Your Life, Eamonn Andrews, at the end of the match, whilst he was being interviewed.

Теледидар және басқа да қосалқы жобалар

Бойстың танымалдылығы Уэльс пен Ұлыбританияның қалған бөлігінде бекітілген кезде, ол көптеген қосымша жобаларға қатысты, оның ішінде үш кітап, бірнеше телесериалдар мен теледидардағы концерттер, сондай-ақ Opix Films компаниясы түсірген үш көп бөлімді телефильмдер. Оның айтқан және ән салған өлеңдері алғаш рет 1976 жылы «Макс Бойс: Оның әндері мен өлеңдері» жинағында жарияланды, ал кіріспесін Барри Джон жазды. Өлеңдерге қосатын комикстік суреттерді оның досы Грен Джонс салған (ол «Бізде дәрігерлердің құжаттары бар» кітабының мұқабасын да суреттеген). 1980 жылы осы жинақтан кейін «Мен сол жерде болдым!» атты ұқсас жинақ жарық көрді. 1982 жылы Бойс Калифорниядағы Даллас Каубойының жаттығу лагерінде түсірілімдерге қатысу үшін АҚШ-қа барды. Нәтижесінде «Макс Бойс Даллас Каубойымен кездеседі» төрт бөлімді телесериалы сол жылдың қараша айында Channel 4 арнасында көрсетілді. 1984 жылдың басында ол АҚШ-қа қайтып, АҚШ-тың орталық-батысындағы родеоларда каубой болып бақытын сынады. Оның бұқа шабу мен родео клоунының әрекеттері «Бойс Батысқа барады» атты төрт бөлімді телесериалға айналды, ол 1984 жылдың маусым айында көрсетілді. Келесі жылы Бойс Непалдың Катманду қаласының жанындағы әлемдік слон поло чемпионатында зергерлер мен сағатшылар компаниясы Cartier демеушілігімен шыққан жұлдызды командамен қатысты. Оның құрамында Ринго Старр, Барбара Бах, Билли Коннолли және Cartier төрағасы Ален Перрин болды, бірақ команда турнир барысында тек бір гол соқты. «Катмандудан солтүстікке» атты фильм 1986 жылы жарық көрді. Америка мен Непалдағы теледидарлық оқиғалары, сондай-ақ 1970 жылдардың соңы мен 1980 жылдардың басындағы әлемдік гастрольдерінен алынған көптеген әңгімелер 1987 жылы жарық көрген «Макс Бойс: Ылқының ысқырығында» атты автобиографиясының негізгі тақырыбы болды. 1990 жылы Бойс Иан Ботаммен бірге «Джек пен бұршақ бұтағы» спектаклінде Джек рөлін ойнап, театр әлеміне қадам басты. Брэдфордтағы Альгамбра театрында дебют жасаған спектакль Кардифф, Норвич және Эдинбург сияқты басқа орталықтарда да қойылды. Бойстың соңғы жылдардағы ең үлкен музыкалық жетістігі – 2003 жылы Австралияда өткен регби әлем чемпионатымен бірге өткен турнесі болды. Ол Аделаида мен Мельбурнда концерттер берді, бірақ ең бастысы – Сидней опера үйіндегі толық сатылған концерті болды, ол кейін «Max Boyce: Down Under» DVD-сі ретінде жарық көрді. 2006 жылдың 29 мамырында Макс Бойс «Hen Wlad fy Nhadau» Уэльс гимнының 150 жылдығын тойлау үшін Понтиприддтегі концертте бас рольде өнер көрсетті. 2006 жылдың тамызында ол Глин Уайзға қатысты БАҚ-та «boyo» сөзінің стереотиптік қолданылуына қарсы шықты. Бойс 2011 жылдың басында Треорчиге оралып, Парк және Дер театрында қойылым қойды, ол BBC1 Wales арнасында Сент-Дэвид күні көрсетілді. Сахнада Бойд Клэк сияқты қонақтар болды, ал көрермендер қатарында Гарет Эдвардс сияқты Уэльс иконалары бар еді. Оның 70 жылдық мерейтойы 2013 жылдың 25 қыркүйегінде BBC One Wales арнасында көрсетілген бір сағаттық бағдарламамен тойланды. Бойстың 80 жылдығына орай, оның туған қаласы Глиннеатта оның қола мүсіні орнатылды.

As Boyce's popularity became established across Wales and the rest of the United Kingdom, he became involved in many side projects, including three books, several television series and televised concerts, and three multi part television specials produced by Opix Films. His spoken and sung poetry was first collected in Max Boyce: His Songs and Poems in 1976, with an introduction by Barry John. The comic illustrations that accompany the poems were drawn by his friend Gren Jones of the South Wales Echo (who had also illustrated the cover of We All Had Doctors' Papers). This publication was followed up with a similar collection, I Was There!, in 1980. In 1982, Boyce went to the United States to be filmed participating at a training camp held by the Dallas Cowboys in California. The resulting four part series, Max Boyce Meets The Dallas Cowboys was screened by Channel 4 in November that year. He returned to America in early 1984 to try his hand at being a cowboy in the rodeos of the Midwestern United States. The result of his bull riding and rodeo clown antics was Boyce Goes West, which also became a four part series that was broadcast in June 1984. In the following year, Boyce took part in the World elephant polo Championships near Kathmandu, Nepal, with an all star team sponsored by the jewellers and watchmakers Cartier. His team, consisting of Ringo Starr, Barbara Bach, Billy Connolly and Cartier chairman Alain Perrin, only managed to score a single goal during the tournament. To the North of Katmandu was released in 1986. These made for television adventures in America and Nepal, as well as many other anecdotes of his worldwide touring in the late 1970s and early 1980s, became the focus of an autobiography, Max Boyce in the Mad Pursuit of Applause, first published in 1987. In 1990, Boyce entered the world of theatre by taking on the title role of Jack in Jack and the Beanstalk alongside Ian Botham. Debuting in the Alhambra Theatre in Bradford, the show went on to play in other centres, including Cardiff, Norwich and Edinburgh. Boyce's greatest musical success in recent years was his 2003 tour of Australia, coinciding with the Rugby World Cup which was being hosted there at the time. He held concerts in Adelaide and Melbourne, but the highlight was his sold out performance at the Sydney Opera House, which was later released on DVD as Max Boyce: Down Under. On 29 May 2006, Max Boyce headlined at a concert in Pontypridd to celebrate the 150th anniversary of the Welsh national anthem, "Hen Wlad fy Nhadau". In August 2006, he hit out against the stereotypical use of the word "boyo" in the media, following its resurgence in reference to Welsh Big Brother contestant Glyn Wise. Boyce returned to Treorchy in early 2011 to perform a show at the Parc and Dare Theatre, shown on St David's Day on BBC1 Wales. He was joined onstage by guests including Boyd Clack, and the audience featured such Welsh icons as Gareth Edwards. His 70th birthday was celebrated with an hour long programme shown on BBC One Wales on 25 September 2013, recorded in front of a live celebrity audience. In recognition of Boyce's 80th birthday, a bronze statue of him was erected in his home town of Glynneath.

Жеке өмір

Бойстың әйелі мен балалары бар, олар оның туған қаласы Глиннеатта, Оңтүстік Уэльсте, көпшілік назарынан аулақ тұрады. Ол Глиннеат RFC президенті және "Макс Бойс Классик" турнирі екі-үш жылда бір рет өтетін Глиннеат гольф клубының президенті болды. Бойс 1971 жылы Уэльстің Ұлттық Эстеддфодында, Ллиу аңғарында Бардтар Горседіне қабылданды. 2014 жылы Бойске жүрек ауруы диагнозы қойылып, төрттік айналма жол операциясы жасалды.