Үш Жүзді Ева

Кіріспе

Наннали Джонсонның 1957 жылғы "Еваның үш жағы" фильмі – 1957 жылы CinemaScope форматында ұсынылған американдық нуар жанрындағы құпия драма. Фильм Крис Костнер Сайземордың өмірі туралы осы аттас кітапқа негізделген, оны психиатрлар Корбет Х. Тигпен және Герви М. Клекли жазған, сондай-ақ олар сценарийді жазуға да көмектескен. Сайземор, сонымен қатар Ева Уайт деп танылатын, диссоциативті жекелік бұзылысы (бұрын көп тұлғалық бұзылыс деп аталған) болуы мүмкін деген әйел болды. Джоан Вудворд үздік әйел рөлі үшін «Оскар» сыйлығын жеңіп алып, үш тұлғаны (Ева Уайт, Ева Блэк және Джейн) сомдаған алғашқы актриса атанды. "Еваның үш жағы" 1936 жылдан бері, Бетт Дэвис «Қауіпті байланыстар» (1935) фильмі үшін ең үздік әйел рөлі номинациясын жеңіп алғалы, ешқандай басқа номинацияда ұсынылмастан үздік әйел рөлі сыйлығын алған тұңғыш фильм болды.

Сюжет

1951 жылы Ева Уайт – ұяң, өзін-өзі кемсітетін әйел және ана, қатыгез бас аурулары мен есінен жиі айырылып қалады. Ева Блэк Ева Уайт туралы барлығын біледі, бірақ Ева Уайт Ева Блэкке хабарсыз. Ева Уайт, Ева Блэк оның қызы Бонниді тұншықтыруға тырысқаннан кейін бақылау үшін ауруханаға жіберіледі. Ева Уайт босатылған соң, күйеуі Ральф басқа штатта жұмыс тауып, оны пансионатта қалдырады, ал Бонни Еваның ата-анасымен бірге қалады. Ральф қайтып келгенде, ол оның бірнеше тұлғасы бар екеніне сенбейді және оны Джексонвилл, Флоридаға өзімен бірге алып кетуге тырысады, бірақ ол өзінің денсаулығының жаман екенін сезінеді және Ева Блэк тағы да Бонниге зиян келтіруге тырысады деп қорқып, барудан бас тартады. Ева Блэк Ральфпен оның мотелінде кездеседі, онда ол Ева Блэк нақты екенін түсінеді, бірақ оны Джексонвиллге алып кетуіне көндіреді. Ева Блэк басқа ер адаммен билеуге кеткенде, ол қайтып келгенде Ральф оны сапалап, Ева Уайттан ажырасады. Доктор Лютер Ева Уайт пен Ева Блэкті толық емес және жеткіліксіз тұлғалар деп санайды. Фильм доктор Лютердің Еваның осы екі жағын түсінуге және онымен күресуге жасаған тырыстарын көрсетеді. Гипноз сеансы кезінде үшінші тұлға пайда болады – салыстырмалы түрде тұрақты Джейн. Доктор Лютер ақырында оны Еваның бала кезіндегі бір ауыр оқиғаны еске түсіруге итермелейді. Оның әжесі ол алты жасында қайтыс болған, ал отбасылық дәстүр бойынша, туыстары қайтыс болған адамды сүйеді, осылайша оларға оңай болады. Ева айқайлап тұрғанда, анасы оны өлікке сүйісуге мәжбүрлейді. Еваның қорқынышы әртүрлі тұлғалардың пайда болуына себеп болған. Жағдайды анықтағаннан кейін, Джейн өзінің барлық өткенін еске алады. Доктор Лютер Ева Уайт пен Ева Блэкпен сөйлесуді сұрағанда, Джейн олардың кеткенін айтады. Джейн Джейн болған кезде танысқан Ерл есімді ер адамға үйленеді және қызы Боннимен қайта қосылады.

In 1951, Eve White is a timid, self effacing wife and mother who has severe and blinding headaches and occasional blackouts. Eve eventually goes to see psychiatrist Dr. Luther, and while having a conversation, a "new personality", the wild, fun loving Eve Black, emerges. Eve Black knows everything about Eve White, but Eve White is unaware of Eve Black. Eve White is sent to a hospital for observation after Eve Black is found strangling Eve White's daughter, Bonnie. When Eve White is released, her husband Ralph finds a job in another state and leaves her in a boarding house, while Bonnie stays with Eve's parents. When Ralph returns, he tells her that he doesn't believe she has multiple personalities and tries to take her to Jacksonville, Florida, with him but she feels she isn't well enough to leave, and, afraid Eve Black will try to harm Bonnie again, refuses to go. Eve Black confronts Ralph at his motel, where he realizes Eve Black is real, but allows her to convince him to take her to Jacksonville. When Eve Black goes out dancing with another man, Ralph slaps her when she returns and ends up divorcing Eve White. Dr. Luther considers both Eve White and Eve Black to be incomplete and inadequate personalities. The film depicts Dr. Luther's attempts to understand and deal with these two faces of Eve. Under hypnosis at one session, a third personality emerges, the relatively stable Jane. Dr. Luther eventually prompts her to remember a traumatic event in Eve's childhood. Her grandmother had died when she was six, and according to family custom, relatives were supposed to kiss the dead person at the viewing, making it easier for them to let go. While Eve screams, her mother forces her to kiss the corpse. Apparently, Eve's terror led to the creation of different personalities. After discovering the trauma, Jane remembers her entire past. When Dr. Luther asks to speak with Eve White and Eve Black, Jane says they are gone. Jane marries a man named Earl whom she met when she was Jane and reunites with her daughter Bonnie.

Бастапқы кітап

Тигпен мен Клеклидің кітабы асығыс жарияланды, ал киноқұқықтары 1957 жылы режиссер Нуннали Джонсонға бірден сатылды. Бұл, Ширли Джексонның 1954 жылғы «Құс ұясы» романы жарық көргеннен кейін көп тұлғалылыққа қоғамдық қызығушылықтың артуын пайдалану мақсатымен жасалған болуы мүмкін, сондай-ақ осы романның өзі 1957 жылы «Лиззи» деген атпен фильмге түсірілді.

Нағыз Хауа ана

Крис Костнер Сайзмор өзінің нағыз "Ева" болғаны туралы тәжірибесін кеңінен сипаттаған. 1958 жылы жазған "Еваның соңғы бейнесі" кітабында ол Эвелин Ланкастер деген атпен жасырынған. 1977 жылы шығарған "Мен – Евамын" кітабында өз шын есімін ашты. Ол сондай-ақ "Өзімнің ойым" (1989) атты кітабын да жазды.

Қабылдау

Сынылшылар Джоан Вудвордтың ойынын бірауызды түрде мақтады, бірақ фильмнің басқа аспектілеріне қатысты пікірлер көбінесе қарама-қайшы болды. The New York Times газетінен Босли Краузер Вудвардтың рөлін "тамаша икемділікпен және эмоционалдық күшпен" орындағанын жазды, бірақ "шындығында, бұл жай ғана мелодрамалық тәжірибе – психиатриялық алдау-артықтардың көрсетілісі, оның қалай және неге екені түсіндірілмейді. Бұл өте сөзді және тым ұзақ болғанымен, қызықты жұмбаққа айналады". Variety басылымы фильмді "көбінесе қызықты және ойландыратын кино" деп сипаттады және Вудвардтың "тапсырмасын тамаша орындағанын" айтты, бірақ комедиялық элементтердің "көптеген көрермендерді шатастыратыны және олардың қандай эмоцияларға ие болу керектігін анық білмейтіні сөзсіз" деп есептеді. Harrison's Reports фильмді "ересектерге арналған тартымды драма" деп атады және Вудвардтың ойыны "Оскар сыйлығына лайық" деді. The New Yorker журналынан Джон Маккартен Вудвардтың "шатастыруға бейім рөлде жақсы ойнағанын" жазды, бірақ фильм "басты кейіпкердің ой-қиялының жоғары жылдамдықпен өрбуін көрсеткенде, өте фантастикалық көрінеді". The Monthly Film Bulletin келісіп, Вудвардтың "үш рөлді шеберлікпен орындағанын" айтты, бірақ психиатриялық емдеудің бейнеленуі "өте оңай көрінеді, және Алистер Куктың бастапқы сенімділігіне қарамастан, жағдайдың тарихы капсула түрінде берілгенін сезінесіз". Фильмнің Rotten Tomatoes сайтындағы рейтингі 16 рецензия негізінде 94% құрайды.

Марапаттар

Сыйлық категориясы Номинант Нәтижесі Сілтеме. «Оскар» сыйлығы Үздік әйел актриса Джоанна Вудворд Британдық кино және телеарналар академиясының сыйлығы Үздік шетелдік әйел актриса «Алтын глобус» сыйлығы Драма жанрындағы үздік әйел актриса Ұлттық сын кеңесінің сыйлығы Үздік әйел актриса

Джоанна Вудворд «Оскар» сыйлығын үздік әйел актриса номинациясы бойынша жеңіп алды, содан кейін «Сибил» (1976) фильмінде доктор Корнелия Уилбур рөлін ойнады. Бұл Вудворд үшін рөлдердің ауысуы болды, ол Сибил Дорсеттің (Сэлли Филд ойнады, кейіннен оның ойнаған рөлі үшін Primetime Emmy Award сыйлығын жеңіп алды) көптүрлі тұлғалық бұзылысын анықтаған психиатр рөлін ойнады және одан кейін оны емдеуге жетекшілік етті.