«Campobello көтерісі» (1960) фильмі – Ф.Д. Рузвельттің 1921 ж. сал ауруына шалдыққан күресін көрсетеді. Тарихи драма, отбасылық қиындықтар, саяси өмір.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1960 жылғы американдық тамырлық фильм. 1960 жылғы фильм.
1960 American biographical film
the 1960 film
«Кампобеллодағы күн шығысы» – 1960 жылғы американдық тамырлық фильм. Онда АҚШ-тың болашақ президенті Франклин Делано Рузвельт пен оның отбасы 1921 жылғы тамыз айында 39 жасында паралич болған кездегі қиындықтары туралы айтылады. Фильм Доре Шаридің 1958 жылы «Тони» сыйлығын жеңіп алған, сол аттас Бродвей пьесасы негізінде түсірілді. Режиссерлік жұмысын Винсент Дж. Донехью жасады, ал басты рөлдерді Ральф Беллами, Гри Гарсон, Хьюм Кронин және Жан Хаген сомдады. Фильм Рузвельт отбасының қатысуымен түсірілді. Элеонора Рузвельт Нью-Йорк штатының Хайд-парк қаласындағы Рузвельттердің жеке меншігіндегі үйінде түсірілім кезінде болды.
Sunrise at Campobello is a 1960 American biographical film telling the story of the struggles of future President of the United States Franklin Delano Roosevelt and his family when Roosevelt was stricken with paralysis at the age of 39 in August 1921. Based on Dore Schary's 1958 Tony Award winning Broadway play of the same name, the film was directed by Vincent J. Donehue and stars Ralph Bellamy, Greer Garson, Hume Cronyn and Jean Hagen. The film was produced with the cooperation of the Roosevelt family. Eleanor Roosevelt was present on the set during location shooting at the Roosevelt estate in Hyde Park, New York.
Сюжет
1921 жылдың жазында Канаданың Нью-Брансуик провинциясында (Мейн штатымен шекарада) Кампобело аралындағы Рузвельттер отбасының жазғы үйінде Франклин Д. Рузвельт белсенді және дене шынықтырумен айналысады, балаларымен ойын ойнап, қайықпен жүзеді. Кенеттен Рузвельт қызуға шалдығып, содан кейін денесі салданады. Төсекке жатқан Рузвельт, оның әйелі Элеонора, анасы Сара және жақын саяси кеңесшісі Луис Хоу арасында шиеленіс туындайды. Кейін Рузвельт баспалдақпен өзін көтеріп, физикалық мүмкіндіктерінің шектеулерін жеңуге және мүгедек болып қалуға қарсы күреседі. Рузвельт партиялық съезде сөйлеуші трибунасына ауыр тіректер мен қос таяқпен сүйеніп барып, қоғамдық өмірге қайта оралады.
At the Roosevelt family's summer home on Campobello Island, New Brunswick, Canada (on the border with Maine) in the summer of 1921, Franklin D. Roosevelt is vigorously athletic, enjoying games with his children and sailing his boat. Roosevelt is suddenly stricken with fever and then paralysis. Conflict ensues between the bedridden Roosevelt, his wife Eleanor, his mother Sara and his close political adviser Louis Howe. Later, as Roosevelt drags himself up the stairs, he painfully strives to overcome his physical limitations and resist remaining an invalid. Roosevelt reenters public life as he walks to the speaker's rostrum at a party convention, aided by heavy leg braces and crutches.
Өндіріс
"Кампобеллодағы күн шығуы" 1921 жылдың тамызынан 1924 жылдың шілдесіне дейінгі үш жылдағы оқиғаларды көрсетеді, бұл 1924 жылғы Демократиялық ұлттық конвенцияда Рузвельт сөйлеген сөзбен аяқталады. Рузвельт президенттік лауазымға тағайындалғанға дейін және оның президенттігі кезеңінде оның мүмкіндігі шектеулі екені жасырылды. "Кампобеллодағы күн шығуы" оның паралич салдарынан туған ауруының бұрынғы медиада жарияланғаннан гөрі ауыр әсерін көрсетеді. Сыртқы түсірілімдер Франклин Д. Рузвельт ұлттық тарихи орнында, Кампобелло аралындағы Рузвельт Кампобелло халықаралық паркінде және Рузвельттердің Манхэттендегі бұрынғы резиденциясында жүргізілді. Ішкі түсірілімдер Warner Bros. студиясындағы декорацияларда сақталды. 1924 жылғы конвенция үшін Мэдисон Сквер Гарденді бейнелеу үшін Лос-Анджелестегі Shrine Auditorium пайдаланылды. Фильмнің музыкасын Франц Ваксман жазды. Фильм түсірілген кезде Рузвельт пен Люси Мерсердің қарым-қатынасы кеңінен белгілі болған жоқ, сондықтан оны экранда көрсету мүмкін болмады. Фильм 2-ші Мәскеу халықаралық кинофестиваліне қатысты. 1961 жылдың 19 шілдесінде "Россия" театрында көрсетілген кезде көрермендер бірнеше минуттан кейін залды тастап кетті. 2000-нан астам адам көрсетім аяқталмай тұрып кетіп қалды, мүмкін фильмде соғыс жылдары туралы көрсетілмегенін түсінгеннен кейін. Variety журналы фильмнің "көңілді және шабыттандыратын қасиеттерін жоғалтпағанын" жазды. Ол Белламиді "керемет" деп сипаттады және Гарсонның "терен әсерлі, көп қырлы бейнесін" атап өтті. The New York Times газетіндегі заманауи рецензиясында сыншы Босли Кроутер "Кампобеллодағы күн шығуын" "жақсы жасалған, қозғаушы тарихи фильм" деп атады және былай деп жазды: "Ральф Белламидің Рузвельт рөліндегі ойыны сахнадағыдай күшті, сезімге толы және ерекше мінез-құлыққа ие. Дегенмен, Рузвельттың белгілі сөздерін шамадан тыс орындау, әсіресе жақын планға түсірілгенде, олардың жасалмалығы мен театрлық сипатын ашық көрсетеді". Кроутер сондай-ақ Грийр Гарсонның "әнмен айтуға ұқсайтын" сөйлеу әдетін, Элеонора Рузвельт даусының пародиясын еске алатынын сынады. The Hollywood Reporter журналының рецензиясында "пьеса өте жақсы қойылды және одан да жақсартылды" делінген. Соңғы кезде Дэрра О’Донахью фильмді агиография деп санайды, бірақ былай деп атап өтті: "Хьюм Кронин Луис Хоу ретінде фильмнің жүрегі мен жаны, ФРД-нің оң қолы, астмамен ауыратын және "нақты әлемге" деген құштарлығы Рузвельттың ақсүйек анасын қынжырлы қылатын адам, оны Энн Шоумейкер керемет ойнады".
Sunrise at Campobello presents events that took place over three years, from August 1921 to July 1924, culminating in Roosevelt's speech at the 1924 Democratic National Convention. Before and during Roosevelt's presidency, the extent of his disability was minimized. Sunrise at Campobello depicts the debilitating effects of his paralytic illness to a greater extent than had been previously disclosed by the media. Exteriors were filmed at the Home of Franklin D. Roosevelt National Historic Site, the Roosevelt Campobello International Park on Campobello Island and the Roosevelts' former Manhattan residence. Interiors were shots on sets at Warner Bros. The Shrine Auditorium in Los Angeles was used to represent for Madison Square Garden for the 1924 convention. The film was scored by Franz Waxman. At the time the film was made, Roosevelt's affair with Lucy Mercer was not generally known and could not be portrayed on screen. The film was entered into the 2nd Moscow International Film Festival. At its screening on July 19, 1961, at the Russia Theatre, the audience started to leave within minutes. More than 2,000 attendees departed before the end of the screening, possibly after realizing that the film did not depict the war years. Variety wrote that the film " loses none of its poignant and inspirational qualities." It called Bellamy "brilliant", and noted Garson's "deeply moving, multifaceted characterization." In a contemporary review for The New York Times, critic Bosley Crowther called Sunrise at Campobello "a well done, moving biographical film" and wrote: "Ralph Bellamy's performance of Mr. Roosevelt is every bit as strong, as full of feeling and characteristic gesture, as Mr. Bellamy made it on the stage. However, it must be mentioned that a tendency to overdo some of the famous Roosevelt expressions induces a bit of vexation, especially when they are shown in close up, which glaringly discloses their forced and theatrical quality." Crowther also criticized Greer Garson's "singsong manner of speech" that sounded like a caricature of Eleanor Roosevelt's voice. The Hollywood Reporter review concluded that "the play was an excellent job and has been improved upon." More recently, Darragh O’Donoghue considers the film a hagiography but notes: "Hume Cronyn is the heart and soul of the film as Louis Howe, FDR’s right hand man, an asthmatic whose relish for the 'real world' of compromised politics disgusts FDR’s patrician mother played with haughty relish by Ann Shoemaker."