Кіріспе
Kodachrome – Eastman Kodak компаниясы 1935 жылы ұсынған түсті кері фотофильмнің бренді. Бұл алғашқы табысты түсті материалдардың бірі болды және киноматографияда да, фотосуретте де қолданылды. Көп жылдар бойы Kodachrome кәсіби түсті фотосуретке, әсіресе баспа басылымдарында жариялануға арналған суреттерге кеңінен қолданылды. Фильмді өңдеудің күрделі талаптары болғандықтан, бастапқыда ол өңдеу құнымен бірге сатылды; тәуелсіз фотодүкендерге Kodachrome-ды өңдеуге рұқсат берілмеді. Фильмді өңдеу үшін клиенттер оны Kodak-қа жіберуге міндетті болды, ал Kodak өңделген фильмді фильмнің бағасының бір бөлігі ретінде қайтарып жіберді. 1954 жылы АҚШ Әділет министрлігі бұл тәжірибені монополияға қарсы заңнаманы бұзу деп тапты. Kodak келісімге келді, ол компаниядан Kodachrome фильмін өңдеу ақысыз сатуды және Kodachrome өңдеу патенттерін тәуелсіз фотодүкендерге лицензиялауды талап етті. Kodak фильмді Kodak-та өңдеуді қалағандарға арналған жіберу материалдарын сатты. Дегенмен, ақы төленетін өңдеу жүйесі әлемнің басқа нарықтарында жалғасты. Соңында, баламалы фотоматериалдардың өсуі мен танымалдылығы, содан кейін цифрлық фотосуретке кеңінен көшу Kodachrome-ның нарықтық үлесінің төмендеуіне әкелді. Оның өндірісі 2009 жылы тоқтатылды, ал өңдеу 2010 жылдың желтоқсан айында аяқталды. 2017 жылдың басында Kodak Kodachrome-ды қайтадан енгізу мүмкіндігін қарастырып жатқанын хабарлады, бірақ кейін бұл орын алуы екіталай екенін мойындады. Стив МакКарри, Дэвид Алан Харви, Питер Гаттман және Алекс Уэбб сияқты заманауи кәсіби фотографтар да бұл фильтке жоғары баға берді. МакКарри оны National Geographic журналы үшін 1984 жылы түсірген әйгілі «Ауған қызы» (Шарбат Гула) портреті үшін қолданды. Бұл алғашқы практикалық түсті процестердің бірнеше кемшіліктері болды, себебі олар ұлғайтқанда көрінетін дискретті түсті элементтерден жасалған ретейк сүзгісін пайдаланды. Дайындығындағы мөлдір суреттер проекция кезінде жарықтың 70-80% дейін сіңіріп алатын, әсіресе үлкен проекциялар үшін өте жарық проекциялық шамдарды қажет ететін. Субтрактивті түс әдістері осы кемшіліктерден сақтады. Рудольф Фишер 1913 жылы түрлі-түсті фотосуретке түсіру процесі бойынша патент алды, онда әр түрлі түске сезімтал үш жеке эмульсия бірдей уақытта экспозицияланатын еді. Алайда Фишер бұл идеяны іске асыра алмады.
the brand of film
Kodachrome is the brand name for a color reversal film introduced by Eastman Kodak in 1935. It was one of the first successful color materials and was used for both cinematography and still photography. For many years, Kodachrome was widely used for professional color photography, especially for images intended for publication in print media. Because of its complex processing requirements, the film was initially exclusively sold including the cost of processing; independent photography stores were prohibited from developing Kodachrome. To develop the film, customers had to mail film to Kodak, which then mailed the developed film back as part of the film's purchase price. In 1954, the U. S. Department of Justice found this practice to be an uncompetitive violation of antitrust law. Kodak entered into a consent decree this required the company to offer Kodachrome film for sale without the development fee, as well as license Kodachrome development patents to independent photography stores. Kodak did sell mailers for users wanting the film to be processed by Kodak. Nonetheless, the process paid arrangement continued in other markets around the world. Eventually, the growth and popularity of alternative photographic materials, and, much later, the widespread transition to digital photography, led to Kodachrome’s loss of market share. Its manufacture was discontinued in 2009, and processing ended in December 2010. In early 2017, Kodak announced it was investigating the possibility of re introducing Kodachrome, but later conceded that this was unlikely to happen. More recent professional film photographers such as Steve McCurry, David Alan Harvey, Peter Guttman and Alex Webb also favored the film. It was used by McCurry for his iconic 1984 portrait of Sharbat Gula, Afghan Girl, for the National Geographic magazine. These first practical color processes had several disadvantages because they used a réseau filter made from discrete color elements that were visible upon enlargement. The finished transparencies absorbed between 70% and 80% of light upon projection, requiring very bright projection lamps, especially for large projections. Subtractive color methods avoided these disadvantages. Rudolf Fischer was granted a patent in 1913 for a proposed color photography process in which three separate emulsions, each sensitive to a different color, would be exposed simultaneously. However, Fischer was unable to implement the idea.
"Kodachrome" атауын алғаш рет қолдану
Кодактың Kodachrome деп аталатын алғашқы өнімін Джон Капстафф 1913 жылы ойлап тапты. Оның Kodachrome субтрактивті процесі болды, ол тек екі түсті қолданды: көк-жасыл және қызыл-қызғылт сары. Оған екі шыны пластиналы негатив қажет болды, біреуі панхроматикалық эмульсия мен қызыл сүзгі арқылы жасалды, екіншісі қызыл жарыққа сезімсіз эмульсия арқылы жасалды. Екі пластинаны "бипак" (эмульсияға эмульсиямен тіркесіп, араларында өте жұқа қызыл сүзгі қабаты бар) ретінде экспозициялауға болады, бұл бірнеше экспозицияның немесе арнайы түсті камераның қажеттілігін жойды. Дамытудан кейін күміс бейнелері химиялық заттармен ағартылып, желатиннің ағартылған бөліктері қатайтылды. Тек қаталданбаған желатин сіңіретін бояғыштарды пайдаланып, көк және жасыл жарықты тіркеген негатив қызыл-қызғылт сары түске, ал қызыл жарыққа экспозицияланған негатив көк-жасыл түске боялды. Нәтижесінде екі оң бояулы бейне пайда болды. Пластиналар содан кейін эмульсияға эмульсиямен біріктірілді, бұл портреттердегі тері түстерін таңқаларлықтай жақсы (екі түсті процесс үшін) көрсете алатын мөлдірлікке әкелді. Капстаффтың Kodachrome-ы 1915 жылы коммерциялық түрде қолжетімді болды. Ол сондай-ақ 35 мм кинофильм процесінде қолдануға бейімделді. Бүгінде Kodachrome-дың бұл алғашқы нұсқасы ұмытылып, оны Kodachrome деген атаумен келесі Kodak өнімі басып кетті. 2012 жылы Капстаффтың алғашқы фильмдік сынақтары Америка Құрама Штаттарының Конгресс кітапханасының Ұлттық кино реестріне «Екі түсті Kodachrome сынақ түсірілімдері № III (1922)» деген атаумен қосылды, өйткені олар «мәдени, тарихи немесе эстетикалық» маңызға ие деп танылды.
Қазіргі заманғы Kodachrome-тің дамуы
Кодахромның келесі нұсқасын 1930-шы жылдардың басында екі кәсіби музыкант, Леопольд Годовский және Леопольд Маннес ойлап тапты. Маннес пен Годовский түсті фотосуретке 1917 жылы оқушы кезінде қызығушылық танытты, олар төрт түсті қосымша процесін қолданып түсірілген "Біздің теңіз флотымыз" фильмін көргенде. Екеуі де түсінің өте нашар екеніне келісті. Кітапханада осы тақырыпты зерттегеннен кейін олар түсті қосымша процестермен тәжірибе жүргізе бастады. Олардың тәжірибелері университет жылдары да жалғасты, нәтижесінде бір ғана пленкаға қатар сурет түсіретін екі линзалы камера жасалды. Бұл екі түсті процестің түсі жаман болған жоқ, бірақ проектордың екі линзасын дұрыс бағыттау қиын болды. Колледжді бітіргеннен кейін де жалғасқан тәжірибелері бірнеше линзадан, олар әртүрлі түсті суреттерді шығарып, сосын біріктіріп түпкі мөлдір сурет алуға мүмкіндік берді, бірнеше қабатты пленкаға айналды. Мұндай көп қабатты пленканы 1912 жылы неміс өнертапқышы Рудольф Фишер ойлап тапты және патент алды. Ұсынылған пленкадағы үш қабаттың әрқайсысы үш негізгі түске сезімтал болады, ал әр қабатта күміс кескіні дамығанда түсетін қосалқы өнімдермен бірігіп, қажетті түстің бояуын құратын заттар ("түс байланыстырғыштары" деп аталады) болады. Күміс кескіні ағартылғанда үш түсті бояу кескіні қалады. Алайда Фишер түс байланыстырғыштары мен түс сезімталдандырғыш бояулардың бір қабаттан екінші қабатқа өтуін тоқтатудың жолын таба алмады, себебі олар қажетсіз түстерді тудыратын еді. Маннес пен Годовский сол бағытты ұстанды және түс байланыстырғыштарымен тәжірибе жүргізе бастады, бірақ олардың тәжірибелеріне ақша, жабдықтар мен құрал-жабдықтардың жетіспеуі кедергі келтірді. 1922 жылы Маннес досы Роберт Вуд Маннес пен Годовскийді Кодак бас ғалымы Кеннет Миске таныстырып, олардың тәжірибелерін атап өтіп, Миске оларға Кодак залдарын бірнеше күнге пайдалануға рұқсат беруіне үміттенеді. Миз көмектесуге келісті және Маннес пен Годовскиймен кездескеннен кейін олардың талаптарына сәйкес көп қабатты эмульсиялармен қамтамасыз етуге уәде берді. Содан кейін екеуі Нью-Йорктің Kuhn, Loeb and Company инвестициялық фирмасынан 20 000 доллар несие алды, оны Миз таныс болған хатшы ұйымдастырды. 1924 жылы олар "бақыланатын таралу" әдісін қолдана отырып, екі түсті процесті патенттеді. Олар жоғарғы қабатта кескін қалыптасу уақытын төменгі қабатқа қарағанда реттеу арқылы, таралатын бояуларды бақылау үшін уақыттық өңдеу мүмкіндіктерін зерттей бастады. Үш жылдан кейін олар әлі де осындай әдісті көп қабатты эмульсияда сынап көрді, бірақ содан кейін түс байланыстырғыштарын эмульсия қабаттарына емес, дамыту химиялық заттарына қосуға болатынын шешті. 1929 жылы ақшалары біткенде Миз оларға тағы да көмектесуді шешті. Ол Кодак ғалымы Лесли Брукердің "таралатын бояулар" мәселесін шешкенін білді. Сондықтан ол Маннес пен Годовскиге Кун-Лёб компаниясынан алған қарызын төлеу үшін ақша берді және оларға үш жылдық мерзімде коммерциялық өнімді жасау міндетімен жылдық жалақы ұсынды. 1933 жылдың соңында мерзім аяқталуға азық қалғанда Маннес пен Годовский әлі де пайдалануға болатын ештеңе ойлап таба алмады және олардың тәжірибелерін Кодак тоқтатуы мүмкін деп ойлады. Оның орнына Миз оларға бір жылдық мерзімді ұзарту берді және олар шешуі керек техникалық қиындықтарды жеңіп, 1934 жылы Мизге екі түсті фильм процесін ұсынды, бұл Джон Капстафф 20 жыл бұрын ойлап тапқан Kodachrome сияқты болды. Миз бұл фильмді өндіру және сатуды дереу іске қосты, бірақ 1935 жылы Кодак оны шығара жазуға азық қалғанда Маннес пен Годовский көптен күткен, бірақ енді күтілмеген, әлдеқайда жақсы үш түсті нұсқаны аяқтады. 1935 жылдың 15 сәуірінде Капстафф процесінің атын алған жаңа фильм ресми түрде жарияланды. Келесі жылы ол 8 мм фильм ретінде, сондай-ақ 35 мм және 828 форматтарында фотокамералар үшін қолжетімді болды. 1961 жылы Кодак 25 ASA жылдамдығымен кескіндерді өткір және жылдам түсіруге мүмкіндік беретін Kodachrome II фильмін шығарды. 1962 жылы ASA 64 деңгейіндегі Kodachrome X енгізілді. 1974 жылы K 14 процесіне көшу кезінде Kodachrome II және Kodachrome X Kodachrome 25 және Kodachrome 64 фильмдерімен ауыстырылды. Кейінгі жылдары Kodachrome 120 және басқа да түрлі пленка форматтарында, сондай-ақ 8-ден 200-ге дейінгі ISO ASA мәндерінде шығарылды. Өндіріс бәсекелес GAF кинофильмдер өндірушісіне берілгенге дейін View Master стерео-орамалары Kodachrome фильмдерін пайдаланды.
Өлу және тоқтату
Кейінгі түсті мөлдір фильмдер, мысалы Agfachrome, Anscochrome, Fujichrome және Kodak-тың Ektachrome фильмдері, қарапайым, жылдам және қолжетімді түс дамыту процестерін пайдаланды. Олардың жоғары жарық сезімталдығы Kodachrome-ның нарықтық үлесін азайтты, себебі бәсекелес фильмдердің сапасы уақыт өте келе жақсарды. 2000 жылдан кейін цифрлық фотосуретке деген сұраныс барлық фильмдерге деген сұраныстың төмендеуіне себеп болды, соның салдарынан Kodachrome сатулары одан әрі азайды. 2009 жылдың 22 маусымында Kodak сұраныстың төмендеуіне байланысты Kodachrome фильмін енді шығармайтынын хабарлады. 2010 жылдың 14 шілдесінде Dwayne's компаниясы National Geographic фотографы Стив МакКарри үшін Kodachrome-ның соңғы рулонын дамытқанын жариялады. МакКарри Kodak-тан соңғы рулонды сұрап алып, оны өзі пайдалану үшін сапарға шықты. МакКарри слайдтардың құқығын өзінде сақтайтын болса да, 36 кадрдың басылымдары Нью-Йорктің Рочестер қаласындағы Джордж Истман үйінде мәңгілік сақтауға қойылды.
Эмульсия
Кодахромды фильмдер субстанциялық емес. Субстанциялық мөлдір және теріс түсті фильмдерден айырмашылығы, Kodachrome фильмі эмульсия қабаттарына бояу құраушыларын қоспайды. Бояу құраушылары өңдеу кезінде қосылады. Бұл Kodachrome эмульсия қабаттары жұқарақ және экспозиция кезінде жарық аз шашыратынын білдіреді, демек фильм субстанциялық фильмдерге қарағанда кескінді анығырақ түсіре алады. Субстанциялық емес фильмдермен жасалған мөлдірліктердің эмульсия жағында оңай көрінетін рельефтік бейнесі болады. Kodachrome 64 және 200 шамамен 2.3D немесе 8 сатылы динамикалық диапазонды жаза алады, бұл сипаттама қисықтарында көрсетілгендей. Kodachrome 25 мөлдірліктері шамамен 12 сатылы немесе 3.6–3.8D динамикалық диапазонына ие.
Түсі
Кодахром фильмдерінің түсті берілуі 1930 жылдары енгізілгеннен кейін бірнеше онжылдық бойы түсті фотосуретте бірегей болды. Тіпті Fuji Velvia сияқты басқа да табысты кәсіби түсті фильмдер пайда болғаннан кейін де, кейбір мамандар Kodachrome-ді қалайтындарын жалғастырды және оның цифрлық фотосуреттерге қарағанда әлі де белгілі бір артықшылықтары бар екенін айтады. Стив МакКарри Vanity Fair журналына: «Жақсы жарық болса және жапқыш жылдамдығы жеткілікті жоғары болса, керемет түсті сурет аласыздар. Оның түстер палитрасы тамаша болды. Шамадан тыс жарқын емес еді. Кейбір фильмдер есірткі салғандай сезім береді. Velvia әр нәрсені тым қанықтырып, электрлендіріп жібереді. Kodachrome-де поэзия, жұмсақтық, әсемдік бар. Цифрлық фотосуретте көптеген артықшылықтар бар, бірақ оны пост-өңдеуден өткізу қажет. Kodachrome-ді қорабынан шығарсаңыз, суреттеріңіз бірден керемет болады. Осы уақыттан кейін түсірілген Kodachrome слайдтары мен кинофильмдердегі кескіндер әлі де нақты түс пен тығыздыққа ие. Ең тұрақсыз сары пигмент 185 жылдың ішінде 20% жоғалады деп есептелді. Бұл себебі дамытылған Kodachrome қолданылмаған түс байланыстырғыштарын сақтамайды. Дегенмен, Kodachrome-дің жарық астындағы түс тұрақтылығы, мысалы, проекция кезінде, негізгі слайд фильмдеріне қарағанда нашар. Kodachrome проекция кезінде шамамен бір сағаттан кейін солғып бастайды, ал Fujichrome – екі жарым сағаттан кейін. Өңделмеген Kodachrome пленкасы түсірілгеннен кейін өңдеуге дейін ұзақ уақыт сақталуы мүмкін. Бір жағдайда бірнеше рулондар түсіріліп, содан кейін Канаданың орманында жоғалып кетті. 19 жылдан кейін табылғаннан кейін олар өңделді және слайдтарды пайдалануға болды.
blockquote|If you have good light and you're at a fairly high shutter speed, it's going to be a brilliant color photograph. It had a great color palette. It wasn't too garish. Some films are like you're on a drug or something. Velvia made everything so saturated and wildly over the top, too electric. Kodachrome had more poetry in it, a softness, an elegance. With digital photography, you gain many benefits [but] you have to put in post production. [With Kodachrome,] you take it out of the box and the pictures are already brilliant. are almost always faded, images on Kodachrome slides and motion picture films made after this point retain accurate color and density to this day. It has been calculated that the yellow dye, the least stable, would suffer a 20% loss of dye in 185 years. This is because developed Kodachrome does not retain unused color couplers. Nevertheless, Kodachrome's color stability under bright light, for example during projection, is inferior to substantive slide films. Kodachrome's fade time under projection is about one hour, compared to Fujichrome's two and a half hours. Unprocessed Kodachrome film may survive long periods between exposure and processing. In one case, several rolls were exposed and then lost in a Canadian forest. Upon discovery 19 years later they were processed and the slides were usable.
Цифрлық сканерлеу және ажырату
35 мм Kodachrome мөлдірлігі, басқа 35 мм мөлдірліктер сияқты, ISO рейтингімен салыстырылатын фильмдердегі 24 мм x 36 мм кескінде шамамен 20 мегапикселге тең деректерді қамтиды. Kodachrome мөлдірліктерін сканерлеу қиындық тудыруы мүмкін, себебі фильм сканерленгенде көк түс басым болуға бейім. Көптеген сканерлер ақауларды анықтау үшін қосымша инфрақызыл арнаны пайдаланады, өйткені ұзақ толқынды инфрақызыл сәулелену фильм арқылы өтеді, бірақ шаң бөлшектерінен өтпейді. Сканердің бағдарламалық құралы слайдтағы шаң, сызаттар және саусақ іздерін анықтап, жояды. Kodachrome осы инфрақызыл арнамен екі түрлі әрекеттеседі. Циан бояуының сіңірілуі жақын инфрақызыл аймаққа дейін жетеді, бұл қабатты инфрақызыл сәулеленуге өткізбейді. Kodachrome-ның инфрақызыл арнаға әсер ететін айқын рельефтік бейнесі де бар. Бұл әсерлер Digital ICE немесе осыған ұқсас инфрақызыл арнадағы шаңды жою функциясы қолданылған кезде сканерленген кескіннің ашықтығын сәл төмендетуі мүмкін.
Өңдеу
Кодахром және басқа да материалдық емес пленкалар, көптеген түсті пленкалардан айырмашылығы, әуесқойлардың жүзеге асыра алмайтын күрделі өңдеуді қажет етті. Процесс бастапқыда жасалғаннан бері төрт маңызды өзгеріске ұшырады. Процестің алғашқы қадамы – антигалогендік қабатты сілтілік ерітіндімен алып тастау және жуу. Содан кейін пленка фенидон мен гидрохинон қосылған проявительді пайдаланып, әрбір бастапқы түс үшін үш қабаттасқан теріс кескінді жасады. Алғашқы проявитель жуылғаннан кейін, пленка қайтадан экспозицияланып, қайта проявленді. Қайта экспозиция алғашқы проявительде проявленбеген күміс галоидтарын тұмандырды, бұл дамуды бір қабатқа дейін шектеді. Түсті проявитель тұманды кескінді проявледі, ал оның тозу өнімдері түсті байланыстырғышпен реакцияласып, қабаттың сезімталдығына толыққанды түсте бояу түзеді. Қызыл сезімтал қабат пленканың негізі арқылы қызыл жарықпен қайта экспозицияланды, содан кейін циан бояуын қалыптастыру үшін қайта проявленді. Көк сезімтал қабат эмульсия жағы арқылы көк жарықпен қайта экспозицияланды, содан кейін сары бояуын қалыптастыру үшін қайта проявленді. Жасыл сезімтал қабат химиялық тұмандыру арқылы және қызғылт бояуды қалыптастыру үшін проявительмен қайта проявленді. Пленкамен бірге фотограф ашық пленканы жақын жердегі тағайындалған Кодак зертханаларының біріне жіберуі үшін конверт қосылды. Пленка өңделді, 35 мм слайдтар үшін картонды ұстағыштарға орнатылды және почта арқылы жіберушіге қайтарылды. 1954 жылдан кейін, федералды үкіметтен түскен сот талабының нәтижесінде, бұл практика АҚШ-та бәсекеге қатысты заңбұзушылық деп танылды. Кодак АҚШ-та осы практиканы тоқтатуға келісім берді және тәуелсіз өңдеу зертханаларына Кодахром пленкаларын өңдеуге қажетті химиялық заттарды алуға рұқсат берді. Басқа елдерде Кодахром пленкасының бағасы Кодакпен өңдеуді қамтыды.
Құлдырау
1980 және 1990 жылдары мөлдір пленканы қолдану азайды, бұл Фудзидің Velvia слайд пленкасымен бәсекелестіктің күшеюімен қосылып, Кодахром сатылымының төмендеуіне себеп болды. Кейбір бизнес-талдаушылар жапон үкіметінің ауқымды субсидиялары Фудзиге көмектесіп, тіпті олардың фильмдерін өндіріс құнынан төмен бағамен сатуға мүмкіндік бергенін болжады. Кодахром өнімдері кезең-кезеңімен тоқтатылды және 2009 жылдың 22 маусымында Кодак қалған Кодахром 64 фильмін енді шығармайтынын хабарлады. Бизнес аясының тарылуына байланысты, көптеген Кодакқа тиесілі және тәуелсіз Кодахром өңдеу орталықтары жабылды. Өңдеу мүмкіндігінің жоғалуы Кодахром сатылымының одан әрі төмендеуін күшейтті. Кодак K 14 өңдеуін кеңейту үшін K Lab бағдарламасын іске қосты, онда шағын зертханалар кішкентай Кодак өңдеу машиналарымен жабдықталған және Кодак өңдеу қызметтерін толықтырды. Алайда, бұл әрекет ұзаққа созылмады және барлық K Lab зертханалары 2005 жылға дейін жабылды. Сонымен қатар, Ішкі нарық және тұтынушылардың қорғалуы жөніндегі комитет бұл мәселені зерттеді.
Өңдеуді тоқтату
Лозаннадағы өңдеу орны жабылғаннан кейін, Кодак өңдеу жұмыстарын АҚШ-тағы тәуелсіз мекеме – Dwayne's Photo-ға тапсырды, ол әлемдегі соңғы Kodachrome өңдеу орны болды. АҚШ-қа өңдеуге жіберілген пленкалар тікелей Dwayne's-қа жіберілді, ал Еуропадан келгендер Лозанна орнының мекенжайына жіберілді де, содан кейін Dwayne's-қа жіберілді. 2010 жылдың соңында Dwayne's Photo компаниясы 2010 жылдың 30 желтоқсанына дейін зертханаға түскен барлық Kodachrome пленкаларын өңдейтінін хабарлады, одан кейін өңдеу тоқтатылады. Dwayne's-тың соңғы өңдеу мерзімі жақындағанда, мыңдаған сақталған пленкалар өңдеуге жіберілді. Мерзімде алынған пленкалар өңделгеннен кейін әлемдегі соңғы K 14 өңдеу машинасы қолданудан шығарылды. Dwayne's Photo-ның өңдеуді тоқтатуы фотографтар Билл Баррет және Сьюзан Хакер Стэнг редакциялаған "Kodachrome – End of the Run: Photographs from the Final Batches" кітабында еске алынды. Кітапта Webster университетінің фотосурет студенттері 100-ден астам сирек Kodachrome пленкасына түсірген суреттері ұсынылған, олар Dwayne's-та соңғы күні (қаңтардың 18-іне дейін ұзартылды) өңделді, ал химиялық өңдеу ресми түрде тоқтатылғанша өндіріс жалғасты. Kodachrome пленкасын енді түсті өңдеуге болмайды, бірақ кейбір зертханалар, ескі процестер мен пленканы өңдеуге маманданғандар, оны қара-ақ түсте өңдей алады.
Ұсынысты тоқтату
Кодахром өнімдерінің ассортименті 1990 және 2000 жылдары біртіндеп қысқарды. 1996 жылы 120 форматтағы Кодахром 64 пленкасы, фильм жасаушылардың наразылығына қарамастан, өндірілістен алынды. Kodak, Super 8 форматында Ektachrome 64T түсті кернеулі пленкасын ұсынды, ол жалпы E 6 өңдеу химиясын пайдаланады. Кодахром 200 2006 жылдың қараша айында өндірілістен тоқтатылды. Кодахром 64 және Кодахром 64 Professional 135 форматтары 2009 жылдың маусым айында тоқтатылды.