Кіріспе

1957 жылы Джон Хьюстонның түсірген фильмі

«Heaven Knows, Mr. Allison» – 1957 жылы түсірілген америкалық CinemaScope соғыс фильмі. Басты рөлдерде Дебора Керр ирландтық қаһарманды, ал Роберт Митчем – АҚШ теңіз жаяуының ролін сомдайды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде олар Тынық мұхитындағы жапондық оккупацияланған аралда қалып қояды. Фильмнің сценарийін Джон Хьюстон мен Джон Ли Махин Чарльз Шоудың 1952 жылғы романы негізінде жазған, ал режиссерлігін Хьюстон жүзеге асырған. Фильм «Оскар» сыйлығына «Басты рөлдегі ең үздік әйел актриса» (Дебора Керр) және «Басқа материал негізінде жазылған үздік сценарий» номинацияларында ұсынылды. Фильм түсірілімі сол кездегі Британдық Вест-Индияға жатқан Тринидад және Тобаго аралдарында өтті. Продюсер Юджин Френк кейіннен әйелі Анна Стэннің қатысуымен оқиғаның бюджеттік нұсқасы – «Кеже әйел мен сержант» (1962) фильмін түсірді.

Сюжет

Тын мұхитының оңтүстігінде 1944 жылы АҚШ теңіз корпусының сержанты Аллисон мен оның барлау тобы АҚШ теңіз күштерінің суасты қайығынан түсіп жатқанда, Императорлық Жапон армиясы (ИЖА) тарапынан анықталып, оққа түсіріледі. Суасты қайығының капитаны барлаушыларды тастап, суға түсуге мәжбүр болады. Аллисон резеңке салға жетіп, бірнеше күн бойы айдалада жүріп, аралға жетеді. Ол тасталған елді мекенді және бір адам тұратын шіркеуді табады: Аңгелла абысыны, соңғы антын әлі қабылдамаған, жаңадан келген ирландтық монах. Ол аралда төрт күн ғана болды, ол басқа дін қызметкерін эвакуациялау үшін қарт діни қызметкермен бірге келді, бірақ жапондықтар алдымен келгенін білді. Оларды аралға алып келген қорқып қалған жергілікті тұрғындар ескертусіз-ақ, екеуін тастап кетіп, діни қызметкер көп ұзамай қайтыс болды. Біршама уақыт арал олардың қолында болады, бірақ содан кейін жапон әскерлерінің бір тобы метеорологиялық лагерь құру үшін келеді, оларды үңгірге жасыруға мәжбүр етеді. Аңшы Анжела балық аулаған кезде, ол жапон лагеріне тайып барып, азық-түлік алып келеді. Сол түні олар теңіздегі шайқаста атылған әскери-теңіз қаруларының жарқырауын көреді. Жапондықтар аралды күтпеген жерден тастап кетеді және Эллисон Анжела бауырласқа деген сүйіспеншілігін мойындап, үйленуді ұсынады. Бірақ ол оған өзінің тұсаукесер сақинасын көрсетіп, оның өзінің соңғы қасиетті уәделерінің символы екенін түсіндіреді. Кейіннен тойлау мен ренжіту кезінде Эллисон сакеге мас болады. Ол әйелдің антына берілгендігін бекер деп санайтынын айтады, өйткені олар аралда "Адам мен Хауа сияқты" қамалып қалған. Ол жаңбырдың астында қалып, ауырған. Аллисон енді ақылынан шығып, өкінгеннен кейін, өзін дірілдеп жатқанын байқады. Ол оны алып қалады, бірақ жапондықтар қайта оралып, оларды үңгірге шегінуге мәжбүр етеді. Эллисон жапон лагеріне жамылғы алу үшін кіргізеді. Ол өзін байқаған жауынгерді өлтіріп, жауды ескертеді. Жапондықтар оны ашық жерге шығарып, өсімдіктерді өртеп жіберді. Жапондық солдат үңгірді тапқанда, Эллисон мен Анжеланың екі мүмкіндігі бар: берілу немесе ондағы қол гранатасынан қаза табу. Одан кейін жарылыс граната емес, бомба болып табылады; американдықтар қонуға дайындық ретінде аралға шабуыл жасай бастады. Аллисон қону оңай болмағанын айтады, өйткені жапондықтар қайтып оралғанда төрт артиллериялық ұшақ алып келіп, оларды аралда жақсылап жасырып қойды. Ол Құдайдан келген хабар деп есептегендіктен, Эллисон жапондықтар әлі де бункерлерде болған кезде американдық шабуылдан бұрын болатын шабуыл кезінде артиллерияны әрекетсіз етеді. Ол жараланған, бірақ көптеген американдықтардың өмірін сақтап, барлық қаруларды саботаж жасайды. Құн түсіргеннен кейін теңіз офицерлері жоғалған шұңқыр блоктарына таңғалады. Аңдаулы әпкелер Анжела мен жараланған Эллисон теңізшілер басып алуды бастаған кезде қоштасады. Аллисон Анжела бауырластың Исаға бағышталғанын мойындады, бірақ ол оны әрқашан жақын "серіктестер" болатынына сендіреді. Елісонды тапқаннан кейін теңізшілер оны кемеге апарады, оның жанында Анжела бауырлас жүреді.